အေဖအားမကိုးထိုက္ေပမဲ႔ သားဆိုး သားမိုက္ေတာ့မဟုတ္ပါအေဖရယ္…ဆိုေသာစာေရးဆရာ….
ဘာသာေရး အျမင္
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
သူ႕ကိုသိခဲ့ရသည္မွာ(၅)ႏွစ္ခန္႔ေလာက္ရိွမည္ထင္ပါသည္။ သူက လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦးပါ။မွတ္မွတ္ရရ မေကြးေလယာဥ္ကြင္းအသစ္တည္ေဆာက္အၿပီး မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့ရပါ၏။ အသက္(၅၂)ခန္႔ရိွေပမည္။ လူက ပိန္ပိန္ပါးပါး။ ေနရပ္လိပ္စာက ေတာင္ငူသားပါ။စာေရးဆရာမေကြး၀င္းျမင့္မွတဆင့္ သူ႔ကိုခင္မင္ရင္းႏွီးခြင့္ရခဲ့ပါသည္။
“ကၽြန္ေတာ္က ဆရာမေကြး၀င္ျမင့္တို႔လို စာေတြေရးၿပီး စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္တာပါခင္ဗ်ာ”
ထိုစဥ္အခါ..သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေပ၀ိုင္းကို ခပ္လွ်ိဳလွ်ဳိျဖင့္ ေျပာဆို၀င္လာသူပါ။ ဒါေပမဲ့ ယေန႔ဘာသာေရးမဂၢဇင္းမ်ားတြင္ သူစာမူမ်ားအား လစဥ္ပါ၍ စာဖတ္ပရိသတ္ လူႀကိဳက္မ်ားေနေပၿပီ။ လစဥ္ပါေနၾကမဂၢဇင္းမွာ အပမၼာဒမဂၢဇင္းျဖစ္၏။ ေထရ၀ါဒ အေတြးေခၚပါေသာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ေဆာင္းပါး တရားဇာတ္လမ္းမ်ား ကိုသာ သူေရးသားပါသည္။သူ႔စာမ်ားအား ဖတ္ရသည္မွာ အလြန္အားရစရာသိပ့္ေကာင္းပါ၏။ ဆိုလိုရင္းအား ဒိုးကနဲ ေဒါက္ကနဲ ေပၚလြင္ထင္ရွားေအာင္၊ရွင္းလင္းေအာင္ အထူးေရးသားႏိုင္သူပါ။ ေထရ၀ါဒ ကိုသာ တစ္စိုက္မတ္မတ္သက္၀င္ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္သူျဖစ္သည္။ ဘုရား၊တရား၊သံဃာ၊ကံ၊ ကံ၏အက်ဴိး မွတစ္ပါး အားကိုးအားထားရာမရိွဟု ဆို၏။ အသိႏွင့္ အက်င့္ တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ရန္ ေန႔စဥ္အၿမဲမျပတ္ သတိကပ္ထားသည္ဟုလည္း သူဆိုပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုပင္ သူသိသမွ် က်င့္သမွ် တရားထူးတရားျမတ္မ်ားအား ႏႈတ္တိုက္ ပါဠိစာမ်ားျဖင့္ ပူးတဲြရြတ္ဆို ဘာသာျပန္ၿပီး ေျပာဆိုရွင္းျပေပးႏိုင္သူျဖစ္၏။ ၀ိပသနာ တရားသမား ဆိုေသာ္လည္း အလွဴဒါနဘက္တြင္ သူတို႔မိသားစုတစ္ဦးတည္းျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား (၃)ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ခဲ့သူျဖစ္ပါသည္။ သံသယာရွည္မူကို ဆုမေတာင္းပဲ နိဗၺာန္ကိုသာဆုေတာင္း လွဴဒါန္းသည္ဟု သူဆိုပါ၏။
သူသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးစစ္စစ္ႀကီး ျဖစ္ေနေပၿပီ။ သူႏွင့္အတူ ညီအကိုေတာ္စပ္သူ(၆)ဦးလုံးအားလည္း သူ၏အသိတရားမ်ားကို ေျပာဆိုျဖန္႔ေ၀ခဲ့ပါသည္။ သူသိသလို က်င့္ေနသလို ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶအယူကို သက္၀င္ယုံၾကည္ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေစႏိုင္ခဲ့ပါသည္။
ထိုသူ၏ ရင္ဖြင့္စကားမ်ားေၾကာင့္ စာေရးသူကၽြန္ေတာ္ သူတို႔မိသားစုမ်ားအတြက္ ၀မ္းနည္းပက္လက္ျဖစ္ခါ မ်က္ရည္မ်ားလည္လာမိပါ၏။
“ ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက အသက္(၈၅)ႏွစ္၊ အေမက(၇၅)ႏွစ္ေတြပါ။ ယခုအထိ သက္ရိွထင္ရွားရိွေနပါေသးတယ္။ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမေတြက (၁၂)ေယာက္ပါ။ ေယာက်ၤားေလး(၆)ေယာက္၊ မိန္းကေလး(၆)ေယာက္ပါ။အားလုံးသက္ရိွထင္ရွား ရိွေနၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ညီအကိုေတြ(၆)ဦးလုံးက ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာအယူကို ေျပာင္းယူလိုက္ၾကပါတယ္။ အေဖနဲ႔ အေမ၊ အမ၊ညီမေလးတို႔ကေတာ့…
ဒီဘ၀မွာ ဘယ္လိုမွ စည္းရုံးလို႔မရေတာ့ပါဘူးဗ်ာ..။သူတို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ေမာရပါတယ္.။တရားနဲ႕ပဲ ႏွစ္လုံးသြင္းရႈမွတ္ေျဖေနရပါတယ္ေလ...။ေအာ္ သူတို႔အားလုံး အယူမွား အယူလြဲေနၾကပါၿပီ…။ ဟိုတစ္ေန႔က သူတို႔ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ရက္မွာ.. အေဖကဖုန္းဆက္ပါတယ္…”။
““ သား လူေလး..မမိုက္ခ်င္၊ မဆိုးခ်င္စမ္းပါနဲ႔ကြယ္..။အေဖလဲ အသက္ႀကီးလို႔ေသခါနီးေနပါၿပီလူကေလးရယ္..။ အေဖ မေသခင္ အေဖ႔ကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ အေဖ႔ဆီ္..အေဖတို႔ ဘာသာကိုသာ.. ျပန္၀င္လာပါေတာ့သားေလးရယ္..ေနာ္..။ အေဖမေသခင္ အေဖရဲ႕စကားကို နားေထာင္ေပးပါသားေလးရယ္….ေနာ္…။““ ငိုသံျဖင့္ဖုန္းခ်၍သြားပါသည္။
“အေဖ႔ဆီက ဖုန္းသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရင္ဆို႔သြားပါတယ္..။ဒါေပမဲ့ အေဖတို႔ဘာသာကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မသြားေတာ့ပါ..။ အေဖနဲ႔ အေမကိုေတာ့ သနားပါတယ္ဗ်ာ…..ဒါေၾကာင့္ ညက အေဖတို႔အေမတို႔အတြက္ စာတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္ပါတယ္…..။ လာမဲ့လမွာ မဂၢဇင္းမွာကၽြန္ေတာ့္ဒီစာမူကို ေရြးထားပါတယ္။ေဖၚျပေပးပါလိမ့္မယ္…။ေခါင္းစဥ္ကေတာ့..
အေဖအားမကိုးထိုက္ေပမဲ့ သားဆိုသားမိုက္ေတာ့ မဟုတ္ပါအေဖရယ္……….။”
သူတို႔အားအတုယူၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြ မိရုိးဖလာဗုဒၶဘာသာမွ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာသို႕ ကူးေျပာင္းအားထုတ္ၾကပါစို႔..။
အထက္ပါ စာမူအား ကၽြန္ေတာ္လဲ မဖတ္ရေသးပါ။ စာေရးသူ၏အမည္ႏွင့္ ယင္းေဆာင္းပါးအား ခြင့္ျပဳခ်က္ယူ၍ ဆက္လက္ေဖၚျပေပးပါမည္။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
၂၀၀၉ ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ(၇)ရက္၊ ည(၉း၄၅)နာရီ ေရးပါသည္။
0 comments:
Post a Comment