ဆင္းရဲသားပေပ်ာက္ေရးတရားေတာ္... ၅
ဒီမွာ ေစာေစာက ေျပာခဲ႔တဲ႔ ဘုန္းၾကီးတပည္႔ ဦးပဥၨင္းက ဘုန္းၾကီးကုိ ေစာဒက တက္တယ္။ သူ႔ကုိ ဒီအေၾကာင္းေျပာျပေတာ႔ သူကလည္း စာျပန္ဖတ္တယ္။ ဘုန္းၾကီး ျပန္ေမးတယ္။ ဘုရင္ကေလးက ဆင္းရဲသားေတြ ပစၥည္း ေပးတယ္။ ဟုတ္ဘူးလား။ ဟုိပထမ ဆံုး ခုိးတဲ႔သူေတြကုိ ေပးခဲ႔တာ ေထာက္ျပီး ေျပာတာ။ ဘုန္းၾကီးကလည္း………… မဟုတ္ဘူး ကြ အဲဒီဘုရင္ကေလး ေပးတာက ဆင္းရဲမြဲေတမႈ တုိက္ဖ်က္ဖုိ႔ အရင္းအနွီးေပးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ခုိးလုိ႔ ေနာက္မခုိးေအာင္ ဆုိျပီး ေပးရွာတာ။ ဒါေပမဲ႔ ခုိးလုိ႔ ေပးတာျဖစ္လုိ႔ သူခုိး အားေပးျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သူခုိးေတြ ပုိမ်ားသြားတာ စာထဲမွာ မေတြ႔ဘူးလား။ ခုိးလုိ႔ ေပးတာမဟုတ္ဘဲ နွင္႔ ရုိးရုိးဆင္းရဲသူကုိ သံုးဖုိ႔ စားဖုိ႔ ေပးတာေတာင္ အရင္းအနွီးထူေထာင္ေပးတာ၊ အရင္းအနွီးေထာက္ပံ႔တာ မဟုတ္ေသးဘူးကြ။ သာမန္ပစၥည္း ေပးတာက တစ္မ်ိဳး တစ္မ်ိဳးနွင္႔ တစ္မ်ိဳး မတူဘူး။ အရင္းအနွီး ေထာက္ပံ႔တယ္ ဆုိတာ အစိုးရသူမ်ား အေနနွင္႔ ဆုိလွ်င္ စီမံကိန္းၾကီးတစ္ရပ္အေနနွင္႔ စနစ္တက် ေရးဆြဲျပီးေတာ႔ ရည္မွန္းခ်က္ရွိရွိ အဘက္ဘက္မွ သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ျပီး လုိအပ္တာမွန္သမွ်ကုိ ၾကိဳတင္ စုေဆာင္း ျပင္ဆင္ျပီး အေကာင္အထည္ေဖၚတာ။
တစ္နုိင္ တစ္ပုိင္ ဆုိလွ်င္လည္း စီမံကိန္းၾကီးတစ္ရပ္ အေနနွင္႔ မျဖစ္နုိင္တာေတာင္မွ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ စည္းကမ္းဥပေဒ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္သည္႔ အေနနွင္႔ စာခ်ဳပ္စာတမ္းမွ အစ သေဘာတူ ကတိ၀န္ခံမႈေတြ စသည္ျဖင္႔ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ျပီး ကာယကံရွင္နွင္႔ အေၾကအလည္ေဆြးေႏြးျပီး အရင္းအနွီးထူေထာင္ေပးတာမ်ိဳးေတြ ဆုိလုိတာ။ လုိရင္းကေတာ႔ အလုပ္လုပ္လုိ ပါလ်က္ အလုပ္လုပ္နုိင္ပါလ်က္ အရင္းအနွီးမရွိလုိ႔ နည္းပညာမတတ္လုိ႔ အလုပ္လက္မဲ႔ ျဖစ္ေနသူေတြကုိ အလုပ္လုပ္နုိင္ေအာင္ အရင္းအနွီး ထူေထာင္ေပးျခင္း နည္းပညာ ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ အကူအညီေပးျခင္းပဲ။
` အနုပၸေဒယ်ာသိ´ ဆုိတဲ႔ ပါဠိရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကုိက အရင္းအနွီး ထူေထာင္ေပးရာမွာေတာင္ တစ္ခါတည္းေပးျပီး ပစ္ထားလုိက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈ မရမျခင္း အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ေဖးမေပးျခင္း၊ ေထာက္ကူေပးျခင္း၊ ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသံုး၍ အကူအညီေပးျခင္း၊ ဒီလုိအဓိပၸါယ္မ်ိဳးထြက္တယ္။ အသံုးလုိေနလုိ႔ ေရာ အင္း ဆုိျပီး ေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္တာေတာ႔ ေသခ်ာတယ္။
နည္းစဥ္ - ၂
ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ
အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ႔ေနရာမွာ တုိ႔ဘုရားလက္ထက္တုန္းက အလြန္ငယ္ေသးတဲ႔ သူၾကြယ္သား ေလး တစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အေဖ ရင္ခြင္ထဲ တက္ထုိင္ေနျပီး သူ႔အေဖကုိ ေစ႔ေစ႔ ၾကည္႔ျပီး ေမးသတဲ႔။ အေဖ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးအားလံုးကုိ ျပီးေစနုိင္တဲ႔ နည္းကုိ တစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ ျပည္႔စံုေအာင္ ေျပာပါလုိ႔ ေမးသတဲ႔။ ဖခင္သူၾကြယ္က မေျဖနုိင္လုိ႔ ဘုရားထံ သားအဖ နွစ္ေယာက္သြားျပီး ေမးၾကသတဲ႔။ ျမတ္စြာဘုရားက သူၾကြယ္ သင္႔သားက ယခုဘ၀မွ ေမးတာ မဟုတ္ဘူး။ ဟုိး အတိတ္ တစ္ဘ၀ ဆီတုန္းကလည္း သူဒီလုိပဲ ငါ႔ကုိေမးခဲ႔လုိ႔ ``ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ ´´ လုိ႔ေျဖခဲ႔ဖူးတယ္။ ဘ၀ေတြ ဖံုးလႊမ္းသြားလုိ႔ သူေမ႔သြားရွာတာလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူလုိက္တယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ရည္မွန္းခ်က္ျပည္႔မီေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဆုိလွ်င္ `ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ´ မရွိဘဲနွင္႔ေတာ႔ မျဖစ္နုိင္ဘူး။ `ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ´ နွင္႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္မွ ေအာင္ျမင္မယ္ ဆုိတာလည္း သတိျပဳရမယ္။ ဥာဏ္ဆုိတာ ဒီေနရာမွာ နည္းပညာကုိ ဆုိလုိတယ္။ အျပည္႔အ၀ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ အလ်င္အျမန္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔၊ အလြယ္တကူ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ အခက္အခဲေတြကုိ ေက်ာ္လႊားနုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္တဲ႔အေထာက္အကူေတြ တီထြင္ဖုိ႔ စနစ္တက် အသံုးခ်နုိင္ဖုိ႔ နည္းပညာလုိတယ္။ နည္းပညာ ဘယ္ေလာက္ အသံုး၀င္တယ္ဆုိတာ ေတာ႔ အားလံုး သိၾကျပီးသားပါ။ နည္းပညာရေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ ဆုိတာေလး ေျပာၾကရေအာင္။
ပါဠိလုိ `နယ´ ကုိ `နည္း´ လုိ႔ ျမန္မာျပန္လုိက္ၾကတယ္။ အဲဒီ `နည္း´လုိ႔ ျမန္မာျပန္လုိက္တဲ႔ `နယ´ သဒၵါကုိ ပါဠိလုိ အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ေတာ႔ `မေဂၢါ´ တဲ႔ ျမန္မာလုိ `လမ္း´လုိ႔ အဓိပၸါယ္ထြက္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ျမန္မာက နွစ္ခုေပါင္းျပီးေတာ႔ `နည္းလမ္း´လို႔ သံုးစြဲၾကတယ္။ အဲဒီ `မဂၢ´ သဒၵါကုိ ၀ိျဂိဳလ္ဆုိျပေတာ႔ `မဂၢိယေတတိ မေဂၢါ´ ရွာေဖြအပ္ေသာေၾကာင္႔ တဲ႔ ၊ ရွာေဖြလွ်င္ ေတြ႔ရွိနုိင္ေသာေၾကာင္႔ `နည္း´လမ္းလုိ႔ ေခၚသတဲ႔။ စူးစမ္းရွာေဖြနုိင္ေလေလ ေတြ႔ရွိေလေလေပါ႔။ တုိ႔ျမန္မာစကားပံုက `လုိလွ်င္ၾကံဆ နည္းလမ္းရ´ ဆုိတာက အဓိပၸါယ္နည္းနည္းျမင္႔ေနျပီးေတာ႔ ပညာရွိသံုးလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ `စူးစမ္း ရွာေဖြနုိင္ေလေလ ေတြ႔ရွိေလေလ ´ ဆုိတာကေတာ႔ လြယ္ကူရွင္းလင္းျပီး အရာရာတုိင္းနွင္႔ ၀င္ဆန္႔နုိင္တဲ႔ စကားမ်ိဳးေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔ မရမေန မရ ရေအာင္ ရွာေဖြ တီထြင္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိအပ္လာလုိ႔ ၾကံဆ လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရရိွနုိင္တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ နည္းပညာဆုိတာ နည္းလမ္းဆုိတာ လက္တစ္ကမ္းမွာပဲ ရွိေနတတ္တာပါပဲ။
ရွာေဖြပံုေလး တစ္ခုေလာက္ ေျပာပါအံုးမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ကိစၥေတြမွာ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲ ၾကံစည္လုိ႔ ၊ စိတ္ကူးလုိ႔၊ ရွာေဖြ သုေတသနျပဳလုိ႔၊ အခက္အခဲျဖစ္ေနလွ်င္ အဲဒီ ျပႆနာကုိ အမ်ားစုေရွ႔ ခ်ျပရပါတယ္လို႔ ဗုဒၶစာေပေတြထဲ မွာေတြ႔ရပါတယ္။ အမ်ားစု ဆုိတာကေတာ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္နုိင္တာေပါ႔။ ယခုေခတ္ စာတမ္းဖတ္ပြဲမ်ား ၊ စာေပနွီးေနွာဖလွယ္ပြဲမ်ား လုိ သေဘာတူရာ ပညာရွင္အမ်ားစု ျဖစ္နုိင္သလုိ ဘာမွ် မသက္ဆုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ရတဲ႔ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္းျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအမ်ားစုထဲမွာ အဲဒီအျဖစ္ကုိ သိနုိင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီအေျဖရဲ႔ အစအနကုိ ေဖာ္ထုတ္ေပးနုိင္သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ ပါစျမဲပဲလုိ႔ စာထဲမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။
တစ္နုိင္ တစ္ပုိင္ ဆုိလွ်င္လည္း စီမံကိန္းၾကီးတစ္ရပ္ အေနနွင္႔ မျဖစ္နုိင္တာေတာင္မွ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ စည္းကမ္းဥပေဒ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္သည္႔ အေနနွင္႔ စာခ်ဳပ္စာတမ္းမွ အစ သေဘာတူ ကတိ၀န္ခံမႈေတြ စသည္ျဖင္႔ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ျပီး ကာယကံရွင္နွင္႔ အေၾကအလည္ေဆြးေႏြးျပီး အရင္းအနွီးထူေထာင္ေပးတာမ်ိဳးေတြ ဆုိလုိတာ။ လုိရင္းကေတာ႔ အလုပ္လုပ္လုိ ပါလ်က္ အလုပ္လုပ္နုိင္ပါလ်က္ အရင္းအနွီးမရွိလုိ႔ နည္းပညာမတတ္လုိ႔ အလုပ္လက္မဲ႔ ျဖစ္ေနသူေတြကုိ အလုပ္လုပ္နုိင္ေအာင္ အရင္းအနွီး ထူေထာင္ေပးျခင္း နည္းပညာ ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ အကူအညီေပးျခင္းပဲ။
` အနုပၸေဒယ်ာသိ´ ဆုိတဲ႔ ပါဠိရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကုိက အရင္းအနွီး ထူေထာင္ေပးရာမွာေတာင္ တစ္ခါတည္းေပးျပီး ပစ္ထားလုိက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈ မရမျခင္း အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ေဖးမေပးျခင္း၊ ေထာက္ကူေပးျခင္း၊ ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသံုး၍ အကူအညီေပးျခင္း၊ ဒီလုိအဓိပၸါယ္မ်ိဳးထြက္တယ္။ အသံုးလုိေနလုိ႔ ေရာ အင္း ဆုိျပီး ေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္တာေတာ႔ ေသခ်ာတယ္။
နည္းစဥ္ - ၂
ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ
အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ႔ေနရာမွာ တုိ႔ဘုရားလက္ထက္တုန္းက အလြန္ငယ္ေသးတဲ႔ သူၾကြယ္သား ေလး တစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အေဖ ရင္ခြင္ထဲ တက္ထုိင္ေနျပီး သူ႔အေဖကုိ ေစ႔ေစ႔ ၾကည္႔ျပီး ေမးသတဲ႔။ အေဖ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးအားလံုးကုိ ျပီးေစနုိင္တဲ႔ နည္းကုိ တစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ ျပည္႔စံုေအာင္ ေျပာပါလုိ႔ ေမးသတဲ႔။ ဖခင္သူၾကြယ္က မေျဖနုိင္လုိ႔ ဘုရားထံ သားအဖ နွစ္ေယာက္သြားျပီး ေမးၾကသတဲ႔။ ျမတ္စြာဘုရားက သူၾကြယ္ သင္႔သားက ယခုဘ၀မွ ေမးတာ မဟုတ္ဘူး။ ဟုိး အတိတ္ တစ္ဘ၀ ဆီတုန္းကလည္း သူဒီလုိပဲ ငါ႔ကုိေမးခဲ႔လုိ႔ ``ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ ´´ လုိ႔ေျဖခဲ႔ဖူးတယ္။ ဘ၀ေတြ ဖံုးလႊမ္းသြားလုိ႔ သူေမ႔သြားရွာတာလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူလုိက္တယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ရည္မွန္းခ်က္ျပည္႔မီေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဆုိလွ်င္ `ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ´ မရွိဘဲနွင္႔ေတာ႔ မျဖစ္နုိင္ဘူး။ `ဥာဏ္ပါတဲ႔ ၀ီရိယ´ နွင္႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္မွ ေအာင္ျမင္မယ္ ဆုိတာလည္း သတိျပဳရမယ္။ ဥာဏ္ဆုိတာ ဒီေနရာမွာ နည္းပညာကုိ ဆုိလုိတယ္။ အျပည္႔အ၀ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ အလ်င္အျမန္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔၊ အလြယ္တကူ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ အခက္အခဲေတြကုိ ေက်ာ္လႊားနုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္တဲ႔အေထာက္အကူေတြ တီထြင္ဖုိ႔ စနစ္တက် အသံုးခ်နုိင္ဖုိ႔ နည္းပညာလုိတယ္။ နည္းပညာ ဘယ္ေလာက္ အသံုး၀င္တယ္ဆုိတာ ေတာ႔ အားလံုး သိၾကျပီးသားပါ။ နည္းပညာရေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ ဆုိတာေလး ေျပာၾကရေအာင္။
ပါဠိလုိ `နယ´ ကုိ `နည္း´ လုိ႔ ျမန္မာျပန္လုိက္ၾကတယ္။ အဲဒီ `နည္း´လုိ႔ ျမန္မာျပန္လုိက္တဲ႔ `နယ´ သဒၵါကုိ ပါဠိလုိ အဓိပၸါယ္ဖြင္႔ေတာ႔ `မေဂၢါ´ တဲ႔ ျမန္မာလုိ `လမ္း´လုိ႔ အဓိပၸါယ္ထြက္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ျမန္မာက နွစ္ခုေပါင္းျပီးေတာ႔ `နည္းလမ္း´လို႔ သံုးစြဲၾကတယ္။ အဲဒီ `မဂၢ´ သဒၵါကုိ ၀ိျဂိဳလ္ဆုိျပေတာ႔ `မဂၢိယေတတိ မေဂၢါ´ ရွာေဖြအပ္ေသာေၾကာင္႔ တဲ႔ ၊ ရွာေဖြလွ်င္ ေတြ႔ရွိနုိင္ေသာေၾကာင္႔ `နည္း´လမ္းလုိ႔ ေခၚသတဲ႔။ စူးစမ္းရွာေဖြနုိင္ေလေလ ေတြ႔ရွိေလေလေပါ႔။ တုိ႔ျမန္မာစကားပံုက `လုိလွ်င္ၾကံဆ နည္းလမ္းရ´ ဆုိတာက အဓိပၸါယ္နည္းနည္းျမင္႔ေနျပီးေတာ႔ ပညာရွိသံုးလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ `စူးစမ္း ရွာေဖြနုိင္ေလေလ ေတြ႔ရွိေလေလ ´ ဆုိတာကေတာ႔ လြယ္ကူရွင္းလင္းျပီး အရာရာတုိင္းနွင္႔ ၀င္ဆန္႔နုိင္တဲ႔ စကားမ်ိဳးေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔ မရမေန မရ ရေအာင္ ရွာေဖြ တီထြင္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိအပ္လာလုိ႔ ၾကံဆ လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရရိွနုိင္တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ နည္းပညာဆုိတာ နည္းလမ္းဆုိတာ လက္တစ္ကမ္းမွာပဲ ရွိေနတတ္တာပါပဲ။
ရွာေဖြပံုေလး တစ္ခုေလာက္ ေျပာပါအံုးမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ကိစၥေတြမွာ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲ ၾကံစည္လုိ႔ ၊ စိတ္ကူးလုိ႔၊ ရွာေဖြ သုေတသနျပဳလုိ႔၊ အခက္အခဲျဖစ္ေနလွ်င္ အဲဒီ ျပႆနာကုိ အမ်ားစုေရွ႔ ခ်ျပရပါတယ္လို႔ ဗုဒၶစာေပေတြထဲ မွာေတြ႔ရပါတယ္။ အမ်ားစု ဆုိတာကေတာ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္နုိင္တာေပါ႔။ ယခုေခတ္ စာတမ္းဖတ္ပြဲမ်ား ၊ စာေပနွီးေနွာဖလွယ္ပြဲမ်ား လုိ သေဘာတူရာ ပညာရွင္အမ်ားစု ျဖစ္နုိင္သလုိ ဘာမွ် မသက္ဆုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ရတဲ႔ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္းျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအမ်ားစုထဲမွာ အဲဒီအျဖစ္ကုိ သိနုိင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီအေျဖရဲ႔ အစအနကုိ ေဖာ္ထုတ္ေပးနုိင္သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ ပါစျမဲပဲလုိ႔ စာထဲမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။
0 comments:
Post a Comment