ေမြးေန႔မဂၤလာပြဲ (အပုိင္း-၄)

စတုတၳေန႔

(အပုိင္း(၄)မွာေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေမြးေန႔ ပူေဇာ္ပြဲႏွင့္ စာေရးသူ၏ ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႕ ခရီးသြားမွတ္တမ္း အေၾကာင္း ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

ဒီေန႔ဆုိရင္ စတုတၳေျမာက္ေန႔သို႔ ေရာက္လာပါျပီ။ ဒီကေန ၁၉-၃-၂၀၁၁ တေပါင္းလျပည့္ ျဖစ္သည္အတြက္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေမြးေန႔ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆုံးေန႔ျဖစ္တဲ့ ေမြးေန႔ပူဇာကို စစ္ကိုင္းေတာင္ရုိး ဆြမ္းဦးပုညရွင္ေစတီမွာ က်င္းပျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သံဃာ ၅၀၀ ဆြမ္းေလာင္းပြဲက်င္းပသည္။ ဒီပြဲကိုေတာ့ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္က သံဃာေတြကိုေတာ့ ပင့္သံဃာထဲ ထည့္မထားပါဘူး။ ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္ သံဃာအခ်ိဳ႕ သီတဂူဒကာ ဒကာမေတြ လုိက္ပါသြားၾကျပီး အျပင္ကသံဃာေတြကိုပဲ ေလာင္းလွဴၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မနက္ေစာေစာ ၄-၃၀ ေလာက္ကထဲက သြားၾကတာဆုိေတာ့ စာေရးသူ လုိက္မသြားလုိက္ႏုိင္ခဲ့၊ ဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းမ်ားလည္း မရလုိက္။ ျပန္လာတဲ့ပင့္သံဃာမ်ားကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သပိတ္ သကၤန္းစေသာ အျခားလွဴဖြယ္မ်ားစြာႏွင့္ျပန္ၾကြလာတာကိုေတာ့ ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။ သီတဂူလကၤာဒီပ ေက်ာင္းအမၾကီးႏွင့္ စကားစပ္မိလုိ႔ ေျပာျဖစ္ေတာ့ သူလည္း ဆြမ္းဦးပုညရွင္ ပင့္သံဃာ ၅၀၀ ကို အလွဴေငြမ်ား ေလာင္းလွဴခဲ့ေသးေၾကာင္း သိလုိက္ရပါသည္။

ေန႔လည္ပိုင္း

ေန႔လည္ပုိင္းမွာေတာ့ ေဟာေျပာပြဲအခ်ိန္ပဲ ျဖစ္သည္။ ထုိေဟာေျပာပြဲမွာ နီေပါႏုိင္ငံ အရွင္ဥာဏပုဏၰိက နီေပါႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ အဆင့္ဆင့္ တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာပုံတုိ႔ကို ေဟာေျပာသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အစၥေရးသံအမတ္ၾကီးက ဂ်ဴးလူမ်ိဳးႏွင့္ ဂ်ဴးဘာသာအေၾကာင္းမ်ားကို တင္ျပသြားသည္။ ေနာက္ဆုံး သီးတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ နိဂုံးခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ေမးခြန္းမ်ား အေျဖမ်ားျဖင့္ အဆုံးသတ္သည္။

အၾကီးက်ယ္ဆုံးေမြးေန႔ပူဇာ

မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမြးေန႔ပြဲေတြမွာ နာရီပုိင္းအတြင္း ျပီးသြားၾကတာမ်ားပါတယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း ရုိးရုိးေလး သံဃာေတြ ဆြမ္းပင့္ကပ္ လွဴစရာမ်ား လွဴဒါန္းျပီး ေကာင္းမႈအစုစုအတြက္ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေ၀းၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ ဆုိင္ေတြမွာ ပင့္ျပီးေတာ့ ကပ္ေလ့ရွိတယ္။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္မ်ား ေပးပုိ႔လွဴဒါန္းၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္မိတ္ေဆြေလာက္နဲ႔ပဲ ေပ်ာ္ပြဲ စားပြဲေလးလုပ္ျပီး ေမြးေန႔ပြဲကို က်င္းပၾကတယ္။ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေမြးေန႔ပြဲကိုေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၂ရက္၊ ၃ရက္၊ အခု ေနာက္ပုိင္း ၄ ရက္အထိ တုိးခ်ဲ႕ျပီး က်င္းပလာခဲ့တာ ႏွစ္ေတာင္ အေတာ္ၾကာခဲ့ျပီ။ အၾကီးက်ယ္ဆုံးႏွင့္ ရွည္လ်ားဆုံး ေမြးေန႔ဟု ထင္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ အလွဴဒါနျပဳရတာကို ေပ်ာ္ေမြ႕သည္အေလ်ာက္ သူ၏ေမြးေန႔ပြဲမွာလည္း အလွဴၾကီးမ်ားျဖင့္သာ က်င္းပခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္ ဘ၀ကို ျပန္သုံးသပ္လ်င္ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ အလွဴဒါနႏွင့္ စခဲ့သလုိ အလွဴဒါနနဲ႕ပဲ အဆုံးသက္ခဲ့တယ္။

ဒါနႏွင့္စ ဒါနႏွင့္ဆုံးတဲ့ဘုရား

ဒီပကၤရာဘုရားလက္ထက္မွာ သုေမဓာဘ၀က သူ႔မိဘထားခ့ဲေသာ ကုေဋ ၈၀ ေသာ ပစၥည္းေတြ အကုန္လွဴျပီး ေတာထြက္ ရေသ့ရဟန္းျပဳျပီး ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ဒါနႏွင့္ ဘ၀ကိုစခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ေရွ႕တစ္ဘ၀မွာအၾကိဳမွာ ေ၀ႆႏၱရာမင္းၾကီးဘ၀နဲ႕ ဇနီးကိုစြန္႔၊ သားႏွင့္သမီးကို လွဴဒါန္း၊ တုိင္းျပည္ၾကီးကိုပါ စြန္႕လြတ္လွဴဒါန္းျပီး ေတာထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ အလွဴဒါနျဖင့္ အဆုံးသက္ကာ တာ၀တႎသာနတ္ဘ၀မွ လူ႕ဘ၀ သိဒၶတၳမင္းသား အျဖစ္မွ ေဂါတမဘုရားျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒါနသည္ အလြန္အေရးၾကီးသည္ဟု ခံယူထားသည္အတြက္ ေနရာအနံ႕အျပား အလွဴမ်ားျဖင့္ သာသနာေရး လူမႈေရးမ်ားကို တည္ေဆာက္လ်က္ရွိသည္။

ဤကား သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ (၇၄) ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ပူဇာမ်ား ျဖစ္သည္။ အျပည့္အစုံမတင္ျပႏုိင္ေသာ္လည္း အစီအစဥ္မ်ားေလာက္ကိုေတာ့ တင္ျပထားပါသည္။ (၇၅)ႏွစ္ ေမြးေန႔ပူဇာမွာ ျပန္လည္ဆုံးဆည္းၾကပါစို႔။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

သီတဂူစတား

၁-၄-၂၀၁၁

(ထိုေန႔ကား စာေရးသူသည္ ညီမမ်ားရဲ့ စပြန္ဆာျဖင့္ ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႕ခရီး အခြင့္လမ္းတစ္ခု ရရွိခဲ့သည္။)

မဟာနႏၵမုလႈိဏ္ဂူ (၁၉၉၀) တည္ေဆာက္

စာေရးသူ၏ ၂၀ႏွစ္ေျမာက္ ေမျမိဳ႕ခရီး

ႏွစ္ ၂၀ ၾကာမွ တစ္ၾကိမ္ ျပန္ေရာက္ခြင့္ရေသာ စာေရးသူ၏ ေမျမိဳ႕ခရီးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေန႔က ေဟာေျပာပြဲမ်ားကို ကိုယ္တုိင္မတက္ႏုိင္ခဲ့။ တက္ေရာက္ခဲ့သူ သီတင္းသုံးေဖာ္မ်ားအား ေမးျမန္းခဲ့ရပါသည္။ မနက္ေစာေစာကတည္းက စာေရးသူ၏ ညီမမ်ားက ေမျမိဳ႕ကို လုိက္ပုိ႕ခ်င္ပါတယ္ဘုရားတဲ့ စာေရးသူလည္း လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀ႏွစ္ေလာက္၀န္းက်င္က တစ္ေခါက္သာ ေရာက္ခဲ့ဖူးေသာ ေမျမိဳ႔ကို ေရာက္ခ်င္ေနသည္မွာ ၾကာျပီ။ မႏၱေလးတကၠသိုလ္၏ အနီး ေခ်ာကလ်ာ အမ်ိဳးသမီးေဘာဒါေဆာင္၊ လကမၻာစတုိးႏွင့္ sky blue အင္တာနက္ကေဖး ပုိင္ရွင္ မိသားစုတုိ႔က စပြန္ဆာေပးသျဖင့္ ေက်းဇူးအထူးတင္ရပါသည္။ ဒါ့ျပင္ သူ၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လဲျဖစ္ စာေရးသူ၏ ညီမတစ္ေယာက္လုိ ခင္ရသည့္ သူတစ္ေယာက္လဲ ပါလာသည္။ သူတုိ႔တေတြအားလုံးသည္ စာေရးသူ၏ ညီအကို ေမာင္ႏွမအရင္းေတြလုိ ျဖစ္ၾကသည္။ သူတုိ႔တစ္ေတြသည္ လူငယ္မ်ားျဖစ္ၾကေပမဲ့ ေစတနာေကာင္းၾကသည္၊ ဘာသာတရား ကိုင္းရႈိင္းၾကပုံရသည္၊ ဘုန္းၾကီးရဟန္းအေပၚ ၾကည္ညိဳတတ္ၾကသည္။ ဘုန္းၾကီးရဟန္းေတြကို ဤကဲ့သုိ႔ ဘုရားဖူး လုိက္ပုိ႔ေပးေနရတာကို ေပ်ာ္တတ္ၾကသည္၊ စာေရးသူအားလဲ သြားခ်င္သည့္ေနရာေျပာပါ လုိက္ပုိ႔ေပးမည္ဟု ဖိတ္မန္ထားသည္။ စာေရးသူအေပၚ ဂရုစိုက္လြန္းေတာ့ အားေတာင္ နာေနရသည္။ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ေစ်းတန္း ေရာက္တုန္းအမွတ္တရ သူတုိ႔မသိေအာင္ ေမျမိဳ႕ မက္မန္းသီးထုပ္ကေလး ၀ယ္မယ္လုပ္ေနတုန္း ေနာက္ကေန ပုိက္ဆံ လာရွင္းေပးသြားသည္။ ေနာက္ေတာ့ ၀ယ္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ ေစ်းေတာင္ မေမးရဲေတာ့ဘူး၊ ေစ်းဆုိင္နားလဲ မသြားရဲေတာ့ဘူး။

ေမျမိဳ႕ေခၚ ယခု ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႕သည္ စာေရးသူတုိ႔ လြန္ခဲ့သည္ ၂၀ႏွစ္က ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ႏွင့္ လုံး၀ ျခားနားသြားသည္။ ေတာင္ေပၚတက္လမ္းက အစ ကြာသြားသည္။ အသြားလမ္း အျပန္လမ္းမ်ား ျဖစ္သည္၊ လမ္းမ်ားလဲ ေကာင္းမြန္သျဖင့္ စိတ္ခ်ရသည္၊ မႏၱေလးျမိဳ႔ထဲမွ ေမျမိဳ႕ထဲအထိ တစ္နာရီပဲ ကားေမာင္းရသည္။ ကားသမား၏ ကြ်မ္းက်င္မႈလည္းပါသည္။ ျမိဳ႕ၾကီးကလဲ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္၀န္းလာသည္။ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ မဟာနႏၵမူလႈိဏ္ဂူ (၁၉၉၀)ႏွင့္ မဟာအ့ံထူးရွင္ေခၚ ျပည္ခ်စ္ဘုရားၾကီးလည္း ေပၚေပါက္လာသျဖင့္ လည္စရာပက္စရာ တုိးလာသည္။ အမ်ိဳးသား ဥယ်ာဥ္ၾကီးကလည္း သိပ္လွသည္။ ေရာင္စုံပန္းမ်ားျဖင့္ ျခယ္မႈံးထားသည္၊ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ၾကီးအလား အလွၾကြယ္ေနသည္ကား ပန္းျမိဳ႕ေတာ္ဟု ေခၚရေလာက္ေအာင္ကို ၀ံ့ၾကြားေနသည္။ ေဒသစုံမွ လူမ်ိဳးစုံ ရြယ္မ်ိဳးစုံေတြ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကသည္မွာလည္း ၾကည္ႏူးစရာ။ တေပါင္းလျပည့္ေန႔လည္းျဖစ္ စေနေန႔လည္းဆုိေတာ့ ပုိစည္ကားသည္ဟု ထင္ပါသည္။ ရာသီဥတုသည္လည္း ေျပာင္းသြားသည္။ ေမျမိဳ႕သည္ ေႏြရာသီမွာေတာင္ ေအးစိမ့္တဲ့ေနရာသည္ ယခုတပါင္းလျပည့္ေန႔သည္ အေအးဓာတ္ ရွိတယ္ဆိုရုံေလာက္သာျဖစ္ေတာ့သည္။ ေနလုိ႔ေတာ့ ေကာင္းသည္၊ Fresh air ေလေကာင္းေလသန္႔ရသည္၊ သစ္ေတာ သစ္ပင္ရနံ႕တုိ႕ျဖင့္ ေတာ္ေပ်ာ္ ေတာသား စာေရးသူအဖို႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ျမိဳ႕ကေလးျဖစ္သည္။

ေမျမိဳ႕သြားရန္ ညီ,ညီမတစ္ေတြ စစ္ကိုင္းကို လာပင့္ၾကသည္၊ မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ေနျပီ၊ မႏၱေလး Oriental House မွ နံက္စာကပ္ၾကသည္။ ထုိဆုိင္မွာလည္း လျပည့္ေန႔ စေနေန႔ဆုိေတာ့ အလွဴမဂၤလာပဲြ၏ ပရိသတ္ေတြ စားသုံးသူေတြနဲ႔ ျပည့္ေနသည္၊ ေနရာရဖုိ႔ ေစာင့္ဆုိင္းေနရေသးသည္။ စကားမဆက္ၾကားညွပ္ျပီး ၾကြားလုိက္ဦးမယ၊္ ရန္ကုန္မွာရွိေသာ Oriental House ကိုေတာ့ မၾကာမၾကာေရာက္ခဲ့ဖူးသည္။ မႏၱေလးကိုေတာ့ မထမဆုံးျဖစ္သည္၊ ဆုိင္ကလဲ ရန္ကုန္ကဆုိင္ထက္ ၾကီးသည္။ မနက္ ၉ နာရီေက်ာ္မွ မႏၱေလးက စတင္ထြက္ျဖစ္သည္။ ေရွးဦးစြာ မဟာအံ႔ထူးကံသာဘုရား ၀င္ဖူးၾကသည္။ ေန႔လည္ ၁၁-၃၀ ေရာက္ေတာ့ ညီမမ်ား စားေနက် တရုပ္စားေသာက္ဆုိင္မွာ ေန႔စာ ကပ္သည္။ မဟာအံ႔ထူးကံသာဘုရားကေန ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ကို တုိက္ရုိက္မသြားဘဲ ျမိဳ႕ထဲျပန္လည့္သည္၊ ေန႔လည္စာကို စားေသာက္ဆုိင္ေကာင္းေကာင္းမွာ ကပ္ခ်င္လုိ႔ ျမိဳ႕ထဲကို ျပန္ေမာင္းလာသည္ဟု ညီမျဖစ္သူက ေျပာသည္။ ထုိမွ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္၊ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ႏွင့္ ေနာက္ဆုံး ကံေတာ္ၾကီးထဲသုိ႔၀င္ကာ ျပန္ဆင္းခဲ့ၾကသည္။

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္လႈိဏ္ဂူ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္လႈိဏ္ဂူၾကီးကိုေတာ့ သေဘာက်ခဲ့သည္။ ထုိလႈိဏ္သည္ ၀က္၀ံေက်းရြာ ေတာင္ေပၚကေန ေအာက္တျဖည္းျဖည္းဆင္းသက္သြားရသည္၊ ဒယ္အုိးအလား တျဖည္းျဖည္း ခ်ိဳင့္၀င္သြားရာ ေအာက္ဆုံးေနရာတြင္ လႈိဏ္ၾကီးျဖစ္ေနသည္၊ သဘာ၀လႈိဏ္ၾကီးဟု ထင္ပါသည္။ လႈိဏ္ၾကီးအတြင္း ၁၂လရာသီ ေရမ်ား စမ္းေရမ်ား စိမ့္ စီးဆင္းေနသည္မွာ တေ၀ါေ၀ါနဲ႔ မုိးရြားေနသည္ဟု ထင္ရသည္။ လျပည့္ေန႔လည္းျဖစ္ စေနေန႔နဲ႕လည္းၾကံဳေနသျဖင့္ ဘုရားဖူးမ်ား ျဖင့္စည္ကားလ်က္ရွိသည္။ သြားရင္း ဂရုျပဳမိသည့္တစ္ခုက ခရီးသြားအမ်ားစုသည္ Light Track ကားေလးမ်ားျဖင့္ အဖြဲ႔လုိက္ မိသားစုလုိက္သြားေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ စာေရးသူတုိ႔လည္း ထိုကားအမ်ိဳးစားပင္ျဖစ္သည္။ ေနရာတုိင္းမွာ ထုိကားေလးေတြ ေတြ႕ေနရသည္။ မေကြး ေရႊစက္ေတာ္ေရာက္ေတာ့လည္း ထုိကားအမ်ိဳးအစား အသုံးမ်ားေနတာကို ေတြ႔ရသည္။ ဘုရား၊ ပန္းျခံမ်ား၌ ထုိကားေလးမ်ား စုျပံဳရပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အမ်ားစုက ထုိကားျဖင့္ carry လုပ္ေနသည္ဟုလည္း သိရသည္။

ေနာက္ေန႔ေတာ့ တစ္ရက္ အနားယူျပီး ရန္ကုန္ကို ဆင္းခဲ့ၾကသည္။ ရန္ကုန္အျပန္မွာလဲ စာေရးသူရဲ့ ပညာေရးေမြးဖြားခဲ့ရာ ဦးပိန္တံတားႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ၀င္ခဲ့သျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ ည-၉ နာရီေလာက္မွ ေရာက္ၾကသည္။

ဤကား စာေရးသူ၏ ေဒသႏၱရဗဟုသုတ ဒိုင္ယာရီမွ်သာ ျဖစ္ပါသျဖင့္ စာေရးသူအတြက္ မွတ္စုျဖစ္ပါသည္။

ေမျမိဳ႕ခရီးအတြက္ စပြန္ဆာေပးေသာ မိသားစု သူငယ္ခ်င္းတစ္စုအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

သီတဂူစတား

၁-၄-၂၀၁၁