သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္...
သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္...
စုႏၵ ညီၫြတ္ကုန္ေသာ အခ်င္းခ်င္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ေသာ မျငင္းခံုၾကကုန္ေသာ အက်င့္သိကၡာကုိ လုိလားကုန္ေသာ သင္ခ်စ္သားတို႔တြင္ သီတင္းသံုးေဖာ္တစ္ဦး သည္ သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း မွားယြင္းစြာယူ၏၊ သဒၵါကုိလည္း မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏''ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊
''ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္ သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္ အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ပါသနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏။
ထုိအသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္၏၊ ဤသဒၵါတို႔ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္တြင္ ဤအနက္သည္သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏၊၊ ဤအနက္ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏''ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိလည္းေကာင္း၊ ထုိသဒၵါတို႔ကုိ လည္းေကာင္း စူးစမ္းဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 178
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိ မွားယြင္းစြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကားဟုတ္ မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိအသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကုိ မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္သနည္း'' ဟု ဆုိအပ္၏။
ထုိ အသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိသဒၵါတို႔၏ အနက္တို႔တြင္ ဤအနက္သည္ သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏'' ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိသာလွ်င္ စူးစမ္း ဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 179
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္ ပုဂၢဳိလ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိသာလွ်င္ ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကား မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ '' ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္ သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏၊ ထုိ အသွ်င္ သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ ကုန္၏'' ဟု ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ် ၿခိမ္းေျခာက္ ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိသဒၵါ တို႔ကုိ သာလွ်င္ စူးစမ္းအင္ျခင္ရန္ ထုိ (အသွ်င္)ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 180
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ (အလယ္) ၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိ (အသွ်င္)၏ စကားကုိ ''ေကာင္း၏'' ဟု ႏွစ္သက္ လက္ခံအပ္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚအပ္၏၊ ထုိ (ပုဂၢဳိလ္)၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံကာ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚၿပီးေသာ္ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ အရေတာ္ ေလစြ၊ ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ရအပ္ေလစြ၊ အၾကင္ငါတို႔သည္ ဤသို႔ အနက္ကုိ တတ္သိေသာ ဤသို႔ သဒၵါကုိ တတ္သိေသာ ထုိသို႔သေဘာ ရွိေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္ အသွ်င္ျမတ္ကုိ ျမင္ၾကရကုန္၏'' ဟု ဆုိအပ္၏။
သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္၊ ပါသာဒိကသုတ္၊ ပါထိကဝဂ္၊ ဒီဃနိကာယ္။
စုႏၵ ညီၫြတ္ကုန္ေသာ အခ်င္းခ်င္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ေသာ မျငင္းခံုၾကကုန္ေသာ အက်င့္သိကၡာကုိ လုိလားကုန္ေသာ သင္ခ်စ္သားတို႔တြင္ သီတင္းသံုးေဖာ္တစ္ဦး သည္ သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း မွားယြင္းစြာယူ၏၊ သဒၵါကုိလည္း မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏''ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊
''ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္ သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္ အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ပါသနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏။
ထုိအသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ကုန္၏၊ ဤသဒၵါတို႔ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏၊ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္တြင္ ဤအနက္သည္သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏၊၊ ဤအနက္ကုိပင္ ငါဆုိအပ္၏''ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိလည္းေကာင္း၊ ထုိသဒၵါတို႔ကုိ လည္းေကာင္း စူးစမ္းဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 178
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိ မွားယြင္းစြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကားဟုတ္ မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိအသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကုိ မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ဤသဒၵါတို႔၏ အနက္သည္ ဤအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ ထုိအနက္ ျဖစ္သေလာ၊ အဘယ္အနက္သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္သနည္း'' ဟု ဆုိအပ္၏။
ထုိ အသွ်င္သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိသဒၵါတို႔၏ အနက္တို႔တြင္ ဤအနက္သည္ သာလွ်င္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္၏'' ဟု အကယ္၍ ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ အသွ်င္ကုိ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအနက္ကုိသာလွ်င္ စူးစမ္း ဆင္ျခင္ရန္ ထုိ အသွ်င္ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 179
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီးတင္းသံုးေဖာ္ ပုဂၢဳိလ္သည္လည္း သံဃာ့ အလယ္၌ အကယ္၍ တရားေဟာျငားအံ့၊ ထုိေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိသာလွ်င္ ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိကား မွားယြင္းစြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိ အသွ်င္၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွစ္သက္ လက္ခံျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျငင္းပယ္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိအသွ်င္ကုိ '' ငါ့သွ်င္ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔သည္ ဤသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္ သေလာ၊ ထုိသဒၵါတို႔ ျဖစ္ကုန္သေလာ၊ အဘယ္သဒၵါတို႔သည္ သာလြန္ သင့္ျမတ္ကုန္သနည္း''ဟု ဆုိအပ္၏၊ ထုိ အသွ်င္ သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤအနက္၏ သဒၵါတို႔တြင္ ဤသဒၵါတို႔သည္ သာလြန္၍ သင့္ျမတ္ ကုန္၏'' ဟု ဆုိျငားအံ့၊ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ႏွိမ့္ခ် ၿခိမ္းေျခာက္ ျခင္းလည္း မျပဳအပ္၊ ျမႇင့္တင္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ႏွိမ့္ခ်ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း မျပဳမူ၍ ထုိသဒၵါ တို႔ကုိ သာလွ်င္ စူးစမ္းအင္ျခင္ရန္ ထုိ (အသွ်င္)ကုိပင္ ေကာင္းစြာ သိေစအပ္၏။ 180
စုႏၵ တစ္ပါးေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္သည္လည္း သံဃာ့ (အလယ္) ၌ အကယ္၍ တရား ေဟာျငားအံ့၊ ထုိတရားေဟာရာ၌ ''ဤအသွ်င္သည္ အနက္ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ ယူ၏၊ သဒၵါတို႔ကုိလည္း ဟုတ္မွန္စြာ တင္ျပ၏'' ဟု သင္တို႔အား အထင္အျမင္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိ (အသွ်င္)၏ စကားကုိ ''ေကာင္း၏'' ဟု ႏွစ္သက္ လက္ခံအပ္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚအပ္၏၊ ထုိ (ပုဂၢဳိလ္)၏ စကားကုိ ႏွစ္သက္လက္ခံကာ ဝမ္းေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓုေခၚၿပီးေသာ္ ထုိ (အသွ်င္) ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ အရေတာ္ ေလစြ၊ ငါ့သွ်င္ ငါတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ရအပ္ေလစြ၊ အၾကင္ငါတို႔သည္ ဤသို႔ အနက္ကုိ တတ္သိေသာ ဤသို႔ သဒၵါကုိ တတ္သိေသာ ထုိသို႔သေဘာ ရွိေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္ အသွ်င္ျမတ္ကုိ ျမင္ၾကရကုန္၏'' ဟု ဆုိအပ္၏။
သိေစအပ္ေသာ အစီအရင္၊ ပါသာဒိကသုတ္၊ ပါထိကဝဂ္၊ ဒီဃနိကာယ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment