စာေမးပြဲ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္
သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ အနေႏာၱ အနႏၱ ငါးပါးကို ရိုေသေလးစားတဲ့ ကေလးေတြ၊ ဘာသာေရး ကိုင္းရႈိုင္းတဲ့ ကေလးေတြ၊ လူႀကီးေတြရဲ ႔ ဆံုးမစကားကို ေလးစားလိုက္နာတဲ့ ကေလးေတြ၊ လိမၼာယဥ္ေက်းတဲ့ ကေလးေတြ ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုရင္ အၿမဲလိုလို ကံေကာင္း ေနလိမ့္မယ္။
ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကတာကိုး။ ကံေကာင္းၾကမွာေပါ့။ ကံကို ယံုၿပီး ဆူးပံုထဲဆင္းတာတို႔၊ မီးပံုထဲဆင္းတာတို႔ အဲဒါေတြေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေလ။ ဉာဏ္နဲ႔ ဆင္ျခင္ရမွာ ေပါ့။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကံ ေတြဟာ သားတို႔၊ သမီးတို႔ အေနာက္ကို အရိပ္လို လိုက္ေနၿပီး အက်ဳိးေပးေနၾကတာေလ။ အဲဒါကို ကမၼသတၱိ လို႔ ေခၚတာေပါ့။ အဲဒီ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ကမၼသတိၱကို ဘုရားနဲ႔ ရဟႏာၱက လြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ၾကဘူးေလ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ကမၼသတၱိ ေတြက စာေမးပြဲအခန္းထဲ မွာ ေမ့ေနတဲ့ စာေတြကို ျပန္သတိရေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
စာေမးပြဲ အခန္းထဲမွာ ကိုယ္က်က္ထားတဲ့ စာေတြက ေမ့ေနမယ္ ဆိုရင္ မစိုးရိမ္နဲ႔။ စိုးရိမ္တဲ့ စိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး အသက္ကို မွန္မွန္ေလး ၀ေအာင္ရူလိုက္။ ၀င္ေလ ထြက္ေလကို မွတ္။ ၿပီးေတာ့ စာေတြကို စိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ျပန္စဥ္းစား။ အဲဒါဆိုရင္ ေမ့ေနတဲ့ စာေတြ ျပန္သတိရလာ လိမ့္မယ္။
အဲဒီ နည္းစနစ္က စာေမးပြဲေျဖတိုင္း ဘုန္းဘုန္း က်င့္ခဲ့တဲ့နည္းစနစ္ပဲ။
အတန္းထဲမွာ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ စာသင္တိုင္း သင္ခန္းစာေတြကို တေလးတစား ဂရုတစိုက္နဲ႔ နားေထာင္ရမယ္၊ မွတ္သားရမယ္၊ ေရးမွတ္ရမယ္။ မိမိက နားမလည္ရင္ မိမိထက္ နားလည္မယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးျမန္းရမယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို ေမးျမန္းရမယ္။
မိမိနားမလည္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို ေမးျမန္းဖို႔အတြက္ ရွက္တဲ့စိတ္၊ ေၾကာက္တဲ့စိတ္ ေတြကို လံုး၀မရွိေစရဘူး။ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ေတြကို ျပဳလုပ္မွသာ ရွက္တဲ့စိတ္၊ ေၾကာက္ တဲ့စိတ္ေတြကို ထားရမွာေလ။
မိမိ နားမလည္တဲ့ သင္ခန္းစာ ပုစာၦတစ္ခုကို နားလည္ေအာင္ ျပဳလုပ္လိုက္တာဟာ ျပႆနာတစ္ခု ကို ေျဖရွင္းလိုက္ႏိုင္တာပဲ။ သင္ခန္းစာေတြ အားလံုးကို နားလည္သြားၿပီဆိုရင္ ျပႆနာေတြ အားလံုးကို ေျဖရွင္းၿပီးၿပီပဲ။
တစ္ေန႔ေပးတဲ့ စာေတြကို တစ္ေန႔ရေအာင္လုပ္။ အေၾကြးမတင္ေစနဲ႔။ အေၾကြးတင္ရင္ ျပန္ဆပ္ရမွာ မဟုတ္လား။ အခ်ိန္ကိုလည္း အလြတ္မေပးနဲ႔။ အခ်ိန္က တန္ဖိုးရွိတယ္ ဆိုတဲ့စကားထက္ အခ်ိန္က အလြန္ေစ်းႀကီးတယ္ ဆိုတဲ့ စကားက ပိုၿပီးေတာ့မွန္လိမ့္မယ္။
ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အားေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း လြတ္ေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္းကို သင္ခန္းစာေတြနဲ႔ပဲ အသံုးျပဳတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ေနာက္ဘိတ္ဆံုး ေျပာရရင္ အိမ္သာတက္တာေတာင္ မိမိ က်က္ေနတဲ့ ဘာသာရပ္စာအုပ္ကို ယူသြားၿပီး အိမ္သာထဲမွာ စာက်က္ပါ။ အခ်ိန္ကို တန္ဘိုး ရွိရွိ အသံုးခ်တတ္ေအာင္လို႔ပါ။
ကံ သံုးပါးနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ စာေတြကို ေလ့က်င့္ရတယ္။ ကာယကံျဖစ္ေအာင္ ေရးက်င့္ရမယ္။ ၀စီကံျဖစ္ေအာင္ ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆိုရမယ္။ မေနာကံ ျဖစ္ေအာင္ စိတ္နဲ႔ ျပန္လည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရမယ္။
အဲဒီ ကံ သံုးပါးကို အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း အႀကိမ္မ်ားစြာ အထပ္ထပ္ ေလ့က်င့္ပါ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔အမ်ားစုက ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆိုၾကတာကိုပဲ အားသန္ၾကတယ္။ ေရးက်င့္ဖို႔ က်ေတာ့ ပ်င္းၾကတယ္။ စိတ္နဲ႔ ျပန္လည္ စဥ္းစားဖို႔ကိုလည္း အခ်ိန္မေပးၾကဘူး။ အဲဒီ ကံသံုးပါးနဲ႔ မညီသ၍ ထူးခၽြန္သူ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး ဆိုတာ သားတို႔၊ သမီးတို႔ သိထားရမယ္။ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုကေတာ့ နည္းနည္းပဲ အားထုတ္ခ်င္ၿပီး မ်ားမ်ားေတာ့ လိုခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေနာ္။
ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ့ ကံ သံုးပါးနဲ႔သာ ကိုက္ညီေအာင္ သားတို႔၊ သမီးတို႔ရဲ ႔ သင္ခန္းစာ ေတြကို ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ သာမန္ထက္ ထူးခၽြန္ၾကမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာ ပါပဲ။ အဲဒီနည္းစနစ္ဟာ စာေမးပြဲအတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။ သားတို႔၊ သမီးတို႔ လက္ေတြ႔ စမ္းၾကည့္ၾကပါ.....
ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကတာကိုး။ ကံေကာင္းၾကမွာေပါ့။ ကံကို ယံုၿပီး ဆူးပံုထဲဆင္းတာတို႔၊ မီးပံုထဲဆင္းတာတို႔ အဲဒါေတြေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေလ။ ဉာဏ္နဲ႔ ဆင္ျခင္ရမွာ ေပါ့။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကံ ေတြဟာ သားတို႔၊ သမီးတို႔ အေနာက္ကို အရိပ္လို လိုက္ေနၿပီး အက်ဳိးေပးေနၾကတာေလ။ အဲဒါကို ကမၼသတၱိ လို႔ ေခၚတာေပါ့။ အဲဒီ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ကမၼသတိၱကို ဘုရားနဲ႔ ရဟႏာၱက လြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ၾကဘူးေလ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ကမၼသတၱိ ေတြက စာေမးပြဲအခန္းထဲ မွာ ေမ့ေနတဲ့ စာေတြကို ျပန္သတိရေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
စာေမးပြဲ အခန္းထဲမွာ ကိုယ္က်က္ထားတဲ့ စာေတြက ေမ့ေနမယ္ ဆိုရင္ မစိုးရိမ္နဲ႔။ စိုးရိမ္တဲ့ စိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး အသက္ကို မွန္မွန္ေလး ၀ေအာင္ရူလိုက္။ ၀င္ေလ ထြက္ေလကို မွတ္။ ၿပီးေတာ့ စာေတြကို စိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ျပန္စဥ္းစား။ အဲဒါဆိုရင္ ေမ့ေနတဲ့ စာေတြ ျပန္သတိရလာ လိမ့္မယ္။
အဲဒီ နည္းစနစ္က စာေမးပြဲေျဖတိုင္း ဘုန္းဘုန္း က်င့္ခဲ့တဲ့နည္းစနစ္ပဲ။
အတန္းထဲမွာ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ စာသင္တိုင္း သင္ခန္းစာေတြကို တေလးတစား ဂရုတစိုက္နဲ႔ နားေထာင္ရမယ္၊ မွတ္သားရမယ္၊ ေရးမွတ္ရမယ္။ မိမိက နားမလည္ရင္ မိမိထက္ နားလည္မယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးျမန္းရမယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို ေမးျမန္းရမယ္။
မိမိနားမလည္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို ေမးျမန္းဖို႔အတြက္ ရွက္တဲ့စိတ္၊ ေၾကာက္တဲ့စိတ္ ေတြကို လံုး၀မရွိေစရဘူး။ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ေတြကို ျပဳလုပ္မွသာ ရွက္တဲ့စိတ္၊ ေၾကာက္ တဲ့စိတ္ေတြကို ထားရမွာေလ။
မိမိ နားမလည္တဲ့ သင္ခန္းစာ ပုစာၦတစ္ခုကို နားလည္ေအာင္ ျပဳလုပ္လိုက္တာဟာ ျပႆနာတစ္ခု ကို ေျဖရွင္းလိုက္ႏိုင္တာပဲ။ သင္ခန္းစာေတြ အားလံုးကို နားလည္သြားၿပီဆိုရင္ ျပႆနာေတြ အားလံုးကို ေျဖရွင္းၿပီးၿပီပဲ။
တစ္ေန႔ေပးတဲ့ စာေတြကို တစ္ေန႔ရေအာင္လုပ္။ အေၾကြးမတင္ေစနဲ႔။ အေၾကြးတင္ရင္ ျပန္ဆပ္ရမွာ မဟုတ္လား။ အခ်ိန္ကိုလည္း အလြတ္မေပးနဲ႔။ အခ်ိန္က တန္ဖိုးရွိတယ္ ဆိုတဲ့စကားထက္ အခ်ိန္က အလြန္ေစ်းႀကီးတယ္ ဆိုတဲ့ စကားက ပိုၿပီးေတာ့မွန္လိမ့္မယ္။
ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အားေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း လြတ္ေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္းကို သင္ခန္းစာေတြနဲ႔ပဲ အသံုးျပဳတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ေနာက္ဘိတ္ဆံုး ေျပာရရင္ အိမ္သာတက္တာေတာင္ မိမိ က်က္ေနတဲ့ ဘာသာရပ္စာအုပ္ကို ယူသြားၿပီး အိမ္သာထဲမွာ စာက်က္ပါ။ အခ်ိန္ကို တန္ဘိုး ရွိရွိ အသံုးခ်တတ္ေအာင္လို႔ပါ။
ကံ သံုးပါးနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ စာေတြကို ေလ့က်င့္ရတယ္။ ကာယကံျဖစ္ေအာင္ ေရးက်င့္ရမယ္။ ၀စီကံျဖစ္ေအာင္ ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆိုရမယ္။ မေနာကံ ျဖစ္ေအာင္ စိတ္နဲ႔ ျပန္လည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရမယ္။
အဲဒီ ကံ သံုးပါးကို အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း အႀကိမ္မ်ားစြာ အထပ္ထပ္ ေလ့က်င့္ပါ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔အမ်ားစုက ႏႈတ္နဲ႔ ရြတ္ဆိုၾကတာကိုပဲ အားသန္ၾကတယ္။ ေရးက်င့္ဖို႔ က်ေတာ့ ပ်င္းၾကတယ္။ စိတ္နဲ႔ ျပန္လည္ စဥ္းစားဖို႔ကိုလည္း အခ်ိန္မေပးၾကဘူး။ အဲဒီ ကံသံုးပါးနဲ႔ မညီသ၍ ထူးခၽြန္သူ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး ဆိုတာ သားတို႔၊ သမီးတို႔ သိထားရမယ္။ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုကေတာ့ နည္းနည္းပဲ အားထုတ္ခ်င္ၿပီး မ်ားမ်ားေတာ့ လိုခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေနာ္။
ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ့ ကံ သံုးပါးနဲ႔သာ ကိုက္ညီေအာင္ သားတို႔၊ သမီးတို႔ရဲ ႔ သင္ခန္းစာ ေတြကို ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ သာမန္ထက္ ထူးခၽြန္ၾကမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာ ပါပဲ။ အဲဒီနည္းစနစ္ဟာ စာေမးပြဲအတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။ သားတို႔၊ သမီးတို႔ လက္ေတြ႔ စမ္းၾကည့္ၾကပါ.....
0 comments:
Post a Comment