ကံ ကံ၏အက်ိဳး ( ၅၈ )

( ကုသိုလ္ေရာင္ျပန္ အက်ိဳး )

စာေရးသူ၏ ရြာေတာင္ဘက္ ၂-မိုင္ခန္႔ေ၀းေသာ သနပ္ပင္ေက်းရြာတြင္ ဦးေအာင္+ေဒၚလွျမိဳင္တို႔ မိသားစု ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။ ဦးေအာင္တို႔ မိသားစုသည္ မိရိုးဖလာေတာင္သူလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳလုပ္ၾကသည္။

၁၃၄၅-ခုႏွစ္ပိုင္းက သနပ္ပင္ရြာ၏ အေရွ႔ေတာင္ဘက္တြင္ ပ်က္စီးယိုယြင္းလ်က္ရွိေသာ ေရွးေဟာင္း ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား အိုင္၀န္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးသံ၀ရ၊ ဦးသုဒႆန အမွဴးျပဳေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေက်းရြာရွိ ေဂါပကအဖြဲ႔တို႔၏ ဦးေဆာင္ညႊန္ၾကား ႀကိဳးစားျပဳျပင္ မြမ္းမံမႈတို႔ေၾကာင့္ တႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ျပည္လံုးခ်မ္းသာ-ဟူေသာ ဘြဲ႔အမည္ျဖင့္ သပၸါယ္ခန္႔ညားစြာ ဖူးေျမာ္ႏိုင္ခြင့္ ရရွိခဲ့ၾကေပျပီ။ ယင္းေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ရင္ျပင္ေတာ္၌ အသံမစဲ မဟာပ႒ာန္းျမတ္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲႀကီးကိုလည္း ဆရာေတာ္ဦးသုဒႆန အမွဴးျပဳေသာ ပ႒ာန္းျဖစ္ေျမာက္ေရး ေဂါပကအဖြဲ႔၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ၆-ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။

ဤသို႔ ဗုဒၶပူဇနိယ ပြဲေတာ္ႏွင့္ ပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ပြဲႀကီးအတြက္ အဖက္ဖက္မွ ျပည့္စံုေအာင္ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ ဓမၼေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ သံဃေ၀ယ်ာ၀စၥတို႔ကို ေဆာင္ရြက္ၾကေသာ ေဂါပကအဖြဲ႔တြင္ ဦးေအာင္တေယာက္ အဓိက ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ ဦးေအာင္တေယာက္ ဤကဲ့သို႔ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ရာ၌ သဒၶါတရား အားေကာင္းသလို ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚလွျမိဳင္ႏွင့္ သားသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ကိုေက်ာ္ျမင့္+မရွမ္းမ၊ မသန္းေ႒း၊ မသန္းေမႊး၊ မသန္းေထြး၊ မေအးဆင့္၊ ေမာင္၀င္းႏိုင္ (ခ) ေမာင္နီတြတ္တို႔ကလည္း ေစတနာတရား အားေကာင္းၾကပါသည္။

ဦးေအာင္တို႔ မိသားစုအားလံုး ေကာင္းမႈျပဳ၍ ေကာင္းက်ိဳးတရားမ်ား ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ အခ်ိန္ကား ၁၃၅၀-ျပည့္ႏွစ္ ျပာသိုလ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၂-ရက္၊ ည ၂-နာရီအခ်ိန္တြင္ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚလွျမိဳင္ကို အသက္ ၈၀-ေက်ာ္ခန္႔ရွိေသာ ေယာဂီသူေတာ္စင္ အဖြားႀကီးက-ငါ့ေျမး ဘုရားကို ဆြမ္း၊ ေရခ်မ္း၊ ဆီမီး၊ ပန္းတို႔ျဖင့္ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါ။ မုန္႔လက္ေကာက္(ေခၚ) မုန္႔ေၾကာ္ျဖင့္ လွဴဒါန္းျပီး အမွ်ေပးေ၀ပါ။
အိမ္၀ိုင္းအတြင္း သန္႔ရွင္းေအာင္ တံျမက္စည္းလွည္းပါ၊ ဟု ထူးျခားေသာအိပ္မက္ကို ေပးသြားပါသည္။

ထိုအိပ္မက္အတိုင္း ျပဳလုပ္ရာ ၁၃-ရက္ေန႔ နံနက္ ၁၀-နာရီအခ်ိန္၌ အိမ္၏အေရွ႔ေတာင္ေထာင့္ရွိ ထန္းပင္ေျခမွ မိဘဘိုးဘြားမ်ား ျမႇဳပ္ထားခဲ့ေသာ ကာလေငြ ခုနစ္ေသာင္းေက်ာ္တန္ ေငြဒဂၤါးအိုးကို တံျမက္စည္းျဖင့္ လွည္းခတ္မိ၍ ေတြ႔ရွိခဲ့ပါသည္။

ဦးေအာင္တို႔မိသားစုသည္ ကံ ကံ၏အက်ိ္ဴးတရားကို ယံုၾကည္လက္ခံထားၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိသားစုျဖစ္ၾကသည့္အတိုင္း ယခင္ကလဲ တို႔မိသားစု ေကာင္းမႈေတြ ျပဳခဲ့ၾကလို႔ ယခုလို ေကာင္းက်ိဳး ရရွိခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ေနာင္ဘ၀ေတြလဲ ေကာင္းက်ိဳးေတြ အဆက္မျပတ္ရရွိေအာင္ ယခုေတြ႔ရွိေသာ ေငြဒဂၤါးမ်ားကို ေရာင္းခ်ျုပီး မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ တခ်ိဳ႔တ၀က္ကို အရင္းအႏွီးျပဳမယ္၊ က်န္တာအားလံုးကို ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္ လွဴဒါန္းမယ္-ဟူ၍ စိတ္တူ သေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ကာ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ ေနၾကပါေတာ့သည္။

( ဦးေသာဘိတ-ယာေတာႀကီး )
*********************************************************************************

( ကံတရားကို ျပဳျပင္သူ )

ေပါက္ေခါင္းျမိဳ႔နယ္ ေပပင္ကုန္းရြာ၌ ျဖစ္၏။ ေမာင္ပဲ့သည္ အမည္ႏွင့္လိုက္ေအာင္ ပါးတျခမ္းရြဲ႔ေနေသာ ကေလးျဖစ္၏။ လက္တဖက္ကလည္း သိမ္၍ ေသး၍ ေန၏။ ေမာင္ပဲ့ အသက္ငါးႏွစ္၊ ေျခာက္ႏွစ္သား အရြယ္သို႔ေရာက္လာေသာအခါ အမႀကီးျဖစ္သူ မခင္ဦးက-ေမာင္ေလး၊ နင္ဟာ အတိတ္ဘ၀ေတြတုန္းက သူတပါးအသက္ေတြကို သတ္ခဲ့၊ သူတပါးေတြကို ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ခဲ့လို႔ ယခုလို ျဖစ္ေနတာ၊ ခုဘ၀မွာ သူတပါးအသက္ေတြကို မသတ္နဲ႔၊ သူတပါးေတြကို မညႇဥ္းဆဲႏွင့္-စသည္ျဖင့္ ဆံုးမေျပာဆို၏။

ေမာင္ပဲ့သည္ အမ၏ဆံုးမေျပာဆိုစကားကို ၾကားရ၍ သံေ၀ဂရကာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ပင္ သူတပါး၏ အသက္ကို သတ္ျခင္း၊ သူတပါးကို ညႇဥ္းဆဲျခင္းတို႔မွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ ေမာင္ပဲ့သည္ အသက္ ၁၈-ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ ရုတ္တရက္ ကြယ္လြန္ခဲ့၏။ ဆယ္လခန္႔အၾကာတြင္ ရြာေျမာက္ပိုင္း ဦးညိဳသန္း+ေဒၚသန္းေရႊတို႔တြင္ ဒုတိယေျမာက္ သားကေလးကို ထူးထူးျခားျခား ေမြးဖြားခဲ့၏။ အသားအေရ ျဖဴ၀င္း၍ ဥပဓိရုပ္ တင့္တယ္၏။ ေမာင္ျဖဴ၀င္း-ဟု အမည္ေပးထား၏။

ေမာင္ျဖဴ၀င္း အသက္ သံုးႏွစ္သားအရြယ္တြင္ မိခင္ႏွင့္အတူ ရြာေတာင္ပိုင္းသို႔ သြား၏။ မခင္ဦးတို႔ အိမ္အနီးတြင္ မခင္ဦးကို ေတြ႔ေသာအခါ ေမာင္ျဖဴ၀င္း-က မမ-မမ-ဟု ေခၚကာ မခင္ဦးကို သြားဖက္ေတာ့၏။
ဟဲ့-ဟဲ့-နင္ကဘယ္သူလဲ
ငါ-ေမာင္ပဲ့ေလ
ဟင္-ဒါဆို င့ါေမာင္ေလး ၀င္စားတာ-ဟု ေျပာကာ အားရ၀မ္းသာ ေမာင္ျဖဴ၀င္းကိုခ်ီ၍ အိမ္ေပၚသို႔ ေခၚသြား၏။ ေမာင္ျဖဴ၀င္းက အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြကို ျပန္လည္ေျပာဆို၏။

ေမာင္ျဖဴ၀င္းသည္ ေမာင္ပဲ့ဘ၀က သူတပါးအသက္ကိုသတ္ျခင္း၊ သူတပါးကို ညႇဥ္းဆဲျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း သီလကုသိုလ္ေၾကာင့္ လူ႔ဘ၀ကိို တဖန္ရသည္။ ထို႔ျပင္ အဂၤါေျခလက္ ျပည့္စံုသည္။ ဥပဓိရုပ္လည္း ေကာင္းလွသည္၊ ထူးျခားေသာ အက်ိဳးထူးမ်ား ရျခင္းဟု ကၽြန္မေတြးမိပါသည္။ သီလကုသိုလ္တရား၏ အက်ိဳးေပးကိုလည္း ကၽြန္မအံ့ၾသမိပါသတည္း။

( သက္ထားျဖဴ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၇-ခု ၾသဂုတ္လ )

Posted by: mingala at 9:15 PM