ပါကဒါနပရိယာယစတုကၠ (အက်ဳိးေပးအလွည့္အစဥ္အားျဖင့္ ကံ ၄ မ်ဳိး )

ယခင္ပုိ႔စ္မ်ားတြင္ ကာလအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လုပ္ငန္းအားျဖင့္ေသာလည္းေကာင္း ကံ (၄)မ်ဳိးစီ ရွိေၾကာင္းကုိ ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။
ယခုတဖန္…အက်ဳိးေပးအလွည့္အစဥ္အားျဖင့္ ကံ ၄ မ်ဳိး ရွိေၾကာင္းကုိလည္း ေရးသားလုိပါသည္။
၎ကုိ ပါဠိဘာသာျဖင့္…ပါကဒါနပရိယာယစတုကၠ ဟု ေခၚသည္။

အက်ဳိးေပး အလွည့္အစဥ္ အားျဖင့္ ကံ ၄မ်ဳိး တုိ႔မွာ…

1. ဂရုကံ
2. အာသႏၷကံ
3. အာစိဏၰကံ
4. ကဋတၲာကံ…တုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။

ဂရုကကံ

ဂရုကကံ ဆုိသည္မွာ..ၾကီးေလးေသာကံ၊ အားၾကီးေသာကံ ျဖစ္သည္။
ေသျပီးေနာက္.. ဒုတိယဘ၀၌ မုခ်မေသြ အက်ဳိးေပးျမဲေသာ အားၾကီးေသာကံ ျဖစ္သည္။
ဂရုကကံ၌…ကုသုိလ္ဂရုကကံ ႏွင့္ အကုသုိလ္ဂရုကကံ ဟု၍ (၂)မ်ဳိး ရွိ၏။

ကုသုိလ္ဂရုကကံမွာ..မဟဂၢဳတ္ကုသုိလ္ကံမ်ဳိးကုိ ဆုိလုိသည္။
မဟဂၢဳတ္ကုသုိလ္ကံဆုိသည္မွာ… ဒါန သီလ စေသာ ကာမကုသုိလ္တုိ႔ထက္ သာလြန္ အဆင့္ျမင့္ေသာ စ်ာန္ကုသုိလ္မ်ဳိးကုိဆုိ၏။
ရူပကုသုိလ္ ႏွင့္ အရူပကုသုိလ္တုိ႔သည္ အဆင့္ျမင့္ေသာ အစြမ္းထက္ေသာ စ်ာန္ကုသုိလ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

ရူပကုသုိလ္ (၅)ပါး ရွိ၏။

1. ပထမစ်ာန္ကုသုိလ္၊
2. ဒုတိယစ်ာန္ကုသိုလ္၊
3. တတိယစ်ာန္ကုသိုလ္၊
4. စတုတၳစ်ာန္ကုသုိလ္၊
5. ပဥၥမစ်ာန္ကုသုိလ္ တုိ႔ ျဖစ္၏။

အရူပကုသုိလ္ (၄)ပါး ရွိသည္။

1. အာကာသာနဥၥာယတနကုသုိလ္၊
2. ၀ိညာဏဥၥာယတနကုသုိလ္၊
3. အာကိဥၥညာယတနကုသုိလ္၊
4. ေန၀သညာနာသညာယတနကုသုိလ္ တုိ႔ ျဖစ္ၾက၏။

ထုိ ရုပကုသုိလ္ ႏွင့္ အရူပကုသုိလ္မ်ားသည္ပင္ မဟဂၢဳတ္ကုသုိ္လ္မ်ားျဖစ္ၾက၏။
ထုိမဟဂၢဳတ္ကုသုိလ္မ်ားသည္..ကုသုိလ္အရာ၌ အားၾကီးေသာကုသုိလ္ကံမ်ားျဖစ္သည္။
ထုိကံတုိ႔သည္ အားၾကီးေသာေၾကာင့္ မုခ်မေသြ အက်ဳိးေပးျမဲေသာကံမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
စ်ာန္ရျပီး ပုဂၢိဳလ္သည္..ေသလ်င္ ျဗဟၼာ့ျပည္သုိ႔ ဧကန္ ေရာက္၏။..တျခားကံအက်ဳိးမ်ားက ၀င္ေရာက္၍ မတားျမစ္ႏုိင္ေပ။..
ထုိအားၾကီးေသာကုသုိလ္ကံမ်ားကုိ ကုသုိလ္ဂရုကကံဟု ေခၚသည္။

ဂရုကကံကုိ အကုသုိလ္အရာ၌ ဆုိရလ်င္..ပဥၥာနႏၲရိကကံ ပင္ျဖစ္၏။ သာမာန္ သူ႔အသတ္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ပစၥည္းခုိးျခင္း တုိ႔သည္..အကုသုိလ္ဂရုကကံမ်ား မဟုတ္ေသးေပ။
အားၾကီးေသာ အကုသုိလ္ကံျဖစ္သည့္….ပဥၥာနႏၲရိကကံ ဆုိသည္မွာ..

1. အမိ ကုိ သတ္ျခင္း
2. အဖ ကုိ သတ္ျခင္း
3. ရဟႏၲာ ကုိ သတ္ျခင္း၊
4. ဘုရားရွင္ အား ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း၊ ႏွင့္
5. သံဃာအသင္းခြဲျခင္း….စသည့္ ကံၾကီးမ်ား ျဖစ္သည္။

ထုိအကုသုိလ္ကံၾကီးမ်ား၌လည္း..အျပစ္အၾကီးဆုံးကံမွာ.. သံဃာအသင္းခြဲျခင္း ျဖစ္သည္။
ဒုတိယအားျဖင့္ အျပစ္ၾကီးေသာကံမွာ ဘုရားရွင္အား ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း ျဖစ္သည္။
တတိယအေနျဖင့္ အျပစ္ၾကီးေလးေသာကံမွာ…ရဟႏၲာ ကို သတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေနာက္ အျပစ္ၾကီးေသာကံမွာ..အမိ ၊ အဖ တုိ႔ကုိ သတ္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
အမိ ႏွင့္ အဖ တုိ႔တြင္လည္း သီလခ်င္း တူညီေနလ်င္..အမိကုိ သတ္ျခင္းက..ပုိ၍ အျပစ္ၾကီးမားေပသည္။
ပဥၥာနႏၱရိယကံ ရွိခဲ့သူသည္ ဧကန္မုခ် အ၀ီစိငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ရေပမည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဂရုကကံ ဆုိသည္မွာ..ကုသုိလ္အရာမွာျဖစ္ေစ အကုသုိလ္အရာမွာျဖစ္ေစ အက်ဳိးေပးျမဲေသာ အားၾကီးေသာ ကံမ်ဳိးကုိ ဆုိ၏။

အာသႏၷကံ

အာသႏၷကံဆုိသည္မွာ…

1. ေသခါနီးအခ်ိန္၌ ကပ္၍ျပဳေသာ ကုသုိလ္ (သုိ႔) အကုသုိလ္ ေစတနာ (ကံ) ျဖစ္သည္။
2. ေရွးက ျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံတခုခုအား…ေသခါနီးအခ်ိန္၌ အမွတ္ရကာ ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္မိေသာ ကုသုိလ္(သုိ႔) အကုသုိ္လ္ ေစတနာ(ကံ) ျဖစ္သည္။

အာသႏၷကံ၌လည္း ကုသုိလ္ အာသႏၷကံ ႏွင့္ အကုသုိလ္ အာသႏၷကံ ဟူ၍ ၂ မ်ဳိးရွိ၏။
အာသႏၷကံသည္ အေရးၾကီးသည္။ မေသခင္ မိမိသည္ (ဒါန သီလ စေသာ) ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္မ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္ျငားလည္း..ေသခါနီးအခ်ိန္၌ စိတ္ဆုိးမႈ ေဒါသျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စြဲလမ္းမႈ ေလာဘျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း..စေသာ
စိတ္အေႏွာက္အယွက္တခုခုျဖင့္ ေသဆုံးသြားခဲ့လ်င္ ဒုတိယဘ၀၌ မေကာင္းေသာ ဘုံဘ၀သုိ႔ က်ေရာက္ေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ေသခါနီးအခ်ိန္၌ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါးကုိ အာရုံျပဳ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊
မိမိ၏ ျမတ္ေသာဒါနကုိလည္းေကာင္း၊ သင္ယူမွတ္သားခဲ့ဖူးေသာ တရားဓမၼမ်ားကုိလည္းေကာင္း အာရုံျပဳ၍ စိတ္ထား ေကာင္းေကာင္း ရွိဖုိ႔ရန္ လုိအပ္ေပမည္။
သုိ႔မွသာလ်င္ ဒုတိယဘ၀၌ ေကာင္းရာ သုဂတိဘ၀သုိ႔ ေရာက္ႏုိင္ေပမည္။

အာစိဏၰကံ

ေန႔စဥ္ မျပတ္ ေလ့က်က္ ျပဳလုပ္ေသာ ကုသုိလ္ (သုိ႔မဟုတ္) အကုသုိလ္ ေစတနာ (ကံ)မ်ဳိးျဖစ္သည္။
(သုိ႔မဟုတ္) တၾကိမ္ျပဳဖူး၍ မျပတ္ ေအာက္ေမ့ သတိရအပ္ေသာ ကုသုိလ္ (သုိ႔မဟုတ္) အကုသုိလ္ ေစတနာ (ကံ)မ်ဳိးျဖစ္သည္။

ေန႔စဥ္ ဘုရားရွိခုိးျခင္း၊ ပုတီးစိပ္ျခင္း၊ တရားထုိင္ျခင္း..စသည္တုိ႔သည္ ကုသုိလ္ အာစိဏၰကံမ်ား ျဖစ္သည္။
ေန႔စဥ္ ဆဲဆုိျခင္း၊ အရက္ေသာက္ျခင္း၊ သတ္ျဖတ္ျခင္း စသည္တုိ႔သည္ အကုသုိလ္ အာစိဏၰကံမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ကုသုိလ္အာစိဏၰကံသည္ အမွန္ပင္ အားကုိးရေပသည္။ ထုိကုသုိလ္အာစိဏၰကံသည္ပင္လ်င္ ေသခါနီး၌ ကုသုိလ္အာသႏၷကံ ျဖစ္သြားတတ္ေပသည္။
အျမဲတမ္း အေလ့အက်င့္ ျပဳထားေသာေၾကာင့္ ေသခါနီးအခ်ိန္၌ ေကာင္းရာ အာရုံမ်ား မိမိစိတ္တြင္ ထင္ေပၚလာနုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။

ကဋတၲာကံ
ဂရုကကံ၊ အာသႏၷကံ၊ အာစိဏၰကံ အေျခအေနသုိ႔ မေရာက္တတ္ဘဲ ဤဘ၀၌ သာမာန္ျပဳလုပ္အပ္ေသာ ကံမ်ဳိးျဖစ္သည္။
ေရွးကံ(၃)ပါးမွလြတ္ေသာ ရံခါျပဳေသာ ကုသုိလ္ (သုိ႔မဟုတ္) အကုသုိလ္ သာမည(သာမာန္)ကံမ်ားပင္ ျဖစ္၏။

အထက္၌ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ထုိကံ ၄ မ်ဳိးတုိ႔၏ အက်ဳိးေပးအစဥ္ အလွည့္မွာ..

ဂရုကကံ ရွိလ်င္…ကရုကကံသည္ ဦးစြာ အက်ဳိးေပးမယ္..
ဂရုကကံ မရွိခဲ့လ်င္..အာသႏၷကံ သည္ အက်ဳိးေပးမည္..
ဂရုကကံလည္း မရွိ ၊ အာသႏၷကံလည္း မရွိခဲ့လ်င္..အာစိဏၰကံသည္ ၀င္ေရာက္ အက်ဳိးေပးမည္။
ဂရုကကံ၊ အာသႏၷကံ၊ အာစိဏၰကံ တုိ႔ ၃ ခုလုံးမရွိမွသာလ်င္..သာမာန္ ကဋတၲာကံမ်ား အက်ဳိးေပးမည္။

ေသခါနီးအခ်ိန္၌ ကပ္၍ ျပဳလုပ္ေသာ အာသႏၷကံသည္..အေလ့အက်င့္ မျပတ္ ျပဳလုပ္လာခဲ့ေသာ အာစိဏၰကံထက္ ဦးစြာ အက်ဳိးေပးတတ္သည္။

က်မ္းဂန္၌လာေသာ ဥပမာတခုမွာ..
ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ညေန ႏြားမ်ားကုိ ျခံထဲသြင္းေသာအခါ..ေနာက္ဆုံးမွ မသန္မစြမ္း ႏြားအုိၾကီးသည္..အတြင္းထဲထိ မ၀င္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ..ျခံအ၀၌ပင္ ရွိေနေပမည္။
မနက္ ျခံတံခါး ဖြင့္ေပးလုိက္ေသာအခါ ဦးစြာ ထြက္ရမည္မွာ..ျခံ၀ႏွင့္ နီးေသာ ထုိ ႏြာအုိၾကီး ျဖစ္ေပမည္။

ထုိ႔အတူပင္ အာသႏၷကံ ႏွင့္ အာစိဏၰကံ တုိ႔၌လည္း အာသႏၷကံသည္ (ေသခါနီး) အနီး၌ ကပ္၍ျပဳလုိက္ေသာကံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိကံသည္ ဦးစြာ အက်ဳိးေပးတတ္ေပသည္။

ဤသည္မွာ အက်ဳိးေပးအစဥ္အားျဖင့္ ကံ(၄)မ်ဳိးတုိ႔ ျဖစ္ေပသည္။

ေအာက္ပါ စာမ်က္ႏွာ ႏွင့္ အသံဖုိင္မွ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပထားသည္။
စာမ်က္ႏွာ ၆၇- ၇၂ - အဘိဓမၼာသင္တန္းပုိ႔ခ်ခ်က္မ်ား(တတိယတြဲ) - ေဒါက္တာသီလာနႏၵာဘိ၀ံသ
ပုိ႔ခ်ခ်က္ အမွတ္စဥ္ (၁၂) - ဓမၼဗ်ဴဟာ ေဒၚခင္လွတင္

Download article as PDF

Category: ကံ ကံ၏အက်ဳိး | Tags: ကံ ကံ၏အက်ဳိး | Leave a Comment