ကာသိ (အၯကာသိ) ေထရီ အပိုင္း-၂
ထို႔ေၾကာင့္ ဘိကၡဳနီ ရဟန္းမိန္းမတို႔ထံတြင္ ရဟန္းျပဳ၍ ‘ဧကေတာ ဥပသမၸဒ’ ပဥၥင္းမ အျဖစ္သို႔ ေရာက္၏။ ေနာက္တြင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သို႔ သြား၍ ျမတ္စြာဘုရား အထံေတာ္၌ ‘ဥဘေတာ ဥပသမၸႏၷ’ ပဥၥင္းျပဳရန္ က်န္ေသး၏။
ထိုဘိကၡဳနီမ သာဝတၳိျပည္သို႔ သြားမည့္ သတင္းကို ပါပဓုတၱ လူေဟာ့ရမ္းတို႔ ၾကားသိၾက၏။ သူတို႔သည္ ျပည့္တန္ဆာမ ဘဝတြင္ ငါးရာ တစ္ေထာင္ မေပးႏိုင္ခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ယခုခရီး ထြက္လွ်င္ ဝိုင္းဝန္း ဖမ္းယူရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾက၏။ ဘိကၡဳနီမသည္ ျမတ္စြာဘုရား ထံေတာ္သို႔ လာခ်င္ပါလ်က္ မလာဝံ့ေၾကာင္းကို ျမတ္စြာဘုရား သိေတာ္မူရန္ ေလွ်ာက္ထားရေတာ့သည္။
သတၱဝါမ်ားကို သနားေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုဘိကၡဳနီမ၏ အခက္အခဲကို ၾကားသိရလွ်င္ ‘အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေဝ၊ ဒူေတနပိ ဥပသမၸာေဒတံု’ ဟူေသာ ဂါထာကို မိန္႔ေတာ္မူကာ တမန္ျဖင့္လည္း ပဥၥင္းခံျခင္းကို ခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘိကၡဳနီမသည္ ‘ဒူေတာဥပသမၸဒါ’ ပဥၥင္းမအျဖစ္သို႔ ရရွိေလ၏။
ကာသိ (အၯကာသိ) ေထရီ အပိုင္း-၃ နိဂံုး
ကႆပျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္က ရဟန္းမိန္းမ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ျဗဟၼစာရီ ကုသိုလ္ကံ တိုက္တြန္းရကား ရဟန္းမိန္းမ ဒူေတာ ဥပသမၸဒါ ပဥၥင္းမ အျဖစ္ကို ရ၍ ကမၼဌာန္းကို အားထုတ္လွ်င္ ရဟႏၲာမ ျဖစ္ေတာ္မူေလ၏။ ရဟႏၲာမ ျဖစ္ေတာ္မူေသာအခါ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါး၊ ပဋိသမ႓ိဒါေလးပါးျဖင့္ ျပည့္စံု၍ တန္ခိုးႀကီးလွေပသည္။ ထို အရွင္မသည္ ဤသို႔ ေဟာေတာ္မူ၏။
“ကာသိတိုင္း ဇနပုဒ္ ျဖစ္ေသာ နိဂံုးၿမိဳ႕ႀကီးသည္ အၾကင္မွ်ေလာက္ က်ယ္ဝန္း၏။ ထိုမွ်ေလာက္ က်ယ္ဝန္းသေရြ႕ ငါ့အား အခြန္ထြက္ေသာ ေငြသည္ျဖစ္၏။ ထိုကာသိတိုင္း ဇနပုဒ္ႀကီးကို အဖိုးျဖတ္ျခင္း ျပဳၿပီး သူေဌးသမီးျဖစ္၍ အဆင္းလွေသာ ငါ့ကို ကာသိခြန္ထြက္ ေငြတစ္ဝက္ျဖင့္ အဖိုးထိုက္သည္ ထား၏။
“ထို႔ေနာက္ ပဥၥင္းျဖစ္ေသာအခါ လွသည္ဟု ဆိုေသာ အဆင္းရုပ္တရားတြင္ ျဖစ္ပ်က္ရႈၾကည့္ ၿငီးေငြ႔ဘိလ်က္ ျဖစ္ပ်က္ရႈၾကည့္ ၿငီးေငြ႔ဘိေသာ၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္သိ ၿငီးေငြ႔ျခင္း ရွိေသာ၊ ျဖစ္ပ်က္မျမင္ အလွျမင္၍ ခင္မင္စံုမက္ ႏွစ္သက္စြဲလမ္းျခင္း လြတ္ကင္းေလၿပီ။
“တစ္ဖန္ ျဖစ္ပ်က္သံသရာသို႔ ျဖစ္ပ်က္ႀကိမ္ဖန္ အတန္တန္ မက်င္လည္ဘဲ ေနရေတာ့အံ့။ ပု၊ ဒိ၊ အာ ဟူေသာ ဝိဇၨာသံုးပါးကို မ်က္ေမွာက္ျပဳအပ္ၿပီ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္ကို ၿပဳရေပၿပီ”။
0 comments:
Post a Comment