သီတင္းကြ်တ္ တန္ေဆာင္မုန္း...
၂၀၀၉.၀၉.၂၀
သရဒသုတ္ - (သီတင္းကြ်တ္၊ တန္ေဆာင္မုန္း)
ရဟန္းတို႔ တန္ေဆာင္မုန္းလ 'သရဒ' အခါ တိမ္သား ကင္းစင္၍ ျမင့္ေသာ မိုးေကာင္း ကင္၌ ေရွး႐ႈ တက္လာေသာ ေနမင္းသည္ ေကာင္းကင္ရွိ အမိုက္တိုက္အားလံုးကို ဖ်က္ဆီး၍ ထြန္းလင္းေတာက္ပ တင့္တယ္ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာ သာဝကအား ကိေလသာျမဴ အညစ္ အေၾကးကင္းေသာ တရားမ်က္စိ 'ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္' သည္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတို႔ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္ အျမင္ ျဖစ္ေပၚသည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ အရိယာသာဝကအား သကၠာယဒိ႒ိ, ဝိစိကိစၧာ, သီလဗၺတပရာမာသ သံုးဝေသာ သံေယာဇဥ္ 'ေႏွာင္ႀကဳိး' တို႔သည္ ေပ်ာက္ကုန္၏။
ထိုမွေနာက္၌ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ'၊ ပ်က္စီးေစလိုျခင္း 'ဗ်ာပါဒ'တရားႏွစ္မ်ဳိးတို႔မွ လြတ္ေျမာက္၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ကာမတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္'သံုးသပ္ျခင္း 'ဝိစာရ'ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ၊ (နီဝရဏ) ကင္းဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ၊ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ ပဌမစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။
ရဟန္းတို႔ ထိုအခါ၌ အရိယာ သာဝကသည္ အကယ္၍ ေသျငားအံ့၊ ထို သာဝကအား လူ႕ျပည္သို႔ တစ္ဖန္ ျပန္လာ ေစႏိုင္ေသာ ယင္း ယွဥ္စပ္မႈ သံေယာဇဥ္ 'ေႏွာင္ႀကဳိး' မရွိေတာ့ၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 95
၃ - သရဒသုတ္၊ ေလာဏကပလႅဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment