စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္းကုိ စဥ္းစားျခင္း
ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒ စာအုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး လြတ္လပ္စြာ ေတြးတတ္သူ မိတ္ေဆြတစ္ဦးနဲ႔ အေျခအတင္ ေျပာခဲ့ရဖူးတယ္။ ဒီစာအုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သူနဲ႔အျမင္မတူတာေတြရွိတယ္။ မတူတဲ့ အျမင္ေတြကုိ တုိက္ရုိက္ ေဆြးေႏြးၾကဖုိ႔ သေဘာတူၾကတယ္။ အနည္းငယ္လည္း ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။
လက္ေတြ႔မွာနည္းနည္းေျပာၾကရုံနဲ႔
"ဦးေအးေမာင္ဟာ အေနာက္တုိင္းက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ အျမင္ေတြကုိ သုံးသပ္ျပတာ၊ ေကာက္ခ်က္ဆြဲျပတာ" ဆုိတာမွာ တစ္ခ်က္ "ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ စာအုပ္မွာ ဆင္ဆာေတြမ်ားလြန္းလုိ႔ စာေရးဆရာရဲ႔ အဆုိမ်ားမွာ ဆုိလုိရင္းအတုိင္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္" ဆုိတဲ့ ေနရာမွာတစ္ခ်က္ သေဘာတူမိသြားျပီး ေဆြးေႏြးလုိတဲ့ ဆႏၵမ်ား နည္းနည္းစီ ေလ်ာ့သြားၾကတယ္။
စာအုပ္တစ္အုပ္လုံး ကုိယ္စီရတဲ့အထိ ေစာင့္ၾကမယ္ဆုိျပီး ဆုိင္းငံ့အေနနဲ႔ ထားထားၾကတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဒီေလာက္မကြဲလြဲပါ။ ညွိႏွုိင္းလက္ခံျပီး တူသင့္သမွ်တူ၍ လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲႏုိင္ေသာ ေဘာင္အတြင္းမွာပဲ ရွိေနတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ ဦးေအးေမာင္ ေျပာဖူးတဲ့ အခ်က္ေတြထဲက တခ်ိဳ႔ကုိ လူအမ်ား အလြန္အကၽြံ လက္ခံ ေျပာဆုိေနၾကတာေတြ႔ရတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ တကယ္ကုိ ယုံၾကည္ျပီး ေျပာဆုိေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစကားေတြက အခ်ိဳ႔ကုိေတာ့ ေစာဒကတက္ပါမယ္။
ေလာေလာဆယ္ "အခန္း(၁)မွာ ပါတဲ့ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔စဥ္းစားဆင္ျခင္မွု" ဆုိတဲ့ အပုိင္းက စကားရပ္အခ်ိဳ႔ကုိေတာ့ ဆြဲထုတ္ျပီး ျပထားခ်င္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ အဲဒီစကားကုိ အေျခခံျပီး ေတြးေခၚစဥ္းစားတတ္သူေတြက သူတုိ႔ရဲ႔ ေတြးေခၚစဥ္းစားႏုိင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ အလြန္အမင္းအားကုိးျပီး ေခတ္ပညာ သိပ္မတတ္တဲ့ ေရွးလူၾကီးအခ်ိဳ႔နဲ႔ စာေပသိပ္မလုိက္စားဘဲ ရုိးရုိးသားသား ဘာသာတရားကုိ ၾကည္ညိဳတဲ့ သာမန္လူအခ်ိဳ႔ကုိ အထင္ေသး စကားေျပာၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။
(၁)"ကမာၻ.ဘာသာ အယူ၀ါဒမ်ား တြင္ မည္သည္. ဘာသာ၀ါဒ သည္ စၪ္းစားေ၀ဖန္ မွဳ ကိုအမ်ားဆံုးအားေပးပါသနည္း။ မည္သည္.ဘာသာတရားသည္ လူတို.အား အစစအရာရာကို စၪ္းစားဆင္ၿခင္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရန္ အေလးအနက္ ေဟာၾကားခဲ.ပါသနည္းဟု ေမးပါက ဗုဒၶဝါဒကို ကြ်ႏု္ပ္တို.ညြန္ၿပရေပလိမ္.မည္။
ဗုဒၶဝါဒသည္ ‘ပစၥတၲံ ေဝဒိတေဗာၻ ‘ ဟူေသာ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ႏွင္.အညီ မိမိပညာဉာဏ္ၿဖင္. သိၿမင္နားလည္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရမည္. ဝါဒၿဖစ္၏။
အဂုၤတၱရနိကာယ္၌ ဗုဒၶသည္ ကာလာမ အမ်ိဳးသားတုိ.အား အၾကင္စကားသည္ ေရွးအစၪ္အလာစကားၿဖစ္ေသာေၾကာင္. ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ မိမိတို. ၾကည္ညိဳေလးစားေသာ ဆရာရဟန္းပုဏၰားတို.၏ စကားၿဖစ္ေသာေၾကာင္.လည္းေကာင္းထိုစကားကို မ်က္စိမွိတ္လက္ခံၿခင္းမၿပဳဘဲ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ေဝဖန္ဆန္းစစ္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ၾကရန္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ဘဒၵိယ မင္းသားအား လည္း ထိုနည္းအတူ ေဟာေတာ္မူ၏ (အဂုၤတၱရနိကာယ္ စတုကၠနိပါတ္ ဘဒၵိယလိစၧဝီသုတ္ )။ စင္စစ္ ဗုဒၶသည္ တပည္.ရဟန္းတို.က မိမိအား ၾကည္ညိဳေသာေၾကာင္. မိမိတရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္း ကိုမလိုလားေခ်။
“ရဟန္းတို. သင္တို.သည္ ငါဘုရားကို ၾကည္ညိဳေလးစားသၿဖင္.ငါ၏ တရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္းသည္ မသင္.။ သင္တို.သည္ ကိုယ္တိုင္ဉာဏ္ၿဖင္. ထိုးထြင္းသိၿမင္ေသာ တရားကိုသာလ်ွင္ ယံုၾကည္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။”
(မဇၩိမနိကာယ္၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္)"
ဲ
(၂)" ပညာဉာဏ္ၿဖင္. ဆင္ ၿခင္သံုးသပ္ၿပီးမွ လက္ ခံ ယံုၾကည္ေသာ ၿမန္မာ ဗုဒၶ၀ါဒီတို. မွာ. အလြန္ နည္းပါး လွေၾကာင္း ယံုမွား ဖြယ္ ရာ မရွိေခ်။"
အဲဒီ စကားႏွစ္ရပ္ပါပဲ။ ဦးေအးေမာင္ဟာ အေနာက္တုိင္းသားမ်ားရဲ႔ သုေတသနျပဳခ်က္ သက္သက္မ်ားကုိ ဆြဲထုတ္ျပီး သုံးသပ္ျပတယ္ ဆုိတာကုိေလးေလးနက္နက္ မွတ္ထားေစလုိပါတယ္။( အေနာက္တုိင္းသား မ်ားဟာ ကမၼ၀ါဒ ရဟႏၲာ မဂ္ဖုိလ္ပညာ စတာေတြကုိ ဖယ္ျပီးမွ သုေတသန ျပဳထားပါတယ္။) ဒါေၾကာင့္ ဒီစာအုပ္ထဲပါသမွ်ဟာ ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ အျမင္ရယ္လုိ႔ခ်ည္း တစ္ဖက္သတ္ ယူဆလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါဟာ လြတ္လပ္စြာေတြးသူ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ကုိသတိေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီစကားကုိ အျမဲ သတိထားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆ
၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိပဲ ပညာရွိပုဂၢိဳလ္လုိ႔ ဆုိရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာမရတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား အလြန္နည္းပါးတယ္ ဆုိတဲ့ အမွတ္(၂) စကားရပ္ကေတာ့ (သာမန္အဓိပၸါယ္ အေနနဲ႔ေတာ့) မွန္မွာပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ အမွတ္(၁) စကားကုိၾကည့္ရင္ ပညာဥာဏ္ဆုိတာဟာ ေတြးေခၚစဥ္းစားျခင္းကုိ ဦးေအးေမာင္က ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ၾကည့္ပါ။
"မည္သည္.ဘာသာတရားသည္ လူတို.အား အစစအရာရာကို စၪ္းစားဆင္ၿခင္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရန္ အေလးအနက္ ေဟာၾကားခဲ.ပါသနည္းဟု ေမးပါက ဗုဒၶဝါဒကို ကြ်ႏု္ပ္တို.ညြန္ၿပရေပလိမ္.မည္။ "
ဆုိတဲ့ စကားကုိၾကည့္ျပီးသိႏုိင္တယ္။ ကာလေဒသအလုိက္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ သုံးစြဲရင္ ဒီစကား ရပ္ေတြဟာ သင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ စကားရပ္ေတြကုိ လူအခ်ိဳ႔ ေရလုိက္လြဲ သုံးစြဲသလုိ ျမန္မာဗုဒၵ၀ါဒီ ေတြကုိ ရည္ရြယ္ျပီးေတာ့ အလြန္အကၽြံ သုံးစြဲရင္ မသင့္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ဒီစကားဟာ အျပည့္အစုံ မမွန္ေသးလုိ႔ပဲ။
ရုိးရုိးေတြးၾကည့္ျခင္း
စဥ္းစားတယ္ဆုိတဲ့ ကိစၥဟာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒီလုိစဥ္းစားႏုိင္ဖုိ႔ကုိပဲ ငယ္ငယ္တည္းက သင္လာၾကေပမဲ့ ေတြးေခၚ စဥ္းစားႏုိင္စြမ္းဟာ ေသတဲ့အထိ ျပည့္စုံသြားတယ္လုိ႔ မရွိဘူး။ ေရွးကလူေတြ ေတြးေခၚတာနဲ႔ ေနာက္လူေတြ ေတြးေခၚတာနဲ႔လည္း မတူႏိုင္ဘူး။ တျခားစီပဲ။ ဗဟုသုတျပည့္စုံသူ ေတြးတာနဲ႔ ဗဟုသုတမရွိသူ ေတြးတာလည္း မတူႏုိင္ဘူး။ ၾကီးသူငယ္သူ ေတြးေခၚတာေတြ စဥ္းစားဆင္ျခင္တာေတြ မတူႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ ကုိ အလြန္အကၽြံ အထင္ၾကီးတာ အားျပဳတာဟာ သိပ္မမွန္ပါဘူး။
ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဘယ္လုိမွ မေတြးေခၚ မစဥ္းစားႏုိင္တဲ့ အလြန္ညံ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ေခ်ခၽြတ္လာခဲ့တယ္။ ဒါကုိ သတိျပဳသင့္တယ္။ သံသယေမးခြန္းနဲ႔ လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႔ရဲ႔ ေမးခြန္းကုိမေျဖဘဲ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ ကမၼ႒ာန္း ေပးတာကုိၾကည့္ရင္ ျမတ္စြာဘုရား အမွန္တကယ္ အေလးထားတာက တရားအားထုတ္ေစလုိျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိသင့္တယ္။ တခ်ိဳ႔က ျမတ္စြာဘုရားကုိ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခင္မင္ၾကည္ညိဳလုိ႔ တရားအားထုတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ အတင္းတုိက္တြန္းလုိ႔ အားထုတ္ရတယ္။ တခ်ိဳ႔က ေရာဂါေပ်ာက္ခ်င္လုိ႔ အားထုတ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္ အားထုတ္ တရားအားထုတ္ျဖစ္ဖုိ႔က အဓိကပါပဲ။
တရားအားထုတ္ျပီး ေသာတာပတၱိမဂ္ ရတဲ့ အခါ ဘုရားတရားသံဃာနဲ႔ စပ္တဲ့ ယုံမွားတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အလုိလုိေျပေပ်ာက္ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ (အဲဒီ မဂ္ပညာနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ပရိယာယ္အားျဖင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ ျပည့္စုံသူလုိ႔ ေခၚမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ )
ေတြးေခၚဥာဏ္နဲ႔ မေတြးေခၚ မသုံးသပ္ႏုိင္ေပမဲ့လည္း တရားအားထုတ္ဖုိ႔ သဒၶါဆႏၵ၀ီရိယ ရွိရင္ လုံေလာက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ဦးေအးေမာင္ကုိးကားတဲ့
“ရဟန္းတို. သင္တို.သည္ ငါဘုရားကို ၾကည္ညိဳေလးစားသၿဖင္.ငါ၏ တရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္းသည္ မသင္.။ သင္တို.သည္ ကိုယ္တိုင္ဉာဏ္ၿဖင္. ထိုးထြင္းသိၿမင္ေသာ တရားကိုသာလ်ွင္ ယံုၾကည္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။”
(မဇၩိမနိကာယ္၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္)"
ဆုိတဲ့ ဘုရားစကားဟာ စဥ္းစားဥာဏ္ကုိ ဆုိလုိတာမဟုတ္။ တရားအားထုတ္ျပီး မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာနဲ႔ ထုိးထြင္းသိျမင္တာကုိ ဆုိလုိတာပါ ဆုိတာ ရွင္းလင္း သိသာေနပါတယ္။
ေတြးေခၚစဥ္းစားရုံနဲ႔ တရားအမွန္ကုိ မသိႏုိင္ေၾကာင္း၊ စာေပဖတ္ရွုရုံႏွင့္လည္း အနက္မွန္ကုိ မသိႏုိင္ေၾကာင္း (ဆရာေကာင္းရဲ႔ အယူအဆနဲ႔ တရားအားထုတ္မွု မပါရင္ အနက္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ခက္ပါတယ္) အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဖာ္ျပခဲ့တာကုိ သတိျပဳရပါမယ္။
ေတြးေခၚဆင္ျခင္အားနည္းတဲ့ သဒၶါမ်ားတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶ၀ါဒီ အခ်ိဳ႔ေတြလည္းပဲ ေသေဘးကုိေၾကာက္ျခင္း စတဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရငး္ တရားမ်ားကုိ သိျမင္သြားၾကတာ ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
"ပညာဉာဏ္ၿဖင္. ဆင္ ၿခင္သံုးသပ္ၿပီးမွ လက္ ခံ ယံုၾကည္ေသာ ၿမန္မာ ဗုဒၶ၀ါဒီတို. မွာ. အလြန္ နည္းပါး လွေၾကာင္း ယံုမွား ဖြယ္ ရာ မရွိေခ်။"
ဆုိတဲ့ စကားရပ္ မွန္သည့္တုိင္ေအာင္ ဒီစကားရပ္ဟာ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း ဥာဏ္ထက္သူမ်ားက ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းသူမ်ား ကုိ အရာရာ အသုံးမက်သူမ်ားဟု ႏွိပ္နယ္ ျပစ္မွားရာတြင္ သုံးစြဲရမည့္ စကားရပ္မဟုတ္ေပ။
မိမိတုိ႔သည္ အတိတ္ကံႏွင့္ ပစၥဳပၸန္ ကာလ ေဒသ ပေယာဂမ်ားအရ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ ထက္ေသာ္လည္း ၀ိပႆနာဥာဏ္ မရျခင္းအရာ၌ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းသူအခ်ိဳ႔ႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္ေၾကာင္း အႏၶပုထုဇဥ္ခ်ည္း သာလ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္အတုိင္း သိထားရပါမယ္။
"ရုပ္တရား နာမ္တရားမွ်သာရွိသည္၊ အတၱေကာင္မရွိ ဟူမွ် ဗဟုသုတ ျပည့္စုံရုံမွ်ႏွင့္ တရားအားထုတ္၍လည္း ျဖစ္သည္ တရားအားထုတ္၍ ေသာတာပတၱိမဂ္ရလွ်င္ ဒိ႒ိႏွင့္ ၀ိစိကိစၧာကင္းသျဖင့္ ဗုဒၶ၀ါဒအေပၚခုိင္ျမဲေသာ ယုံၾကည္မွုသဒၶါတရား ျဖစ္သည္" စသည္ျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ထားေသာ မဟာစည္ဆရာေတာ္၏ အဆုံးအျဖတ္တစ္ခုကုိ အလ်င္းသင့္ေသာအခါ တင္ျပပါမယ္။
အထက္က ဆုိခဲ့တဲ့ မိမိ၏ အေတြးအေခၚ စကားရပ္မ်ားဟာ အလြန္အကၽြံ မျဖစ္ေအာင္ သတိေပးေသာ စကားရပ္မွ်ျဖစ္ျပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ အသင့္အတင့္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ေသာ သူမ်ားအတြက္ သံေ၀ဂမ်ား ျဖစ္ပြားႏုိင္ပါတယ္။ စိတ္ႏွလုံးသိမ္ေမြ႔သူမ်ား ၾကားတြင္ အျငင္းပြားမွု တစ္စုံတစ္ရာလည္း ျဖစ္ဖြယ္မရွိေလာက္ဟု ယူဆသျဖင့္ ထုိက္သင့္သေလာက္ ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒ စာအုပ္ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၀ါဒီမဟုတ္သူမ်ား သဒၶါတရား မရွိေသးသူမ်ား စိတ္၀င္စားသြားတာ အက်ိဳးရွိသြားတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား သဒၶါတရား ရွိျပီးသူမ်ား အတြက္ကေတာ့ လယ္တီဆရာေတာ္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ စတဲ့ ပရိယတ္ ပ႗ိပတ္ခုိင္မာတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႔ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားက ပုိမို အက်ိဳးရွိပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ပါတယ္။
ႏွစ္ျခိဳက္ေတြးထုိက္ဖြယ္တစ္စုံတစ္ရာ ရၾကပါေစ။
လက္ေတြ႔မွာနည္းနည္းေျပာၾကရုံနဲ႔
"ဦးေအးေမာင္ဟာ အေနာက္တုိင္းက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ အျမင္ေတြကုိ သုံးသပ္ျပတာ၊ ေကာက္ခ်က္ဆြဲျပတာ" ဆုိတာမွာ တစ္ခ်က္ "ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ စာအုပ္မွာ ဆင္ဆာေတြမ်ားလြန္းလုိ႔ စာေရးဆရာရဲ႔ အဆုိမ်ားမွာ ဆုိလုိရင္းအတုိင္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္" ဆုိတဲ့ ေနရာမွာတစ္ခ်က္ သေဘာတူမိသြားျပီး ေဆြးေႏြးလုိတဲ့ ဆႏၵမ်ား နည္းနည္းစီ ေလ်ာ့သြားၾကတယ္။
စာအုပ္တစ္အုပ္လုံး ကုိယ္စီရတဲ့အထိ ေစာင့္ၾကမယ္ဆုိျပီး ဆုိင္းငံ့အေနနဲ႔ ထားထားၾကတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဒီေလာက္မကြဲလြဲပါ။ ညွိႏွုိင္းလက္ခံျပီး တူသင့္သမွ်တူ၍ လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲႏုိင္ေသာ ေဘာင္အတြင္းမွာပဲ ရွိေနတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ ဦးေအးေမာင္ ေျပာဖူးတဲ့ အခ်က္ေတြထဲက တခ်ိဳ႔ကုိ လူအမ်ား အလြန္အကၽြံ လက္ခံ ေျပာဆုိေနၾကတာေတြ႔ရတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ တကယ္ကုိ ယုံၾကည္ျပီး ေျပာဆုိေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစကားေတြက အခ်ိဳ႔ကုိေတာ့ ေစာဒကတက္ပါမယ္။
ေလာေလာဆယ္ "အခန္း(၁)မွာ ပါတဲ့ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔စဥ္းစားဆင္ျခင္မွု" ဆုိတဲ့ အပုိင္းက စကားရပ္အခ်ိဳ႔ကုိေတာ့ ဆြဲထုတ္ျပီး ျပထားခ်င္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ အဲဒီစကားကုိ အေျခခံျပီး ေတြးေခၚစဥ္းစားတတ္သူေတြက သူတုိ႔ရဲ႔ ေတြးေခၚစဥ္းစားႏုိင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ အလြန္အမင္းအားကုိးျပီး ေခတ္ပညာ သိပ္မတတ္တဲ့ ေရွးလူၾကီးအခ်ိဳ႔နဲ႔ စာေပသိပ္မလုိက္စားဘဲ ရုိးရုိးသားသား ဘာသာတရားကုိ ၾကည္ညိဳတဲ့ သာမန္လူအခ်ိဳ႔ကုိ အထင္ေသး စကားေျပာၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။
ဦးေအးေမာင္ရဲ႔စကား
(၁)"ကမာၻ.ဘာသာ အယူ၀ါဒမ်ား တြင္ မည္သည္. ဘာသာ၀ါဒ သည္ စၪ္းစားေ၀ဖန္ မွဳ ကိုအမ်ားဆံုးအားေပးပါသနည္း။ မည္သည္.ဘာသာတရားသည္ လူတို.အား အစစအရာရာကို စၪ္းစားဆင္ၿခင္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရန္ အေလးအနက္ ေဟာၾကားခဲ.ပါသနည္းဟု ေမးပါက ဗုဒၶဝါဒကို ကြ်ႏု္ပ္တို.ညြန္ၿပရေပလိမ္.မည္။
ဗုဒၶဝါဒသည္ ‘ပစၥတၲံ ေဝဒိတေဗာၻ ‘ ဟူေသာ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ႏွင္.အညီ မိမိပညာဉာဏ္ၿဖင္. သိၿမင္နားလည္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရမည္. ဝါဒၿဖစ္၏။
အဂုၤတၱရနိကာယ္၌ ဗုဒၶသည္ ကာလာမ အမ်ိဳးသားတုိ.အား အၾကင္စကားသည္ ေရွးအစၪ္အလာစကားၿဖစ္ေသာေၾကာင္. ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ မိမိတို. ၾကည္ညိဳေလးစားေသာ ဆရာရဟန္းပုဏၰားတို.၏ စကားၿဖစ္ေသာေၾကာင္.လည္းေကာင္းထိုစကားကို မ်က္စိမွိတ္လက္ခံၿခင္းမၿပဳဘဲ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ေဝဖန္ဆန္းစစ္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ၾကရန္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ဘဒၵိယ မင္းသားအား လည္း ထိုနည္းအတူ ေဟာေတာ္မူ၏ (အဂုၤတၱရနိကာယ္ စတုကၠနိပါတ္ ဘဒၵိယလိစၧဝီသုတ္ )။ စင္စစ္ ဗုဒၶသည္ တပည္.ရဟန္းတို.က မိမိအား ၾကည္ညိဳေသာေၾကာင္. မိမိတရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္း ကိုမလိုလားေခ်။
“ရဟန္းတို. သင္တို.သည္ ငါဘုရားကို ၾကည္ညိဳေလးစားသၿဖင္.ငါ၏ တရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္းသည္ မသင္.။ သင္တို.သည္ ကိုယ္တိုင္ဉာဏ္ၿဖင္. ထိုးထြင္းသိၿမင္ေသာ တရားကိုသာလ်ွင္ ယံုၾကည္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။”
(မဇၩိမနိကာယ္၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္)"
ဲ
(၂)" ပညာဉာဏ္ၿဖင္. ဆင္ ၿခင္သံုးသပ္ၿပီးမွ လက္ ခံ ယံုၾကည္ေသာ ၿမန္မာ ဗုဒၶ၀ါဒီတို. မွာ. အလြန္ နည္းပါး လွေၾကာင္း ယံုမွား ဖြယ္ ရာ မရွိေခ်။"
အဲဒီ စကားႏွစ္ရပ္ပါပဲ။ ဦးေအးေမာင္ဟာ အေနာက္တုိင္းသားမ်ားရဲ႔ သုေတသနျပဳခ်က္ သက္သက္မ်ားကုိ ဆြဲထုတ္ျပီး သုံးသပ္ျပတယ္ ဆုိတာကုိေလးေလးနက္နက္ မွတ္ထားေစလုိပါတယ္။( အေနာက္တုိင္းသား မ်ားဟာ ကမၼ၀ါဒ ရဟႏၲာ မဂ္ဖုိလ္ပညာ စတာေတြကုိ ဖယ္ျပီးမွ သုေတသန ျပဳထားပါတယ္။) ဒါေၾကာင့္ ဒီစာအုပ္ထဲပါသမွ်ဟာ ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ အျမင္ရယ္လုိ႔ခ်ည္း တစ္ဖက္သတ္ ယူဆလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါဟာ လြတ္လပ္စြာေတြးသူ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ကုိသတိေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီစကားကုိ အျမဲ သတိထားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆ
၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိပဲ ပညာရွိပုဂၢိဳလ္လုိ႔ ဆုိရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာမရတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား အလြန္နည္းပါးတယ္ ဆုိတဲ့ အမွတ္(၂) စကားရပ္ကေတာ့ (သာမန္အဓိပၸါယ္ အေနနဲ႔ေတာ့) မွန္မွာပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ အမွတ္(၁) စကားကုိၾကည့္ရင္ ပညာဥာဏ္ဆုိတာဟာ ေတြးေခၚစဥ္းစားျခင္းကုိ ဦးေအးေမာင္က ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ၾကည့္ပါ။
"မည္သည္.ဘာသာတရားသည္ လူတို.အား အစစအရာရာကို စၪ္းစားဆင္ၿခင္ၿပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရန္ အေလးအနက္ ေဟာၾကားခဲ.ပါသနည္းဟု ေမးပါက ဗုဒၶဝါဒကို ကြ်ႏု္ပ္တို.ညြန္ၿပရေပလိမ္.မည္။ "
ဆုိတဲ့ စကားကုိၾကည့္ျပီးသိႏုိင္တယ္။ ကာလေဒသအလုိက္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ သုံးစြဲရင္ ဒီစကား ရပ္ေတြဟာ သင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ စကားရပ္ေတြကုိ လူအခ်ိဳ႔ ေရလုိက္လြဲ သုံးစြဲသလုိ ျမန္မာဗုဒၵ၀ါဒီ ေတြကုိ ရည္ရြယ္ျပီးေတာ့ အလြန္အကၽြံ သုံးစြဲရင္ မသင့္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ဒီစကားဟာ အျပည့္အစုံ မမွန္ေသးလုိ႔ပဲ။
ရုိးရုိးေတြးၾကည့္ျခင္း
စဥ္းစားတယ္ဆုိတဲ့ ကိစၥဟာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒီလုိစဥ္းစားႏုိင္ဖုိ႔ကုိပဲ ငယ္ငယ္တည္းက သင္လာၾကေပမဲ့ ေတြးေခၚ စဥ္းစားႏုိင္စြမ္းဟာ ေသတဲ့အထိ ျပည့္စုံသြားတယ္လုိ႔ မရွိဘူး။ ေရွးကလူေတြ ေတြးေခၚတာနဲ႔ ေနာက္လူေတြ ေတြးေခၚတာနဲ႔လည္း မတူႏိုင္ဘူး။ တျခားစီပဲ။ ဗဟုသုတျပည့္စုံသူ ေတြးတာနဲ႔ ဗဟုသုတမရွိသူ ေတြးတာလည္း မတူႏုိင္ဘူး။ ၾကီးသူငယ္သူ ေတြးေခၚတာေတြ စဥ္းစားဆင္ျခင္တာေတြ မတူႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ ကုိ အလြန္အကၽြံ အထင္ၾကီးတာ အားျပဳတာဟာ သိပ္မမွန္ပါဘူး။
ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဘယ္လုိမွ မေတြးေခၚ မစဥ္းစားႏုိင္တဲ့ အလြန္ညံ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ေခ်ခၽြတ္လာခဲ့တယ္။ ဒါကုိ သတိျပဳသင့္တယ္။ သံသယေမးခြန္းနဲ႔ လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႔ရဲ႔ ေမးခြန္းကုိမေျဖဘဲ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ ကမၼ႒ာန္း ေပးတာကုိၾကည့္ရင္ ျမတ္စြာဘုရား အမွန္တကယ္ အေလးထားတာက တရားအားထုတ္ေစလုိျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိသင့္တယ္။ တခ်ိဳ႔က ျမတ္စြာဘုရားကုိ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခင္မင္ၾကည္ညိဳလုိ႔ တရားအားထုတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ အတင္းတုိက္တြန္းလုိ႔ အားထုတ္ရတယ္။ တခ်ိဳ႔က ေရာဂါေပ်ာက္ခ်င္လုိ႔ အားထုတ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္ အားထုတ္ တရားအားထုတ္ျဖစ္ဖုိ႔က အဓိကပါပဲ။
တရားအားထုတ္ျပီး ေသာတာပတၱိမဂ္ ရတဲ့ အခါ ဘုရားတရားသံဃာနဲ႔ စပ္တဲ့ ယုံမွားတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အလုိလုိေျပေပ်ာက္ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ (အဲဒီ မဂ္ပညာနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ပရိယာယ္အားျဖင့္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ ျပည့္စုံသူလုိ႔ ေခၚမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ )
ေတြးေခၚဥာဏ္နဲ႔ မေတြးေခၚ မသုံးသပ္ႏုိင္ေပမဲ့လည္း တရားအားထုတ္ဖုိ႔ သဒၶါဆႏၵ၀ီရိယ ရွိရင္ လုံေလာက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ဦးေအးေမာင္ကုိးကားတဲ့
“ရဟန္းတို. သင္တို.သည္ ငါဘုရားကို ၾကည္ညိဳေလးစားသၿဖင္.ငါ၏ တရားကို လက္ခံယံုၾကည္ၿခင္းသည္ မသင္.။ သင္တို.သည္ ကိုယ္တိုင္ဉာဏ္ၿဖင္. ထိုးထြင္းသိၿမင္ေသာ တရားကိုသာလ်ွင္ ယံုၾကည္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။”
(မဇၩိမနိကာယ္၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္)"
ဆုိတဲ့ ဘုရားစကားဟာ စဥ္းစားဥာဏ္ကုိ ဆုိလုိတာမဟုတ္။ တရားအားထုတ္ျပီး မဂ္ပညာ ဖုိလ္ပညာနဲ႔ ထုိးထြင္းသိျမင္တာကုိ ဆုိလုိတာပါ ဆုိတာ ရွင္းလင္း သိသာေနပါတယ္။
ေတြးေခၚစဥ္းစားရုံနဲ႔ တရားအမွန္ကုိ မသိႏုိင္ေၾကာင္း၊ စာေပဖတ္ရွုရုံႏွင့္လည္း အနက္မွန္ကုိ မသိႏုိင္ေၾကာင္း (ဆရာေကာင္းရဲ႔ အယူအဆနဲ႔ တရားအားထုတ္မွု မပါရင္ အနက္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ခက္ပါတယ္) အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဖာ္ျပခဲ့တာကုိ သတိျပဳရပါမယ္။
ေတြးေခၚဆင္ျခင္အားနည္းတဲ့ သဒၶါမ်ားတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶ၀ါဒီ အခ်ိဳ႔ေတြလည္းပဲ ေသေဘးကုိေၾကာက္ျခင္း စတဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရငး္ တရားမ်ားကုိ သိျမင္သြားၾကတာ ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
"ပညာဉာဏ္ၿဖင္. ဆင္ ၿခင္သံုးသပ္ၿပီးမွ လက္ ခံ ယံုၾကည္ေသာ ၿမန္မာ ဗုဒၶ၀ါဒီတို. မွာ. အလြန္ နည္းပါး လွေၾကာင္း ယံုမွား ဖြယ္ ရာ မရွိေခ်။"
ဆုိတဲ့ စကားရပ္ မွန္သည့္တုိင္ေအာင္ ဒီစကားရပ္ဟာ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း ဥာဏ္ထက္သူမ်ားက ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းသူမ်ား ကုိ အရာရာ အသုံးမက်သူမ်ားဟု ႏွိပ္နယ္ ျပစ္မွားရာတြင္ သုံးစြဲရမည့္ စကားရပ္မဟုတ္ေပ။
မိမိတုိ႔သည္ အတိတ္ကံႏွင့္ ပစၥဳပၸန္ ကာလ ေဒသ ပေယာဂမ်ားအရ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ ထက္ေသာ္လည္း ၀ိပႆနာဥာဏ္ မရျခင္းအရာ၌ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းသူအခ်ိဳ႔ႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္ေၾကာင္း အႏၶပုထုဇဥ္ခ်ည္း သာလ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း အမွန္အတုိင္း သိထားရပါမယ္။
"ရုပ္တရား နာမ္တရားမွ်သာရွိသည္၊ အတၱေကာင္မရွိ ဟူမွ် ဗဟုသုတ ျပည့္စုံရုံမွ်ႏွင့္ တရားအားထုတ္၍လည္း ျဖစ္သည္ တရားအားထုတ္၍ ေသာတာပတၱိမဂ္ရလွ်င္ ဒိ႒ိႏွင့္ ၀ိစိကိစၧာကင္းသျဖင့္ ဗုဒၶ၀ါဒအေပၚခုိင္ျမဲေသာ ယုံၾကည္မွုသဒၶါတရား ျဖစ္သည္" စသည္ျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ထားေသာ မဟာစည္ဆရာေတာ္၏ အဆုံးအျဖတ္တစ္ခုကုိ အလ်င္းသင့္ေသာအခါ တင္ျပပါမယ္။
အထက္က ဆုိခဲ့တဲ့ မိမိ၏ အေတြးအေခၚ စကားရပ္မ်ားဟာ အလြန္အကၽြံ မျဖစ္ေအာင္ သတိေပးေသာ စကားရပ္မွ်ျဖစ္ျပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ အသင့္အတင့္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ေသာ သူမ်ားအတြက္ သံေ၀ဂမ်ား ျဖစ္ပြားႏုိင္ပါတယ္။ စိတ္ႏွလုံးသိမ္ေမြ႔သူမ်ား ၾကားတြင္ အျငင္းပြားမွု တစ္စုံတစ္ရာလည္း ျဖစ္ဖြယ္မရွိေလာက္ဟု ယူဆသျဖင့္ ထုိက္သင့္သေလာက္ ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဦးေအးေမာင္ရဲ႔ ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒ စာအုပ္ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၀ါဒီမဟုတ္သူမ်ား သဒၶါတရား မရွိေသးသူမ်ား စိတ္၀င္စားသြားတာ အက်ိဳးရွိသြားတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား သဒၶါတရား ရွိျပီးသူမ်ား အတြက္ကေတာ့ လယ္တီဆရာေတာ္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ စတဲ့ ပရိယတ္ ပ႗ိပတ္ခုိင္မာတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႔ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားက ပုိမို အက်ိဳးရွိပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ပါတယ္။
ႏွစ္ျခိဳက္ေတြးထုိက္ဖြယ္တစ္စုံတစ္ရာ ရၾကပါေစ။
0 comments:
Post a Comment