ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္းတရား...
ရဟန္းတို႔ ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္း 'သဂၤဟဝတၴဳ' တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း၊
အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္း ဟူမူ-
၁... ေပးကမ္းျခင္း၊
၂... ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုျခင္း၊
၃... အက်ဳိးစီးပြါးကို က်င့္ျခင္း၊
၄... ကိုယ္ႏွင့္ထပ္တူျပဳျခင္း တို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္း 'သဂၤဟဝတၴဳ' တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ ဤေလာက၌ ေပးကမ္းျခင္းလည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုျခင္းလည္းေကာင္း၊အက်ဳိးစီးပြါးကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း၊ ထို ထို အေၾကာင္း တို႔၌ ထိုက္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ကိုယ္ႏွင့္ ထပ္တူျပဳျခင္းလည္းေကာင္း ထို သဂၤဟ ဝတၴဳေလးမ်ဳိး တို႔သည္ သြားေနေသာ ရထား၏ နားေစာင့္*ကဲ့သို႔ ေလာကကို ခ်ီးေျမႇာက္ကုန္၏။ အကယ္၍ ထို သဂၤဟဝတၴဳေလးမ်ဳိးတို႔ မရွိကုန္ျငားအံ့၊ အမိသည္ သားဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ျမတ္ႏိုးျခင္းကို မရရာ၊ အဖသည္လည္း သားဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ျမတ္ႏိုးျခင္းကို မရရာ။ ထို သဂၤဟဝတၴဳေလးပါးတို႔ကို ပညာရွိတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ႐ႈဆင္ျခင္ၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ ျမတ္သည္၏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ကုန္၏၊ ထို ပညာရွိတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းထိုက္ သူတို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊32
၂ - သဂၤဟသုတ္ စကၠ၀ဂ္ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။
*။ နားေစာင့္- နပန္းစြန္း၊ လွည္း၏ဝင္႐ိုးဖ်ား၌ ဘီးထြက္မသြားရန္ တပ္ထားေသာ ကလန္႔။
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment