.............3
ေလးကၽြန္း တစ္ျမင္းမုိရ္ ပုိင္ပါတယ္။ ဘယ္လူသားမွ ဆန္႔က်င္ဘက္အျဖစ္ မရပ္တည္နုိင္ပါဘူး။ ဒါေလာက္ ဘုန္းတန္ခုိးအာနုေဘာ္ ၾကီးပါတယ္။ စၾကာမင္းၾကီးေတြရဲ႔ ေခတ္ဆုိတာ လူ႔ေလာကဟာ နတ္ျပည္ၾကီးအတုိင္းပါပဲ။ လံုး၀ေအးခ်မ္းသာယာပါတယ္။ ရတနာမ်ိဳးစံု ေပါမ်ားၾကြယ္၀ သလုိ အစာေရစာ ဆုိတာလည္း ေျပာစရာမလုိေအာင္ ျပည္႔စံုပါတယ္။ စၾကာရတနာ ၾကီးရဲ႔ တန္ခုိးနဲ႔ တစ္ဆယ္႔နွစ္ယူဇနာ အ၀န္းအ၀ုိင္းေလာက္ရွိတဲ႔ လူအုပ္ၾကီးေတြေတာင္ ေကာင္းကင္ပ်ံတက္၍ ေလးကၽြန္းတစ္ျမင္းမုိရ္ လွည္႔ပတ္သြားလာ နုိင္ပါတယ္။ လူ႔ေလာက ၾကီးရဲ႔ အသာယာဆံုး အေကာင္းဆံုး ေခတ္ဆုိတာ စၾကာမင္းၾကီးေတြရဲ႔ ေခတ္ပါ။ ဆင္းရဲသား ဆုိတာလည္း (လံုး၀)၂ မရွိပါဘူး။ ဆင္းရဲနုိင္တဲ႔ ကံပါလာတဲ႔ သူေတြေတာင္ အေကာင္းဆံုး ေခတ္ကာလ ဆုိတဲ႔ စၾကာမင္း ေခတ္ကာလက တားျမစ္လုိက္တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ အဲဒီ အကုသုိလ္ကံေတြ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားလုိ႔ လံုး၀ အက်ိဳးမေပး နုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ ဆင္းရဲမြဲေတ နုိင္တဲ႔ ကံ ကုိ ေတာင္ တားျမစ္နုိင္တဲ႔ ေခတ္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ကုိ ျပည္႔စံုပါတယ္။
စၾကာမင္းၾကီးေတြရဲ႔ ေခတ္ဆုိတာ လူ႔ေလာကရဲ႔ အျမင္႔ဆံုး ေခတ္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္။
ေျပာၾကပါစုိ႔ရဲ႔။
ေစာေစာက ေျပာခဲ႔တဲ႔ ခုနစ္ဆက္ေျမာက္ စၾကာမင္းၾကီးဟာ အသက္ၾကီးလာေတာ႔ သားၾကီးရတနာကုိ နန္းလႊဲျပီး ေတာထြက္ရေသ႔ ၀တ္လုိ႔ ခုနစ္ရက္ေျမာက္တဲ႔ ေန႔မွာ ထံုးစံအတုိင္း စၾကာရတနာၾကီး ကြယ္ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ဒီလုိ စၾကာရတနာၾကီး ကြယ္ေပ်ာက္သြားတဲ႔ အခါမ်ိဳးမွာ သူ႔ဖခင္ၾကီးနွင္႔ တကြ အဘုိးအေဘး တုိ႔လုပ္ခဲ႔ၾကပံုက ဖခင္ရေသ႔ၾကီးဆီ သြားျပီးေတာ႔ စၾကာရတနာၾကီး ကြယ္ေပ်ာက္သြားေၾကာင္း ဘယ္လုိ လုပ္သင္႔ေၾကာင္း ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားေလ႔ ရွိၾကပါတယ္။
စၾကာမင္းလုပ္ခဲ႔တဲ႔ ဖခင္ရေသ႔ၾကီးကလည္း `` ငါ႔သား စၾကာ ရတနာ ဆုိတာ အေဖ အေမြ ေပးလုိ႔ရတဲ႔ ပစၥည္း မ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ စၾကာမင္း ျဖစ္နုိင္ေလာက္တဲ႔ ဘုန္းကံ ပါရမီ ပါျပီး စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြကုိ က်င္႔မယ္ဆုိလွ်င္ စၾကာရတနာ ၾကီး ဆုိက္ေရာက္လာမွာ အမွန္ပဲ။ ငါ႔သားလည္း စၾကာမင္း ျဖစ္ထုိက္တဲ႔ ဘုန္းကံ ပါရမီ ပါျပီးျဖစ္တယ္။ စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြကုိသာ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံု က်င္႔ပါ ´´ လုိ႔ နွစ္လည္း နွစ္သိမ္႔၊ တုိက္လည္း တုိက္တြန္းျပီး စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြ ဘယ္လုိျပဳက်င္႔ရမည္ဆုိတာ မိမိအေတြ႔အၾကံဳ အဖ အဘုိးအေဘး တုိ႔ အေတြ႔အၾကံဳ ေတြ ေပါင္းစပ္ျပီးေတာ႔ သင္ျပ ေပးလုိက္သတဲ႔။
ဒီလုိနဲ႔ စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံု က်င္႔လုိက္ေတာ႔ စၾကာရတနာ ဆုိက္ေရာက္လာျပီး စၾကာမင္း ျဖစ္ရျပန္တယ္။ ဒါက သူ႔အေဖ သူ႔အဘုိး သူ႔အေဘး တုိ႔ အဆက္ဆက္ လုပ္ခဲ႔ၾကပံုေပါ႔။
ဒီေနာက္ဆံုး စၾကာမင္း ၾကီးရဲ႔ သားၾကီးရတနာ ကေတာ႔ ဒီလုိမဟုတ္ဘူး။ သူလႊဲမွားစြာ လုပ္ခဲ႔မိပံုက ဒီလုိပါ။
စၾကာရတနာ ၾကီး ကြယ္ေပ်ာက္သြားတဲ႔အခါ ဖခင္ မင္းရေသ႔ ၾကီးဆီ သြားေရာက္ျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထား တုိင္ပင္မႈ မျပဳဘဲ မွဴးမတ္ေတြကုိ သာ ညီလာခံ ေခၚျပီးေတာ႔ တုိင္ပင္တယ္။ မွဴးမတ္ေတြကလည္း ကုိယ္တုိင္ စၾကာမင္း လုပ္ခဲ႔တဲ႔ ဖခင္ မင္းရေသ႔ ၾကီးဆီ သြားေရာက္ အၾကံဥာဏ္ ေတာင္းဖုိ႔ မတုိက္တြန္းၾကဘူး။ မိမိ တုိ႔ သိသမွ် ေတြကုိသာ တင္ျပခဲ႔ၾကတယ္။
သူတုိ႔တင္ျပပံုက အရွင္မင္းၾကီး စၾကာရတနာ ဆုိတာ မိဘ အေမြေပးလုိ႔ ရတဲ႔ ပစၥည္းမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ စၾကာမင္း ျဖစ္ထုိက္တဲ႔ ဘုန္းကံ လည္း ပါျပီး စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြကုိ လည္း က်င္႔မည္ ဆုိပါလွ်င္ စၾကာရတနာ ဆုိက္လာနုိင္ပါတယ္။
ဒီအခါမွာ ဘယ္လုိက်င္႔ရမွာလဲ လုိ႔ သားေတာ္ၾကီး ဘုရင္က ေမးေတာ႔ ဆင္းရဲသား ပေပ်ာက္ေရး က်င္႔၀တ္မွ တစ္ပါး က်န္ကုိးပါးကုိ အေသအခ်ာ ေျပာျပနုိင္ၾကပါတယ္။ တစ္ပါး လုိေနတယ္ ဆုိပါေတာ႔၊ စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္က (၁၀) ပါးရွိတာကုိး။
ဒီလုိနွင္႔ သားေတာ္ၾကီး ဘုရင္ကေလးလည္း မွဴးမတ္ေတြ တင္ျပတဲ႔ စၾကာမင္း က်င္႔၀တ္ေတြ က်င္႔လုိက္တာ တစ္ပါးလုိေနေတာ႔ မျပည္႔စံုပါဘူး။ ဒီေတာ႔ စၾကာ ရတနာ လည္း မဆုိက္ေရာက္လာသလုိ စၾကာမင္းၾကီးလည္း မျဖစ္လုိက္ရရွာပါဘူး။ စၾကာမင္း မ်ိဳးဆက္လည္း ျပတ္ကေရာ႔ ဆုိပါေတာ႔။
ဒီေနရာမွာ ဘုန္းၾကီး စဥ္းစားမိတာေလး ထည္႔ေျပာၾကရေအာင္၊ ဒီဘုရင္ေလးနွင္႔ သူ႔ပညာရွိ မွဴးမတ္မ်ားက ဘာေၾကာင္႔ ဆင္းရဲသား ပေပ်ာက္ေရး ကုိ ခ်န္လွပ္ထားခဲ႔ၾကတာလဲ ?
လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ ေတာ႔ မလုိအပ္ဘူး ထင္လုိ႔ ေနမွာ ေပါ႔ ဟုတ္တယ္ေလ သူတုိ႔ေခတ္မွာ ဆင္းရဲသားမွ မရွိဘဲ။ သူ႔အေဖ သူ႔အဘုိး သူ႔အေဘး သူတုိ႔ ဘုိးစဥ္ ေဘာင္ဆက္ လက္ထက္ အဆက္ဆက္မွာ ဆင္းရဲသားမွ မရွိဘဲ။ ဆင္းရဲသားမရွိေတာ႔ ဆင္းရဲမြဲေတ မႈ တုိက္ဖ်က္ေရး ကုိလည္း မလုိအပ္ဘူးလုိ႔ ထင္ၾကမွာေပါ႔။ မသိတာထက္ အေလးမထားတာ က ပုိျပီး ျဖစ္နုိင္ေလာက္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီတင္မွ သူ႔တုိင္းျပည္မွာ ဆင္းရဲသား ေပၚလာတယ္ (ခဏနွင္႔ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး ၾကာလာေတာ႔ေပါ႔) တစ္စ တစ္စ ဆင္းရဲသားေတြ မ်ားလာတယ္။ အဲဒီ ထဲမွာ ဆင္းရဲသား တစ္ေယာက္က ထေဖာက္လာတယ္။ ဒီ႔အရင္က လံုး၀ မေပၚခဲ႔ဘူးတဲ႔ လံုး၀ မလုပ္ခဲ႔ၾကဘူးတဲ႔ သူတစ္ပါး ပစၥည္း မသိေအာင္ ခုိးယူမႈ ဆုိတာ ထလုပ္လုိက္တယ္။ ပထမဦးဆံုး ခုိးမႈ ေပၚလာတယ္ ဆုိပါေတာ႔။ (တက္ကပ္တစ္ခု နွင္႔ ဆုတ္ကပ္ တစ္ခု အတြင္းမွာ ပထမ ဆံုးေပၚလာတဲ႔ ခုိးမႈ ျဖစ္တယ္)။
ဒီေတာ႔ သိရွိၾကသူေတြအားလံုးဟာ အထိတ္အလန္႔ ျဖစ္ကုန္ျပီး ထူးထူးဆန္းဆန္း မျဖစ္ေပၚဘူးေသးတဲ႔ အမႈ ကိစၥမုိ႔ ဘုရင္႔ဆီ ေခၚသြားျပီးေတာ႔ တင္ျပ တုိင္တန္းၾကတာေပါ႔။ ဘုရင္ကေလးက အမႈ ကုိ စစ္ေဆးေမးျမန္းတယ္။ ေမာင္မင္း ခုိးတာ မွန္သလား၊ မွန္ပါတယ္ (အဲဒီတုန္းက ဘယ္သူမွ လိမ္မေျပာၾကဖူးေသးဘူးတဲ႔။) ဘာေၾကာင္႔ ခုိးရသလဲ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးၾကီ းစားသံုးစရာ မရွိလုိ႔ သား မယား ေကၽြးေမြးစရာ မရွိလုိ႔ မိအို ဘအုိေတြ မျပဳစု မလုပ္ေကၽြးနုိင္ေတာ႔လုိ႔ သူတစ္ပါး ပစၥည္း ယူရတာပါလုိ႔ သနားစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေလွ်ာက္တင္လုိက္တယ္။ ဒီေတာ႔ ဘုရင္ကေလးက သနားသြားပံု ေပါက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဘယ္ေတာ႔မွ မခုိးနွင္႔ စားသံုးစရာ မရွိလွ်င္ ငါ႔ဆီ လာယူ။ ေရာ႔ ယူသြား ဒီပစၥည္းေတြနွင္႔ ၀၀လင္လင္ စားသံုးျပီး သားမယား ကိုလည္း ေကၽြး၊ မိဘ ကုိလည္း ျပဳစု လုိ႔ ေျပာဆုိျပီး ပစၥည္းေတြ ေပးလုိက္သတဲ႔။
ပုိဆုိးသြားတာေပါ႔။ သူေပးပံုက သူခုိး ``အားေပး´´ ျဖစ္သြားတယ္ေလ။ ဆင္းရဲသားက လည္း တစ္ေယာက္ထဲမွ မဟုတ္တာဘဲ အေတာ္ကေလးမ်ားေနျပီကုိး။ ဒီေတာ႔ ဘုရင္ေလးက ခုိးတဲ႔သူ ပစၥည္းေပး လႊတ္သတဲ႔ ဆုိျပီး ခုိးတာမွ တမင္ မိေအာင္ကုိ ခုိးၾကတာ။ ဒါမွ ဘုရင္ကေလးဆီ ဖမ္းပုိ႔ မွာကုိး။ ဒီလုိနွင္႔ ခုိးလုိ႔ ဘုရင္ကေလးဆီ ဖမ္းပုိ႔တုိင္း ေနာက္ (မခုိးနွင္႔)၂ လုိ႔ ပစၥည္းေတြ ေပးေပးလႊတ္ေနရတာ မ်ားလြန္းလာေတာ႔ ဘုရင္ကေလး စိတ္ပ်က္လာဟန္ တူပါတယ္။ တယ္ ဒီေကာင္ေတြ မခုိးနွင္႔ ေျပာရက္သားနွင္႔ ပုိဆုိးလာတယ္။ ေနာက္ခုိးတဲ႔ေကာင္ ေခါင္းျဖတ္လုိ႔ အမိန္႔ခ် လုိက္တယ္။ ပထမ အဒိႏၷာ ဒါန ကေန ပါဏာတိပါတ ကူးလာတာပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက သူ႔အသက္သတ္ျခင္း ဆုိတာ လံုး၀ မရွိေသးဘူးတဲ႔။ အဲဒီေနာက္ေတာ႔ ခုိးတာမိလုိ႔ ဖမ္းပုိ႔လွ်င္ ေမာင္မင္း ခုိးသလား လုိ႔ ေမးလွ်င္ မခုိးဘူးလုိ႔ လိမ္ေျပာတယ္။ ေသမွာ ေၾကာက္တာကုိး။ ဒီတင္ ပါဏာတိပါတ ကံက ဆက္ျပီး မုသာ၀ါဒ ကူးလာျပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ႔ ဒုစရိုက္ေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု တုိးလာလုိက္တာ ေနာက္ေတာ႔ ကုိယ္တြင္း ၾသဇာေတြညံ႔၊ ပတ္၀န္းက်င္ ေျမဆီ ေျမလႊာေတြညံ႔၊ အစားအေသာက္ အသီးအနွံေတြ အဆီ ၾသဇာ ဓာတ္နည္း၊ ကုိယ္တြင္း ၾသဇာဓာတ္ညံ႔တာေတြ ေပါင္းမိျပီး ပုိဆုိး၊ ေရာဂါေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိးျပီး အသက္ေတြတိုၾက၊ သက္တမ္းေတြ ဆုတ္လာ လုိက္ၾကတာ ယခုတုိင္ေအာင္ပဲ ဆုိပါေတာ႔။
ဒါဟာ စကၠ၀တၱိ သုတၱန္မွာ ျမတ္စြာ ဘုရား ေဟာၾကားခဲ႔တဲ႔ လူ႔ေလာကၾကီးရဲ႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ သမုိင္း ျဖစ္စဥ္ပါပဲ။
0 comments:
Post a Comment