သေႏၶတားဆီးျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္း (၁)

ဟုိတေလာက တရုတ္ဗုဒၶဘာသာမိသားစုအိမ္ကုိ
ေန႔ဆြမ္းစားၾကြျဖစ္တယ္။

အိမ္မွာ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အတုိင္း ငါးပါးသီလယူ၊
သီလေဆာက္တည္၊ ဆြမ္းကပ္ပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ျမန္မာအိမ္ေတြမွာလုိ ရုိးရုိးႀကီးမဟုတ္ပဲ
ဒကာႀကီးက သူသိလုိတာေတြကုိ ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားပါတယ္။
ေမးခြန္းေတြကေတာ့ အစုံပါပဲ။

ရီစရာေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုက
ေလာကီအာရုံကာမဂုဏ္ေတြ အင္မတန္မ်ားျပားလွတဲ့ ဒီ ၂၁ ရာစုေခတ္မွာ
လူေတြၾကားမွာ ေနေနတဲ့ ငယ္ရြယ္တဲ့ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနနဲ႔
ရဟန္းေဘာင္မွာ တည္ၿမဲေနေအာင္ ဘယ္လုိက်င့္ႀကံေနထုိင္ပါသလဲ၊
မာတုဂါမေလးေတြနဲ႔ မလႊဲသာ မေရွာင္သာလုိ႔ ေတြ႔ရျမင္ရတဲ့အခါေတြမွာ
ကိေလသာစိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚပါသလား၊
တကယ္လုိ႔ ကိေလသာစိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာတယ္ဆုိရင္
ဘယ္လုိ က်င့္ႀကံေနထုိင္ပါသလဲ တဲ့။

ဒီေမးခြန္းအတြက္
အရင္တစ္ခါေရးျပခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုရားရွင္နဲ႔ ရွင္အာနႏၵာႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဒုိင္ယာေလာ့ဂ္ကုိ
တရုတ္ဒကာႀကီးကုိ ေျပာျပျဖစ္တယ္။

အာနႏၵာ ။ ။ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔
တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိက်င့္ႀကံေနထုိင္ရမလဲဘုရား။

ဘုရားရွင္။ ။ မေတြ႔ေအာင္ေနေပါ့ အာနႏၵာ

အာနႏၵာ ။ ။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ေတ႔ြရၿပီဆုိရင္ေကာဘုရား။

ဘုရားရွင္။ ။ စကားမေျပာနဲ႔ေပါ့ အာနႏၵာ

အာနႏၵာ ။ ။ မျဖစ္မေနေျပာရေတာ့မယ္ဆုိရင္ေကာဘုရား။

ဘုရားရွင္။ ။ သတိထားေပါ့အာနႏၵာ

On one occasion he (Ananda) approached the Buddha and asked Him:
‘’How are we conduct ourselves, Lord, with regard to womankind?’’
‘’As not seeing them, Ananda’’
‘’But if we should see them, Lord, what are we to do?’’
‘’Do not talk to them, Ananda.’’
‘’But if they shuld speak to us, Lord, what are we to do?’’
‘’Be watchful, Ananda’’

ဘုရားရွင္မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သလုိ သတိနဲ႔ေနရေၾကာင္း၊
မိမိစိတ္အေျခအေနကုိ ၾကည့္ရႈဆင္ျခင္တတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ျပဳလုပ္ထားရေၾကာင္း၊
စိတ္ညစ္စိတ္ဆုိးေတြ ထၾကြေသာင္းက်န္းလာတဲ့အခါမွာ သတိနဲ႔ အခါမလတ္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး
ပညာနဲ႔ဆင္ျခင္ထိန္းခ်ဳပ္ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။

ၿပီးမွ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့
(သဂၤဇာဆရာေတာ့္ပုံျပင္လား၊ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ပုံျပင္လား မမွတ္မိေတာ့ဘူး)
ထန္းႏုိ႔ပုံျပင္ကုိ သူနားလည္တဲ့အထိ အခ်ိန္ေပး ရွင္းျပခဲ့ရပါတယ္။
ထန္းႏုိ႔ပုံျပင္ကုိေတာ့ သိၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။

မင္းတုန္းမင္းႀကီးက သူ႔ကုိးကြယ္တဲ့သဂၤဇာဆရာေတာ္ပဲ ဆုိပါစုိ႔။
သဂၤဇာဆရာေတာ္ႀကီးကုိ နန္းတြင္းထဲပင့္ၿပီး ဆြမ္းကပ္ေလ့ရွိသတဲ့။
နန္းတြင္း ရွင္ဘုရင္ကပ္တဲ့ဆြမ္းဆုိေတာ့
အဆီၾသဇာရွိတဲ့ အေကာင္းစားဟင္းလွ်ာေတြခ်ည္းေနမွာေပါ့။
ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်ဆက္ကပ္လာတဲ့ရွင္ဘုရင္ႀကီးက
သူ႔စိတ္နဲ႔ ႏႈိင္းၿပီ
“အရွင္ဘုရား၊ ဒီလုိဟင္းေကာင္းဟင္းလွ်ာေတြဘုဥ္းေပးၿပီး
ကိေလသာရာဂစိတ္ေတြမ်ား မထၾကြဘူးလား” လုိ႔ ေလွ်ာက္တယ္။

ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္က
“ဒကာေတာ္မင္းႀကီး၊ ဒီကိစၥက ထန္းပင္ေပၚက ထန္းႏုိ႔နဲ႔တူတယ္။
ထန္းပင္ေပၚက ထန္းႏုိ႔ေခ်ာင္းဟာ ညွစ္ရင္ ညွစ္သေလာက္ အရည္ထြက္ေနေပမဲ့
မညွစ္ပဲ ပစ္ထားလုိက္ရင္ သူဟာသူ လိမ္ေကာက္ ေျခာက္ေသြ႔သြားတာပါဘဲ”
လုိ႔ အမိန္႔ရွိလုိက္တယ္။

ဒီေတာ့မွ မင္းတုန္းမင္းႀကီး ေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႔ သေဘာက်သြားတယ္။
ဒီတရုတ္ဒကာကုိလဲ ဒါကုိပဲ ေျပာျပျဖစ္တယ္။
တရုတ္ဒကာေတာ့ သေဘာက် မက်ေတာ့မသိပါဘူး။

ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုက
ကုိယ္၀န္တားဆီးတာနဲ႔ ဖ်က္ခ်တာကုိ
ဗုဒၶဘာသာရႈေဒါင့္က ဘယ္လုိ ယူဆပါသလဲ တဲ့။

Read more...