*နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ-၂*

“နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ-၁”
ကို ကၽြန္ေတာ္ ေဖာ္ျပခဲ့ ၿပီးပါၿပီ…။ အခု ကၽြန္ေတာ္ “နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ-၂” အေမးအေျဖ ေလးကို ထပ္မံ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ ဓမၼေမာင္ႏွမတို႔…။
************************************
အေမး နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ (သႏၱိသုခ) ကို ဆရာ ဘယ္လို ေဖာ္ျပမလဲ။

အေျဖနိဗၺာန္မွာ ခ်မ္းသာ (သုခ) သံုးမ်ိဳးကို ခံစားရတယ္။ ဒီခ်မ္းသာ ေတြဟာ ဒုကၡအဆံုးကို ေရာက္တဲ့အခါ၊ ဒုကၡ တရားေတြ အားလံုး ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတဲ့ အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲလို႔ စဥ္းစားႏိုင္ ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိႏၵိယျပည္မွာ ေနတုန္းက ေတာင္ထိပ္ တစ္ခု အေပၚမွာ ေနခဲ့ၾကတယ္။ ေစ်း၀ယ္တဲ့ ေနရာ (ေစ်း)က မတ္ေစာက္တဲ့ ေတာင္ေပၚက ဆင္းၿပီး ေလွ်ာက္မယ္ဆိုရင္ နာရီ၀က္ေလာက္ ေလွ်ာက္မွ ေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ ရွိတယ္။ ပစၥည္းေတြကို ေက်ာေပၚထမ္းၿပီး သယ္ၾကရတယ္။

အဲဒီမွာ တိဘက္ အမ်ိဳးသမီးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ သစ္ေခ်ာင္းၾကီး (တိုင္ေခ်ာင္းၾကီး) ေတြကို ေတာင္ေပၚကို သယ္ၿပီး တင္ေနၾကတယ္။ သူတို႔ဟာ ခါးကို ကုန္းၿပီး ဒီ၀န္ထုပ္ ၀န္ပိုးၾကီး ေတြကို ပင္ပင္ပန္းပန္း ထမ္းၿပီး ေတာင္တက္ ခရီးကို တက္ၾကရတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ ဒီ အမ်ိဳးသမီး ေတြဟာ ေတာင္ထိပ္ကို ေရာက္တဲ့အခါ ဒီေလးလံတဲ့ ၀န္ထုပ္ ၀န္ပိုးၾကီး ေတြကို ပစ္ခ်လိုက္ရလို႔ ရွိရင္ သူတို႔ ဘယ္လို သက္ေတာင့္ သက္သာ ခံစားရမလဲ။ ဒီ၀န္ထုပ္ ၀န္ပိုးက လြတ္ေျမာက္သြားလို႔ ရတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမႈက အလြန္ၾကီးမား မွာပဲ။နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ဆိုတာလည္း ဒုကၡ၀န္ထုပ္ ၾကီးက လြတ္ေျမာက္ သြားတာ ပဲေလ။ ဒါဟာ အျမင့္ဆံုး၊ အျမတ္ဆံုး ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ခ်မ္းသာ သုခပါပဲ။ မဂၢင္တရား ႏွင့္ ပတ္သတ္တဲ့ အခ်က္ေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိနားလည္ သြားၿပီ။ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ဆက္တိုက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခါက်ရင္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဘယ္လုိ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ ခြဲျခား သိျမင္သြား ပါတယ္။

ပထမဆံုးျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္ေၾကာင့္ ရတဲ့ အျမင့္ဆံုး သုခ၊ အျမတ္ဆံုး ပညာ၊ အၾကည္လင္ဆံုး အျမင္ကို ပထမ မဂ္ဉာဏ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီ မဂ္ဉာဏ္ကို ရတာႏွင့္ နိဗၺာန္ကို ေတြ႔ၾကံဳ ခံစားလို႔ ရပါတယ္။ နိဗၺာန္ကို ပထမဆံုး မ်က္ေမွာက္ ျပဳပါၿပီ။ဒါဟာ ပထမ မဂ္ခဏမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပထမ မဂ္ဉာဏ္ဟာ ကိေလသာကို ဖယ္ရွားတဲ့ ေနရာမွာ မိုးၾကိဳးပစ္ခြင္းၿပီး ေလာင္ကၽြမ္း သြားေစသလုိ ပါပဲ။ ဒီအဆင့္မွာ ကိေလသာကို ထၾကြ ေသာင္းက်န္းျခင္း မျပဳေအာင္ ဖိႏွိပ္ ခ်ိဳးႏွိမ္ထားျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ သမာဓိ အဆင့္တုန္း ကေတာ့ ကိေလသာကို ဖိႏွိပ္ထားတဲ့ အဆင့္ပဲ ရွိပါတယ္။ ခု မဂ္အဆင့္ ေရာက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အစြဲအလမ္း သံေယာဇဥ္ ေတြကို အျပီးသတ္ ႏုတ္ပယ္ ရွင္းလင္း လိုက္ပါၿပီ။

ပထမ မဂ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳလိုက္တာနဲ႔ တစ္ျပိဳင္နက္ သံေယာဇဥ္ ဆယ္ပါးအနက္ ပထမ သံုးပါး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သံသရာမွာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ အဲဒီ သံေယာဇဥ္ သံုးပါးကို ပယ္ရွင္းၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီ သံေယာဇဥ္ သံုးမ်ိဳးကေတာ့ ယံုမွားျခင္း ဆုိတဲ့ ၀ိစိကိစၦာ၊ သီလဗၺတ မရာမာသ ေခၚတဲ့ လြဲမွားတဲ့ အက်င့္ေတြ၊ ပူေဇာ္ ပသမႈေတြ ျပဳရင္ နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္ကို ရႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ အစြဲအလမ္း ေတြႏွင့္ ငါ ကိုယ္ ဆိုတဲ့ အတၱစြဲ၊ ငါစြဲ၊ ဒိ႒ိ၊ သကၠာယ ဒိ႒ိ၊ သံေယာဇဥ္ အစြဲအလမ္း ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္အစဥ္ထဲက ဒီ သံေယာဇဥ္ သံုးပါးကို အၿပီးအျပတ္ ရွင္းလင္း သြားေအာင္ ဒီ ပထမ မဂ္ဉာဏ္ တစ္ခုတည္းႏွင့္ ဖယ္ရွင္း လိုက္တာနဲ႔ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ရွိပါေတာ့တယ္။

ဒီလို ပထမ မဂ္ကို ဆိုက္ေရာက္တာႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ ဒုတိယ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ (သႏၱိသုခ) က ကပ္လိုက္လာတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ဖိုလ္ဉာဏ္လို႔ ေခၚတယ္။ ဖိုလ္ဉာဏ္ကို ေရာက္တာႏွင့္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ရွိေနပါၿပီ။ ဒီလို ဖိုလ္ဉာဏ္ကို ေရာက္တဲ့ အဆင့္မွာေတာ့ ေနာက္ထပ္ ပယ္ႏုတ္ ရွင္းလင္းစရာ ကိေလသာ လက္က်န္ မရွိေတာ့ ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ ပထမမဂ္ ခဏမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖလ သမာပတ္ ဆိုတာ နိဗၺာန္ရဲ႕ သႏၱိသုခ သေဘာကို ေတြ႔ၾကံဳ ခံစားရတဲ့ သေဘာပါ။ စိေတၱကဂၢတာ သမာဓိ အဆင့္အထိ ခိုင္ခိုင္မာမာ ၾကာၾကာ ေရာက္ေအာင္ အားထုတ္ထားတဲ့ ေယာဂီမ်ားဟာ အလိုရွိတဲ့ အခါ ဖလ သမာပတ္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာကို ခံစားလုိ႔ ရပါတယ္။ သမာပတ္ ၀င္စားလို႔ ရပါတယ္။ ဒီေယာဂီေတြ အေနႏွင့္ ငါသည္ ဖလ သမာပတ္ကို နာရီ၀က္ ၀င္စားမယ္၊ တစ္နာရီ ၀င္စားမယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ၀င္စားၿပီး ခ်မ္းသာစြာ ေနမယ္လို႔ အဓိ႒ာန္ ထားၿပီး တရားထိုင္ရ ပါတယ္။တခ်ိဳ႕ ဒီလို မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ရထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံမ်ား ဆိုရင္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာဓါတ္ကို ခံစားၿပီး ရက္သတၱပတ္ ခုနစ္ရက္ လံုးလံုး သမာပတ္ ၀င္စားေနတတ္ ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္ မွာေတာ့ ၿငိမ္သက္ျခင္း၊ ေအးျမျခင္း၊ အပူအပင္ ကင္းမဲ့ျခင္းႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ျခင္း အရသာေတြပဲ ရွိေန ပါေတာ့တယ္။ ဒီေနာက္ေတာ့ ေယာဂီဟာ ဖလ သမာပတ္က ျပန္ထရ ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၀င္လာတဲ့ အႏုသယ ကိေလသာေတြ ရွိေနတဲ့ အတြက္ ေယာဂီဟာ ၀ိပႆနာ လမ္းေၾကာင္းေပၚကို ျပန္ၿပီး အားထုတ္ရ ျပန္တယ္။ ခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီမွာ အားထုတ္ၾက သလိုပဲ ၀ိပႆနာ အလုပ္ ဆက္လုပ္ ၾကရတယ္။ ရုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ၿပီး ၀ိပႆနာ ဉာဏ္ အဆင့္ဆင့္ကို တက္ရတယ္။ ဒီနည္းႏွင့္ပဲ ဒုတိယ အရိယာမဂ္ (သကဒါဂါမိမဂ္) အဆင့္ကို တက္ရတယ္။ ဒုတိယ အရိယာမဂ္ကို ဆိုက္ေရာက္တဲ့ အခါ ေနာက္ထပ္ က်န္ေနတဲ့ အႏုသယ ကိေလသာ ေတြကို ပယ္ရွင္းရတယ္။ ဒီလိုပဲ ၾကြင္းက်န္ေနတဲ့ အႏုသယ ကိေလသာေတြကို ရွင္းဖယ္ၿပီး တတိယ မဂ္ဉာဏ္၊ စတုတၳ မဂ္ဉာဏ္ထိ ေရာက္ေအာင္ တက္ၾကရတယ္။

ဒီလို ဉာဏ္ အဆင့္ဆင့္ႏွင့္ သံသရာမွာ က်င္လည္ေစတဲ့ သံေယာဇဥ္ ဆယ္ပါးကို ဖယ္ရွားသြား ရတယ္။ရုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါး ဇာတ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတာကို ပရိနိဗၺာန္လို႔ ေခၚပါတယ္။ အရဟတၱ မဂ္ဖိုလ္ကို ရၿပီး ေရာက္ၿပီးေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စုတိျခင္း အဆင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ မရွိေတာ့ဘူး။ ကိေလသာမီး ေတာက္ေလာင္စရာ ေလာင္စာ မရွိေတာ့ဘူး။ ေနာက္ထပ္ ပဋိသေႏၶ ျဖစ္ဖို႔ တြန္းအားလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ဘာႏွင့္ အလားသ႑ာန္ တူသလဲ ဆိုေတာ့ ဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္ ေနတဲ့ မီးပံုၾကီး ၿငိမ္းသြား သလိုပါပဲ။ မီးၾကီး ၿငိမ္းသြားတာ၊ ေတာက္ေလာင္ ေနမႈၾကီး ၿပီးဆံုးသြား တာပဲ။

စင္စစ္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းသြား တာပဲ။ ေအးျမသြား တာပါပဲ။တစ္ခါတစ္ရံမွာ လူေတြ စိတ္မွာ ရုပ္ရွင္ကား တစ္ကားကို သေဘာက် ႏွစ္ျခိဳက္ေနၿပီ ဆိုရင္ ဇာတ္ကား ျမန္ျမန္ ၿပီးသြားမွာကို စိုးရိမ္ ေနမိတယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ခါ ဆက္ၾကည့္ခ်င္ေန တတ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ခါ ကာမဂုဏ္ ခ်မ္းသာကို ခံစားခ်င္တဲ့ သေဘာ ရွိပါတယ္။ နတ္ျပည္မွာ ၾကာၾကာ ေနခ်င္တဲ့ သေဘာလည္း ရွိတတ္ ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အေနႏွင့္ အျမင့္ဆံုး အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာ သုခကို ရည္မွန္းၿပီး အားထုတ္ရင္ အျခားေသာ ျမင့္မားတဲ့ ခ်မ္းသာေတြဟာ ရေရာက္ လာေတာ့ တာပါပဲ။
+++++++++++++++++++++++++++++++++++

ဆရာ ဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာ ဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာ ျပန္ဆုိေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔ ၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ…။

ေလးစားစြာျဖင့္ဖိုးသား