သက္ေတာ္ရွည္ ေဘးမဲ့ကန္ေတာ္မင္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲကုသလ
ဆရာေတာ္ႀကီး ဘဒၵႏၲကုသလသည္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔နယ္ ေညာင္ပင္အိုင္ေက်းရြာ ဇာတိျဖစ္သည္။ ခမည္းေတာ္ ဦးစံျပည့္+မယ္ေတာ္ ေဒၚမိုးတို႔၏ တတိယေျမာက္ သားရတနာျဖစ္သည္။ ၁၂၆၅-ခုႏွစ္ ပထမ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁၂-ရက္ တနလၤာေန႔တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ယခု သက္ေတာ္ ၉၄-ႏွစ္ရွိျပီ။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ၁၂၈၂-ခုႏွစ္တြင္ သာမေဏျပဳျပီး ၁၂၈၄-ခုႏွစ္တြင္ ရဟန္းျပဳသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံတြင္ ပိဋကတ္စာေပမ်ား က်နစြာ သင္ယူခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ျမန္မာ ပါဠိဘာသာတို႔တြင္မက ဟင္ဒီ, ဘဂၤါလီ, မာဂဓႏွင့္ သသၤကရိုက္ဘာသာတို႔ကိုလည္း တတ္ကၽြမ္းသည္။ ထို႔ေနာက္ မႏၲေလးျမိဳ႔ အေနာက္ခင္မကန္တိုက္ ဘုရားႀကီးေက်ာင္းတိုက္တို႔တြင္ စာခ်တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
၁၂၉၁-ခုႏွစ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔ စိန္ပန္းေက်ာင္းတိုက္သို႔ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ သီးတင္းသံုးသည္။ ၁-၀ါဆိုျပီးေနာက္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔ အေရွ႔ဘက္ရွိ သမိုင္း၀င္ မင္းလင့္ေတာင္ေတာ္ရွိ ေတာရေက်ာင္းတြင္ အရည၀ါသီ ေတာမွီခဲ့သည္။
၁၃၁၁-ခုႏွစ္တြင္ ေညာင္ပင္အိုင္ေက်းရြာေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔၍ ၁-၀ါဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာက္ကုန္းရြာ တေနရာရွိ ဂူအတြင္း၌ သီတင္းသံုး၍ တရားဓမၼ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ ဒကာ ဒကာမမ်ားက ေဘးမဲ့ဂတ္အနီးေက်ာင္း-ဟု အမည္တြင္ခဲ့ရာမွ ေနာင္အခါတြင္ ကန္ေတာ္မင္းေက်ာင္း-ဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ထိုေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုး၍ ကိုယ္တိုင္လည္း တရားဓမၼကို က်င့္ၾကံအားထုတ္သည္။ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားကိုလည္း ေဟာၾကားသြန္သင္လ်က္ရွိသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၄၇-ႏွစ္တိုင္ျပီ။ ၁၃၅၉-ခုႏွစ္ နယုန္လဆန္း ၂-ရက္ေန႔မွစ၍ ဆရာေတာ္ႀကီးအား အနယ္အရပ္ရပ္မွ လာေရာက္ဖူးေျမာ္လ်က္ ရွိၾကသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ၁၂၈၂-ခုႏွစ္တြင္ သာမေဏျပဳျပီး ၁၂၈၄-ခုႏွစ္တြင္ ရဟန္းျပဳသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားထံတြင္ ပိဋကတ္စာေပမ်ား က်နစြာ သင္ယူခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ျမန္မာ ပါဠိဘာသာတို႔တြင္မက ဟင္ဒီ, ဘဂၤါလီ, မာဂဓႏွင့္ သသၤကရိုက္ဘာသာတို႔ကိုလည္း တတ္ကၽြမ္းသည္။ ထို႔ေနာက္ မႏၲေလးျမိဳ႔ အေနာက္ခင္မကန္တိုက္ ဘုရားႀကီးေက်ာင္းတိုက္တို႔တြင္ စာခ်တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
၁၂၉၁-ခုႏွစ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔ စိန္ပန္းေက်ာင္းတိုက္သို႔ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ သီးတင္းသံုးသည္။ ၁-၀ါဆိုျပီးေနာက္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔ အေရွ႔ဘက္ရွိ သမိုင္း၀င္ မင္းလင့္ေတာင္ေတာ္ရွိ ေတာရေက်ာင္းတြင္ အရည၀ါသီ ေတာမွီခဲ့သည္။
၁၃၁၁-ခုႏွစ္တြင္ ေညာင္ပင္အိုင္ေက်းရြာေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔၍ ၁-၀ါဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာက္ကုန္းရြာ တေနရာရွိ ဂူအတြင္း၌ သီတင္းသံုး၍ တရားဓမၼ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ ဒကာ ဒကာမမ်ားက ေဘးမဲ့ဂတ္အနီးေက်ာင္း-ဟု အမည္တြင္ခဲ့ရာမွ ေနာင္အခါတြင္ ကန္ေတာ္မင္းေက်ာင္း-ဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ထိုေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုး၍ ကိုယ္တိုင္လည္း တရားဓမၼကို က်င့္ၾကံအားထုတ္သည္။ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားကိုလည္း ေဟာၾကားသြန္သင္လ်က္ရွိသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၄၇-ႏွစ္တိုင္ျပီ။ ၁၃၅၉-ခုႏွစ္ နယုန္လဆန္း ၂-ရက္ေန႔မွစ၍ ဆရာေတာ္ႀကီးအား အနယ္အရပ္ရပ္မွ လာေရာက္ဖူးေျမာ္လ်က္ ရွိၾကသည္။
0 comments:
Post a Comment