အမိေျမသုိ႔အလည္တစ္ေခါက္ျပန္ျခင္းမွတ္တမ္း (၁၂)

From Sin Phyu Kyaun

ဆင္ျဖဴကြ်န္းကုိ ျပန္ေရာက္ၿပီဆုိသည္ႏွင့္ ညေန ၆-နာရီကားျဖင့္ စစ္ကုိင္းကုိ ျပန္ဖုိ႕ျပင္ဆင္ရသည္။ ေလးနာရီ ထုိးမွ ဆင္ျဖဴကြ်န္းကုိ ျပန္ေရာက္သည္မုိ႕ ေအးေဆးေတာ့ နားခြင့္ရသည္။ ေခါင္းကုိက္သျဖင့္ ဆရာ၀န္ေခၚ ေဆးထုိး ေဆးစားလုပ္ရသည္။ ခရီးသြားမ်ားသြားေသာေၾကာင့္ ဆရာ၀န္မွ စုိးရိမ္စိတ္ျဖစ္ ကာ အေၾကာေဆး ထုိးလုိက္ရင္ ပုိေကာင္းမယ္ဆုိတာနဲ႕ ေဆးသြင္းလုိက္ရသည္။ ညေန ၆ နာရီမထုိး ခင္ကားဂိတ္ဆင္းလုိက္သည္။ ျမန္မာျပည္၏ ထုံးစံအတုိင္း ေစာင့္ရသည့္လုပ္ငန္းကုိ စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္ ထုိင္ေစာင့္ရသည္။ ၆နာရီကားသည္ ၈နာရီမွထြက္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္မွာ သြားလာေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးသည္ လူထုအားလုံး အရမ္းပင္ စိတ္ပင္ ပန္းရသည့္ အေနထားရွိေနသည္မွာ ယခုခ်ိန္ထိ ပင္။ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ အဆင္ေျပေခ်ာ့ေမြ႕မည္မသိ။

ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၂ေသာင္းတန္ ကာဒ္ဖုန္းကလည္း မင္းဘူး၀င္လာကတည္းက ျပတ္ေတာက္သြားသည္မွာ မိတၳီလာ၀င္မွပဲ အဆက္သြယ္ျပန္ရေတာ့သည္။ ကမၻာတ၀ွမ္းလုံး တုိးတက္ေသာ ေခတ္ဆီသုိ႕ သြားေနပါလ်က္ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲေနသည့္ ျမန္မာ နိဳင္ငံေတာ္ႀကီးကုိ ဘယ္လုိနားလည္ရမည္ကုိမသိေတာ့ေပ။

ေနရာတကာဆုိင္းဘုတ္မ်ားမွာေတာ့ စံျပေက်းရြာေတြေရာ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးေသာၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးဆီသုိ႔ ေတြေရာ စုံေနတာပါပဲ။ ေအာ္ျမန္မာျပည္၏ တုိးတက္ေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေသာဆုိတာ ဆုိင္းဘုတ္သက္သက္ ပါလားလုိ႕ ေအာက္ေမ့မိလုိက္သည္။ လူထုကုိ သက္သက္မ်ား ဆင္းရဲေအာင္ တမင္ဖန္တီးထားေလ ေရာသလား ဟုေတြးမိသည္။

၈-နာရီကားျဖင့္ ဆင္ျဖဴကြ်န္းကထြက္လာလုိက္တာ မနက္မုိးလင္းမွပဲ မႏၱေလး ကြ်ဲဆည္ကန္ကားဂိတ္သုိ႔ ေရာက္သည္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ အရွင္၀ဏၰသာရက ကားျဖင့္အဆင္သင့္လာႀကိဳသည္။ ကာ၀င္းမွ စစ္ကုိင္းသုိ႕ ခ်ီတက္သည္။ မနက္ခင္း ၇နာရီေလာက္ စစ္ကုိင္း သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္တြင္ေရာက္ သည္။

စစ္ကုိင္းျပန္ေရာက္ၿပီဆုိတာႏွင့္ အေ၀းေရာက္ ျပည္ပေရာက္ ေနာင္ေတာ္ႀကီးမ်ား အသီးသီးျပန္ေရာက္ သည္ကုိေတြ႔ရသည္။ သီတဂူဆရာေတာ္၏ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ တပည့္အသီးသီး အေ၀းကျပန္လာ ၾကသည္။ တကယ္ပင္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ညီအကုိလုိ ခင္မင္ရတဲ့ ယူေကမွ အရွင္ သီဟဥာဏလည္း ေရာက္ေနသည္။ အားမနာပါးမနား လုပ္ခ်င္တာလုပ္ နားလည္ေပးတက္ ကူညီေပး တက္သည့္ ေဒါက္တာ အရွင္ ေ၀ဠဳဆီမွာ အေမရိကနဲ႕ယူေကဘုန္းႀကီးေတြစခန္း ခ်ရသည္။

သီတဂူဆရာေတာ္၏ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားသည့္ အစည္းေ၀းပြဲႏွင့္ တကၠသုိလ္ဖြင့္ပြဲအတြက္ အားလုံး စည္းစည္းရုံးရုံး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး က်ရာတာ၀န္ထမ္းကာ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ ႀကီးက်ယ္သည့္ နိဳင္ငံတကာ ပြဲျဖစ္သည္မုိ႕ ႀကီးက်ယ္စြာ ပင္ပန္းေလာက္ေအာင္ပင္ ေျပးလြားလုပ္ေဆာင္ခြင့္ရခဲ့သည္။

အထူးသျဖင့္ အစည္းေ၀းပြဲႀကီးအတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲဆုိင္ရာက႑တြင္ ပါ၀င္ကူညီလုပ္ေဆာင္ခြင့္ရခဲ့ သည္။ Panel Discussion တြင္ Section ေပါင္းမ်ားစြာရွိရာ ပါဠိစာေပႏွင့္ပတ္သတ္ေသာ အခန္းပုိင္း တြင္ ႏွစ္ပုိင္းရွိသျဖင့္ အရွင္သီဟႏွင့္ မနက္ျဖန္တုိ႔ Pannel ၏ Workshop Assistance အျဖစ္လုပ္ရ သည္။ စာတမ္းဖတ္မည့္ စာတမ္း ရွင္တုိ႔၏ Bio Data short ႏွင့္ Paper တုိ႔ကုိ ေဆြးေႏြးပြဲမတုိင္ခင္ စုစည္းကာ Moderator ဆီသုိ႔ Report လုပ္ရ သည္။ ေဒါက္တာေ၀ဠဳကေတာ့ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနာတဲ့ ပြဲႀကီးမွာ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ျပာတာအလုပ္ေတာ့ ဒီေကာင္ ေတြရသြားၿပီတဲ့။ ေဒါက္တာသီဟ ကလည္း ဒီအစည္းေ၀းပြဲႀကီး ဒီေလာက္ႀကီးက်ယ္မယ္မထင္မိဘူးတဲ့ ကုိယ္ တုိင္းလုပ္ၾကည့္မွပဲ အေတာ္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေနပါလားဟတဲ့။ တဦးနဲ႕တဦး စေနာက္ကာ ပင္ပန္းသမွ် အနားယူ ၾကသည္။

အစည္းေ၀းပြဲႀကီးအတြက္ အဂၤလန္မွ ေဒါက္တာဓမၼသာမိဦးေဆာင္ကာ သီတဂူမွ ေက်ာင္းသားမ်ား သီတဂူ ျပည္ပေရာက္ ေက်ာင္းသားမ်ား ၀ုိင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ၾကသည္။ ေဒါက္တာဓမၼသာမိမွလည္း အားတက္သေရာ ၀င္ေနေသာအသံကုိ ညစ္ထုတ္ကာ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္သည့္ တာ၀န္မ်ားကုိ မည္သုိ႔ မည္ပုံလုပ္ရမည္ကုိ ညစဥ္ လုိလုိ ေခၚယူေျပာၾကားေပသည္။

Justice Delay is injustice. ေဒါက္တာဓမၼသာမိေျပာသည့္ စာသားတခုကုိ ယခုထိအမွတ္ရသည္။ တာ၀န္က် သည့္လုပ္ငန္းနဲ႕ ပတ္သက္၍ အခ်ိန္မွီ ၿပီးစီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႕မလုပ္နိဳင္လွ်င္ တရား မမွ်တမႈျဖစ္လာနိဳင္ ေၾကာင္းကုိ ရည္ရြယ္ေျပာဆုိသည့္ စကားျဖစ္သည္။

Posted by အရွင္နာယကာလကၤာရ at 6/02/2009 07:30:00 PM