( ၁၈ ) မေကာင္းမႈကို ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း
မေကာင္းမႈကို ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ေကာင္းျမတ္ေသာမဂၤလာ ျဖစ္သည္။
တနည္းအားျဖင့္-ႀကီးပြားျခင္း၏ အေၾကာင္းတရပ္ ျဖစ္သည္။
တရံေရာအခါ မိခင္တဦးသည္ ခင္ပြန္းေသဆံုးသျဖင့္ သား-လုလင္ႏွစ္ေယာက္ကို အားကိုးအားထားျပဳ၍ ေနထိုင္သည္။ သားႏွစ္ေယာက္သည္လည္း မိခင္ကို ရိုေသစြာ လုပ္ေကၽြးျပဳစုၾကသည္။
တေန႔ေသာအခါ မိခင္ ဖ်ားနာသည္။ ေရာဂါျပင္းသျဖင့္ ေဆးဆရာကိုေခၚယူျပသည္။ ေဆးဆရာက လူနာ၏ ေရာဂါကို စမ္းသပ္ျပီးေနာက္ ညီအကိုႏွစ္ဦးအား သင္တို႔မိခင္၏ ေရာဂါသည္ ယုန္သားဓာတ္စာ ေကၽြးရမည္- ဟူ၍ ဆိုသည္။ ဤတြင္ အကိုသည္ ညီငယ္အား-ေတာသို႔သြား၍ ယုန္ေထာင္ပါ။ ယုန္သားကို ရေအာင္ယူခဲ့ပါ-ဟူ၍ ဆို၏။
ညီငယ္လည္း ယုန္ေထာင္ရန္ ေတာသို႔သြားသည္။ ေတာစပ္သို႔ အေရာက္တြင္ ယုန္ငယ္တေကာင္ကို ေတြ႔သည္။ အလြယ္တကူပင္ ယုန္ငယ္ကို ဖမ္းယူလိုက္သည္။ ယုန္ကေလးမွာ ေၾကာက္ရြံ႔သျဖင့္ တကိုယ္လံုး တုန္ေနရွာ သည္။ ညီငယ္သည္ မိမိလက္တြင္း ေရာက္ေနေသာ ယုန္ကေလး၏ ျဖစ္အင္ကို ၾကည့္ကာ စာနာစိတ္ျဖစ္ေပၚ သြားသည္။ သတၱ၀ါဆိုသည္မွာ ေသရမည္ကို ေၾကာက္ၾကသူခ်ည္းပင္။ ငါလည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ငါ့မိခင္လည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ယုန္ကေလးလည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ငါ့မိခင္ အသက္မေသေအာင္ ယုန္ကေလးအသက္ကို သတ္ရမည္ဆိုသည္မွာ တရားပါသေလာ-ဟူ၍ ေတြးေတာဆင္ျခင္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ယုန္ကေလးကို မသတ္သင့္-ဟူ၍ ဆံုးျဖတ္ကာ လႊတ္လိုက္သည္။ ယုန္ငယ္လည္း ၀မ္းသာအားရ ထြက္ေျပးသြားသည္။
ညီငယ္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာ္ အကိုႀကီးအား အက်ိဳးအေၾကာင္း ျပန္ေျပာသည္။ အကိုႀကီးက မေက်နပ္။ သင္သည္ မိခင္အက်ိဳးကို ပစ္ပယ္သူျဖစ္သည္-ဟုဆိုကာ ႀကိမ္းေမာင္းျပစ္တင္သည္။ ဤတြင္ မိခင္က-သားငယ္မွာ အျပစ္မရွိ၊ သားငယ္၏ ေဆာင္ရြက္မႈသည္ မွန္ကန္သည္။ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း တည္းဟူေသာ မေကာင္းမႈသည္ မေကာင္း-ဟုဆိုကာ သားငယ္၏ ျပဳမူမႈကို အားရ၀မ္းသာ သာဓုေခၚေလသည္။
ထိုစဥ္ ညီငယ္က-ကၽြႏ္ုပ္သည္ သိတတ္သည့္အရြယ္ကစ၍ သိလ်က္နဲ႔ သူတပါး အသက္ကို မသတ္ခဲ့ပါ။ ဤစကားသည္ မွန္ေသာသစၥာစကား ျဖစ္သည္။ ဤစကား မွန္ပါက မိခင္၏ေရာဂါသည္ ပိန္းၾကာဖက္တြင္ ေရမတင္သလို ကင္းစင္ပေပ်ာက္ပါေစသတည္း-ဟူ၍ သစၥာျပဳ၏။
ထိုမွန္ေသာသစၥာစကားေၾကာင့္ မိခင္၏ေရာဂါမွာ ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္ကင္းသြားေလသည္။
(က်မ္းကိုး။ အ႒သာလိနီ အ႒ကထာ၊ စကၠနဥပါသကာ၀တၳဳ၊ ပရိတ္ႀကီးနိႆယသစ္။)
( မင္းယုေ၀ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၃-ဇန္န၀ါရီလ )
တနည္းအားျဖင့္-ႀကီးပြားျခင္း၏ အေၾကာင္းတရပ္ ျဖစ္သည္။
တရံေရာအခါ မိခင္တဦးသည္ ခင္ပြန္းေသဆံုးသျဖင့္ သား-လုလင္ႏွစ္ေယာက္ကို အားကိုးအားထားျပဳ၍ ေနထိုင္သည္။ သားႏွစ္ေယာက္သည္လည္း မိခင္ကို ရိုေသစြာ လုပ္ေကၽြးျပဳစုၾကသည္။
တေန႔ေသာအခါ မိခင္ ဖ်ားနာသည္။ ေရာဂါျပင္းသျဖင့္ ေဆးဆရာကိုေခၚယူျပသည္။ ေဆးဆရာက လူနာ၏ ေရာဂါကို စမ္းသပ္ျပီးေနာက္ ညီအကိုႏွစ္ဦးအား သင္တို႔မိခင္၏ ေရာဂါသည္ ယုန္သားဓာတ္စာ ေကၽြးရမည္- ဟူ၍ ဆိုသည္။ ဤတြင္ အကိုသည္ ညီငယ္အား-ေတာသို႔သြား၍ ယုန္ေထာင္ပါ။ ယုန္သားကို ရေအာင္ယူခဲ့ပါ-ဟူ၍ ဆို၏။
ညီငယ္လည္း ယုန္ေထာင္ရန္ ေတာသို႔သြားသည္။ ေတာစပ္သို႔ အေရာက္တြင္ ယုန္ငယ္တေကာင္ကို ေတြ႔သည္။ အလြယ္တကူပင္ ယုန္ငယ္ကို ဖမ္းယူလိုက္သည္။ ယုန္ကေလးမွာ ေၾကာက္ရြံ႔သျဖင့္ တကိုယ္လံုး တုန္ေနရွာ သည္။ ညီငယ္သည္ မိမိလက္တြင္း ေရာက္ေနေသာ ယုန္ကေလး၏ ျဖစ္အင္ကို ၾကည့္ကာ စာနာစိတ္ျဖစ္ေပၚ သြားသည္။ သတၱ၀ါဆိုသည္မွာ ေသရမည္ကို ေၾကာက္ၾကသူခ်ည္းပင္။ ငါလည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ငါ့မိခင္လည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ယုန္ကေလးလည္း ေသရမည္ကို ေၾကာက္သည္။ ငါ့မိခင္ အသက္မေသေအာင္ ယုန္ကေလးအသက္ကို သတ္ရမည္ဆိုသည္မွာ တရားပါသေလာ-ဟူ၍ ေတြးေတာဆင္ျခင္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ယုန္ကေလးကို မသတ္သင့္-ဟူ၍ ဆံုးျဖတ္ကာ လႊတ္လိုက္သည္။ ယုန္ငယ္လည္း ၀မ္းသာအားရ ထြက္ေျပးသြားသည္။
ညီငယ္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာ္ အကိုႀကီးအား အက်ိဳးအေၾကာင္း ျပန္ေျပာသည္။ အကိုႀကီးက မေက်နပ္။ သင္သည္ မိခင္အက်ိဳးကို ပစ္ပယ္သူျဖစ္သည္-ဟုဆိုကာ ႀကိမ္းေမာင္းျပစ္တင္သည္။ ဤတြင္ မိခင္က-သားငယ္မွာ အျပစ္မရွိ၊ သားငယ္၏ ေဆာင္ရြက္မႈသည္ မွန္ကန္သည္။ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း တည္းဟူေသာ မေကာင္းမႈသည္ မေကာင္း-ဟုဆိုကာ သားငယ္၏ ျပဳမူမႈကို အားရ၀မ္းသာ သာဓုေခၚေလသည္။
ထိုစဥ္ ညီငယ္က-ကၽြႏ္ုပ္သည္ သိတတ္သည့္အရြယ္ကစ၍ သိလ်က္နဲ႔ သူတပါး အသက္ကို မသတ္ခဲ့ပါ။ ဤစကားသည္ မွန္ေသာသစၥာစကား ျဖစ္သည္။ ဤစကား မွန္ပါက မိခင္၏ေရာဂါသည္ ပိန္းၾကာဖက္တြင္ ေရမတင္သလို ကင္းစင္ပေပ်ာက္ပါေစသတည္း-ဟူ၍ သစၥာျပဳ၏။
ထိုမွန္ေသာသစၥာစကားေၾကာင့္ မိခင္၏ေရာဂါမွာ ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္ကင္းသြားေလသည္။
(က်မ္းကိုး။ အ႒သာလိနီ အ႒ကထာ၊ စကၠနဥပါသကာ၀တၳဳ၊ ပရိတ္ႀကီးနိႆယသစ္။)
( မင္းယုေ၀ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၃-ဇန္န၀ါရီလ )
0 comments:
Post a Comment