၅။ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္
ဉာဏ္ေတာ္ေစတီသဗၺညဳတဉာေဏာ အနေႏၲာ ဧေတန သစၥဝေဇၨန ေသာတၳိ ေမ ေဟာတု ဇယမဂၤလံ။
လဒၶါနဘူ နေမဗုဒၶံ၊ သဗၺေညေယ် ခီဏာသေဝ နိယ်ာနိ ကႏၲရာေယစ၊ ေဝသာရေဇၨတိ ေကဟိစိ။
ဓမၼတၳေဒသနာေဝဒ၊ စတုဂမ႓ီရဒုဒၵသံ၊ ဓမၼံေလာကႆ ေဒေသႏၲံ၊ ဓမၼရာဇံ နမာမဟံ။
သြကၡာေတာ ဘဂဝတာ ဓေမၼာ၊ သႏၵိ႒ိေကာ၊ အကာလိေကာ၊ ဧဟိပႆိေကာ၊ ၾသပေနယ်ိေကာ၊ ပစၥတၱံေဝဒိတေဗၺာ ဝိညဴဟီတိ။
ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘဝါ၊ ေတသံေဟတံု၊ တထာဂေတာ၊ အာဟေတ သဥၥေယာ နိေရာေဓာ၊ ဧဝံဝါဒိ မဟာသမေဏာ။
ပဌမံ သကလကၡဏ ေမကပဒံ၊ ဒုတိယာဒိ ပဒႆနိ ဒႆနေတာ၊ သမနိ၊ ဒုနိမာ၊ သမဒူ၊ သနိဒူ၊ ကမေတာ ဝိဘေဇ ပထေမနဝိနာ။
အဝိဇၨာယေတြဝ အေသသ ဝိရာဂနိေရာဓာ - သခၤါရနိေရာေဓာ၊ သခၤါရနိေရာဓာ - ဝိဉာဏာနိေရာေဓာ၊ ဝိဉာဏာနိေရာဓာ - နာမ႐ူပနိေရာေဓာ၊ နာမ႐ူပနိေရာဓာ - သ႒ာယတနနိေရာေဓာ၊ သ႒ာယတနနိေရာဓာ- ဖႆနိေရာေဓာ၊ ဖႆနိေရာဓာ - ေဝဒနာနိေရာေဓာ၊ ေဝဒနာနိေရာဓာ - တဏွာနိေရာေဓာ၊ တဏွာနိေရာဓာ - ဥပါဒါနနိေရာေဓာ၊ ဥပါဒါနနိေရာဓာ - ဘဝနိေရာေဓာ၊ ဘဝနိေရာဓာ - ဇာတိနိေရာေဓာ၊ ဇာတိနိေရာဓာ ဇရာမရဏ ေသာကပရိေဒဝ ဒုကၡ ေဒါမနႆု ပါယာသာ နိ႐ုဇၥ်ႏၲိ၊ ဧဝေမ တႆ ေကဝလႆ ဒုကၡကၡႏဓႆ နိေရာေဓာ ေဟာတိ။ စိရံတိ႒တု သဒၶေမၼာ ဓေမၼ ေဟာႏၲဳ သဂါရဝါ ဒုသနိမ သဒုမနိ။ေလာကီ ေလာကုတၱရာ တရားအေပါင္းတို႔၌ အလံုးစံု အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ သဗၺညဳတေရႊဉာဏ္ေတာ္ကို ေရတြက္၍ မကုန္ႏိုင္ပါတကား။
(ေၾကာင္းက်ဳိး ေကာင္းမွန္ ထူးျမတ္၍ ေအာင္ပါသည္။)
၅။ သဗၺညဳတဉာေဏာ အနေႏၲာ
(က) လဒၶါနဘူ ......... ေဝသာရေဇၨတိ ေကဟိစိ။အၾကင္ျမတ္စြာဘုရားသည္ သခၤါရ, ဝိကာရ, လကၡဏ, နိဗၺာန္, ပညတ္အားျဖင့္ ငါးပါးအမွန္ ေဉယ်ဓမ္ကို ေဖာက္ျပန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း၌လည္းေကာင္း၊ အာသေဝါတရား ေလးပါးတို႔ကို ပယ္ရွားေတာ္မူျခင္း၌လည္းေကာင္း၊ ေဟာေတာ္မူျခင္း၌လည္းေကာင္း၊ ေဟာျပေတာ္မူျခင္း၌လည္းေကာင္း၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုန္ေသာ လူပညာရိွ, နတ္ပညာရိွ, ျဗဟၼာပညာရိွ, ကဝိပဏၰိတ္ ပုေရာဟိတ္အေပါင္းတို႔သည္ ေစာဒနာျဖင့္ ျပစ္ရွာႏိွမ္နင္း စြပ္စြဲျခင္းငွာ မတတ္ရာေသာ၊ ပရိသတ္ရွစ္ျဖာ ဗိုလ္ပါမ်ားစြာ အလယ္၌ တင့္တယ္လွစြာ ေကသရာျခေသၤ့မင္းကဲ့သို႔ ရြံ႕ရွာလြတ္ကင္း ရဲရင့္ျခင္းတည္းဟူေသာ စတုေဝႆရဇၨဉာဏ္ေတာ္ကိုလည္း ရေတာ္မူၿပီး ထိုသို႔သေဘာရိွေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ႐ိုေသျမတ္ႏိုး လက္စံုမိုး၍ ရိွခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား။
(ခ) ဓမၼတၳေဒသနာေဝဓ ......... နမာမဟံ။ပါ႒ိ၏ နက္နဲျခင္း၊ ေဒသနာ၏ နက္နဲျခင္း၊ အသိဉာဏ္၏ နက္နဲျခင္းတည္းဟူေသာ ေလးပါးေသာ နက္နဲျခင္းတို႔ျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ခဲထေသာ တရားကုိ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ အေပါင္းတို႔အား ေဟာေတာ္မူတတ္ေသာ တရားမင္းဘုရားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ႐ိုေသျမတ္ႏိုး လက္စံုမိုး၍ ႐ိုခိုးကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။
(ေလာကီ၊ ေလာကုတ္ ထူးခၽြန္၍ ပညာဉာဏ္ႀကီးသည္။ မေလ်ာ့မတင္း လမ္းဆံုးေရာက္ေအာင္ အားထုတ္ပါ။)
0 comments:
Post a Comment