ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာ ႏႈိင္းယွဥ္ေ၀ဖန္ခ်က္ (၂၀)
ဒီကေန႔ ဓမၼသဘင္ပြဲ အားခဲလာၾကတဲ့ တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္မ်ား၊ ဘုန္းႀကီးတို႔ ေဟာၾကားေနတဲ့ ေဒသနာ အစီအစဥ္မွာ ေထရ၀ါဒ ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာေတာ္သမိုင္းကို ကိုးကြယ္သိမွတ္ ဆည္းကပ္ပံုမ်ား ေဟာၾကားခဲ့ပါျပီ။ ယခု ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ပီပီသသ ျဖစ္-မျဖစ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ တျခား မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာတို႔ရဲ႔ ကိုးကြယ္ျခင္းမ်ားနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီး ေဟာၾကားေနတဲ့ ေဒသနာအစီအစဥ္မ်ား ေရာက္လာပါျပီ။
အဲဒါကို အက်ဥ္းခ်ံဳးျပီး ေဟာျပသြားမွာပါ။ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာမွာကေတာ့ ဘယ္က်မ္းကလာတဲ့ နတ္ျဖစ္ျဖစ္ ကိုးကြယ္ ရွိခိုးဖို႔ဆိုတဲ့ အထဲမွာ သူတို႔ကို ထည့္ထားတယ္။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္မွာ နတ္ေတြ သိၾကားေတြ ျဗဟၼာေတြ ပါတယ္။ ရွိတယ္။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္နဲ႔ သိၾကား ျဗဟၼာ နတ္ေဒ၀ါေတြဟာ မျပတ္မျပတ္ေတြ႔ၾက ဆံုၾက တရားေဆြးေႏြးၾက၊ ေလွ်ာက္ထားၾက စသည္ျဖင့္ ေျမာက္ျမားစြာေသာ သုတ္ေတြရွိတယ္။
ဥပမာ-သံယုတၱနိကာယ္ကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေဒ၀တာသံယုတ္တခုလံုးဟာ နတ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ တရားေတြခ်ည္းပဲ။ ေဒ၀ပုတၱသံယုတ္၊ ေဒ၀တာသံယုတ္၊ သကၠသံယုတ္၊ ျဗဟၼသံယုတ္ အဲဒီလို သိၾကား ေဒ၀ါ နတ္ျဗဟၼာ နတ္သားေတြ နတ္သမီးေတြနဲ႔ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႔ သာသနာေတာ္နဲ႔ဟာ အကုန္လံုး ဆက္ႏြယ္မႈေတြ ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီကေန႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုးကြယ္ေနၾကတာ ေတြနဲ႔ အဲဒီဘုရားပိဋကတ္ေတာ္မွာ လာၾကတဲ့နတ္မ်ားနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ပတ္သက္မႈရွိမလဲ၊ ဘယ္လိုမ်ား ဆက္သြယ္မႈရွိမလဲ ဆိုတာေလးေတြ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဘုန္းႀကီးတို႔ မဟာအာဋာနာဋိယ သုတ္ကေန စတင္ျပီးေတာ့ အဲဒါ စဥ္းစားမယ္။
မဟာအာဋာနာဋိယကို ဒီဃနိကာယ္ ပါဠိေတာ္မွာ သဂၤါယနာတင္ျပီးေတာ့ စာရင္းသြင္းထားတယ္။ ဒီဃနိကာယ္ဆိုကတည္းက သုတ္ရွည္ႀကီးပဲ။ သုတၱန္ရဲ႔ နာမည္သည္-မဟာအာဋာနာဋိယသုတ္၊ မဟာအာဋာနာဋိယဆိုတာဟာ မူရင္းကေတာ့ နတ္ျပည္က ျမိဳ႔တျမိဳ႔ရဲ႔ နာမည္ပဲ။ အာဋာနာဋိယဆိုတဲ့ နတ္ျမိဳ႔တခုရွိတယ္။ စတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္မွာပါ။
အဲဒီအာဋာနာဋိယဆိုတဲ့ နတ္ျမိဳ႔ေတာ္ႀကီးမွာ ေလာကပါလနတ္မင္းႀကီး ေလးေယာက္တို႔တြင္ အရွိန္အ၀ါေကာင္းတဲ့ နတ္မင္းႀကီးတပါးဟာ ၀ႆ၀ဏ၊ ၀ႆ၀ဏဆိုတဲ့ နတ္မင္းကို ျမန္မာလို ေ၀ႆ၀ဏ္လို႔ ဖတ္ၾကတယ္။ အဲဒီေ၀ႆ၀ဏ္ နတ္မင္းႀကီး စီမံသြားတဲ့ သုတ္လို႔မွတ္ရမယ္။ အာဋာနာဋိယနတ္ျမိဳ႔မွာ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္း စီမံေသာသုတ္ကို အာဋာနာဋိယသုတ္လို႔ ေခၚတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ဒီသုတၱန္သည္ ဗုဒၶဘာသိတသုတ္ မဟုတ္ဘူး။ ေဒ၀တာ ဘာသိတသုတ္တဲ့။ နတ္ေဟာတဲ့သုတ္။ ဒီလိုမွတ္ပါ။ အဲဒီနတ္ေဟာတဲ့သုတ္က ဘာေၾကာင့္ သဂၤါယယနာတင္စာရင္းထဲ ေရာက္သြားသလဲဆိုေတာ့ ဘုရားက လက္ခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေရာက္သြားတာပါ။ နတ္ေဟာတဲ့သုတ္ကို ျမတ္စြာဘုရားက လက္ခံျပီး အမည္ျပဳေပးလိုက္တယ္။ နတ္ေတြက စီစဥ္ျပီး ဘုရားကို ေလွ်ာက္တယ္။ ဘုရားက သံဃာေတာ္ေတြကို ျပန္ေဟာလိုက္တယ္တဲ့။ ညတုန္းကကြယ္ သန္းေခါင္ယံမွာ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီး ေရာက္လာျပီး ဒီသုတၱန္ေလွ်ာက္သြားတယ္ေဟ့။ ေဆာင္ထားၾက၊ ေဆာင္ထားၾက၊ ဘုရားက ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာေနေနတုန္း သံဃာေတာ္တို႔ကို ျပန္ေဟာလိုက္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ နတ္ေဟာသုတ္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ဘုရားလက္ခံေတာ္မူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘုရားေဟာသကဲ့သို႔ ႏွစ္ ၂၅၀၀-သဂၤါယနာေျခာက္တန္တင္ မေထရ္ႀကီးေတြက အျမတ္တႏိုး အေလးျပဳျပီးေတာ့ ပိဋကတ္ထဲမွာ ထည့္ထားတာ။ အဲဒါ မဟာအာဋာနာဋိယသုတ္ ဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒါကို ဘုန္းႀကီးတို႔ ပါဠိ အ႒ကထာ ဋီကာက်မ္းေတြထဲမွာ တိတိက်က် လက္ခံထားတယ္။
နတ္ေဟာတာကို နတ္မေဟာသလို အသာေလး တိမ္ျမႇဳပ္ျပီးေတာ့ ဘုရားေဟာရယ္လို႔ ေျပာင္းလဲျပီး လက္ခံတဲ့စနစ္မ်ိဳး ဘုန္းႀကီးတို႔ ေထရ၀ါဒမွာ မရွိဘူး။ ဒါဟာ နတ္ေဟာတယ္။ ဒါဟာ ဘုရားေဟာတယ္။ ဒါဟာ သာ၀ကေဟာတယ္။ ဒါဟာ သာ၀ိကာေဟာတယ္။ အဲဒီလို တိတိက်က် ပီပီသသ တန္းတင္တယ္။ မဟာယာနေရာက္သြားျပီဆိုရင္ အဲဒီလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လားမားဘုန္းေတာ္ႀကီး မ်ိဳးစံုက စာမ်ိဳးစံုကို ေရးျပီးေတာ့ သူတို႔ေရးတယ္လို႔ မေျပာလိုက္ဘဲနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဘုရားေဟာဆိုျပီးေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး လုပ္သြားတာေတြ မဟာယာနမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။
ေထရ၀ါဒမွာကေတာ့ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီးက ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာ သီးတင္းသံုးေသာ ျမတ္စြာဘုရားထံ သန္းေခါင္ယံမွာလာျပီးေလွ်ာက္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရား၊ ဒီအာဋာနာဋိယသုတၱန္ကို ေဆာင္ထားပါဘုရား။ သံဃာေတာ္မ်ားကိုလဲ သင္ေပးလိုက္ပါဘုရား။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ တပတ္လည္ေနၾကတဲ့ အထဲ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ရဲ႔ ေတာင္အရပ္မွာ ကုမၻ႑ ဆိုတဲ့နတ္မ်ိဳးေတြ ေနပါတယ္ဘုရား။ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ရဲ႔ ေျမာက္အရပ္မွာ ယကၡဆိုတဲ့ ဘီလူးမ်ိဳးေတြ ေနၾကပါတယ္ဘုရား။ ဒီလိုေလွ်ာက္တယ္။ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ကို ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းနဲ႔အတူ လာတာက ဓတရ႒နတ္မင္းရယ္၊ ၀ိရူဠွကနတ္မင္းရယ္၊ ၀ိရူပကၡနတ္မင္းရယ္ အဲဒီနတ္မင္းႀကီးေလးပါး လာၾကတယ္။ သိၾကားမင္းရဲ႔ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကို ပတ္ျပီးေတာ့ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့အထဲမွာ ေျမာက္အရပ္က ဘီလူးတပ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္း တာ၀န္ယူရတယ္။ အေရွ႔အရပ္က ဂႏၶဗၺ နတ္ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ဓတရ႒နတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။ ေတာင္အရပ္က နတ္ေတြ၊ ကုမၻဏ္ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ၀ိရူဠွက နတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။ အေနာက္ဘက္က နဂါးေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ၀ိရူပကၡနတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။
အဲဒါကို အက်ဥ္းခ်ံဳးျပီး ေဟာျပသြားမွာပါ။ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာမွာကေတာ့ ဘယ္က်မ္းကလာတဲ့ နတ္ျဖစ္ျဖစ္ ကိုးကြယ္ ရွိခိုးဖို႔ဆိုတဲ့ အထဲမွာ သူတို႔ကို ထည့္ထားတယ္။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္မွာ နတ္ေတြ သိၾကားေတြ ျဗဟၼာေတြ ပါတယ္။ ရွိတယ္။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္နဲ႔ သိၾကား ျဗဟၼာ နတ္ေဒ၀ါေတြဟာ မျပတ္မျပတ္ေတြ႔ၾက ဆံုၾက တရားေဆြးေႏြးၾက၊ ေလွ်ာက္ထားၾက စသည္ျဖင့္ ေျမာက္ျမားစြာေသာ သုတ္ေတြရွိတယ္။
ဥပမာ-သံယုတၱနိကာယ္ကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေဒ၀တာသံယုတ္တခုလံုးဟာ နတ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ တရားေတြခ်ည္းပဲ။ ေဒ၀ပုတၱသံယုတ္၊ ေဒ၀တာသံယုတ္၊ သကၠသံယုတ္၊ ျဗဟၼသံယုတ္ အဲဒီလို သိၾကား ေဒ၀ါ နတ္ျဗဟၼာ နတ္သားေတြ နတ္သမီးေတြနဲ႔ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႔ သာသနာေတာ္နဲ႔ဟာ အကုန္လံုး ဆက္ႏြယ္မႈေတြ ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီကေန႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုးကြယ္ေနၾကတာ ေတြနဲ႔ အဲဒီဘုရားပိဋကတ္ေတာ္မွာ လာၾကတဲ့နတ္မ်ားနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ပတ္သက္မႈရွိမလဲ၊ ဘယ္လိုမ်ား ဆက္သြယ္မႈရွိမလဲ ဆိုတာေလးေတြ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဘုန္းႀကီးတို႔ မဟာအာဋာနာဋိယ သုတ္ကေန စတင္ျပီးေတာ့ အဲဒါ စဥ္းစားမယ္။
မဟာအာဋာနာဋိယကို ဒီဃနိကာယ္ ပါဠိေတာ္မွာ သဂၤါယနာတင္ျပီးေတာ့ စာရင္းသြင္းထားတယ္။ ဒီဃနိကာယ္ဆိုကတည္းက သုတ္ရွည္ႀကီးပဲ။ သုတၱန္ရဲ႔ နာမည္သည္-မဟာအာဋာနာဋိယသုတ္၊ မဟာအာဋာနာဋိယဆိုတာဟာ မူရင္းကေတာ့ နတ္ျပည္က ျမိဳ႔တျမိဳ႔ရဲ႔ နာမည္ပဲ။ အာဋာနာဋိယဆိုတဲ့ နတ္ျမိဳ႔တခုရွိတယ္။ စတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္မွာပါ။
အဲဒီအာဋာနာဋိယဆိုတဲ့ နတ္ျမိဳ႔ေတာ္ႀကီးမွာ ေလာကပါလနတ္မင္းႀကီး ေလးေယာက္တို႔တြင္ အရွိန္အ၀ါေကာင္းတဲ့ နတ္မင္းႀကီးတပါးဟာ ၀ႆ၀ဏ၊ ၀ႆ၀ဏဆိုတဲ့ နတ္မင္းကို ျမန္မာလို ေ၀ႆ၀ဏ္လို႔ ဖတ္ၾကတယ္။ အဲဒီေ၀ႆ၀ဏ္ နတ္မင္းႀကီး စီမံသြားတဲ့ သုတ္လို႔မွတ္ရမယ္။ အာဋာနာဋိယနတ္ျမိဳ႔မွာ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္း စီမံေသာသုတ္ကို အာဋာနာဋိယသုတ္လို႔ ေခၚတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ဒီသုတၱန္သည္ ဗုဒၶဘာသိတသုတ္ မဟုတ္ဘူး။ ေဒ၀တာ ဘာသိတသုတ္တဲ့။ နတ္ေဟာတဲ့သုတ္။ ဒီလိုမွတ္ပါ။ အဲဒီနတ္ေဟာတဲ့သုတ္က ဘာေၾကာင့္ သဂၤါယယနာတင္စာရင္းထဲ ေရာက္သြားသလဲဆိုေတာ့ ဘုရားက လက္ခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေရာက္သြားတာပါ။ နတ္ေဟာတဲ့သုတ္ကို ျမတ္စြာဘုရားက လက္ခံျပီး အမည္ျပဳေပးလိုက္တယ္။ နတ္ေတြက စီစဥ္ျပီး ဘုရားကို ေလွ်ာက္တယ္။ ဘုရားက သံဃာေတာ္ေတြကို ျပန္ေဟာလိုက္တယ္တဲ့။ ညတုန္းကကြယ္ သန္းေခါင္ယံမွာ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီး ေရာက္လာျပီး ဒီသုတၱန္ေလွ်ာက္သြားတယ္ေဟ့။ ေဆာင္ထားၾက၊ ေဆာင္ထားၾက၊ ဘုရားက ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာေနေနတုန္း သံဃာေတာ္တို႔ကို ျပန္ေဟာလိုက္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ နတ္ေဟာသုတ္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ဘုရားလက္ခံေတာ္မူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘုရားေဟာသကဲ့သို႔ ႏွစ္ ၂၅၀၀-သဂၤါယနာေျခာက္တန္တင္ မေထရ္ႀကီးေတြက အျမတ္တႏိုး အေလးျပဳျပီးေတာ့ ပိဋကတ္ထဲမွာ ထည့္ထားတာ။ အဲဒါ မဟာအာဋာနာဋိယသုတ္ ဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒါကို ဘုန္းႀကီးတို႔ ပါဠိ အ႒ကထာ ဋီကာက်မ္းေတြထဲမွာ တိတိက်က် လက္ခံထားတယ္။
နတ္ေဟာတာကို နတ္မေဟာသလို အသာေလး တိမ္ျမႇဳပ္ျပီးေတာ့ ဘုရားေဟာရယ္လို႔ ေျပာင္းလဲျပီး လက္ခံတဲ့စနစ္မ်ိဳး ဘုန္းႀကီးတို႔ ေထရ၀ါဒမွာ မရွိဘူး။ ဒါဟာ နတ္ေဟာတယ္။ ဒါဟာ ဘုရားေဟာတယ္။ ဒါဟာ သာ၀ကေဟာတယ္။ ဒါဟာ သာ၀ိကာေဟာတယ္။ အဲဒီလို တိတိက်က် ပီပီသသ တန္းတင္တယ္။ မဟာယာနေရာက္သြားျပီဆိုရင္ အဲဒီလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လားမားဘုန္းေတာ္ႀကီး မ်ိဳးစံုက စာမ်ိဳးစံုကို ေရးျပီးေတာ့ သူတို႔ေရးတယ္လို႔ မေျပာလိုက္ဘဲနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဘုရားေဟာဆိုျပီးေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး လုပ္သြားတာေတြ မဟာယာနမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။
ေထရ၀ါဒမွာကေတာ့ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီးက ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွာ သီးတင္းသံုးေသာ ျမတ္စြာဘုရားထံ သန္းေခါင္ယံမွာလာျပီးေလွ်ာက္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရား၊ ဒီအာဋာနာဋိယသုတၱန္ကို ေဆာင္ထားပါဘုရား။ သံဃာေတာ္မ်ားကိုလဲ သင္ေပးလိုက္ပါဘုရား။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ တပတ္လည္ေနၾကတဲ့ အထဲ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ရဲ႔ ေတာင္အရပ္မွာ ကုမၻ႑ ဆိုတဲ့နတ္မ်ိဳးေတြ ေနပါတယ္ဘုရား။ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ရဲ႔ ေျမာက္အရပ္မွာ ယကၡဆိုတဲ့ ဘီလူးမ်ိဳးေတြ ေနၾကပါတယ္ဘုရား။ ဒီလိုေလွ်ာက္တယ္။ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ကို ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းနဲ႔အတူ လာတာက ဓတရ႒နတ္မင္းရယ္၊ ၀ိရူဠွကနတ္မင္းရယ္၊ ၀ိရူပကၡနတ္မင္းရယ္ အဲဒီနတ္မင္းႀကီးေလးပါး လာၾကတယ္။ သိၾကားမင္းရဲ႔ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကို ပတ္ျပီးေတာ့ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့အထဲမွာ ေျမာက္အရပ္က ဘီလူးတပ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္း တာ၀န္ယူရတယ္။ အေရွ႔အရပ္က ဂႏၶဗၺ နတ္ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ဓတရ႒နတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။ ေတာင္အရပ္က နတ္ေတြ၊ ကုမၻဏ္ေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ၀ိရူဠွက နတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။ အေနာက္ဘက္က နဂါးေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ၀ိရူပကၡနတ္မင္းက တာ၀န္ယူရတယ္။
0 comments:
Post a Comment