မိမိသည္သာ မိမိ၏ အရွင္သခင္

ဗုဒၶဝါဒအရ လူသား၏အဆင့္သည္ အျမင့္ဆံုးျဖစ္သည္။ လူသားတစ္ေယာက္သည္ သူကိုယ္တိုင္၏ ကိုယ္ပိုင္ အရွင္သခင္ျဖစ္သည္။ သူကိုယ္တိုင္ထက္ ပိုလြန္ေသာ, သူ႔ဘဝကို လႊမ္းမိုးအုပ္စိုး၍ထားေသာ , သူ႔ဘဝပန္းတိုင္ကို ဆုပ္ကိုင္၍ ထားေသာ သူ႔အထက္က တန္ခိုးရွင္ အာဏာရွင္ မရွိ ေပ။ လူသားတစ္ေယာက္၏ ကိုယ္ပိုင္ကိုးကြယ္ရာသည္ ထိုလူ သားကိုယ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။ တျခားကိုးကြယ္ရာမရွိ-ဟု ျမတ္ ဗုဒၶက လူသားတို႔၏ဘဝကို လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္ အဆင့္ ျမင့္ျမင့္ေပးထားသည္။


ျမတ္ဗုဒၶသည္ သူ၏တပည့္မ်ားကို ဆံုးမရာ၌ "ကိုး ကြယ္ရာကို မိမိတို႔ကိုယ္တြင္းမွာ ရွာၾက၊ အျပင္ပမွာ (သို႔) တျခားသူတို႔ထံမွာ ကိုးကြယ္ရာ ရွာ၍မရ" ဟု တိုက္တြန္းေလ့ရွိသည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူသားတိုင္း ဘဝတိုးတက္ေရးႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သူ႔ကိုအတုယူၾကဖို႔ အစဥ္အားေပး ဆံုးမေလ့ရွိသည္။
"မိမိတို႔ ဘဝလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ မိမိတို႔ကိုယ္ တိုင္ပင္ အားထုတ္ရမည္၊ မိမိတို႔ေရာဂါေပ်ာက္ေရးအတြက္ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္ ပင္ ေဆးေသာက္ရမည္"ဟု ဆံုးမေလ့ရွိသည္။

သို႔ေသာ္ ေဆးဆရာေကာင္းကို မွီဝဲရမည္။ ထိုသမား ေကာင္း၏ တားျမစ္ခ်က္, ညႊန္ၾကားခ်က္တို႔ကို လိုက္နာရမည္။ ထိုသမားေတာ္ ေပးသည့္ေဆးကို မွန္မွန္မွီဝဲရမည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ေဆးသမား၊ ျမတ္ဓမၼသည္ ေဆးဝါး ျဖစ္သည္။ လူသားတစ္ေယာက္၏ အေႏွာင္အဖြဲ႔တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ထိုလူသားကိုယ္တိုင္၏ ကိုယ္ပိုင္သဒၶါ , ဝီရိယ ,ပညာတို႔သည္သာ တကယ္စင္စစ္ ထိုလူသား၏ ကယ္ တင္ရွင္တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

ျမတ္ဗုဒၶကဆို၏။ "ဗုဒၶတို႔မည္သည္ လမ္းညႊန္ဆရာတို႔သာ ျဖစ္ကုန္၏။ လူတို႔သည္ ဆရာတို႔ ညႊန္ျပသည့္အတိုင္း အလုပ္လုပ္အားထုတ္ၾကရမည္" ။

အကယ္၍ လူတို႔က ျမတ္ဗုဒၶကို "ကယ္တင္ရွင္"ဟု ဆိုခ်င္လွ်င္ ဝိသုဒၶိလမ္း , ဝိမုတၲိလမ္း , သစၥာႏွင့္သႏၱိတို႔ကို ေဖာ္ထုတ္ ညႊန္ျပေပးေသာ အဓိပၸါယ္ျဖင့္သာလွ်င္ ျမတ္ဗုဒၶကို "ကယ္တင္ရွင္"ဟု ဆိုႏိုင္သည္။

သို႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ကယ္တင္ရွင္ ျမတ္ဗုဒၶ ျပေပးေသာ လမ္းေၾကာင္း တို႔ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္မွန္မွန္ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားရမည္သာ ျဖစ္သည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ သူ၏တပည့္မ်ားကို ညႊန္ျပသည့္ ဝိသုဒၶိ , ဝိမုတၲိ (သန္႔ရွင္းျခင္းႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ျခင္း) ဆိုသည္မွာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၏ တာဝန္ႏွင့္ က်င့္ႀကံ အားထုတ္မႈေပၚမွာတည္သည္။

မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ေတာ္၌ " မိမိကိုယ္ကို မိမိတို႔ မွီခို၍ေနၾက၊ မိမိတို႔က်င့္သံုးေသာ ဓမၼသည္ မိမိတို႔မွီခိုရာျဖစ္သည္။ ငါဘုရားသည္ သင္ရဟန္းတို႔ကို အုပ္စိုး၍ေနမည္ မဟုတ္" စသည္ျဖင့္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ သူ၏တရားထဲ၌ မည္သည့္လွ်ိဳ႕ဝွက္ ခ်က္ ကြယ္ဝွက္ခ်က္ကိုမွ် မထား၊ ဆရာစား , ဆရာ့လက္ဆုပ္ တရားငုတ္ကိုမွ်လည္း မည္သို႔မွ်မထား၊ နာၾကားသူတို႔ လက္ခံႏိုင္သမွ် အႀကြင္းမရွိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဟာျပခဲ့သည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဘာသာေရးသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္၌ မၾကားစဖူး , မရွိစဖူး ထူးဆန္းသည့္ လူသားတို႔အေတြးအေခၚ လြတ္လပ္ခြင့္တို႔ကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ လူ႔အေတြးအေခၚ၏ လြတ္လပ္ခြင့္သည္ လူသားတို႔ ဘဝလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အထူးပင္လိုအပ္ေပသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏အလိုေတာ္အရ လူသားတို၏ လြတ္ ေျမာက္မႈသည္ လူသားတိုင္း ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင့္ သစၥာကို ထိုးထြင္းသိျခင္းေပၚ၌ တည္သည္။ ျပင္ပတန္ခိုးရွင္GOD-ဘုရားသခင္တို႔၏ သနားျခင္း ခြင့္လႊတ္ျခင္း မ်က္ႏွာသာေပးျခင္း ကယ္တင္ျခင္းတို႔အေပၚ၌ လံုးဝ တည္ျခင္း မွီခိုျခင္း မရွိေပ။

ျပင္ပတန္ခိုးရွင္ ဘုရားသခင္တို႔ကို ႐ိုေသက်ိဳးႏြံစြာ ဆုေတာင္းျခင္း၊ ထိုဘုရားသခင္တို႔ သနားခ်ီးျမႇင့္ေသာ ဆုလာဘ္ကို ရရွိျခင္းျဖင့္လည္း လူသားတို႔၏ ဘဝလြတ္ ေျမာက္မႈသည္ မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ သစၥာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္း သည္သာ ဘဝလြတ္ေျမာက္ေရး၏ ဂိတ္ေပါက္ျဖစ္သည္။