*သူတို႔ေပးေသာ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္-၃ (ကို၀င္းျမင့္၊ အစ္မေမဟန္)*
မဂၤလာပါ ညီေလး ျပည့္စံုေအာင္…
ဤေန႔သည္ ညီေလးရဲ႕ ေမြးေန႔ျဖစ္သည္။ ညီေလးကို သစ္ပင္ တစ္ပင္အျဖစ္ ပမာ တင္စား၍ ေမြးေန႔အတြက္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳလို ပါသည္။
အဝိဇၨာႏွင့္ တဏွာ အရင္းခံ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ေပၚ၊ အပင္မွမ်ိဳး၊ မ်ိဳးမွအပင္၊ အမွ်င္မျပတ္၊ ဆက္စပ္သည့္ဟန္၊ အဖန္ဖန္ လည္ပတ္ ေလာက သံသရာဆက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ ဝဋ္အသြား ဆက္၍ လည္ပတ္ ေနသည့္ သံသရာဝယ္ ဤေန႔သည္ ကံမ်ိဳးေစ့မွ နာမ္ရုပ္- အရြက္ကေလး ႏွစ္ရြက္ႏွင့္ အပင္ကေလး ျပဴထြက္၍ မိခင္အၿပံဳးႏွင့္ မိတ္ဆက္ခြင့္ ရေသာေန႔ ျဖစ္သည္။ ထိုအပင္ ကေလးကို မိခင္၏ ႏို႔ရည္ျဖင့္ သြမ္းေလာင္း၍ လည္းေကာင္း၊ အစာ အာဟာရျဖင့္ လည္းေကာင္း ေကၽြးေမြး၍ ရွင္သန္ ႀကီးထြား ေစခဲ့သည္။
အခုဆို အပင္ ကေလးက အကိုင္းအခက္ စံုညီ အရြယ္အား ျဖင့္ေတာ့ ေရာက္လို႔ေနၿပီ။
သစ္တစ္ပင္ ေကာင္းလွ်င္ ငွက္တစ္ေသာင္း နားႏိုင္၏လို႔ ေရွး ပညာရွိ မ်ားက စကားထားခဲ့ ၾကပါသည္။ ငွက္ တစ္ေသာင္းအား နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳ လိုလွ်င္ ေကာင္းေသာ သစ္ပင္ တစ္ပင္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ရမည္သာတည္း။ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ အပင္သည္ကား အေသေခ်ၤေပါင္း မ်ားစြာေသာ ငွက္ ပမာဏမ်ား အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္ ခဲ့သည္၊ ယခု အခ်ိန္၌လည္း ေက်းဇူးျပဳ ေနသည္၊ ေနာင္ ကာလ၌လည္း ေက်းဇူးျပဳ ေနအံုးမည္သာ။
ထိုသို႔ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တပည့္ သာဝကမ်ား သည္လည္း ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ ကရုဏာထံုး ႏွလံုးမူ၍ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တရားဓမၼကို ေကာင္းစြာ နာယူ က်င့္ႀကံကာ သစၥာ တရားကို ကိုယ္စားလွယ္ျပဳ ေဟာျပဆံုးမ လမ္းျပရင္းျဖင့္ ငွက္ပမာဏ ေျမာက္ျမားစြာ အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူး ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ေက်းဇူး ျပဳေနၾကသည္။ ေက်းဇူး ျပဳၾကမည္ သာတည္း။ ဥပမာ.. အကို႔ အေနနဲ႔ ထင္ရွားစြာ ျမင္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ျပရလွ်င္ေတာ့ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးေပါ့။ ဆရာေတာ္ ဘုရား၏ သစ္ပင္ ဆိုရင္လည္း ငွက္ပမာဏ ေျမာက္မ်ားစြာ အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူး ျပဳႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ အခုလည္း ေက်းဇူး ျပဳေနဆဲ၊ ေနာက္လည္း ေက်းဇူး ျပဳေနအံုးမည္သာ။
ထိုအရွင္ျမတ္မ်ား ကဲ့သို႔ ျပည့္စံုေအာင္၏ အပင္သည္လည္း ေလာကကို ေက်းဇူးျပဳတဲ့ အပင္ေလး တစ္ပင္ျဖစ္ဖို႔ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ေနရင္းပဲ ေလာကကို အက်ိဳး ျပဳတတ္ေနတဲ့ အပင္ ငယ္ကေလး တစ္ပင္ ျဖစ္ေနပါလား ဆိုတာ ယေန႔ အမ်ားအျမင္မွာ အထင္အရွား ပါပဲ။
အပင္ ဆိုတာက ကြင္းျပင္ႀကီး ထဲမွာ ထီးတည္း ေပါက္ေရာက္ ရတာမ်ိဳး လည္းရွိပါတယ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ အပင္ေတာ မွာလည္း ေပါက္ေရာက္ ရတာ ရွိပါတယ္။ ဘယ္မွာပဲ ေပါက္ေရာက္ရ ႀကီးျပင္းရ သဘာဝ ေဘး အႏၲာရာယ္၏ ေဘးဆိုတာက အခ်ိန္အခါ မေရြး ဆိုးရြားစြာျဖင့္ သူ႔အေပၚမွာ က်ေရာက္ လာတတ္ ပါတယ္။ အခ်ိန္တိုင္း အားျဖင့္လည္း အပူဒဏ္ အေအးဒဏ္ တို႔၏ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳး ေျပာင္းလဲစြာ ေဖာက္ျပန္ေနမႈ ေဘးကလည္း ထိုအပင္မွာ အၿမဲတမ္း က်ေရာက္ ေနပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ ညီေလး၏ အပင္ေလး သည္လည္း အတြင္း ရန္သူေဘး၊ အျပင္ ရန္သူေဘးလို႔ပဲ ေျပာေျပာ၊ ေလာကဓံ ေဘးအႏၲရာယ္ လို႔ပဲ ေျပာေျပာ ထို ေဘးအႏၲရာယ္ ေတြနဲ႔ အၿမဲထိေတြ႔ ေနရ၊ ႀကံဳေနရ ဆံုေနရ၊ တစ္ခါတစ္ခါ လြန္စြာ ဆိုးရြားစြာ က်ေရာက္ လာတတ္ၾက စသည္ျဖင့္ ေဘးအႏၲရာယ္ နယ္ထဲမွာ ေနရတယ္ ဆိုတာကိုလည္း သိေနေတာ့ ထိုအသိက ထိုေဘးမွာ လြတ္ေျမာက္ ရာသို႔ ေက်းဇူးျပဳမယ့္ သတိတရား ကိုလည္း ထင္ရွားျဖစ္ေအာင္ ေစ့ေဆာ္ ေပးရမယ္ေပါ့ ဆိုတာ ကိုလည္း ကံမကုန္ ဉာဏ္ဆံုခြင့္ ရတုန္းမွာ လက္တို႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက အပင္ ဆိုတာသည္ ကိုင္းရာဖက္ကို လဲက်တတ္ တယ္တဲ့။ ဆိုလိုတာက ေလာဘ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ ၿပိတၱာဘံုကို လဲက်မယ္၊ ေဒါသ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ ငရဲဘံုကို လဲက်မယ္၊ ေမာဟ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ တိရစၧာန္ ဘံုကို လဲက်မယ္၊ အေလာဘ- သဒၶါတရား ဘက္ကို ကိုင္းရင္ လူ႔ဘံု၊ နတ္ဘံု ေတြေပၚ လဲက်မယ္၊ အေဒါသ- ေမတၱာ တရားဘက္ကို ကိုင္းရင္ ျဗဟၼာဘံု ေတြေပၚ လဲက်မယ္၊ အေမာဟ- ပညာဉာဏ္ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ (၃၁)ဘံုဟု ဆိုအပ္ေသာ အိုနာေသ ႏိွပ္စက္ ခံေနရသည့္ သံသရာဘံုမွ လြတ္ေျမာက္ရာ အဇာတိဟု ဆိုအပ္ေသာ သုခ နိဗၺာန္သို႔ ကိုင္းညႊတ္ လဲက်ရတယ္။ ဒီေတာ့ ညီေလး အပင္ကေလး ကိုလည္း ဘယ္ဘက္သို႔ ကိုင္းေစ၍ လဲက်ေစမလဲ ဆိုတာေတာ့ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တရားဦး ျဖစ္သည့္ ဓမၼာစၾကာ တရားကို နာယူ၍ ဆံုးျဖတ္ေပါ့။ ကိုယ္တိုင္ သံုးသပ္၍ ဆံုးျဖတ္ ၿပီးလုပ္တာက ကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ အကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ ပိုၿပီး ေက်းဇူးျပဳမႈ အားႀကီးတယ္ ဆိုတာကို ညီေလး အဘိဓမၼာ သင္ခန္းစာ သင္တုန္းက အသခၤါရိက ႏွင့္ သသခၤါရိက ဆိုတာ ၾကားဖူးခဲ့တာပဲ။
ဒီေတာ့ လူ႔ဘံုမွာ အခု ေရာက္ေနတာသည္ လမ္းဆံု လမ္းခြကို ေရာက္ေနတာ ပဲတဲ့။ “ခံ” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (ခံမယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို အရြဲ႕တိုက္ကာ လူ႔ဘံုမွာ ရွင္သန္ ေနမွာလား? “စံ” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (စံမယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္ ေနမွာလား? “လြတ္” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (လြတ္ေျမာက္မႈ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္ ေနမွာလား ဆိုတာကို လူ႔ဘဝ ျဖစ္ဆဲခဏ လမ္းဆံု လမ္းခြမွာ သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္၍ လုပ္ေဆာင္ ေနရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လူ႔ဘဝ ျဖစ္ဆဲခဏ ဆိုတာသည္ စိတ္ကေလး တစ္ခု ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ တစ္ခဏကို ဆိုတာပါပဲ။ ထို တစ္ခဏသည္ လမ္းဆံု လမ္းခြမွာ ေျခခ်၍ သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္ ေနရတဲ့ တစ္ခဏ မွ်သာပါပဲ။ ထို တစ္ခဏ တစ္ခဏခ်င္း စီမွာ ဆံုးျဖတ္မႈႏွင့္ လုပ္ေဆာင္မႈ ဆိုတဲ့ အရာႏွစ္ခုက ဝမ္းတူးရိုက္ၿပီး သြားေနၾက ပါတယ္။ ခံ မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းရင္လည္း ဒုဂတိဘံု ဂိုး ေပါက္ဆီသို႔၊ စံ မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းေနရင္လည္း သုဂတိဘံု ဂိုးေပါက္ဆီသို႔၊ လြတ္ေျမာက္မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းေနရင္လည္း နိဗၺာန္ ဂိုးေပါက္ဆီသို႔ စသည္ျဖင့္ ေပါ့။
ဒီေတာ့ တို႔ေတြရဲ႕ လူ႔ဘဝေတြ အဖန္ဖန္ ေမြးေနေသာ အခ်ိန္အခါ ထိုတစ္ခဏ တာမွာ ဒီလို လမ္းသံုးေၾကာင္းကို ခြဲျခား၍ ဘယ္လမ္းကို သြားခ်င္လဲ ေမးခြန္း ထုတ္ရပါမယ္။ လမ္းေရြးၿပီးရင္ သူ႔ဆီေရာက္တဲ့ အေၾကာင္း တရားကို ေဆာင္ယူ လုပ္ေဆာင္ သြားရပါမယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ညီေလးကို ဆႏၵျပဳ စကားစုေလးေပးလိုသည္က ဆုပန္ႀကီး မဟုတ္ရင္ေတာ့ လြတ္ေျမာက္မႈ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္သြားဖို႔ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း၌ “ေမြးတာကိုၾကည့္ ေသတာကိုသိ”၊ ဤသို႔ “သတိထား ၾကည့္လိုက္တိုင္း ဉာဏ္ျဖင့္ သိလိုက္သည္” အားျဖင့္ ဉာဏ္အသိ ရာခိုင္ႏႈန္းေတြကို တိုးျမွင့္သြားပါ၊ ထိုဉာဏ္က တစ္ရာ ရာခိုင္ႏႈန္း (၁၀၀%)သို႔ ေရာက္ရင္ သမုဒယက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း(0%) သို႔ က်သြားပါတယ္။ ထိုသို႔ သမုဒယက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း(0%) သို႔ က်သြားလွ်င္ သဟဇာတ ကမၼလို႔ ဆိုတဲ့ သခၤါရ- ရုပ္သစ္ နာမ္သစ္ ေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားပါတယ္၊ ထိုသို႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈ ေနရာမွာ ေနရာ ယူလာတာ ကေတာ့ အသခၤတ အၿငိမ္းဓာတ္ (နိဗၺာန္ဓာတ္) ပါပဲ။ ဤသို႔ အသိဉာဏ္ ရာခိုင္းႏႈန္းေတြကို ေမြးေန႔ ေရာက္မွသာလွ်င္ တိုးျမွင့္ခြင့္ ရတာမို႔၊ ထိုသို႔ ေမြးမႈေနာက္က ဉာဏ္အသိ ရာခိုင္ႏႈန္းကို တိုးျမွင့္ရင္းျဖင့္ ဒုကၡအဆံုးရွိ သုခမုခ္ဝ ဆီသို႔ အေရာက္ လွမ္းႏိုင္ ပါေစေသာဝ္။ ဒါသည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္အား အျမင့္ျမတ္ ဆံုးေသာ ပူေဇာ္မႈျဖင့္ ပူေဇာ္၍ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္ပျခင္း ျဖစ္ေပသတည္း။
ေမြးေန႔ကို အခ်ိန္တိုင္း က်င္းပရင္း အသိဉာဏ္ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ား တိုးျမွင့္၍ မိမိ အက်ိဳး ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္၊ သူတစ္ပါး အက်ိဳး ကိုလည္း ေက်းဇူးျပဳ ေက်းဇူးဆပ္လ်က္ ဤလူ႔ဘဝ၌ ေက်းဇူး မ်ားေသာ အပင္ႀကီး ျဖစ္ပါေစ…
ေလးစားစြာျဖင့္
အစ္ကို၊ အစ္မ
ဝင္းျမင့္၊ ေမဟန္
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
5/29/2009, FRI:, 2:47:32 AM
ဤေန႔သည္ ညီေလးရဲ႕ ေမြးေန႔ျဖစ္သည္။ ညီေလးကို သစ္ပင္ တစ္ပင္အျဖစ္ ပမာ တင္စား၍ ေမြးေန႔အတြက္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳလို ပါသည္။
အဝိဇၨာႏွင့္ တဏွာ အရင္းခံ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ေပၚ၊ အပင္မွမ်ိဳး၊ မ်ိဳးမွအပင္၊ အမွ်င္မျပတ္၊ ဆက္စပ္သည့္ဟန္၊ အဖန္ဖန္ လည္ပတ္ ေလာက သံသရာဆက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ ဝဋ္အသြား ဆက္၍ လည္ပတ္ ေနသည့္ သံသရာဝယ္ ဤေန႔သည္ ကံမ်ိဳးေစ့မွ နာမ္ရုပ္- အရြက္ကေလး ႏွစ္ရြက္ႏွင့္ အပင္ကေလး ျပဴထြက္၍ မိခင္အၿပံဳးႏွင့္ မိတ္ဆက္ခြင့္ ရေသာေန႔ ျဖစ္သည္။ ထိုအပင္ ကေလးကို မိခင္၏ ႏို႔ရည္ျဖင့္ သြမ္းေလာင္း၍ လည္းေကာင္း၊ အစာ အာဟာရျဖင့္ လည္းေကာင္း ေကၽြးေမြး၍ ရွင္သန္ ႀကီးထြား ေစခဲ့သည္။
အခုဆို အပင္ ကေလးက အကိုင္းအခက္ စံုညီ အရြယ္အား ျဖင့္ေတာ့ ေရာက္လို႔ေနၿပီ။
သစ္တစ္ပင္ ေကာင္းလွ်င္ ငွက္တစ္ေသာင္း နားႏိုင္၏လို႔ ေရွး ပညာရွိ မ်ားက စကားထားခဲ့ ၾကပါသည္။ ငွက္ တစ္ေသာင္းအား နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳ လိုလွ်င္ ေကာင္းေသာ သစ္ပင္ တစ္ပင္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ရမည္သာတည္း။ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ အပင္သည္ကား အေသေခ်ၤေပါင္း မ်ားစြာေသာ ငွက္ ပမာဏမ်ား အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္ ခဲ့သည္၊ ယခု အခ်ိန္၌လည္း ေက်းဇူးျပဳ ေနသည္၊ ေနာင္ ကာလ၌လည္း ေက်းဇူးျပဳ ေနအံုးမည္သာ။
ထိုသို႔ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တပည့္ သာဝကမ်ား သည္လည္း ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ ကရုဏာထံုး ႏွလံုးမူ၍ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တရားဓမၼကို ေကာင္းစြာ နာယူ က်င့္ႀကံကာ သစၥာ တရားကို ကိုယ္စားလွယ္ျပဳ ေဟာျပဆံုးမ လမ္းျပရင္းျဖင့္ ငွက္ပမာဏ ေျမာက္ျမားစြာ အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူး ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ေက်းဇူး ျပဳေနၾကသည္။ ေက်းဇူး ျပဳၾကမည္ သာတည္း။ ဥပမာ.. အကို႔ အေနနဲ႔ ထင္ရွားစြာ ျမင္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ျပရလွ်င္ေတာ့ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးေပါ့။ ဆရာေတာ္ ဘုရား၏ သစ္ပင္ ဆိုရင္လည္း ငွက္ပမာဏ ေျမာက္မ်ားစြာ အဖို႔ နားခိုေစႏိုင္ မႈျဖင့္ ေက်းဇူး ျပဳႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ အခုလည္း ေက်းဇူး ျပဳေနဆဲ၊ ေနာက္လည္း ေက်းဇူး ျပဳေနအံုးမည္သာ။
ထိုအရွင္ျမတ္မ်ား ကဲ့သို႔ ျပည့္စံုေအာင္၏ အပင္သည္လည္း ေလာကကို ေက်းဇူးျပဳတဲ့ အပင္ေလး တစ္ပင္ျဖစ္ဖို႔ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ေနရင္းပဲ ေလာကကို အက်ိဳး ျပဳတတ္ေနတဲ့ အပင္ ငယ္ကေလး တစ္ပင္ ျဖစ္ေနပါလား ဆိုတာ ယေန႔ အမ်ားအျမင္မွာ အထင္အရွား ပါပဲ။
အပင္ ဆိုတာက ကြင္းျပင္ႀကီး ထဲမွာ ထီးတည္း ေပါက္ေရာက္ ရတာမ်ိဳး လည္းရွိပါတယ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ အပင္ေတာ မွာလည္း ေပါက္ေရာက္ ရတာ ရွိပါတယ္။ ဘယ္မွာပဲ ေပါက္ေရာက္ရ ႀကီးျပင္းရ သဘာဝ ေဘး အႏၲာရာယ္၏ ေဘးဆိုတာက အခ်ိန္အခါ မေရြး ဆိုးရြားစြာျဖင့္ သူ႔အေပၚမွာ က်ေရာက္ လာတတ္ ပါတယ္။ အခ်ိန္တိုင္း အားျဖင့္လည္း အပူဒဏ္ အေအးဒဏ္ တို႔၏ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳး ေျပာင္းလဲစြာ ေဖာက္ျပန္ေနမႈ ေဘးကလည္း ထိုအပင္မွာ အၿမဲတမ္း က်ေရာက္ ေနပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ ညီေလး၏ အပင္ေလး သည္လည္း အတြင္း ရန္သူေဘး၊ အျပင္ ရန္သူေဘးလို႔ပဲ ေျပာေျပာ၊ ေလာကဓံ ေဘးအႏၲရာယ္ လို႔ပဲ ေျပာေျပာ ထို ေဘးအႏၲရာယ္ ေတြနဲ႔ အၿမဲထိေတြ႔ ေနရ၊ ႀကံဳေနရ ဆံုေနရ၊ တစ္ခါတစ္ခါ လြန္စြာ ဆိုးရြားစြာ က်ေရာက္ လာတတ္ၾက စသည္ျဖင့္ ေဘးအႏၲရာယ္ နယ္ထဲမွာ ေနရတယ္ ဆိုတာကိုလည္း သိေနေတာ့ ထိုအသိက ထိုေဘးမွာ လြတ္ေျမာက္ ရာသို႔ ေက်းဇူးျပဳမယ့္ သတိတရား ကိုလည္း ထင္ရွားျဖစ္ေအာင္ ေစ့ေဆာ္ ေပးရမယ္ေပါ့ ဆိုတာ ကိုလည္း ကံမကုန္ ဉာဏ္ဆံုခြင့္ ရတုန္းမွာ လက္တို႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက အပင္ ဆိုတာသည္ ကိုင္းရာဖက္ကို လဲက်တတ္ တယ္တဲ့။ ဆိုလိုတာက ေလာဘ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ ၿပိတၱာဘံုကို လဲက်မယ္၊ ေဒါသ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ ငရဲဘံုကို လဲက်မယ္၊ ေမာဟ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ တိရစၧာန္ ဘံုကို လဲက်မယ္၊ အေလာဘ- သဒၶါတရား ဘက္ကို ကိုင္းရင္ လူ႔ဘံု၊ နတ္ဘံု ေတြေပၚ လဲက်မယ္၊ အေဒါသ- ေမတၱာ တရားဘက္ကို ကိုင္းရင္ ျဗဟၼာဘံု ေတြေပၚ လဲက်မယ္၊ အေမာဟ- ပညာဉာဏ္ ဘက္ကို ကိုင္းရင္ (၃၁)ဘံုဟု ဆိုအပ္ေသာ အိုနာေသ ႏိွပ္စက္ ခံေနရသည့္ သံသရာဘံုမွ လြတ္ေျမာက္ရာ အဇာတိဟု ဆိုအပ္ေသာ သုခ နိဗၺာန္သို႔ ကိုင္းညႊတ္ လဲက်ရတယ္။ ဒီေတာ့ ညီေလး အပင္ကေလး ကိုလည္း ဘယ္ဘက္သို႔ ကိုင္းေစ၍ လဲက်ေစမလဲ ဆိုတာေတာ့ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္၏ တရားဦး ျဖစ္သည့္ ဓမၼာစၾကာ တရားကို နာယူ၍ ဆံုးျဖတ္ေပါ့။ ကိုယ္တိုင္ သံုးသပ္၍ ဆံုးျဖတ္ ၿပီးလုပ္တာက ကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ အကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ ပိုၿပီး ေက်းဇူးျပဳမႈ အားႀကီးတယ္ ဆိုတာကို ညီေလး အဘိဓမၼာ သင္ခန္းစာ သင္တုန္းက အသခၤါရိက ႏွင့္ သသခၤါရိက ဆိုတာ ၾကားဖူးခဲ့တာပဲ။
ဒီေတာ့ လူ႔ဘံုမွာ အခု ေရာက္ေနတာသည္ လမ္းဆံု လမ္းခြကို ေရာက္ေနတာ ပဲတဲ့။ “ခံ” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (ခံမယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို အရြဲ႕တိုက္ကာ လူ႔ဘံုမွာ ရွင္သန္ ေနမွာလား? “စံ” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (စံမယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္ ေနမွာလား? “လြတ္” ဖို႔ လုပ္ရင္းႏွင့္ (လြတ္ေျမာက္မႈ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္) ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္ ေနမွာလား ဆိုတာကို လူ႔ဘဝ ျဖစ္ဆဲခဏ လမ္းဆံု လမ္းခြမွာ သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္၍ လုပ္ေဆာင္ ေနရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လူ႔ဘဝ ျဖစ္ဆဲခဏ ဆိုတာသည္ စိတ္ကေလး တစ္ခု ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ တစ္ခဏကို ဆိုတာပါပဲ။ ထို တစ္ခဏသည္ လမ္းဆံု လမ္းခြမွာ ေျခခ်၍ သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္ ေနရတဲ့ တစ္ခဏ မွ်သာပါပဲ။ ထို တစ္ခဏ တစ္ခဏခ်င္း စီမွာ ဆံုးျဖတ္မႈႏွင့္ လုပ္ေဆာင္မႈ ဆိုတဲ့ အရာႏွစ္ခုက ဝမ္းတူးရိုက္ၿပီး သြားေနၾက ပါတယ္။ ခံ မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းရင္လည္း ဒုဂတိဘံု ဂိုး ေပါက္ဆီသို႔၊ စံ မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းေနရင္လည္း သုဂတိဘံု ဂိုးေပါက္ဆီသို႔၊ လြတ္ေျမာက္မယ့္ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ဝမ္းတူးရိုက္ ေကာင္းေနရင္လည္း နိဗၺာန္ ဂိုးေပါက္ဆီသို႔ စသည္ျဖင့္ ေပါ့။
ဒီေတာ့ တို႔ေတြရဲ႕ လူ႔ဘဝေတြ အဖန္ဖန္ ေမြးေနေသာ အခ်ိန္အခါ ထိုတစ္ခဏ တာမွာ ဒီလို လမ္းသံုးေၾကာင္းကို ခြဲျခား၍ ဘယ္လမ္းကို သြားခ်င္လဲ ေမးခြန္း ထုတ္ရပါမယ္။ လမ္းေရြးၿပီးရင္ သူ႔ဆီေရာက္တဲ့ အေၾကာင္း တရားကို ေဆာင္ယူ လုပ္ေဆာင္ သြားရပါမယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ညီေလးကို ဆႏၵျပဳ စကားစုေလးေပးလိုသည္က ဆုပန္ႀကီး မဟုတ္ရင္ေတာ့ လြတ္ေျမာက္မႈ အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည့္ရင္းႏွင့္ ေလာကႀကီးကို ေက်းဇူးျပဳကာ ရွင္သန္သြားဖို႔ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း၌ “ေမြးတာကိုၾကည့္ ေသတာကိုသိ”၊ ဤသို႔ “သတိထား ၾကည့္လိုက္တိုင္း ဉာဏ္ျဖင့္ သိလိုက္သည္” အားျဖင့္ ဉာဏ္အသိ ရာခိုင္ႏႈန္းေတြကို တိုးျမွင့္သြားပါ၊ ထိုဉာဏ္က တစ္ရာ ရာခိုင္ႏႈန္း (၁၀၀%)သို႔ ေရာက္ရင္ သမုဒယက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း(0%) သို႔ က်သြားပါတယ္။ ထိုသို႔ သမုဒယက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း(0%) သို႔ က်သြားလွ်င္ သဟဇာတ ကမၼလို႔ ဆိုတဲ့ သခၤါရ- ရုပ္သစ္ နာမ္သစ္ ေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားပါတယ္၊ ထိုသို႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈ ေနရာမွာ ေနရာ ယူလာတာ ကေတာ့ အသခၤတ အၿငိမ္းဓာတ္ (နိဗၺာန္ဓာတ္) ပါပဲ။ ဤသို႔ အသိဉာဏ္ ရာခိုင္းႏႈန္းေတြကို ေမြးေန႔ ေရာက္မွသာလွ်င္ တိုးျမွင့္ခြင့္ ရတာမို႔၊ ထိုသို႔ ေမြးမႈေနာက္က ဉာဏ္အသိ ရာခိုင္ႏႈန္းကို တိုးျမွင့္ရင္းျဖင့္ ဒုကၡအဆံုးရွိ သုခမုခ္ဝ ဆီသို႔ အေရာက္ လွမ္းႏိုင္ ပါေစေသာဝ္။ ဒါသည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္အား အျမင့္ျမတ္ ဆံုးေသာ ပူေဇာ္မႈျဖင့္ ပူေဇာ္၍ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္ပျခင္း ျဖစ္ေပသတည္း။
ေမြးေန႔ကို အခ်ိန္တိုင္း က်င္းပရင္း အသိဉာဏ္ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ား တိုးျမွင့္၍ မိမိ အက်ိဳး ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္၊ သူတစ္ပါး အက်ိဳး ကိုလည္း ေက်းဇူးျပဳ ေက်းဇူးဆပ္လ်က္ ဤလူ႔ဘဝ၌ ေက်းဇူး မ်ားေသာ အပင္ႀကီး ျဖစ္ပါေစ…
ေလးစားစြာျဖင့္
အစ္ကို၊ အစ္မ
ဝင္းျမင့္၊ ေမဟန္
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
5/29/2009, FRI:, 2:47:32 AM
0 comments:
Post a Comment