*အေမ ေက်နပ္ပါၿပီ သားရယ္(၂)*

မျပစ္မွားရ

ေမတၱာေ၀မွ်၊ ဤေလာက၌၊ သတၱဖ၀ါး၊ အတူသြားက၊ မည္ျငား မိတ္စစ္၊ ခင္ပြန္းျဖစ္၏။ ဆယ့္ႏွစ္လွမ္းေသာ္၊ အေဖာ္သဟဲ၊ လခြဲ ညာတိ၊ မည္ဘိ မပ်က္၊ ထုိ႔ထက္လြန္စြာ၊ ရက္ၾကာ ကာလ၊ ေပါင္းဖက္ၾကမူ၊ အတၱသမာ၊ မွန္စြာ ထုိလူ၊ ကုိယ္ႏွင့္တူ၏၊ အယူေထြျပား၊ ထုိသူမ်ားအား၊ ျပစ္မွား စိတ္မွာ၊ မရွိရာဘူး။ (မဃေဒ၀)

သံသရာ ခရီသြား လူသားတုိ႔သည္ လူ႕ျပည္ဌာန လူ႕ေလာကတြင္ ႀကဳံရ ဆုံရသည္မွာ “ေရွးဘ၀က၊ ေရစက္၊ ပႏၷက္ဖူးေသာ၊ သစၥာေတြေၾကာင့္” ဒီဘ၀မွာ လာၿပီးေတာ့ ဆုံရ ႀကဳံၾကျခင္း ျဖစ္တယ္။

ႀကဳံရ ဆုံရေသာ အခုိက္အတန္႔ ကာလအတြင္း ေျခေထာက္ ၇-ဖ၀ါး အတူသြား၊ အတူ လွမ္းမိခဲ႔ရင္ မိတ္ေဆြစစ္ ျဖစ္တယ္၊ ၁၂-ဖ၀ါး အတူ လွမ္းမိခဲ႔ ရင္ေတာ့ လက္တြဲေဖာ္၊ ၁၅-ရက္ေလာက္ ေပါင္းသင္းခဲ႔ မိရင္ ေဆြမ်ိဳး၊ ဒီ႔ထက္ အလြန္ ေပါင္းရ သင္းရ၊ ေတြ႕ၾက ဆုံၾကရ ရင္ေတာ့ မိမိနဲ႔ အတူထားၿပီး ဆက္ဆံ ရလိမ့္မယ္။ မည္သုိ႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး လူမ်ိဳးကုိ မဆုိ မျပစ္မွားေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ဆက္ဆံရမယ္-ဟု မာန္လည္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက ဆုံးမခဲ႔ဖူးတယ္။

လမ္းမခြဲခင္ ဆုံးမစကား

မိေထြးေတာ္ႀကီးနဲ႔ သာကီ၀င္ အမ်ိဳးသမီး ရဟန္းမ ငါးရာတုိ႔ တစ္ဦးကုိ တစ္ဦး သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ၾကဖုိ႔ နတ္ေတြကုိ ပန္ၾကားရင္း တရားတစ္ပုဒ္နဲ႔ ဆုံးမၿပီး ႏႈတ္ဆက္လုိက္တယ္။

(န ဇရာ မစၥဳ၀ါ ယတၳ၊ အပိၸေယဟိ သမာဂေမာ၊ ပိေယဟိ ၀ိေယာေဂါတၳိ၊ တံ ၀ဇၨိႆံ အသခၤတံ။)

တုိ႔တေတြ အခုသြား ရမွာက နိဗၺာန္ ခရီးျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ နိဗၺာန္မွာ ေဆြးေျမ့ ယုိယြင္း၊ အုိမင္း ရတဲ့ သေဘာေတြ၊ ဆံျဖဴ ခါးကုိင္း နားထုိင္ၿပီးေတာ့ မရဏ လက္တြင္း သက္ဆင္းရတဲ႔ သေဘာေတြ၊ ငုိရာက ႀကီး၊ ႀကီးရာက အုိ၊ အုိရာက နာ၊ နာရကေသ၊ အဲဒီ ဆင္းရဲျခင္း သေဘာေတြ မရွိပါဘူးကြယ္။ စိတ္ဆင္းရဲစရာ ျဖစ္တဲ႔ မခ်စ္ မႏွစ္သက္တဲ႔ သူေတြ႕နဲ႔ ေပါင္းေဖာ္ ယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ရၿပီး၊ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္တဲ႔ သူေတြနဲ႔ ေကြကြင္း ခြဲခြါသြားရမယ့္ သေဘာေတြလည္း မရွိပါဘူးကြယ္၊ အဲဒီ အရာ၀တၳဳေတြ မရွိတဲ႔ ေအးခ်မ္း ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္သာသုိ႔ မိေထြးေတာ္ႀကီး သြားေတာ့မယ္ လုိ႔ တရားေဟာရင္း နဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ လုိက္တယ္။

“ငုိခ်င္ရက္ လက္တုိ႔” ဆုိသလုိ မိေထြးေတာ္ႀကီး နိဗၺာန္ သြားေတာ့မယ့္ အေၾကာင္း ႏႈတ္ဆက္လုိက္မွပဲ လမ္းေဘး၀ဲယာ တစ္ဖက္ တတစ္ခ်က္မွာ မိေထြးေတာ္ႀကီး အေပၚ သံေယာဇဥ္ ေတြနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔ၿပီး ရာဂ မကင္းႏုိင္ ၾကေသးတဲ႔ ပရိသတ္ေတြ ကလည္း ငုိေၾကြးၾက ျပန္တယ္။ ဒီတစ္ခါ သူတုိ႔ငုိတဲ႔ အသံေလးက မွတ္သားစရာ။

“အေဟာ ေနာ အပၸပုညတာ” တဲ႔ မိေထြးေတာ္ ႀကီးနဲ႔ ငါတုိ႔တေတြ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ႀကဳံခြင့္ ဆုံခြင့္ မရေတာ့ တာဟာ ငါတုိ႔တေတြမွာ ဘုန္းကံ နဲၾကလုိ႔ပဲ-လုိ႔ ေျပာေျပာၿပီး ငိုၾကတာ။

ဟုတ္တာေပါ့ မိေထြးေတာ္ ႀကီးနဲ႔ ရွိေနရင္ သူတုိ႔တေတြကုိ ေကာင္းတာေတြ လုပ္ဖုိ႔၊ မေကာင္း တာေတြ မလုပ္ဖုိ႔၊ မိမိ စိတ္ကေလးကုိ ျဖဴစင္ေအာင္ ထားဖုိ႔ မၾကာခဏ ဆုိသလုိ ဆုံးမ ၾသ၀ါဒေတြ ေပးေလ႔ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ဆုံးမမယ့္သူ မရွိေတာ့တဲ႔ “အမိမဲ႔သား၊ ေရနဲငါး”ဘ၀ကုိ ေရာက္သြားၾကၿပီ။ အဲဒီလုိနဲ႔ သူတုိ႔ တေတြဟာ ေျဖမဆည္ႏုိင္ မ်က္ရည္ တၿဖိဳင္ၿဖိဳင္နဲ႔ ငုိေၾကြး ေနၾကတာေပါ့။

ငိုေၾကြးတယ္ဆုိတာ

အမွန္ တကယ္ေတာ့ ငိုတဲ႔သူမ်ားဟာ ကိေလ သာရာဂေတြ မ်ားေနလုိ႔၊ သံေယာဇဥ္ ကိေလသာေတြ သိပ္မ်ားေနလုိ႔ ငုိၾကတာ။ မိေထြးေတာ္ ႀကီးကေတာ့ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ။ ရဟႏၲာ ျဖစ္ေနၿပီေလ၊ ငုိေၾကြးစရာ မ်က္ရည္မွ မက်န္ေတာ့တာ။ သူတုိ႔ တေတြကုိ တုန္လႈပ္မႈ ကင္းမဲ႔တဲ႔ စိတ္နဲ႔ကုိ ထာ၀ရ ႏႈတ္ဆက္သြားတာ။

ႏႈတ္မဆက္သင့္ဘူး

ဒါနဲ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ဖတ္ဖူးတဲ့ ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)ရဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကုိ သြားသတိရမိတယ္။ သူကေျပာေတာ့ ႏႈတ္မဆက္ သင့္ဘူးတဲ႔။

ေတြ႔ျပန္ေတာ့ ခဏကြယ္၊
ခ်စ္ လုိ႔ရယ္ မ၀ဘူး၊
ေ၀းကြာေအာင္ ၾကမၼာဖန္ေတာ့၊
ေလာကဓံ ယုိင္ယုိင္ထဲမွာ၊
ခြဲခြါႏုိင္ဘူး။

ႏႈတ္ကုိေတာ့ မဆက္ခ်င္၊
ေနရစ္ေတာ့ ခ်စ္သက္ဦး၊
ထာ၀ရ ခြဲခြါသူသာ ႏႈတ္ဆက္တာမုိ႔၊
ၾကင္နာသူ တုိ႔ႏွစ္ဦးအတြက္
ႏႈတ္မဆက္သင့္ဘူး။

ႏႈတ္ဆက္တယ္ ဆုိတာ ထာ၀ရ ခြဲခြါသြားၾကတဲ႔ သူေတြသာ ႏႈတ္ဆက္ၾကတာ၊ ထာ၀ရ မခြဲမခြါေသးဘဲ ျပန္လည္ ဆုံေတြ႔ၾကရမွာျဖင့္ ႏႈတ္မဆက္ သင့္ဘူးတဲ႔။

ေတာင္တန္းေပၚမွာ

စာေရးသူတုိ႔ အစိုးရတာ၀န္နဲ႔ ေတာင္တန္းေပၚမွာ ၁၀-တန္းေတြကုိ အဂၤလိပ္စာ သင္ေပးရင္း (2000-ခုႏွစ္က ထင္ပါတယ္။) တပည့္ေတြကုိ စာသင္ၾကားမႈ ၿပီးဆုံးတဲ႔ေန႔မွာ အဲဒီ ကဗ်ာေလးကုိ စာသားေျပာင္းၿပီး ေရးျပ ရြတ္ျပဖူးတယ္။

ေတြ႔ျပန္ေတာ့ ခဏကြယ္၊
သင္ လုိ႔ရယ္ မ၀ဘူး၊
ေ၀းကြာေအာင္ ၾကမၼာဖန္ေတာ့၊
ေလာကဓံ ယုိင္ယုိင္ထဲမွာ၊
ခြဲခြါႏုိင္ဘူး။

ႏႈတ္ကုိေတာ့ မဆက္ခ်င္၊
ေနရစ္ေတာ့ တပည့္မ်ား၊
ထာ၀ရ ခြဲခြါသူသာ ႏႈတ္ဆက္တာမုိ႔၊
ၾကင္နာသူ ဆရာ တပည့္ႏွစ္ဦးအတြက္
ႏႈတ္မဆက္သင့္ဘူး။

အဲဒီလုိ ေရးျပ ရြတ္ျပေတာ့ တပည့္မေတြထဲက ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္ ငိုပါေလေရာ။

ရြတ္ျပရတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္

ပလႅင္ေပၚမွာလဲ ဒီကဗ်ာကုိ တရားေဟာရင္းရြတ္ျပဖူးတယ္။

ေတြ႔ျပန္ေတာ့ ခဏကြယ္၊
ေဟာ လုိ႔ရယ္ မ၀ဘူး၊
ေ၀းကြာေအာင္ ၾကမၼာဖန္ေတာ့၊
ေလာကဓံ ယုိင္ယုိင္ထဲမွာ၊
ခြဲခြါႏုိင္ဘူး။

ႏႈတ္ကုိေတာ့ မဆက္ခ်င္၊
ေနရစ္ေတာ့ ပရိတ္သတ္မ်ား၊
ထာ၀ရ ခြဲခြါသူသာ ႏႈတ္ဆက္တာမုိ႔၊
ၾကင္နာသူ ပရိသတ္္မ်ားအတြက္
ႏႈတ္မဆက္သင့္ဘူး။

အဲဒီလုိ ရြတ္ျပ ေနတာဟာ ရြတ္လုိ႔ ေကာင္းတာလဲ ပါတယ္။ ခြဲခြါရျခင္း သေဘာေၾကာင့္ မတည္ၿမဲျခင္း အနိစၥ သေဘာကုိ သိေစခ်င္တာလဲ ပါတယ္။ ေနာက္ ခ်စ္တဲ႔သူေတြနဲ႔ ေကြကြင္း ခြဲခြါရတဲ႔ (ပိေယဟိ ၀ိပၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ) ဆင္းရဲျခင္းရဲ႕ ဒုကၡ သေဘာကုိ သိေစခ်င္တာလဲ ပါတယ္။ အဲဒီ သေဘာေတြ ေျပာျပ ၿပီးေတာ့မွ ရြတ္ျပခဲ့တာပါ။

၂၀၀၂-ခုႏွစ္မွာ သတင္း စကား ၾကားရတာေတာ့ ေတာင္ေပၚမွာ စာသင္ေပးရင္း ႀကဳံရဆုံရ ငုိခဲ႔ရသူ ခ်င္းမေလး သီလရွင္ ၀တ္သြားတယ္လုိ႔ ၾကားတယ္၊ အခုစာေရးေနခ်ိန္ (6၊ 4၊ 09) မွာေတာ့ ၀တ္ေနေသးလား၊ မ၀တ္ေတာ့ ဘူးလား ဆုိတာ မသိဘူး။
စည္းစိမ္ရွင္မႀကီး

မိေထြးေတာ္ ႀကီးကေတာ့ ထာ၀ရ ႏႈတ္ဆက္ သြားၿပီေနာ္။ အဲဒီလုိ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ရာဂမကင္းေသးတဲ႔ သူေတြကေတာ့ ငုိၾကတာေပါ့။ မိေထြးေတာ္ ႀကီးနဲ႔ ရဟႏၲာ ေထရီမ ငါးရာတုိ႔ ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္း ေတာ့မယ္လုိ႔ တဆင့္စကား တဆင့္နား ၾကားေတာ့ သဒၶါတရား သိပ္ေကာင္းတဲ အမ်ိဳးေကာင္း သား၊ အမ်ိဳးေကာင္း သမီးေတြက မိမိတုိ႔ အိမ္ေပၚကေန ဆင္း၊ မိေထြးေတာ္ ႀကီးတုိ႔ သြားရာလမ္းမွာ ဖူးေျမာ္ၾက၊ ကန္ေတာ့ၾကၿပီး ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္ၾကတယ္။

စည္းစိမ္ရွင္ မႀကီး စိတ္ေအးေအး ထားပါဘုရား။ ကုိးကြယ္ရာ မဲ႔ေနတဲ႔ တပည့္ေတာ္ တပည့္ေတာ္မ တုိ႔ကုိ ခြဲခြါၿပီး ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းၿပီး ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္း ေတာ့မယ္ ဆုိတာက အခြင့္မေလ်ာ္ မသင့္ေတာ္ ပါဘူးဘုရား။ သူတုိ႔က ဒီလုိကုိ ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္ၾကတာ။ အဲဒီလုိ ေလွ်ာက္ထား ၾကသူေတြဟာ သူတုိ႔တေတြရဲ႕ သံေယာဇဥ္ ရာဂ တရားေတြက ႏွိပ္စက္ ဖိစီးၾကလုိ႔ ငုိေၾကြး ျမည္တမ္းရင္း ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္ၾကတာ။

ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္ သူေတြရဲ႕ စကားထဲမွာ စည္းစိမ္ရွင္မႀကီး (မဟာေဘာေဂ) ဆိုတဲ႔ စကားပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ မိေထြးေတာ္ ႀကီးရဲ႕ဘ၀က စည္းစိမ္ေတြနဲ႔ ျပည့္နက္ ေနတဲ႔ဘ၀။ လူ႕ေဘာင္ ေလာကမွာ ရွိစဥ္တုန္း ကလဲ ထီးနန္း စည္းစိမ္ေတြကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ ခံစားခဲ႔ရတယ္။ လုိအပ္တယ္ ဆုိတာ မရွိေလာက္ ေအာင္ကုိ ခံစားခဲ႔ရတာ။ ဆင္းရဲဒုကၡ ဆုိတာ ခ်ိဳနဲ႕လား၊ ဘယ္လုိ ဟာမ်ိဳးလဲလုိ႔ ေမးရမလုိ ျဖစ္ေနတယ္။

ရဟန္းမ အျဖစ္ ျပဳၿပီးတဲ႔ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကိေလသာေတြ ၿငိမ္းလုိ႔ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ႀကီး ခံစားေနရတဲ႔ မိေထြေတာ္ႀကီး ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔က မိေထြးေတာ္ ႀကီးကုိ စည္းစိမ္ရွင္ မႀကီးလုိ႔ ေခၚတာျဖစ္မွာ။

တရားေဟာရျပန္

အဲဒီလုိ ရင္ဘတ္ စည္တီး ငုိေၾကြးၿပီး ေနၾကတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔အတြက္ စုိးရိမ္ေသာကေတြ၊ ေၾကာင့္ၾက ရတာေတြကုိ ၿငိမ္းေအး ေစႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ တရား ေဟာရျပန္တယ္။

အုိ… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ သင္တုိ႔တေတြဟာ အခု အခ်ိန္မွာ ရင္ဘတ္စည္တီး ငုိညည္း ေနရမယ့္ အခ်ိန္ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီေန႔ဟာ ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္း ရေတာ့မယ့္ မိေထြးေတာ္ ႀကီးတုိ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနရမဲ႔ အခ်ိန္အခါ ကာလႀကီးပါကြယ္။

အုိ္… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ မငုိေၾကြး ၾကပါနဲ႔ကြယ္။ မိေထြးေတာ္ႀကီးေလ… သိသင့္ သိထုိက္တဲ႔ ဆင္းရဲျခင္း ေတြရဲ႕ သေဘာကုိ ပုိင္းပုိင္းျခားျခား ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ သိခဲ့ျပီးၿပီကြယ့္။ ဆင္းရဲျခင္းရဲ႕ လက္သည္ျဖစ္တဲ႔ သံေယာဇဥ္ သမုဒယ တဏွာ ကုိလည္း မိေထြးေတာ္ႀကီး သုတ္သင္ ႏွိမ္နင္းၿပီးၿပီ။ အဲဒီတရားေတြ ရဲ႕ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ ျဖစ္တဲ႔ နိေရာဓ နယ္ပယ္ကုိလဲ မိေထြးေတာ္ႀကီး ေရာက္ၿပီးၿပီ။ နိဗၺာန္ ေရာက္ရန္ လမ္းေၾကာင္းမွန္တဲ႔ မဂၢသစၥာ ေတြကုိလဲ ေသေသ ခ်ာခ်ာကုိ ပြားမ်ားၿပီး သြားပါၿပီကြယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ဟာ ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္း ရေတာ့မယ့္ မိေထြးေတာ္ ႀကီးတုိ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနရမဲ႔ အခ်ိန္အခါ ကာလႀကီးပါကြယ္။

အုိ္… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ မငုိေၾကြး ၾကပါနဲ႕ကြယ္။ မိေထြးေတာ္ ႀကီးေလ… ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမ တရားေတာ္ ေတြကုိ ေကာင္းစြာ ေလ႔က်က္ခဲ႔ၿပီး၊ ရင္ထဲမွာ ထည့္ၿပီးပါၿပီ။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမ ေတြကုိ သင္ယူျခင္း ပရိယတၱိ သာသနာ၊ က်င့္ႀကံ ႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ျခင္း ပဋိပတၱိ သာသနာ၊ သုံးေဆာင္း ခံစားျခင္း၊ ဆုိက္ေရာက္ျခင္း ပဋိေ၀ဒ သာသနာ၊ အဲဒီသာသနာ သုံးရပ္စလုံးကုိ မိေထြးေတာ္ႀကီး အကုန္လုံး ၿပီးစီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၿပီးၿပီ။

အလြန္တရာမွ ေလးလံလွတဲ႔ ဥပါဒါနကၡႏၶာလုိ႔ ေခၚတဲ့ ၀န္ထုပ္ ၀န္ပုိးႀကီးကုိ အကုန္လုံး ပစ္ခ်ပစ္ လုိက္ၿပီးၿပီ။ ဘ၀ကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ႔ လက္သည္ သံေယာဇဥ္ သမုဒယ တဏွာကုိ မိေထြးေတာ္ႀကီးက အျမစ္ပါ မက်န္ေအာင္ ပယ္သတ္ ခုတ္ထြင္ ရွင္းလင္းခဲ႔ ၿပီးၿပီကြယ့္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ဟာ ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္းရေတာ့မယ့္ မိေထြးေတာ္ ႀကီးတုိ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနရမဲ့ အခ်ိန္အခါ ကာလႀကီးပါကြယ္။

လုိရာခရီး သြားႏုိင္ၾက

ေလာကႀကီးမွာ မိဘေတြဟာ ခရီး ထြက္ေတာ့မယ္ ဆုိရင္ အိမ္မွာ ရွိတဲ႔ အလုပ္ေတြကုိ ၿပီးစီးေအာင္လုပ္။ သားသမီးေတြကုိ မွာစရာရွိတာ မွာၿပီးမွ ခရီးထြက္ေလ႔ ရွိၾကတယ္။ အဲဒီလုိ လုပ္သင့္ လုပ္ထုိက္တာေတြ မွာသင့္ မွာထုိက္တာေတြ မွာၿပီးတာေတာင္ မလိမၼာတဲ႔ သားသမီးမ်ား ရွိခဲ႔ရင္ မိဘေတြဟာ ခရီးသြားရတာ စိတ္မေျဖာင့္ဘူး၊ စိတ္ခ်ရတဲ႔ ေနာက္ေၾကာင္း ေအးရတဲ႔ သားသမီးမ်ိဳး ရွိတဲ႔ မိဘေတြကေတာ့ ၿငိမ္းၿငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ လုိရာခရီးကုိ သြားႏုိင္ၾကတယ္။

စိတ္ခ်လုိ႔ ေနပါၿပီ

အုိ္… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ မငုိေၾကြး ၾကပါနဲ႕ကြယ္။ မိေထြးေတာ္ႀကီး ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ့မယ္ ဆုိတာက မိေထြးေတာ္ ႀကီးလဲ လုပ္သင့္ တာေတြ အကုန္လုံး လုပ္ခဲ႔ၿပီးၿပီ။

ေနာက္ပုိင္းမွာလဲ စိတ္ခ်ရမယ့္ သားေတာ္ႀကီးေတြ ရွိႏွင့္ ေနၿပီေလ။ သစၥာေလးပါးကုိ ဆရာမရွိဘဲနဲ႕ မိမိကုိယ္တုိင္ သိတဲ႔ သားေတာ္ ဘုရားရယ္၊ သားေတာ္ဘုရား သိၿပီးတဲ့ေနာက္ အရင္ဆုံး သိႏွင့္တဲ႔ အရွင္ ေကာ႑ည၊ သားေတာ္အရင္း အရွင္နႏၵ၊ သားေတာ္အဖ်ား အရွင္အာနႏၵာ၊ ေျမးေတာ္ေလး အရွင္ ရာဟုလာတုိ႔ ကလည္း ရွိေနၿပီကြယ့္။

သာသနာေတာ္ကုိ မၾကည္ညိဳသူ၊ အယူမွား ေတြကုိသာ ေဟာေျပာေလ႔ ရွိၾကသူ တိတၳိတုိ႔ရဲ႕ အယူ၀ါဒေတြကုိ သုတ္သင္ ေျဖရွင္းႏုိင္တဲ႕ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ ရွိေနၾကတဲ႔ သံဃာ့ အစည္းအရုံး ႀကီးကလည္း ရွိေနၿပီေလကြယ္…။ မိေထြးေတာ္ႀကီး စိတ္မခ်စရာ ဘာမ်ား ရွိေသးလုိ႔တုန္း။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ဟာ ခႏၶာ့၀န္ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿငိမ္း ရေတာ့မယ့္ မိေထြးေတာ္ႀကီး တုိ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ျဖစ္ေနရမဲ႔ အခ်ိန္အခါ ကာလႀကီးပါကြယ္။

အေမ့ဆုေတာင္း

အုိ္… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ မငုိေၾကြး ၾကပါနဲ႕ကြယ္။ အေမေလ… ဒီေန႔ ဒီဘ၀မွာေတာ့ အေမ႔ ဆုေတာင္းေတြ ျပည့္ခဲ႔ၿပီသိလား။

အတိတ္ကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ဟုိး… လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဘ၀တစ္သိန္း ကာလအထက္ မွာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္ မူတယ္ေလ။ အဲဒီဘ၀မွာ တုိ႔အေဖက သူေဌးႀကီး ဆုိေတာ့ တုိ႔က သူေဌး သမီးေပါ့။ အေဖက ျမတ္စြာ ဘုရားကုိ အရမ္း ၾကည္ၫဳိတာ သိလား။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ကုိ ေန႔စဥ္သြားေတာ့ တုိ႔လည္း စိတ္ပါလက္ပါနဲ႔ ေန႔တုိင္းကုိ လုိက္ခဲ႔တာကြယ့္။

အဲ… တစ္ေန႔ေတာ့ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္က ပရိသတ္ ေလးပါးရဲ႕ အလယ္မွာ သူ႕ရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီးကုိ “ရတၱညဴ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔" ေပးေတာ့ တုိ႔ေလ အရမ္း အားက်တာပဲ သိလား။ ဘာရမလဲ တုိ႔လည္း တုိ႕အေဖကုိ ပူဆာတာေပါ့။ တုိ႔ ပူဆာတဲ႔ အတုိင္း အေဖက လုိက္ေလ်ာ တယ္ေလ။ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးလည္း ျဖစ္ျပန္၊ အေဖ ကုိယ္တုိင္က ရတနာျမတ္ သုံးပါးကုိ ၾကည္ညိဳတဲ႔သူ ျဖစ္ျပန္ ဆုိေတာ့ ႏွစ္ခါ မေတာင္းဆုိ ရပါဘူးကြယ္။

အဲဒါနဲ႔ ပဒုမုတၱရ ဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္ပါ သံဃာေတာ္ အေပါင္းကုိ ၇-ရက္လုံးလုံး အိမ္မွာ ပင့္ၿပီး ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ ခမ္းခမ္း နားနားကုိ အားရ ပါးရႀကီးကုိ လွဴဒါန္း ပူေဇာ္ခဲ႔တာေပါ့။ ေနာက္ဆုံးရက္မွ လွဴဒါန္းမႈ အစုစုရဲ႕ အက်ိဳးကုိ ဆုေတာင္းေတာ့ တာပါပဲ။ အက်ိဳးလုိလုိ႔ ေညာင္ပင္ ေရေလာင္းတယ္ ေျပာေျပာ တုိ႔ကေတာ့ တုိ႔ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ေနာင္ပြင့္မယ့္ ဘုရားတစ္ဆူဆူရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီး ျဖစ္ပါရေစ… ဘုရားလုိ႔ စိတ္ပါလက္ပါကုိ ဆုေတာင္း ပစ္လုိက္တာ။

ဗ်ာဒိတ္စကား ျမြက္ၾကား

ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာ ဘုရားကလည္း အရမ္းကာေရာႀကီး ေရာ့ အင့္လုိ႔၊ ေပးလုိက္တာ မဟုတ္ဘူးကြယ့္။ သူ႔ရဲ႕ အနာဂတံသ ဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ စူးစူးစုိက္စုိက္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ "ေနာင္ ကမၻာတစ္သိန္း ကာလအထက္ ဘဒၵကမၻာမွာ မင္းမ်ိဳး မင္းႏြယ္ကေန ေဂါတမ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ပြင့္လိမ့္မယ္။ ဘုရားမျဖစ္ခင္ အဲဒီကေလးကုိ ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ ရၿပီး၊ ေနာင္အခါ ဘုရား သာသနာေတာ္ထဲ ၀င္ေရာက္ လာလိမ့္မယ္။ ရဟႏၲာ ဘိကၡဳနီ မႀကီးလည္း ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီး သာသနာမွာ သစၥာေလးပါးကုိ အရင္းဆုံးသိၿပီး ရတၱညဴ ဧတဒဂ္ ဘြဲ႔ထူးႀကီး ကုိလည္း ပရိသတ္ အလယ္မွာ ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံရလိမ့္မယ္” လုိ႔ ဗ်ာဒိတ္စကား (ဗ်ာဒိတၱ၊ ၀်ာဒိပၲ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ပ်က္ျခင္း အေၾကာင္းကုိ ရည္ၫႊန္း၍ မိန္႔ျမြက္ အပ္ေသာ ဘုရား စကားေတာ္) ျမြက္ၾကား ခဲ႔တယ္ေလ။

အေမ႔ဆုေတာင္းေတြ ျပည့္ပါၿပီ

(စိရပၸဘုတိ ယံ မယွံ၊ ပတၳိတံ အဇၨ သိဇၩေတ။ အာနႏၵေဘရိကာေလာယံ၊ ကိ ံ ေ၀ါ အႆူဟိ ပုတၱိကာ။)

ဒါနဲ႔ ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီး ျဖစ္ခြင့္ရဖုိ႔ ျဖည့္က်င့္ခဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း ဆိုတဲ႕ ကာလ အတုိင္းအတာဟာ သာမန္ လူေတြ အတြက္ေတာ့ တေမွ်ာ္ တေခၚႀကီး ျဖစ္ေပမယ့္ ဘုရားအေမ သိပ္ျဖစ္ခ်င္ ေနတဲ႔ တုိ႔အတြက္ေတာ့ ႏွစ္ရက္နဲ႔ တစ္မြန္းတည့္ ေလာက္ပဲ ထင္ခဲ႔တာ။

အဲဒီဘ၀ ကေန နတ္ျပည္ ေရာက္လုိက္ လူ႔ျပည္ ေရာက္လုိက္နဲ႕ ဘ၀အမ်ိဳးမ်ိဳး က်င္လည္ခဲ့ ရတယ္။ အဲဒီ ဘ၀ေတြမွ ကုသုိလ္လုပ္ခြင့္ ရတာနဲ႔ ဘုရားမယ္ေတာ္ ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ဆုေတာင္း လုိက္တာ။ အဲ မွတ္မွတ္ရရ ကုသုိလ္ျပဳတာ ေတြထဲမွာ ပေစၥကဗုဒၶါ ဘုရားရွင္ ၅၀၀-ကုိ ဆြမ္းလုပ္ေၾကြးရတဲ႔ ကုသုိလ္ထူးလည္း ပါေသးတယ္။ ဘာရမလဲ အဲဒီ ကုသုိလ္ ထူးကုိလည္း ဘုရားအေမ ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ဆုေတာင္း လုိက္တာေပါ့ကြယ္။

အုိ္… သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ မငုိေၾကြး ၾကပါနဲ႕ကြယ္။ အေမေလ… ဒီေန႔ ဒီဘ၀မွာေတာ့ အေမ႔ဆုေတာင္း ျပည့္ခဲ႔ပါၿပီကြယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသာကေတြ လိမ္းက်ံေနတဲ႕ မ်က္ရည္စေတြနဲ႕ မငိုေၾကြး ၾကပါနဲ႔ကြယ္။ ဆုေတာင္း ျပည့္၀တဲ႔၊ ခႏၶာ့၀န္ေတြ ရုတ္သိမ္းလုိ႔ ၿငိမ္းေတာ့မယ့္ အေမ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ၾကပါ သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔ရယ္။

ဆက္ရန္ -

၀န္ခံခ်က္

ဤစာမူမ်ားကုိ သုတၱႏၲ ပိဋက၊ ခုဒၵကနိကာယ္၊ အပါဒါနပါဠိေတာ္ ဒုတိယအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၉၇-မွ ၂၈၈-အထိ၊ ဂါထာေပါင္း ၁၉၀-ေက်ာ္တုိ႔မွ ထုတ္ႏႈတ္၍ ၃-လပုိင္း၊ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္တြင္ ဧရာ၀တီတုိင္း၌ စာေရးသူ ေဟာၾကားခဲ႔ဖူးေသာ “အေမ ေက်နပ္ပါၿပီ သားရယ္” တရားေတာ္ကုိ အေျခခံလ်က္ အင္တာနက္ စာဖတ္သူတုိ႔ အတြက္ ညီငယ္ ေမာင္ဖုိးသားမွ တဆင့္ ျပန္လည္ ဓမၼဒါန ျပဳျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေမာင္ပညာ (မန္းတကၠသုိလ္)
pyinyar08@gamil.com
ဘန္ဘာမ္းရုေက်ာင္းတုိက္၊ ဘန္ေကာင္ႏြိဳင္းရပ္ကြက္၊
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ။


ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား

4/6/2009, MON:, 2:51:19 PM