သဒၶါကိုပညာကြပ္ပါလို႔..
Tuesday, September 14, 2010
ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕အဆံုးမေတြကို လိုက္နာက်င့္ႀကံတဲ့သူေတြဟာ ဘုရားရွင္ေဟာျပခဲ့တဲ့အဆံုးမေတြအတိုင္း ကိုးကြယ္တတ္ဖို႔ဟာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက သူေျပာတာေတြသာအမွန္၊ သူေျပာတာေတြသာ မ်က္စိမွိတ္ယံု၊ သူ႔ကိုသာကိုးကြယ္၊ တျခားသူေတြေျပာတာေတြ ဘာမွမစဥ္းစားနဲ႔လို႔ မဆံုးမခဲ့ပါဘူးေနာ္။ ကာလာမသုတ္ေတာ္မွာ ဘုရားရွင္က- ကာလာမတို႔- ေျပာသံၾကားရံုနဲ႔လည္း မယံုနဲ႔၊ ေရွးရိုးစဥ္ဆက္စကားရယ္လို႔လည္း မယံုနဲ႔၊ အဲသလို ျဖစ္ဖူးသတဲ့လို႔လည္း မယံုနဲ႔၊ ကိုယ့္ဘာသာ ေတြးမိၾကံမိတာေလာက္ေလးနဲ႔လည္း ဟုတ္မွန္တယ္ထင္ယံုနဲ႔လည္း မယံုနဲ႔၊ ကိုယ့္ခံယူထားခ်က္နဲ႔ တူတယ္ဆိုရံုနဲ႔လည္း မယံုနဲ႔၊ ကိုယ္ယံုၾကည္ရိုေသတဲ့သူရဲ႕စကား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း မယံုနဲ႔၊ သူမ်ားေျပာတုိင္းလည္း မွန္ျပီလို႔ မယံုနဲ႔၊ အစဥ္အလာ လက္ခံခဲ့ၾကလို႔လည္း မယံုနဲ႔၊ စာေပက်မ္းဂန္ထဲမွာပါတယ္လို႔လည္း မယံုပါနဲ႔.. အဆံုးမကို ကိုယ္တိုင္က်င့္ႀကံလိုက္နာကာ ကိုယ္ပိုင္အသိဥာဏ္နဲ႔ အထပ္ထပ္ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး အေၾကာင္းအက်ိဳးခိုင္မာမႈရွိမွယံုပါ လို႔ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဆံုးမကို ၾကားနာလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ကို.. ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈကို ဘယ္ေလာက္အထိ တန္ဖိုးထားသလဲဆိုတာဟာ သိသာထင္ရွားေနပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနနဲ႔လည္း ဘုရားဆံုးမခဲ့တဲ့အဆံုးမေတြအတိုင္း လိုက္နာက်င့္ႀကံမယ္ဆိုရင္ မွန္းယံုရမ္းယံု မ်က္စိမွိတ္ယံုတာမ်ိဳး မလုပ္မိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို လိုက္နာက်င့္သံုးေနတဲ့သူေတြဟာ Freedom-ဆိုတဲ့ လြတ္လပ္မႈရွိရမယ္.. Fairness-ဆိုတဲ့ တရားမွ်တမႈရွိရမယ္.. Fearless-ဆိုတဲ့ ေၾကာက္လန္႔မႈလည္း ကင္းေ၀းရပါမယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြးေခၚပိုင္ခြင့္မရွိရင္ အမွန္တရားကို ဘယ္လိုမွျမင္ႏိုင္စြမ္းမရွိသလို.. တရားမွ်တမႈမရွိရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ တရားနည္းလမ္းက်တဲ့အဆံုးမေတြ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေၾကာက္လန္႔မႈအရ ကိုးကြယ္ရၿပီဆိုရင္ေတာ့ မတရားမႈကို ေခါင္းငံုေပးေနတဲ့ ကိုးကြယ္မႈမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ။ ဘာသာတစ္ခုကို ကိုးကြယ္ရတာ လြတ္လပ္မႈမရွိဘူး၊ မွ်တမႈမရွိဘူး၊ ေၾကာက္လန္႔မႈမကင္းဘူးဆိုရင္ ကိုးကြယ္မႈရဲ႕အႏွစ္သာရဆိုတာ ဘယ္မွာရွာလုိ႔ရႏိုင္မွာလဲ။
ကိုးကြယ္မႈရဲ႕အႏွစ္သာရကိုသိဖို႔အတြက္ဆိုရင္.. ပထမဆံုးအေနျဖင့္ သဒၶါတရားကို ကိုယ္ပိုင္အသိဥာဏ္နဲ႔ ထိုးထြန္းသိျမင္ေစႏိုင္တဲ့ အသိတရားလိုအပ္ပါတယ္။ သဒၶါဆိုတာ ယံုၾကည္မႈပါ။ ယံုၾကည္တယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ယံုနဲ႔ၾကည္ဆိုတဲ့ ႏွစ္ပိုင္းရွိပါတယ္။ ဘာကိုယံုၿပီး ဘာကိုၾကည္မွာလဲ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းမွာ သဒၶါဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈရွိရမယ့္ ယံုၾကည္မႈ(၅)မ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့ (၁)ဘုရား၊ (၂)တရား၊ (၃)သံဃာ၊ (၄)ကံ (၅)ကံရဲ႕အက်ိဳးဆိုတဲ့ ငါးမ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့ငါးမ်ိဳးအေပၚမွာ မိမိအသိဥာဏ္နဲ႔ အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္သိျမင္ႏိုင္တဲ့ ယံုၾကည္မႈမ်ိဳးရရွိမွသာ စစ္မွန္တဲ့သဒၶါတရားကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ စစ္မွန္တဲ့သဒၶါတရားရရွိမွလည္း မိမိစိတ္အစဥ္မွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးမေတြကို ၾကည္လင္ျပတ္သားစြာ ကိုယ္ပိုင္အသိဥာဏ္နဲ႔ ထိုးထြင္းသိျမင္လာႏိုင္မွာပါ။ ယံုၾကည္မႈကိုအစစ္အမွန္ သိႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေဘးနားကေန အမွားအမွန္၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ အေကာင္းအဆိုးကို ခြဲျခားဆံုးျဖတ္ေပးႏိုင္မယ့္ ပညာဥာဏ္ရွိဖို႔ဟာလည္း အဓိကက်ပါတယ္။
သဒၶါတရားသက္သက္နဲ႔ပဲ သဒၶါစစ္သဒၶါမွန္ကို မရႏိုင္သလို… ပညာတစ္ခုထဲနဲ႔လည္း စစ္မွန္တဲ့ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဥပမာအားျဖင့္.. ရတနာတစ္ခုကို မိမိကိုယ္ေပၚမွာ ၀တ္ဆင္မယ္ဆိုရင္ ရတနာႀကီးသက္သက္ပဲ ၀တ္ဆင္လို႔မရႏိုင္တဲ့အတြက္ ေဘးနားကေနသီေပးတဲ့ႀကိဳးေတြ၊ ကြပ္ေပးတဲ့အနားသတ္ေလးေတြ ကြပ္ေပးရပါတယ္။ ထိုသို႔ကြပ္ေပးမွလည္း မိမိကိုယ္ေပၚမွာ တန္ဖိုးရွိစြာျဖင့္ လွပစြာဆင္ျမန္းႏိုင္မွာပါ။ ဒီလိုပါပဲေနာ္။ စစ္မွန္တဲ့သဒၶါတရားရွိဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ေဘးနားကေန ပညာဆိုတဲ့ အထိန္းကြပ္ေလးနဲ႔ ထိန္းကြပ္ေပးမွသာ မိမိရဲ႕ရင္ထဲမွာ စစ္မွန္တဲ့ကိုးကြယ္မႈမ်ိဳးကို ရႏိုင္မွာပါ။ စစ္မွန္တဲ့ကိုးကြယ္မႈရရွိဖို႔ ယံုၾကည္ရမယ့္သဒၶါတရားငါးမ်ိဳးမွာ အဓိကအက်ဆံုးကေတာ့ တရားကို ပညာနဲ႔အရင္ဆံုး အနားကြပ္ျခင္းပါပဲ။ ဘာလို႔တရားကို အရင္ဆံုးအနားကြပ္ေပးရလဲဆိုေတာ့.. ဘုရားရွင္က ေဟာျပဆံုးမေပးခဲ့ပါတယ္.. ငါဘုရားကိုတကယ္ျမင္ခ်င္ရင္ တရားကိုသိျမင္ေအာင္လုပ္ဆိုတာပါ။ တရားျမင္မွ ဘုရားရွင္ရဲ႕ေက်းဇူးကိုျမင္ႏိုင္မွာပါ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ေက်းဇူးျမင္တတ္မွလည္း သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးတရားကို တန္ဖိုးထားတတ္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာျမင္ၿပီဆိုရင္ျဖင့္ ကံနဲ႔ကံရဲ႕အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္မႈေတြကို ေသခ်ာနားလည္သြားမယ္ဆုိတာလည္း မလြဲပါဘူးေနာ္။ အဓိကအေနနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့သဒၶါတရားရွိဖို႔အတြက္ တရားျမင္ဖို႔ပါပဲ။
တကယ္တရားကိုျမင္သြားတဲ့သူဟာ ရတနာသံုးပါးမွတစ္ပါး ကိုးကြယ္ရာမရွိဘူးဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ အသိဥာဏ္နဲ႔လက္ခံယံုၾကည္သြားတတ္ပါၿပီ။ (၃၇)မင္းေတြ၊ ကြမ္ရင္ေတြ၊ ဘုိးေတာ္ေတြ မယ္ေတာ္ေတြ၊ ဖန္ဆင္းရွင္ေတြ၊ ေဗဒင္ဆရာေတြ၊ ဓါတ္ရိုက္ဓါတ္ဆင္ေတြ၊ ေန႔နံျပသဒါးေတြကို မကိုးကြယ္ပါနဲ႔လို႔လည္း ေျပာစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ မကိုးကြယ္လို႔သတ္ျပစ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ သူေသရဲသြားပါၿပီ။ ဒီလိုမ်ိဳးစစ္မွန္တဲ့ ကိုးကြယ္မႈမ်ိဳးကိုရရွိဖို႔ သဒၶါကိုပညာနဲ႔ထိန္းကြပ္ေပးမွလည္း ရႏိုင္မွာပါ။ သဒၶါေတြတအားမ်ားေနၿပီး အမွားအမွန္ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ပညာဥာဏ္မရွိေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ေဟာေဟာ လမ္းမွန္ကိုလည္း မေရာက္ႏုိင္ေသးပါဘူး.. ေနာက္ၿပီး သူမ်ားေနတဲ့ သဒၶါတရားေတြဟာလည္း အသိဥာဏ္ကင္းမဲ့တဲ့သဒၶါတရားေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ဒ့ါေၾကာင့္.. သဒၶါစစ္သဒၶါမွန္ေတြျဖစ္ႏိုင္ၾကေစဖို႔ ပညာဆိုတဲ့အထိန္းကြပ္ေလးနဲ႔ အၿမဲထိန္းကြပ္ေပးႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း..။
0 comments:
Post a Comment