ေကာမာရီျဗဟၼစရီယသီလ

21 January 2011

အရွင္ဘုရား

အိမ္ေထာင္မရွိေသာ အပ်ိဳ၊ လင္ကြာ တစ္ခုလပ္ႏွင့္ မုဆိုးမမ်ား ကာေမသု မိစၧာစာရ သိကၡာပုဒ္ ခံယူဖြယ္မလို၊ ခံယူ၍ မရ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ငါးပါးသီလ ခံယူရာ၌ ကာေမသုမိစၧာစာရ သိကၡာပုဒ္ေနရာမွာ အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ ထည့္ျပီး ေကာမာရီျဗဟၼစရီယသီလခံယူရမယ္လို႔ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ေဟာေျပာပါသည္။ ထုိေကာမာရီျဗဟၼစရိယသီလ အေၾကာင္း ရွင္းလင္းေအာင္ ေျဖၾကားေတာ္မူပါဘုရား။

ေဒၚသန္းသန္းစိန္

သီရီမဂၤလာေစ်း

ဤေကာမာရီျဗဟၼစရိယ သိကၡာပုဒ္အေၾကာင္း ေရေရလည္လည္ နားလည္ရန္ ကာေမသု မိစၧာစာရ သိကၡာပုဒ္အေၾကာင္း ကို အထူးေလ့လာ မွတ္သားရန္ လိုေပသည္။ ငါးပါးသီလတြင္ တတိယေျမာက္ သိကၡာပုဒ္မွာ ယင္း ကာေမသုမိစၧာစာရ သိကၡာပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိခင္ပြန္း၊ မိမိဇနီးတို႔မွ တစ္ပါး တစ္ပါးအျခားသူႏွင့္ မွားမွားယြင္းယြင္း ေဖာက္ေဖာက္ျပန္ျပန္ က်င့္ျခင္းဟု ဆိုလိုပါ၏။ ဤ၌ ကာမဘံုသားမ်ားျဖစ္၍ မိမိ၏ တရား၀င္ ဇနီးခင္ပြန္းခ်င္း လိင္ဆက္ဆံမႈမွာ မွားယြင္း ေဖာက္ျပန္၍ က်င့္ျခင္းမဟုတ္သျဖင့္ အျပစ္မရွိဟု ဆိုႏိုင္ပါ၏။

တရား၀င္မဟုတ္ေသာ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမတို႔၏ က်င္႔ျခင္းကိုသာ ေဖာက္ျပန္ေသာ က်င့္ျခင္းဟု ဆိုပါ၏။ ဥပမာ ေယာက္်ားတို႔အဖုိ႔ မိမိဇနီး မဟုတ္ေသာ မိန္းမ ပ်ိဳ အို အားလံုးအား လိင္ဆက္ဆံမႈျပဳလွ်င္ ကာေမသုမိစၧာစာရ ျဖစ္၏။ မိန္းမတို႔အဖို႔ မိမိကာမပိုင္ရွိသူ( တရား၀င္ လင္ေယာက်္ားရွိသူ) ျဖစ္လွ်င္ မိမိ ကာမပိုင္ေယာက္်ား၊ တရား၀င္ လင္ေယာက်္ားမွ တစ္ပါး ေယာက္်ားအားလံုးႏွင့္ မဆက္ဆံရေပ။ ဆက္ဆံလွ်င္ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ႏွစ္ဦးလံုးပင္ ကာေမသုမိစၧာစရာပုဒ္အရ အျပစ္ရွိေတာ့သည္။

ဤတြင္ မိန္းမအေနျဖင့္ ကာမပိုင္ရွိ၊ မရွိ ဟူေသာ စကားကို သတိျပဳရမည္။ ကာမပိုင္ မရွိေသာ အပ်ိဳ၊ တစ္ခုလပ္၊ မုဆိုးမ တို႔အဖုိ႔ ဤေနရာ၌ ျခြင္းခ်က္ျဖစ္သည္။ ဤအေၾကာင္းကို ပိုမို၍ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိႏိုင္ရန္ အဂမနိယ၀တၳဳလာေသာ သြားလာမဆက္ဆံအပ္ေသာ မိန္းမႏွစ္က်ိပ္(၂၀) ကို သိထားရန္ လိုေပသည္။

ယင္းမွာ

၁။ မာတုရကၡိတ - အမိေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ ( အပ်ိဳစင္)။

၂။ ပိတုရကၡိတ - အဖေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ။

၃။ မာတာပိတုရကၡိတ- မိဖႏွစ္ပါးေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ။

၄။ဘဂိနိရကၡိတ- အစ္မ၊ ညီမ ေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ။

၅။ ဘာတုရကၡိတ- ေမာင္ၾကီး၊ ေမာင္ငယ္ ေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ။

၆။ ဥာတိရကၡိတ- ေဆြးမ်ိဳးေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ။

၇။ ေဂါတၱရကၡိ- အႏြယ္(အသင္းအဖြဲ႕) ေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ။

၈။ဓမၼရကၡိတ- တရား(က်င့္သံုး) ေစာင့္ထိန္းေသာမိန္းမ။

( ဤ ၈ ဦးကို သီးျခားမွတ္ပါ)

၉။ သာရကၡ - လင္ရွိ( ထိမ္းျမားထားေသာမိန္းမ)။

၁၀။ သပရိဒ႑ - မင္းဒဏ္ထား၍ အေစာင့္အေရွာက္ခံမိန္းမ။

၁၁။ ဓနကၠီတ- ဥစၥာျဖင့္ ၀ယ္ထား၍ ပိုင္ရွင္ရွိေသာမိန္းမ။

၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ- ႏွစ္ဦးသဘာတူလက္ထပ္ထားေသာ မိန္းမ။ ( ခိုးရာလိုက္ေျပးေသာမိန္းမ)

၁၃။ ေဘာဂ၀ါသီနိ- စည္းစိမ္ေပး၍ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က အပိုင္ယူထားေသာမိန္းမ။

၁၄။ ပဋ၀ါသိနီ- အ၀တ္အစားရ၍ မယားျဖစ္ေနေသာမိန္းမ။

၁၅။ ၾသဒပတၱကိနီ- ေရခြက္၌လက္စံုခ်၍ လက္ထပ္ထားေသာမိန္းမ။

၁၆။ ၾသဘဋစုမၺဋာ- ထင္းသည္၊ ေစ်းသည္ စသည္ကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ေခါင္းခုကို ခ်ေစ၍( ရြက္ေဆာင္သယ္ပိုးမႈမွ လြတ္ေစ၍) အပိုင္ယူထားေသာမိန္းမ။

၁၇။ ဓဇာဟဋာ- စစ္တိုက္ရာမွ သံု႔ပန္းအျဖစ္ ဖမ္းယူလာေသာမိန္းမ။

၁၈။ ကမၼကာရီဘရိယာ- အိမ္မႈအလုပ္ကို မယားအျဖစ္ အိမ္ရွင္က ယူထားေသာမိန္းမ။

၁၉။ ဒါသီဘရိယာ- က်ြန္မကို သခင္က မယားျပဳေသာမိန္းမ။

၂၀။ မုဟုတၱိက- တစ္ခဏမွ် ေပါင္းသင္းရန္ ငွားထားေသာ မိန္းမ။

( ဤ ၁၂ မ်ိဳးကို သီးျခားမွတ္ပါ)

၁ မွ ၈ အထိ ေရွးမိန္းမ ၈ ဦးမွာ ကာမပိုင္မရွိ တစ္နည္း မိမိကိုယ္ကို မိမိပိုင္ေသာ အပ်ိဳစင္မ်ားျဖစ္သည္။( တစ္ခုလပ္၊ မုဆိုးမ မ်ားလည္းပါသည္။ ဤ မိန္းမ ၈ ဦးမွာ မိမိကာမကို မိမိသာပိုင္ေသာေၾကာင့္ ( တစ္နည္း ကာမပိုင္ မရွိေသာေၾကာင့္) ေယာက္်ားတစ္ပါးႏွင့္ ဆက္ဆံျခင္းေၾကာင့္ မိန္းမတို႔၌ ကာေမသုမိစၧာစာရမျဖစ္၊ အမိအဖစေသာ ေစာင့္ထိန္းသူတို႔သည္ ေဘးရန္ အႏၲရာယ္မထိ ပါးရန္သာ ေစာင့္ထိနးၾကရျခင္းျဖစ္၍ ကာမကိုမပိုင္၊ ကုိယ့္ကာမကို ကိုယ္သာပိုင္၍ လြတ္လပ္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။

ေယာက္်ားတို႔မွာကား မိမိကာမပိုင္မယား မဟုတ္က မိန္းမ ႏွစ္က်ိပ္(၂၀) လံုး၌ပင္ မဆက္ဆံရေပ။ ဆက္ဆံက ကာေမသု မိစၧာစာရ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေယာက္်ားတို႔အဖို႔ အပ်ိဳစင္မိန္းမကိုျဖစ္ေစ၊ လင္ရွိမယားကိုျဖစ္ေစ မိမိႏွင့္မဆိုင္ေသာ မိန္းမတို႔အား ဆက္ဆံျပစ္မွားလွ်င္ အျပစ္အတူတူပင္ ျဖစ္သည္။ အပ်ိဳစင္ျဖစ္၍လည္း အျပစ္ မေလ်ာ့၊ လင္ရွိမယားျဖစ္၍လည္း အျပစ္မပို၊ ကာေမသုမိစၧာစာရျဖစ္၍ ဤအျပစ္အတြက္ ငရဲခံရေတာ့မည္မွာ ေသခ်ာလွေပသည္။

မိန္းမမ်ားအဖို႔ကား နံပါတ္ ၉ မွ ၂၀ အထိ ၁၂ ဦးမွာ ကာမပိုင္ရွိသူမ်ားျဖစ္၍ မိမိကာမပိုင္မွတစ္ပါး အျခားေသာ ေယာက္်ားႏွင့္ ဆက္ဆံမိက ကာေမသု မိစၧာစာရ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ငရဲမွ မလြတ္ႏိုင္။

ေရွး ၈ ဦးမွာကား မိမိကာမ မိမိပိုင္၍ ေယာက္်ားတစ္ပါးႏွင့္ ဆက္ဆံျခင္းျဖင့္ အျပစ္မရွိ၍ ဤအခ်ိန္တြင္ ကာေမသုမိစၧာစရ သိကၡာပုဒ္ကို ခံယူေသာ္ လည္း မရရွိေပ။

သို႔ေသာ္ အျပစ္မရိွဆို၍ လြန္က်ဴးရမည္ဟု မဆိုလို၊ သံသရာအျပစ္မရွိေသာ္လည္း ေလာကျပစ္ကား အလြန္ဆိုး၀ါးလွပါသည္။ ဂုဏ္သိကၡာကင္း နစ္နာျခင္းက နစ္နာေသာအျဖစ္သို႔ က်ေရာက္ရသျဖင့္ မိမိကုိယ္ကို တန္ဖိုးထားလ်က္ ဟီရိၾသတၱပၸတရားပြားမ်ား ေနထိုင္သင့္ၾကေပသည္။

အထူးတလည္ ေရွာင္ရွားမေနရသည့္အတူတူ ခရီးသြားဟန္လႊဲ ထူးထူးကဲကဲ သမာဒါန၀ိရတီသီလည္း ရၾကေအာင္ ေဖာ္ျပပါ အပ်ိဳစင္( တစ္ခုလပ္၊ မုဆိုးမ) တို႔အဖို႔ ေကာမာရီျဗဟၼစရိယသီလကို အစားထုိးေစာင့္ေရွာက္သင့္ေပသည္။ (အပ်ဳိစင္ဘ၀ျဖင့္ မရႏိုင္ဘဲ အိမ္ေထာင္ျပဳေသာအခါတြင္ကား ဤေကာမာရီျဗဟၼစရီယသီလကို ဖ်က္၍ အျဗဟၼစရိယ ေနရာတြင္ ကာေမသုမိစၧာစရာ အစားထိုးကား မူလငါးပါးသီလအတိုင္း ခံယူသြားရမည္ ျဖစ္ေပသည္။)

ေကာမာရီျဗဟၼစရိယသီလသည္ ေခမာေထရီ၊ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီ စေသာ ရဟႏၲာမၾကီးမ်ား ႏုစဥ္ဘ၀က ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကေသာသီလ ျဖစ္ေပသည္။ အထူးသျဖင့္ မိမိတို႔အပ်ိဳစင္ဘ၀၌ ထုိသီလကို ခံယူေစာင့္ေရွာက္ၾကရသျဖင့္ လူသာဓုေခၚ၊ နတ္သာဓုေခၚ ေတာ္၀င္အပ်ိဳစင္ကေလးအျဖစ္ျဖင့္ အလိုလိုပင္ သိဒၶိေျမာက္၍ေနကာ မွည့္တစ္ေပါက္မစြန္း အခ်ီးမြမ္းခံဘ၀ျဖင့္ လွလွပပေနႏိုင္သျဖင့္ အိမ္ေထာင္မရွိသူ အပ်ိဳစင္တိုင္း၊ တစ္ခုလပ္၊ မုဆိုးမတိုင္း ၾကိဳးစားေစာင့္ေရွာက္ သင့္ပါေၾကာင္း တိုက္တြန္းလိုပါသည္။

ျမတ္သတိ၀ါဒီ မဂၢဇင္း

ေအာက္တိုဘာလ၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္။