ဒီလုိဆုိရင္….။
သီရိလကၤာကုိ ျပန္ေရာက္ျပီး ဘယ္မွမေရာက္ျဖစ္ဘူး၊ ဒီေန႔ေတာ့ နာရီ၀က္သာသာ ကားေမာင္းရတဲ့ ကနိေစရေက်ာင္းကုိ ဒါေနးသြားရတယ္၊ သီရိလကၤာယဥ္ေက်းမႈအရ ဆြမ္းစားကုိ ဒါေနးလုိ႔ေခၚတာပါ၊
တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္တာမုိ႔ ေက်ာင္းထဲမွာ လူေတြစည္ကားေနတယ္၊ အထူးသျဖင့္ တေက်ာင္းလုံး ကေလးငယ္ေတြ အျပည့္ပါပဲ၊ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ဇရပ္ေတြေပၚမွာ ခန္းမေဆာင္ေတြထဲမွာ ကေလးငယ္ေတြကုိ ေတြ႔ရတယ္၊ ကေလးငယ္ေတြကုိ ခ်စ္တတ္သူပီပီ သူတုိ႔နဲ႔ စကားေျပာျပီး ဓာတ္ပုံရုိက္ခဲ့တယ္၊
သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ အသိစိတ္မွာ စေန တနဂၤေႏြေန႔ေရာက္ရင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြကုိသြားရမယ္ဆုိတဲ့ အသိေလးေတြ ကုိယ္စီရွိေနၾကတယ္၊ ေက်ာင္းေရာက္ရင္ ဗုဒၶ၀င္ ဇာတ္နိပါတ္ ယဥ္ေက်းမႈစတာေတြ သင္ယူရတာကုိလဲ ေပ်ာ္ေနပုံရတယ္၊သူတုိ႔မ်က္ႏွာကေတြၾကည့္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတယ္၊ျပံဳးလုိ႔ ရႊင္လုိ႔ တက္ၾကြလုိ႔။
တကယ့္ကုိ အတုယူေလာက္တဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကုိ အေမြေပးပုံပါပဲ၊ သီရိလကၤာတစ္နိဳင္ငံလုံး အရြယ္ေရာက္တဲ့ကေလးမွန္ရင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမွာ ဘုရားစာ သင္ယူၾကရတဲ့ အေလ့အထက အရွိန္ေတာ္ေတာ္ရေနပါျပီ၊ ဘာေတြသင္ေပးေနတာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီဃာ၀ါေယ၀ မဟႏၱာ စတဲ့ ေမတၱာသုတ္အေၾကာင္း သင္ေနတာပါတဲ့..ဘာေတြသင္ခဲ့ျပီးျပီလဲလုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဗုဒၶ၀င္ ဇာတ္နိပါတ္နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္းေတြသင္ခဲ့ျပီးပါျပီတဲ့၊
အမိျမန္မာျပည္မွာေတာ့ စာသင္ စာခ်တဲ့ ကုိရင္ ဦးဇင္းေတြေတာင္ ဗုဒၶ၀င္ဆုိတာကုိ သီးသန္႔ မသင္ယူခဲ့ရပါဘူး၊ ကုိယ္သိခ်င္လုိ႔ ကုိယ္တုိင္ျပန္ေလ့လာရတဲ့ အေနအထားမွာ ရွိပါတယ္။ အတန္းခဲြေတြအမ်ားၾကီးမွာ ဆရာ ဆရာမေတြက ေစတနာ၀န္ထမ္းလုပ္ျပီး သင္ေပးေနၾကတာပါ၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကုိခ်စ္တယ္လုိ႔ ပါးစပ္ကပဲ ေအာ္ေနမယ့္အစား လက္ေတြ႔က်တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြ စနစ္တက်ေရးဆဲြထားတဲ့ ဘာသာေရးအေမြေပးမႈေတြ လုပ္သင့္ေနျပီဆုိတဲ့ စိတ္ကူးေတြလဲ တဖြားဖြား ေပၚေနမိတယ္၊
ေရႊျပည္ၾကီးမွာလဲ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ဓမၼစကူးလ္သင္တန္းေက်ာင္းေတြ ရပ္ကြက္တုိင္း ျမိဳ႔နယ္တုိင္း ဖြင့္ေပးရမယ္၊ ဓမၼစကူးလ္ေက်ာင္းေတြ အတြက္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္းေတြကုိ ဗဟုိအဖဲြ႔အစည္းက စနစ္တက်ေရးဆဲြရမယ္၊ ဓမၼာစရိယ အၾကီးတန္းေအာင္လက္မွတ္ရထားတဲ့ သံဃာေတြ လမ္းမေပ်ာက္ဖုိ႔အတြက္ ဓမၼစကူးလ္ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာအျဖစ္ခန္႔ထားရမယ္၊
ငါးႏွစ္ကေန ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အထိ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ သီးသန္႔သင္ရုိးညႊန္းတမ္းေတြလုပ္ရမယ္၊ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ကေန အသက္ေလးဆယ္အရြယ္ လူၾကီးေတြအတြက္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္းတစ္ခု လုပ္ေပးမယ္၊ ေလးဆယ္ကေန ေလးဆယ္ေက်ာ္ လူၾကီးေတြကုိ ဆရာအျဖစ္ျပန္ခန္႔အပ္ျပီး သူတုိ႔တေတြအတြက္ အဆင့္ျမင့္ ဗုဒၶစာေပေတြသင္ေပးမယ္၊
သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေတာင္တန္းသာသနာျပဳစင္တာေတြ ျပည္ပသာသနာျပဳစင္တာေတြဖြင့္ေပးရမယ္၊ပရဟိတလုပ္ခ်င္တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ management သင္တန္းေတြေပးမယ္၊ Public Relationship လုပ္တဲ့အခါမွာ ေျပာတတ္ ေဟာတတ္ေအာင္ စနစ္တက်သင္ေပးတဲ့ သင္တန္းေက်ာင္းေတြလဲ ထပ္ဖြင့္ေပးရအုံးမယ္၊
နိဳင္ငံတကာကုိ ရင္ေဘာင္တန္းနိဳင္တဲ့ Sangha University ေတြကုိ ထပ္ဖြင့္မယ္၊ သာသနာေနာက္ပုိင္းမွာ ေသခ်ာေပါက္ေပၚလာမယ့္ သာသနာဖ်က္မ်ားကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ ဓမၼ၀ါဒီ သံဃာအဖဲြ႔အစည္းကုိ စနစ္တက်ဖဲြ႔စည္းထားမယ္၊(သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးေျပာတာေလးကုိ သတိရမိတယ္။ ကုိယ့္လူေရ ေနာက္ပုိင္းမွာ စတန္႔ထြင္ ဓမၼကထိကေတြက အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱကုိ ေျပာင္းျပန္လုပ္ျပီး နိစၥ သုခ အတၱလုိ႔ ေဟာလာၾကအုံးမယ္တဲ့. သတိျပဳစရာ ေကာင္းေလစြ)
အဲလုိအဖဲြ႔အစည္းေတြကုိ ေထာက္ပံ့ေပးမယ့္ သာသနာခ်စ္တဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြကုိလဲ ထပ္ဖဲြ႔စည္းရမယ္၊ သာသနာအေရးေဆာင္ရြက္တဲ့အခါ ေငြကလဲ ရွိအုံးမွ ကုိး၊ ေငြရွိမွ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆာင္ရြက္နိဳင္တာကလား၊ ဟုတ္တယ္ေလ က်န္းမာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစလုိ႔ ပါးစပ္ေမတၱာပဲ ပုိ႔ေနလုိ႔မွ မလုံေလာက္တာ၊လက္ေတြ႔က်က် အကူအညီေပးရင္း ဒုကၡေရာက္သူေတြကုိ ကယ္တင္ရမယ္၊
ေနာက္ထပ္ ထူးထူးျခားျခား သင္တန္းေလးတစ္ခု လုပ္ခ်င္ေသးတယ္၊ မုဒိတာပြားပုံသင္တန္းပါ၊ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္သူေတြကုိ မေႏွာင့္ယွက္ဘဲ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚတတ္ေအာင္ မုဒိတာသင္တန္းေတြလဲေပးရမယ္၊ အရွင္ေမာဂၢလာန္မေထရ္ျမတ္လုိ မဟုတ္တာလုပ္တဲ့သူေတြကုိ ဆဲြထုတ္ရဲတဲ့ ရဲရင့္တဲ့ သံဃာေတြကုိ ၀ုိင္းရံထားေစမယ္၊ ဒါမွ သာသနာေရာင္၀ါလင္းပါတယ္လုိ႔ ေျပာေနၾက ဆုိေနၾကအသံေတြကုိ လက္ေတြ႔နဲ႔ ေပါင္းစပ္နိဳင္မယ္ မဟုတ္လား။
ကုိ၀ိမုတၱိသုခရဲ့ ဒီလုိေလးဆုိရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔ဆုိတဲ့ ပုိ႔စ္ကုိေဆြးေႏြးရင္း ဒီေန႔ဓမၼစကူးလ္သြားရင္းေပၚလာတဲ့ အေတြးေလးေတြကုိခ်ေရးၾကည့္တာပါ၊ ဒီလုိေလးေတြဆုိရင္ ေကာင္းမယ္ထင္ပါရဲ့ေပါ့၊တကယ္ေတာ့လဲ စိတ္ကူးယဥ္ဆုိတာ လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ေတာ့ ကြာေနတတ္ပါတယ္၊ေအဘရာလင္ကြန္းေျပာတဲ့ လုပ္နိဳင္ပါတယ္မေျပာနဲ႔ လုပ္ျပလုိက္ပါဆုိတဲ့ စကားကလဲ နားထဲက မထြက္ပါဘူး၊ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါေလးေတြ ဒီလုိလုပ္နိဳင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္ထင္ရဲ့။
ဓမၼစကူးလ္သင္တန္းျပီးေတာ့ သီရိလကၤာ ကေလးငယ္ေတြ စုေပါင္းတန္းစီျပီး ရြတ္ဆုိသြားတာက ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု ပါတဲ့။( ေမာ္ဒန္အလုိအရေတာ့ တိ႒တု စိရံ ဗုဒၶသာသနံ ပါ။ )
မိနဳ၀ံေဂါဓ မွတ္တမ္း
သူတုိ႔အတန္းခန္းမမွာ ဆြမ္းခံခဲ့ရသည္။
နာလႏၵာ ဟုိက္စကူးေက်ာင္းေဘးက လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ..
သူူ႔ရုိးရာ သူ႔ဓေလ့ေတြကလည္း အတုယူစရာ
လမ္းေဘး၀ဲယာ ညီညာစြာစီတန္းကာ ဤသုိ႔...ၾကိဳဆုိခဲ့ၾကသည္
သာသနာ့အလံမ်ား စုိက္ထူကာ
အျပံဳးကုိယ္စီနဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ၾကိဳဆုိေနၾကပုံက..
အသံစာစာနဲ႔ စာဓုသံဟစ္ေနတဲ့ ဒကာမၾကီးမ်ား
အတုျမင္ အတတ္သင္တဲ့ အရြယ္ေလးေတြ
သာဓုကာရံ သာဓုကာရံ ေဒႏၱိ...သံျပိဳင္ညီညာ သာဓုသံ ေပးလွ်က္
လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ ေက်ာင္းသူေလးမ်ားက ဤကဲ့သုိ႔
မိနဳ၀န္ျမိဳ႔တြင္းမွာ ဤကဲ့သုိ႔ စီတန္းညီညာစြာ
ရုိးရာ အတီးအမႈတ္မ်ားျဖင့္ ၾကိဳဆုိခဲ့ၾကသည္။
ရဟန္းတစ္ပါးရဲ့ ဆြမ္းတစ္နပ္
မိႏုဝန္
ကုိလံဘုိ ျမန္မာေက်ာင္းကေန တနာရီခဲြေလာက္ ကားေမာင္းလုိက္ရင္ မိနဳ၀န္ေဂါဓျမိဳ႔ကုိ ေရာက္ပါတယ္၊ ဒီေန႔ေတာ့ မိနဳ၀န္ကုိ ေရာက္ျဖစ္တယ္၊ ပိ႑ပါတလို႔ေခၚတဲ့ ဆြမ္းခံပင့္လုိ႔ သြားျဖစ္တာပါ၊ သီရိလကၤာမွာေတာ့ ျမန္မာနိဳင္ငံမွာလုိ ဆြမ္းခံတဲ့ အေလ့အထက ေပ်ာက္သေလာက္ရွိေနျပီ၊ သံဃာသုံးေသာင္းေက်ာ္မွာ ဆြမ္းခံတာ အပါးတစ္ရာ မျပည့္ေတာ့ပါဘူး၊ဒါေပမယ့္ ဘုရားလက္ထက္ကစလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္ ဆြမ္းခံျပီး ဘုဥ္းေပးခဲ့ရတာကုိေတာ့ သတိတရ ရွိေနဟန္တူရဲ့၊ အေလ့အထေတြ နည္းပါးေနခ်ိန္မွာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေလးေတြ သိေအာင္ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္လာတာကုိ ေတြ႔ရတယ္၊
ဒီေန႔လဲ သံဃာ တစ္ရာေလာက္ပင့္ျပီး ဆြမ္းခံပဲြက်င္းပၾကတယ္၊ပင့္တဲ့ေနရာကုိ မေရာက္ခင္ မိနဳ၀န္ေဂါဓျမိဳ႔လယ္မွာ ကားေတြနဲ႔ ေစာင့္ေနရတယ္၊ ခဏၾကာေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ ၾကိဳဆုိေရးအဖဲြ႔ေတြ ေရာက္လာတယ္၊ ေက်ာင္းဆရာေတြက နီးညိဳေရာင္ထီးေတြ ကုိယ္စီကုိင္ျပီး သံဃာေတြကုိ တစ္ပါးစီထီးမုိ ပင့္တယ္၊ေက်ာင္းသူေလးမ်ားက သာသနာအလံေတြကုိင္ျပီး ေရွ့ကေနသြားၾကတယ္၊
လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ သံဃာတန္းကုိ ၾကည္ညိဳေနၾကတဲ့ ျမိဳ႔ခံလူထုေတြေရာ နာလႏၵဟုိက္စကူးေက်ာင္းက ဆရာ ဆရာမ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြေရာ သာဓုသံ တညံညံနဲ႔ ၾကိဳဆုိၾကတယ္၊ စာေပမွာေတြ႔ရတဲ့ သာဓုကာရံ ဒဒါတိ ဆုိတာ ဒါမ်ိဳးထင္ရဲ့လုိ႔ ေတြးမိတယ္။
သံဃာတန္းၾကီး ျမိဳ႔ထဲလွည့္လည္ အပူေဇာ္ခံျပီးလုိ႔ ေက်ာင္းထဲေရာက္သြားေတာ့ ေဟာခန္းၾကီးထဲမွာ ခဏနားရတယ္၊ အုန္းရည္နဲ႔အခ်ိဳရည္ေတြ ကပ္ျပီးခ်ိန္မွာ ဆရာတစ္ဦးစီက သံဃာေတြကုိတစ္ပါးစီပင့္တယ္၊ စာသင္ခန္းအသီးသီးကုိ ၾကြၾကရတယ္၊ ေက်ာင္းသား သုံးေထာင္ေက်ာ္ရွိတဲ့ နာလႏၵာဟိုက္စကူးေက်ာင္းရဲ့ စာသင္ခန္းအသီးသီးမွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေနရာကုိယ္စီယူၾကတယ္၊
ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အသီးသီးက ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္း အခ်ိဳပဲြနဲ႔ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ ဆက္ကပ္တယ္၊ မိမိၾကြေရာက္ျပီး ဆြမ္းအလွဴခံရတဲ့ စာသင္ခန္းက Great 2. ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အငယ္ေလးေတြခ်ည္း၊ ဆြမ္းေလာင္းျပီးမွာ မိမိက Can you speak in English? လုိ႔ေမးေတာ့ ..ဟာမူးသရူး……………………………………………တဲ့..ဆင္ဟာလိဘာသာနဲ႔ ေျပာတယ္။
သူတုိ႔ဘာေတြေျပာတယ္ ဆုိေတာ့ကုိေတာ့ နားမလည္၊ မိမိသိတာကလဲ ဟာမူးသရူး(ဦးဇင္း)ဆုိတာကုိပဲ သိတာကုိး။ ဒါနဲ႔ ဆင္ဟာလ ၀ါစာနတ္(ဆင္ဟာလိ စကားမတတ္ဘူးလုိ႔ )သိတာေလး တစ္လုံးေတာ့ ေကာက္ေျပာလုိက္ေသးတယ္။ ျပီးမွ အုိေက အုိေကလုိ႔ေျပာျပီး..ငါးပါးသီလေပး ေမတၱာပုိ႔ ဓာတ္ပုံရုိက္ျပီး ေဟာခန္းမၾကီးအတြင္း ျပန္ၾကြလာခဲ့တယ္၊
ေဟာခန္းမၾကီးထဲမွာ ဆရာ ဆရာမ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူက ေရစက္ခ် တရားနာယူျပီး မိနဳ၀န္ေဂါဓရဲ့ ဆြမ္းေလာင္းပဲြကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ရုပ္သိမ္းလုိက္ၾကတယ္၊ ဆြမ္းေလာင္းပဲြရဲ့ အျပန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေလးေတြ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ့ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ပန္းဆင္ေနတဲ့ အျပံဳးေတြက တစ္စုံတစ္ခုကုိ ေျပာၾကားေနသေယာင္ ခံစားမိလုိက္တယ္၊ မိနဳ၀န္ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အားလုံးကုိ ကုိယ္စားျပဳေနတယ္ဆုိတာ အလုိလုိ နားလည္လုိက္ပါတယ္။ ။
ပရိနိဗၺာန္၀င္စံဖုိ႔ သုံးလအလုိမွာ…
ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သူတစ္ပါးရဲ့ အယူ၀ါဒေရးရာေတြကုိ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး မေျဖရွင္းနိဳင္သမွ် ေကာင္းေကာင္း မဆုံးမနိဳင္သမွ်( ဥပၸႏၷံ ပရပၸ၀ါဒံ သဟဓေမၼန သုနိဂၢဟိတံ နိေဂၢတြာ) ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မမူဘူး။
ဒီေန႔ဆုိရင္ ျမတ္စြာဘုရား ပရိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူတာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၃ ရွိပါျပီ၊ ပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္မူဖုိ႔ သုံးလအလုိမွာ ေ၀သာလီကေန စာပါလေစတီအနီးကုိ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာတယ္၊ အာနႏၵာေရ ဒီစာပါလေစတီ ဟာ သာသာ ယာယာရွိတယ္၊ ဒီေနရာေလးမွာ ခဏနားၾကအုံးစုိ႔ လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူေတာ့ အရွင္အာနႏၵာက ပါလာတဲ့ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးကုိ ခင္းျပီး ျမတ္စြာဘုရားအတြက္ ေနရာ ထုိင္ခင္း ျပင္ဆင္ေပးေတာ္မူတယ္၊
ျမတ္စြာဘုရားက ခင္းထားတဲ့ေနရာမွာ ထုိင္ေတာ္မူျပီး အရွင္အာနႏၵာကုိ မိန္႔ေတာ္မူတယ္… အာနႏၵာ.. ငါဘုရားက ဣဒၶိပါဒ္ေလးပါးကုိ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ပြားမ်ား အားထုတ္ခဲ့ျပီးျပီ၊ ပရိနိဗၺာန္ မစံဘဲ ေနမယ္ဆုိရင္ ဒီအာယုကပ္ တကပ္လုံးေနလုိ႔ရတယ္၊ ဒီစကားေတာ္ကုိ သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ မိန္႔ေတာ္မူေပမယ့္ အရွင္အာနႏၵာ ျငိမ္ေနခဲ့တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက ေကာင္းျပီ အာနႏၵာအဆင္ေျပတဲ့ ေနရာမွာ သြားေနပါေတာ့ လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူလုိက္တယ္။
အရွင္အာနႏၵာ ဘုရားအနီးက ထြက္ခြါသြားျပီးလုိ႔ မၾကာခင္မွာဘဲ မာရ္နတ္ေရာက္လာတယ္၊ ဟုိး အရွင္ဘုရား ပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္မူပါေတာ့..တဲ့.. အဲဒီလုိ မာရ္နတ္က ေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါ.. ျမတ္စြာဘုရားက ဟဲ့
မာရ္နတ္… ငါ့ရဲ့တပည့္ေေတြ
ပရိယတၱိ ဗဟုသုတ မရွိေသးသမွ် ၊
ငါဘုရားေဟာၾကားတဲ့ ဓမၼေတြကုိ လက္ေတြ႔က်င့္ျပီး ထုိးထြင္းမသိေသးသမွ်၊
မိမိဆရာရဲ့ အယူ၀ါဒကုိ သင္ယူျပီး သူတစ္ပါးေတြကုိ မေဟာေျပာနိဳင္ေသးသမွ်၊
ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သူတစ္ပါးရဲ့ အယူ၀ါဒေရးရာေတြကုိ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး မေျဖရွင္းနိဳင္သမွ် ေကာင္းေကာင္း မဆုံးမနိဳင္သမွ်( ဥပၸႏၷံ ပရပၸ၀ါဒံ သဟဓေမၼန သုနိဂၢဟိတံ နိေဂၢတြာ)
ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္ မမူဘူး လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္၊
မာရ္နတ္ကလဲ သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ ပရိနိဗၺာန္၀င္စံဖုိ႔ ေလွ်ာက္တယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားက သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ အထက္ပါ စကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူတယ္၊
ျပီးမွ ဒီေန႔ကေန ေရတြက္ရင္ သုံးလေျမာက္မွာ ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္မူလိမ့္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူလုိက္ပါတယ္။
အခုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္၀င္စံေတာ္မူခဲ့ပါျပီ၊ ေပၚေပါက္လာတဲ့ သူတစ္ပါးတုိ႔ရဲ့ အယူ၀ါဒေရးရာေတြကုိ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေျဖရွင္းနိဳင္မယ္ဆုိတာ ယုံၾကည္လုိ႔ စိတ္ခ်လက္ခ် တပည့္ေတြကုိ ထားသြားခဲ့ပါျပီ၊
မိမိတုိ႔တေတြ အမွန္တကယ္ ေျဖရွင္းနိဳင္ၾကပါျပီလား၊ ေျဖရွင္းနိဳင္တဲ့သူေတြကုိယ္တုိင္ကေကာ ျမတ္စြာဘုရား ပရိဗၺာန္မ၀င္စံခင္ သုံးလအလုိမွာ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တဲ့ စကားကုိ ေမ့ပစ္လုိက္ၾကျပီလား၊ အတင္းအဖ်င္း ကတ္သီးကတ္ဖဲ့ မုန္းတီးစိတ္ထားမ်ားနဲ႔ ေမးတဲ့သူေတြကုိ မေျဖရွင္းဘဲ ေနနိဳင္ေပမယ့္ မိမိအယူ၀ါဒေရးရာ အေပၚမွာ အသစ္ထြင္ အဆန္းထြင္တဲ့ သူေတြကုိေတာ့ ၀ုိင္း၀န္းေျဖရွင္း ေပးသင့္တယ္လုိ႔ ရုိးရုိးေလး ယုံၾကည္မိတာ အမွန္ပါ။
မစြမ္းေဆာင္နိဳင္သူတုိ႔ ျငိမ္ေနျခင္းကုိ စာဖဲြ႔စရာ အေၾကာင္းမရွိေပမယ့္ စြမ္းေဆာင္္နိဳင္သူတုိ႔ ျပန္လည္ေျဖရွင္း ၀ုိင္း၀န္းကူညီေပးျခင္းကုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ တပည့္သာ၀ကတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကပါတယ္၊
ဟုတ္ပါတယ္..ျမတ္စြာဘုရားကေတာ့…ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သူတစ္ပါးရဲ့ အယူ၀ါဒေရးရာေတြကုိ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး မေျဖရွင္းနိဳင္သမွ် ေကာင္းေကာင္း မဆုံးမနိဳင္သမွ်( ဥပၸႏၷံ ပရပၸ၀ါဒံ သဟဓေမၼန သုနိဂၢဟိတံ နိေဂၢတြာ) ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မမူဘူးလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ေခ်ျပီ တကား။ ။
(မနက္ပုိင္းမွာ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ အဂုၤတၱရနိကာယ္ အ႒ကနိပါတ္က ဘူမိစာလသုတၱန္ တစိတ္တေဒသကုိ ျပန္လည္မွ်ေဝျခင္းပါ)
0 comments:
Post a Comment