ေတာ္ေသးတယ္.
ဘ၀ .. ဘ၀ ငါ႔ ဘ၀ ဆရာေတာ္က ပညာသြားသင္ဆိုလို႔ ရန္ကုန္ကိုအလာ လမ္းမွာ ပိုက္ဆံေလး အိပ္ထဲထည္႔ ျပီး ကားေပၚမွာ အိပ္္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ အနားကကိုယ္ေတာ္ သူ႔အိပ္ထင္ျပီး လမ္းမွာ ဆြဲကာ ဆင္းသြားတာကို မသိလိုက္ သတိရလို ၾကည့္လိုက္မိေသာအခါ ေဘးမွာ သ႔ူအိပ္ကေလးကို ျမင္လိုက္တယ္ ျမင္လိုက္ျပီးဆိုသည္နွင့္ မွားသြားျပီးဆိုသည္ကို သိလိုက္ပါျပီး အိပ္ထဲကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတြ႔လိုက္ပါျပီ ရွားရွားပါးပါး ပိုက္ဆံ ၅၀ တန္ေလးတစ္ရြက္ထဲ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိတယ္ ေတာ္ေသးတယ္္္ မ်က္နွာသစ္ဖို႔ ေရဖိုးေလးရလို႔............
နိုင္ငံျခားကိုပညာသင္ လာေတာ့လည္း ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေလယာဥ္မယ္က ဘာစားမလဲလို႔ ေမးေတာ့ ရပါတယ္ ၾကိဳက္တာေပးဆိုေတာ့ ၀ီစကီလာခ်ေပးသြားတယ္ ေတာ္ေသးတယ္္ အနားက ဒကာက ျမန္မာျဖစ္ေနလို႔...........
ကုလားျပည္မွာ သံဃာေတြ ဆြမ္းကပ္ရွိေတာ့ ကုလားဘုန္းၾကီးေတြ နွင့္အတူ လိုက္သြားခဲ့ပါသည္ ဆြမ္းကပ္ေတာ့ ဟင္းပန္ကန္ေတြခ်မေပးပဲ လိုက္ထည့္ေပးေသာ စနစ္ကိုသံုးပါသည္ ယူမလား ဆိုေတာ့ ေခါင္းကေလးညိမ့္ညိမ့္ ျပခဲ့မိပါသည္ သေဘာက ယူမယ္ေပါ့ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး စားလို႔ရျပီးဆိုေတာ့ ကိုယ့္ပန္ကန္ထဲမွာ ဟင္းတစ္မ်ိဳးမွ ရွိမေနခဲ့ပါဘူုး ေတာ္ေသးတယ္ အေဆာင္က ပါလာေသာ ငါးပိဗူးေလး ရွိေနလို႔..........( မွက္ခ်က္။ ကုလားတို႔၏ ဓေလ့သည္ ေခါင္းခါသည္ကို လက္ခံသည္ဟု ယူ၍ ေခါင္းညိမ့္သည္ကို ျငင္းဆန္သည္ ဟု ယူဆပါသည္) ထို႔ေၾကာင့္သာလ်င္ အကြ်န္ုပ္သည္...........
အရွင္ နွစ္၀က္ပတ္၀န္က်င္ေလာက္က ကိုရီးယားကို အတန္းေဖၚ တရုတ္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါး နွင့္အတူ အလည္ သြားေတာ့ ျမန္မာျပည္ထုတ္ ကတီးပါ ဖိနပ္အသစ္ကေလးကို စီးလို႔ေပါ့ .. ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေလယာဥ္ကအဆင္း ဗိုလ္ကျပားၾကီးတစ္ဦးက အရွင္၏ ဖိနပ္ေနာက္ပိုင္းအစြန္းကို အားရပါးရ ဖိျပီးအနင္း အရွင္က ေရွ႔ကို အလွမ္း ဟတ္ထိုးလဲက်ကာ ေရွ႔မွာသြားေနေသာ ဗိုလ္ကျပားမၾကီး၏ ေနာက္ တင္ပါးကို ေခါင္းနွင့္၀င္တိုက္မိသြားပါတယ္ ဒါနဲ႔ အရွင္က ကျပားမၾကီးကို (Sorry Madam..) လို႔ဆိုလိုက္ေတာ့ သူကျပန္ေျပာတယ္ (Oh. .. feeling is so good. ) ဆို ျပီး အရွင႔္ကို မ်က္လံုးတစ္ဖက္ မွိတ္ျပသြားခဲ့ပါသည္ ေတာ္ေသးတယ္ မ်က္လံုးနွစ္ဖက္မွိတ္မျပခဲ့လို႔....... ( ေနာက္ေတာ့ ခင္မင္သြားခဲ႔ပါသည္)......
