ဆင္းရဲသားပေပ်ာက္ေရးတရားေတာ္ .... ၈
နည္းစဥ္ - ၄
ဂႏၶတိႏၵဳ ဇာတ္
ဟုိးတုန္းက ရွင္ဘုရင္တစ္ပါး ရွိတယ္။ အဂတိ လုိက္စား မတရားသျဖင္႔ ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ ေလ်ာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ ဆဆ နွင္႔ မင္းျပဳေနတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျမိဳ႔အျပင္ဘက္က နံ႔သာတည္ပင္ၾကီး ကုိေတာ႔ တစ္နွစ္တစ္ၾကိမ္ (တစ္ေထာင္တန္) အကုန္အက်ခံျပီး ပူေဇာ္ပသေလ႔ရွိတယ္။ အဲဒီတုန္းက တည္ပင္ေစာင္႔ ရုကၡစုိးဟာ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဘုရားေလာင္းဆုိ ေတာ႔ သူ႔အေပၚ ေက်းဇူးမ်ားတဲ႔ ဘုရင္႔အေပၚ လ်စ္လ်ဴရႈ မထားရက္ဘူးေပါ႔။ ဒါနွင္႔ ညအခါ ရွင္ဘုရင္အိပ္ေနတဲ႔ က်က္သေရ အိပ္ခန္းေဆာင္ ဘုရင္႔သလြန္ေတာ္ေခါင္းရင္းမွာ အေရာင္အ၀ါေတြ နွင္႔ ကုိယ္ထင္ရွားျပျပီးေတာ႔ ဘုရင္႔ကုိ ဆံုးမတယ္။ အဲဒီထဲက အားလံုးေတာ႔မဟုတ္ဘူး လုိရင္းကုိ ေျပာၾကတာေပါ႔။
မဒါ ပမာေဒါ ဇာေယထ။ ။ မာန္ယစ္ျခင္း ေၾကာင္႔ ေမ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔ဆမႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္။
က်န္းမာေနျပန္ရင္လည္း ငါက်န္းမာေနတာပဲ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ/ဘာ အေရးစုိက္စရာလုိသလဲ၊ အရြယ္ေကာင္းျဖစ္ေနျပန္လွ်င္လည္း မာန္တက္ျပန္ေရာ။ ငါ လုပ္နုိင္ ကုိင္နုိင္ အရြယ္ရွိေသးတာ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ / ဘာ အေရးစုိက္စရာလုိသလဲေပါ႔။
ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အသက္ရွင္ေနတာကုိပဲ မာန္တက္ ခ်င္ေနၾကတာကလား။ ငါမွ မေသေသးပဲ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ/ဘာ အေရးစိုက္စရာ လုိသလဲ ေပါ႔။ ဒါကို မာန္ယစ္တယ္ မာန္တက္တယ္ လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ပညာမာန္ေတြ ဓနမာန္ေတြ အာဏာမာန္ေတြ (စသည္)၂ ျဖင္႔အမ်ားၾကီးပဲ မာန္ယစ္တတ္တာေတြ /မာန္တက္တတ္တာေတြေပါ႔။ အဲဒီလုိ မာန္တက္ေတာ႔ ဘာျဖစ္သလဲ။
မာန္ယစ္ေနတုန္း မာန္တက္ေနတုန္း ေကာင္းတဲ႔ အလုပ္ေတြလုပ္ဖုိ႔ အေရးၾကီးတဲ႔ အလုပ္ေတြ လုပ္ဖုိ႔ ၾကံဳလာလွ်င္ အေရးမၾကီးပါဘူး ဆုိျပီး ေမ႔ပစ္တယ္။ မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ မေကာင္းတဲ႔ မလုပ္သင္႔တဲ႔ အလုပ္ေတြကုိလည္း ဘာျဖစ္လဲ ဆုိျပီး ေပါ႔တိေပါ႔ဆ လုပ္တတ္တယ္။
ပမာေဒါ တယေတ ခေယာ။ ။ ဒီလုိ ေမ႔ေမ႔ ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔တိေပါ႔ဆ လုပ္လာေတာ႔ အဘက္ဘက္က ခၽြတ္ယြင္းမႈေတြ ဆံုးရႈံးမႈ ေတြ ပ်က္စီးမႈေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္။
ခယာ ပေဒါသာ ဇယႏၱိ။ ။ ဒီလုိပ်က္စီးမႈေတြ နွင္႔ ၾကံဳရတဲ႔အခါ ရမ္းကားလာတတ္တယ္။ နဂုိက ဒီလူ ဒီလုိ မဟုတ္ပါဘူး။ ခုက်မွ ဒီလုိ ဆုိတာမ်ိဳး ပစၥည္းရွိတုန္း၊ အာဏာရွိတုန္းက တစ္မ်ိဳး ပစၥည္းမရွိ အာဏာမရွိေတာ႔ တစ္မ်ိဳးဆုိျပီးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ရမ္းကားတတ္တယ္။ နဂုိအတုိင္း ျပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ျပန္ေတာ႔လည္း နည္းမမွန္ လမ္းမက် ဥပေဒ နွင္႔ မလြတ္ကင္းတာေတြ ဒုစရုိက္နွင္႔ မလြတ္ကင္းတာေတြ လုပ္မိလုိ႔ နဂုိအဆင္႔ ျပန္မေရာက္ရံုမွ်မက ဒုကၡပါေရာက္ရျပန္တယ္။ မထူးပါဘူး ဆုိျပီးေတာ႔ မထူးဇာတ္ခင္းမွ ပုိေတာင္ဆုိးေသးတယ္။ အစကတည္းက ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ဆဆနွင္႔ ေနလာခဲ႔တာ။ လုပ္သင္႔တာေတြကုိ လုပ္ရေကာင္းမွန္းမသိ မလုပ္သင္႔တာေတြကုိ ေရွာင္ရေကာင္းမွန္းမသိ ၀ါသနာအေလ်ာက္ မလုပ္သင္႔မလုပ္ထုိက္တာေတြ ကုိပဲ ေလွ်ာက္လုပ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ပ်က္စီးလာလွ်င္ အျပစ္ေတြ ပုိမ်ားလာတတ္တာေပါ႔။
မာမေဒါ ဘရတူသဘ။ ။ တုိင္းျပည္တာ၀န္တုိ႔လုိ အလြန္ၾကီးေလးတဲ႔ တာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ ရတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ မာန္ မယစ္ပါႏွင္႔ လုိ႔ ဆံုးမတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘာသတိျပဳသင္႔သလဲ ဆုိေတာ႔
(၁) မာန္ယစ္တာေတြ မရွိသင္႔ဘူး။ မာန္တက္တာ ေတြ မျဖစ္သင္႔ဘူး။ က်န္းမာေနရင္လည္း က်န္းမာေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ ဆုိျပီးေတာ႔ လုပ္သင္႔ လုပ္ထုိက္တာေတြ ၾကိဳးစား လုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ အရြယ္ေကာင္း ေနရင္လည္း အရြယ္ေကာင္းတုန္း ၾကိဳးစားမွ။ အသက္ရွင္ေနရင္လည္း အသက္ရွင္ေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ၊ အာဏာရွိေတာ႔ အာဏာရွိတုန္း ၾကိဳးစားမွ၊ ပစၥည္းရွိေနရင္လည္း ပစၥည္းရွိေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ စသျဖင္႔ ရရွိေနတဲ႔ အေျခအေနေကာင္းေတြကုိ မာန္တက္ေနမည္႔အစား အသံုးခ်ျပီး ၾကိဳးစားရမွာ ျဖစ္တယ္။
(၂) လုပ္ခြင္႔သာတဲ႔ အခ်ိန္ကေလး ရရွိထားခုိက္ လုပ္သင္႔တာေတြ လုပ္မိေအာင္ မလုပ္သင္႔တာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ လုပ္သင္႔တာေတြ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာေတာ႔ဟုတ္ပါျပီ။ မလုပ္သင္႔ တာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ေတာ႔ ဘယ္လုိ လုပ္ရမလဲ၊ မလုပ္သင္႔တာေတြ မလုပ္မိေအာင္ အထူးေရွာင္ေနတာထက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လုပ္သင္႔တာ လုပ္လုိက္လွ်င္ ျပည္႔စံုပါျပီ။
(၃) အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ေကာင္းဆုိးနွစ္တန္ ေလာကဓံေတြရဲ႔ အလွည္႔အေျပာင္းမွာ အဆုိးေလာကဓံ နွင္႔ ၾကံဳရျပီ ဆုိလွ်င္ေကာ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးကုိ အားသြန္ခြန္စုိက္ လုပ္ရအံုးမွာေပါ႔။ ဒီလုိ လုပ္တဲ႔ ေနရာမွာေတာ႔ အရာရာကုိ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ရင္ဆုိင္ျပီး ဥာဏ္နွင္႔ သတိယွဥ္ျပီး အလုပ္လုပ္ရမွာေပါ႔။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဘ၀ဆုိတဲ႔ ခႏၶာစဥ္က ဒီဘ၀မွာေတာင္မွ ေသဆံုး ျပတ္စဲသြားတာ မဟုတ္ေသးဘူး။ ေရွ႔ဆက္ အသက္ရွင္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ ေသသြားရင္ေကာ ေနာက္ဘ၀ ဒီခႏၶာစဥ္ ဆက္သြားဦးမွာ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ႔ မထူးပါဘူး ဆုိျပီးေတာ႔ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ဆုိျပီး ဇြတ္နစ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ပါအံုးမလား။
ဂႏၶတိႏၵဳ ဇာတ္
ဟုိးတုန္းက ရွင္ဘုရင္တစ္ပါး ရွိတယ္။ အဂတိ လုိက္စား မတရားသျဖင္႔ ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ ေလ်ာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ ဆဆ နွင္႔ မင္းျပဳေနတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျမိဳ႔အျပင္ဘက္က နံ႔သာတည္ပင္ၾကီး ကုိေတာ႔ တစ္နွစ္တစ္ၾကိမ္ (တစ္ေထာင္တန္) အကုန္အက်ခံျပီး ပူေဇာ္ပသေလ႔ရွိတယ္။ အဲဒီတုန္းက တည္ပင္ေစာင္႔ ရုကၡစုိးဟာ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဘုရားေလာင္းဆုိ ေတာ႔ သူ႔အေပၚ ေက်းဇူးမ်ားတဲ႔ ဘုရင္႔အေပၚ လ်စ္လ်ဴရႈ မထားရက္ဘူးေပါ႔။ ဒါနွင္႔ ညအခါ ရွင္ဘုရင္အိပ္ေနတဲ႔ က်က္သေရ အိပ္ခန္းေဆာင္ ဘုရင္႔သလြန္ေတာ္ေခါင္းရင္းမွာ အေရာင္အ၀ါေတြ နွင္႔ ကုိယ္ထင္ရွားျပျပီးေတာ႔ ဘုရင္႔ကုိ ဆံုးမတယ္။ အဲဒီထဲက အားလံုးေတာ႔မဟုတ္ဘူး လုိရင္းကုိ ေျပာၾကတာေပါ႔။
မဒါ ပမာေဒါ ဇာေယထ။ ။ မာန္ယစ္ျခင္း ေၾကာင္႔ ေမ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔ဆမႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္။
က်န္းမာေနျပန္ရင္လည္း ငါက်န္းမာေနတာပဲ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ/ဘာ အေရးစုိက္စရာလုိသလဲ၊ အရြယ္ေကာင္းျဖစ္ေနျပန္လွ်င္လည္း မာန္တက္ျပန္ေရာ။ ငါ လုပ္နုိင္ ကုိင္နုိင္ အရြယ္ရွိေသးတာ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ / ဘာ အေရးစုိက္စရာလုိသလဲေပါ႔။
ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အသက္ရွင္ေနတာကုိပဲ မာန္တက္ ခ်င္ေနၾကတာကလား။ ငါမွ မေသေသးပဲ ဘယ္သူ/ဘယ္ဟာ/ဘာ အေရးစိုက္စရာ လုိသလဲ ေပါ႔။ ဒါကို မာန္ယစ္တယ္ မာန္တက္တယ္ လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ပညာမာန္ေတြ ဓနမာန္ေတြ အာဏာမာန္ေတြ (စသည္)၂ ျဖင္႔အမ်ားၾကီးပဲ မာန္ယစ္တတ္တာေတြ /မာန္တက္တတ္တာေတြေပါ႔။ အဲဒီလုိ မာန္တက္ေတာ႔ ဘာျဖစ္သလဲ။
မာန္ယစ္ေနတုန္း မာန္တက္ေနတုန္း ေကာင္းတဲ႔ အလုပ္ေတြလုပ္ဖုိ႔ အေရးၾကီးတဲ႔ အလုပ္ေတြ လုပ္ဖုိ႔ ၾကံဳလာလွ်င္ အေရးမၾကီးပါဘူး ဆုိျပီး ေမ႔ပစ္တယ္။ မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ မေကာင္းတဲ႔ မလုပ္သင္႔တဲ႔ အလုပ္ေတြကုိလည္း ဘာျဖစ္လဲ ဆုိျပီး ေပါ႔တိေပါ႔ဆ လုပ္တတ္တယ္။
ပမာေဒါ တယေတ ခေယာ။ ။ ဒီလုိ ေမ႔ေမ႔ ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔တိေပါ႔ဆ လုပ္လာေတာ႔ အဘက္ဘက္က ခၽြတ္ယြင္းမႈေတြ ဆံုးရႈံးမႈ ေတြ ပ်က္စီးမႈေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္။
ခယာ ပေဒါသာ ဇယႏၱိ။ ။ ဒီလုိပ်က္စီးမႈေတြ နွင္႔ ၾကံဳရတဲ႔အခါ ရမ္းကားလာတတ္တယ္။ နဂုိက ဒီလူ ဒီလုိ မဟုတ္ပါဘူး။ ခုက်မွ ဒီလုိ ဆုိတာမ်ိဳး ပစၥည္းရွိတုန္း၊ အာဏာရွိတုန္းက တစ္မ်ိဳး ပစၥည္းမရွိ အာဏာမရွိေတာ႔ တစ္မ်ိဳးဆုိျပီးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ရမ္းကားတတ္တယ္။ နဂုိအတုိင္း ျပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ျပန္ေတာ႔လည္း နည္းမမွန္ လမ္းမက် ဥပေဒ နွင္႔ မလြတ္ကင္းတာေတြ ဒုစရုိက္နွင္႔ မလြတ္ကင္းတာေတြ လုပ္မိလုိ႔ နဂုိအဆင္႔ ျပန္မေရာက္ရံုမွ်မက ဒုကၡပါေရာက္ရျပန္တယ္။ မထူးပါဘူး ဆုိျပီးေတာ႔ မထူးဇာတ္ခင္းမွ ပုိေတာင္ဆုိးေသးတယ္။ အစကတည္းက ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ဆဆနွင္႔ ေနလာခဲ႔တာ။ လုပ္သင္႔တာေတြကုိ လုပ္ရေကာင္းမွန္းမသိ မလုပ္သင္႔တာေတြကုိ ေရွာင္ရေကာင္းမွန္းမသိ ၀ါသနာအေလ်ာက္ မလုပ္သင္႔မလုပ္ထုိက္တာေတြ ကုိပဲ ေလွ်ာက္လုပ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ပ်က္စီးလာလွ်င္ အျပစ္ေတြ ပုိမ်ားလာတတ္တာေပါ႔။
မာမေဒါ ဘရတူသဘ။ ။ တုိင္းျပည္တာ၀န္တုိ႔လုိ အလြန္ၾကီးေလးတဲ႔ တာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ ရတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ မာန္ မယစ္ပါႏွင္႔ လုိ႔ ဆံုးမတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘာသတိျပဳသင္႔သလဲ ဆုိေတာ႔
(၁) မာန္ယစ္တာေတြ မရွိသင္႔ဘူး။ မာန္တက္တာ ေတြ မျဖစ္သင္႔ဘူး။ က်န္းမာေနရင္လည္း က်န္းမာေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ ဆုိျပီးေတာ႔ လုပ္သင္႔ လုပ္ထုိက္တာေတြ ၾကိဳးစား လုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ အရြယ္ေကာင္း ေနရင္လည္း အရြယ္ေကာင္းတုန္း ၾကိဳးစားမွ။ အသက္ရွင္ေနရင္လည္း အသက္ရွင္ေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ၊ အာဏာရွိေတာ႔ အာဏာရွိတုန္း ၾကိဳးစားမွ၊ ပစၥည္းရွိေနရင္လည္း ပစၥည္းရွိေနတုန္း ၾကိဳးစားမွ စသျဖင္႔ ရရွိေနတဲ႔ အေျခအေနေကာင္းေတြကုိ မာန္တက္ေနမည္႔အစား အသံုးခ်ျပီး ၾကိဳးစားရမွာ ျဖစ္တယ္။
(၂) လုပ္ခြင္႔သာတဲ႔ အခ်ိန္ကေလး ရရွိထားခုိက္ လုပ္သင္႔တာေတြ လုပ္မိေအာင္ မလုပ္သင္႔တာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ လုပ္သင္႔တာေတြ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာေတာ႔ဟုတ္ပါျပီ။ မလုပ္သင္႔ တာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ေတာ႔ ဘယ္လုိ လုပ္ရမလဲ၊ မလုပ္သင္႔တာေတြ မလုပ္မိေအာင္ အထူးေရွာင္ေနတာထက္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လုပ္သင္႔တာ လုပ္လုိက္လွ်င္ ျပည္႔စံုပါျပီ။
(၃) အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ေကာင္းဆုိးနွစ္တန္ ေလာကဓံေတြရဲ႔ အလွည္႔အေျပာင္းမွာ အဆုိးေလာကဓံ နွင္႔ ၾကံဳရျပီ ဆုိလွ်င္ေကာ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးကုိ အားသြန္ခြန္စုိက္ လုပ္ရအံုးမွာေပါ႔။ ဒီလုိ လုပ္တဲ႔ ေနရာမွာေတာ႔ အရာရာကုိ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ရင္ဆုိင္ျပီး ဥာဏ္နွင္႔ သတိယွဥ္ျပီး အလုပ္လုပ္ရမွာေပါ႔။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဘ၀ဆုိတဲ႔ ခႏၶာစဥ္က ဒီဘ၀မွာေတာင္မွ ေသဆံုး ျပတ္စဲသြားတာ မဟုတ္ေသးဘူး။ ေရွ႔ဆက္ အသက္ရွင္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ ေသသြားရင္ေကာ ေနာက္ဘ၀ ဒီခႏၶာစဥ္ ဆက္သြားဦးမွာ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ႔ မထူးပါဘူး ဆုိျပီးေတာ႔ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ဆုိျပီး ဇြတ္နစ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ပါအံုးမလား။
0 comments:
Post a Comment