ေၾကြး
ေမာင္ထြန္းဦးသည္ ငါ့မွာ ဆပ္စရာေၾကြးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္-ဟု သူ႔ကိုယ္သူ ယူဆထား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ထဲတြင္ မလြတ္လပ္၊ မေပါ့ပါးသကဲ့သို႔ ခံစားရ၏။ သူ႔အေပၚ ေၾကြးအမ်ားဆံုး ရွိေနသူ ႏွစ္ဦးရွိ၏။ တဦးကား ေလာကႀကီးတြင္ မရွိေတာ့။ ေမာင္ထြန္းဦး ၃-ႏွစ္သား အရြယ္ကပင္ လူ႔ေလာကႀကီးမွ ထိုေၾကြးရွင္သည္ အျပီးအပိုင္ ထြက္ခြါသြားခဲ့ေလျပီ။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ထြန္းဦး၌ လူ႔ေလာကႀကီးမွ ထြက္ခြါသြားေသာ ထိုေၾကြးရွင္၏ ေၾကြးတို႔ကို ဆပ္လိုသည့္စိတ္ကား အျမဲရွိေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုသြားေလေသာ ေၾကြးရွင္အစား က်န္ရွိေနေသာ ေၾကြးအမ်ားဆံုး ေၾကြးရွင္၏ ေၾကြးတို႔ကို ေက်သြားေအာင္ အတိုးခ်ကာ ဆပ္ေပးလိုစိတ္ ျပင္းျပလ်က္ရွိေန၏။
ေမာင္ထြန္းဦးသည္ ၾကားနာမွတ္သားထားဖူးေသာ ဘုရားစကားေတာ္အရ ေၾကြးအမ်ားဆံုး ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးတို႔ကို အမ်ားဆပ္ေနက် ဆပ္နည္းျဖင့္ ဆပ္၍ မေက်ႏိုင္ေၾကာင္းကို သိရွိထား၏။ ေၾကြးယူသူက ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးကို ပုခံုးႏွစ္ဖက္ေပၚတြင္ တင္ျပီး အသက္တရာရွည္လွ်င္ အႏွစ္တရာပတ္လံုး လိုေလေသးမရွိရေအာင္ အစြမ္းကုန္ ျပဳစု လုပ္ေကၽြးကာ ေက်းဇူးေၾကြးဆပ္ေပးေစဦးေတာ့ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးကို ဆပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္ေသး၊ မေက်ေသးတဲ့။ ျမတ္ႏိုးႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ ရတနာမ်ားစြာ တည္ရွိရာ ဤမဟာပထ၀ီ ေျမျပင္ႀကီးကို အုပ္စိုးရသည့္ မင္းအျဖစ္ေရာက္ေအာင္ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးကို တင္ေပးေစဦးေတာ့ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြး မေက်ေသးဘူးတဲ့။ ဤဘုရားစကားေတာ္တို႔ကို ေမာင္ထြန္းဦး ၾကားနာမွတ္သားထားဖူးသည္။
ထိုေၾကြးရွင္တို႔၏ ေၾကြးတို႔ကို ေက်ေအာင္ဆပ္နည္းကို ျမတ္စြာဘုရားစကားေတာ္အရ သိရွိထား၏။ ျမတ္စြာဘုရားက မိန္႔ၾကားထားသည္မွာ-
သဒၶါ မရွိေသးလွ်င္ သဒၶါရွိလာေအာင္
သီလ မရွိေသးလွ်င္ သီလရွိလာေအာင္
ဒါန မရွိေသးလွ်င္ ဒါနရွိလာေအာင္
တရားအသိပညာ မရွိေသးလွ်င္ တရားအသိပညာ ရွိလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါတဲ့။
ဒါမွ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးေတြ ေက်ပါတယ္တဲ့။
ေမာင္ထြန္းဦး၏ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးမွာ သူ႔မိခင္ ေဒၚျငိမ္းယဥ္ႏွင့္ ဖခင္ဦးထြန္းစတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔မိခင္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပီးျဖစ္၍ ကုသိုလ္အဖို႔ဘာဂကို အမွ်ေပးေ၀၍ ေက်းဇူးေၾကြးဆပ္ေပးရံုမွတပါး အျခားနည္းလမ္း မရွိေတာ့ျပီ၊ အသက္ထင္ရွား ရွိေနေသးေသာ သူ႔ဖခင္ကိုကား သဒၶါ၊ သီလ၊ ဒါန၊ ပညာ ရွိလာေအာင္ ႀကိဳးစားေပးရေပဦးမည္။ မည္သို႔ ႀကိဳးစားရအံ႔နည္း-ဟု ေမာင္ထြန္းဦး စဥ္းစား၏။ ထိုသို႔စဥ္းစားေသာအခါ သူရႈမွတ္ပြားမ်ား အားထုတ္ခဲ့ဖူးေသာ သတိပ႒ာန္တရားကို ရႈမွတ္ပြားမ်ားခြင့္သာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းသည္သာ သူ႔ဖခင္၏ ေက်းဇူးေၾကြးကို ေက်ေအာင္ဆပ္ေပးရာ ေရာက္၏-ဟု အေျဖရလာ၏။
သို႔ေသာ္ သူ႔ဖခင္က တရားအားထုတ္ရန္ စိတ္ပါ၀င္စားမႈ မရွိေသးသည္က ခက္ေန၏။ သူ႔ဖခင္သည္ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ရန္ စိတ္သန္သူတဦး ျဖစ္သည္။ အိမ္၏ကိစၥထက္ ရပ္ရြာကိစၥက ပို၍ မ်ားေန၏။ အိမ္၏ ကိစၥတို႔၌ လစ္ဟင္းသျဖင့္ စီးပြားေရးလည္း ယိုင္စျပဳလာ၏။ သူ႔ကို ရပ္ရြာသူ၊ ရပ္ရြာသားတို႔ႏွင့္ ရပ္ရြာ၀န္းက်င္မွ လူတို႔က ေက်နပ္သေဘာက်ေသာ္လည္း သူ႔အိမ္သူ အိမ္သားႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးတို႔ကား အိမ္ကိစၥတို႔ လစ္ဟင္း၍ အားရေက်နပ္ၾကပံု မေပၚ။ သို႔ေသာ္ အမ်ားအက်ိဳး သယ္ပိုးလိုေသာ သူ႔၀ါသနာအရ သူကား ေနာက္မဆုတ္။ ေလာကီလူမႈေရးကိစၥတို႔ႏွင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ျပီး ဥပုသ္ေစာင့္ တရားထိုင္ဖို႔ဘက္ ဦးမလွည့္ႏိုင္ေသးေသာ သူ႔ဖခင္ကို ေမာင္ထြန္းဦးက အားမရ။ တရားအားထုတ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အရာမထင္။ မေအာင္ျမင္။
တေန႔တြင္ သူ႔ဖခင္ ရန္ကုန္သို႔သြားဖို႔ အခြင့္ၾကံဳလာ၏။ သူ႔ဖခင္သည္ မံုရြာခရိုင္၊ အရာတာ္ျမိဳ႔နယ္၊ စပါးတြင္းရြာသား ျဖစ္၍ စစ္ကိုင္းျမိဳ႔ႏွင့္ မႏၲေလးျမိဳ႔တို႔သုိ႔ အေရာက္မ်ား၏။ သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔သို႔ကား တေခါက္မွ် မေရာက္ဖူးေသး။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးကိုလည္း ဖူးခ်င္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရန္ကုန္သို႔ သြားေလျပီ။ ရန္ကုန္သို႔ သူ႔ဖခင္ ေရာက္သြားေသာအခါ ေမာင္ထြန္းဦး၏ ဆႏၵ၊ ေမာင္ထြန္းဦး၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း အထေျမာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေလျပီ။ သူ႔ဖခင္သည္ သူ႔အစီအစဥ္အရ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာတြင္ တရား၀င္၍ အားထုတ္ေလသည္။
သစ္သီးသည္ မွည့္ခ်ိန္ မတန္ေသးဘဲ မည္မွ်ပင္မွည့္ေအာင္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း မွည့္၍မရ။ မွည့္ခ်ိန္တန္မွသာ မွည့္လာရ၏။ ေမာင္ထြန္းဦးသည္ သူ႔ဖခင္၏ အေျခအေနကို သစ္သီးပမာ နားလည္သြား၏။ ေမာင္ထြန္းဦးသည္ သူခံစားခဲ့ရသည့္ တရားအရသာကို သူ႔ဖခင္ ခံစားခြင့္သာေနျပီျဖစ္၍ သူ႔ရင္မွာ ပီတိေတြ ေ၀ေနေလျပီ။ သူ႔ဖခင္သည္ ၂-လနီးပါး တရားအားထုတ္သြား၏။ သူ႔ဖခင္၏ ေက်းဇူးေၾကြးေတြ ေက်ေအာင္ဆပ္ေသာနည္းျဖင့္ ေက်းဇူးေၾကြး ေပးဆပ္လိုက္ရေပသည္။ တရားအားထုတ္ျပီး၍ ရြာသုိ႔ျပန္လာေသာ သူ႔ဖခင္၏ အသြင္အျပင္ကို ျမင္ေတြ႔ၾကရသူ ရြာသူရြာသားအေပါင္းႏွင့္ ရြာပတ္၀န္းက်င္မွ လူတို႔က သူ႔ဖခင္ကို အံ႔အားသင့္ေနၾကေလ၏။ အေျပာအဆို အျပဳအမူ သေဘာထားတို႔သည္ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲသြားေလသည္။
သူ႔ဖခင္သည္ သာသနာေရးဆိုင္ရာ ကိစၥတို႔၌ အားသြန္ခြန္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ေနေလျပီ။ တရားရႈမွတ္၏။ တရားစာအုပ္ေတြ ဖတ္၏။ တရားတိပ္ေခြေတြ နာ၏။ တရားေဆြးေႏြး၏။ တရားအားထုတ္လိုသူတို႔ကို အားေပး၏။ တိုက္တြန္း၏။ ကူညီ၏။ ဥပုသ္ေန႔တိုင္း ဥပုသ္ေစာင့္၏။ တရားပြဲတိုင္း တရားနာရန္ ေရာက္၏။ သူ႔ဖခင္၌ သဒၶါ သီလ ဒါ ပညာတရားတို႔ တည္ရွိတိုးပြားလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးလိုက္ရသျဖင့္ ေမာင္ထြန္းဦးမွာ ၀မ္းသာမဆံုး ရွိေနေလ၏။ သူ႔အေပၚ၌ တင္ရွိေသာ ေက်းဇူးေၾကြးတို႔ကို ဆပ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းလာေပ၏။ လြတ္လပ္သကဲ့သို႔လည္း ခံစားလာရေပ၏။
ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးအေပၚ ယံုၾကည္မႈ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါ၊ သီလေစာင့္လိုသည့္ ဆႏၵ၊ ဒါနျပဳလိုသည့္ ေစတနာ၊ ၀ိပႆနာ အသိပညာတို႔ကို သူ႔ဖခင္အား ေပးလိုက္ေသာ သတိပ႒ာန္တရား၏ စြမ္းအားႏွင့္ ေက်းဇူးကား ႀကီးမားလွပါေပစြဟုေတြးကာ သတိပ႒ာန္တရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ႏွင့္အညီ ညႊန္ၾကားျပသေပးေသာ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ႀကီးအပါအ၀င္ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ေမာင္ထြန္းဦးသည္ စိတ္ျဖင့္ရည္မွန္းကာ အခါခါ ဦးတိုက္ေနမိေလသည္။ စိတ္ထားျပဳျပင္ေရးမွာ သတိပ႒ာန္တရားဟာ အလြန္အေရးပါတယ္-ဟူေသာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ စကားေတာ္ကိုလည္း မ်ားစြာ သေဘာက်ေနေလသည္။ စိတ္ထားျပဳျပင္လိုသူတိုင္း ေမာင္ထြန္းဦး၏ ဖခင္ပမာ သတိပ႒ာန္တရားကို ပြားမ်ားအားထုတ္သင့္ၾကပါသည္။ မိဘတို႔၏ ေက်းဇူးေၾကြးကို ေက်ေအာင္ဆပ္လိုသူတိုင္း မိဘတို႔ကို တရားအားထုတ္ျဖစ္ေအာင္ ေမာင္ထြန္းဦးပမာ ႀကိဳးစားေပးသင့္ၾကပါသည္။
( သာမေဏေက်ာ္ )
ေမာင္ထြန္းဦးသည္ ၾကားနာမွတ္သားထားဖူးေသာ ဘုရားစကားေတာ္အရ ေၾကြးအမ်ားဆံုး ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးတို႔ကို အမ်ားဆပ္ေနက် ဆပ္နည္းျဖင့္ ဆပ္၍ မေက်ႏိုင္ေၾကာင္းကို သိရွိထား၏။ ေၾကြးယူသူက ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးကို ပုခံုးႏွစ္ဖက္ေပၚတြင္ တင္ျပီး အသက္တရာရွည္လွ်င္ အႏွစ္တရာပတ္လံုး လိုေလေသးမရွိရေအာင္ အစြမ္းကုန္ ျပဳစု လုပ္ေကၽြးကာ ေက်းဇူးေၾကြးဆပ္ေပးေစဦးေတာ့ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးကို ဆပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္ေသး၊ မေက်ေသးတဲ့။ ျမတ္ႏိုးႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ ရတနာမ်ားစြာ တည္ရွိရာ ဤမဟာပထ၀ီ ေျမျပင္ႀကီးကို အုပ္စိုးရသည့္ မင္းအျဖစ္ေရာက္ေအာင္ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးကို တင္ေပးေစဦးေတာ့ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြး မေက်ေသးဘူးတဲ့။ ဤဘုရားစကားေတာ္တို႔ကို ေမာင္ထြန္းဦး ၾကားနာမွတ္သားထားဖူးသည္။
ထိုေၾကြးရွင္တို႔၏ ေၾကြးတို႔ကို ေက်ေအာင္ဆပ္နည္းကို ျမတ္စြာဘုရားစကားေတာ္အရ သိရွိထား၏။ ျမတ္စြာဘုရားက မိန္႔ၾကားထားသည္မွာ-
သဒၶါ မရွိေသးလွ်င္ သဒၶါရွိလာေအာင္
သီလ မရွိေသးလွ်င္ သီလရွိလာေအာင္
ဒါန မရွိေသးလွ်င္ ဒါနရွိလာေအာင္
တရားအသိပညာ မရွိေသးလွ်င္ တရားအသိပညာ ရွိလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါတဲ့။
ဒါမွ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦး၏ ေၾကြးေတြ ေက်ပါတယ္တဲ့။
ေမာင္ထြန္းဦး၏ ထိုေၾကြးရွင္ႏွစ္ဦးမွာ သူ႔မိခင္ ေဒၚျငိမ္းယဥ္ႏွင့္ ဖခင္ဦးထြန္းစတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔မိခင္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပီးျဖစ္၍ ကုသိုလ္အဖို႔ဘာဂကို အမွ်ေပးေ၀၍ ေက်းဇူးေၾကြးဆပ္ေပးရံုမွတပါး အျခားနည္းလမ္း မရွိေတာ့ျပီ၊ အသက္ထင္ရွား ရွိေနေသးေသာ သူ႔ဖခင္ကိုကား သဒၶါ၊ သီလ၊ ဒါန၊ ပညာ ရွိလာေအာင္ ႀကိဳးစားေပးရေပဦးမည္။ မည္သို႔ ႀကိဳးစားရအံ႔နည္း-ဟု ေမာင္ထြန္းဦး စဥ္းစား၏။ ထိုသို႔စဥ္းစားေသာအခါ သူရႈမွတ္ပြားမ်ား အားထုတ္ခဲ့ဖူးေသာ သတိပ႒ာန္တရားကို ရႈမွတ္ပြားမ်ားခြင့္သာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းသည္သာ သူ႔ဖခင္၏ ေက်းဇူးေၾကြးကို ေက်ေအာင္ဆပ္ေပးရာ ေရာက္၏-ဟု အေျဖရလာ၏။
သို႔ေသာ္ သူ႔ဖခင္က တရားအားထုတ္ရန္ စိတ္ပါ၀င္စားမႈ မရွိေသးသည္က ခက္ေန၏။ သူ႔ဖခင္သည္ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ရန္ စိတ္သန္သူတဦး ျဖစ္သည္။ အိမ္၏ကိစၥထက္ ရပ္ရြာကိစၥက ပို၍ မ်ားေန၏။ အိမ္၏ ကိစၥတို႔၌ လစ္ဟင္းသျဖင့္ စီးပြားေရးလည္း ယိုင္စျပဳလာ၏။ သူ႔ကို ရပ္ရြာသူ၊ ရပ္ရြာသားတို႔ႏွင့္ ရပ္ရြာ၀န္းက်င္မွ လူတို႔က ေက်နပ္သေဘာက်ေသာ္လည္း သူ႔အိမ္သူ အိမ္သားႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးတို႔ကား အိမ္ကိစၥတို႔ လစ္ဟင္း၍ အားရေက်နပ္ၾကပံု မေပၚ။ သို႔ေသာ္ အမ်ားအက်ိဳး သယ္ပိုးလိုေသာ သူ႔၀ါသနာအရ သူကား ေနာက္မဆုတ္။ ေလာကီလူမႈေရးကိစၥတို႔ႏွင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ျပီး ဥပုသ္ေစာင့္ တရားထိုင္ဖို႔ဘက္ ဦးမလွည့္ႏိုင္ေသးေသာ သူ႔ဖခင္ကို ေမာင္ထြန္းဦးက အားမရ။ တရားအားထုတ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အရာမထင္။ မေအာင္ျမင္။
တေန႔တြင္ သူ႔ဖခင္ ရန္ကုန္သို႔သြားဖို႔ အခြင့္ၾကံဳလာ၏။ သူ႔ဖခင္သည္ မံုရြာခရိုင္၊ အရာတာ္ျမိဳ႔နယ္၊ စပါးတြင္းရြာသား ျဖစ္၍ စစ္ကိုင္းျမိဳ႔ႏွင့္ မႏၲေလးျမိဳ႔တို႔သုိ႔ အေရာက္မ်ား၏။ သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔သို႔ကား တေခါက္မွ် မေရာက္ဖူးေသး။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးကိုလည္း ဖူးခ်င္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရန္ကုန္သို႔ သြားေလျပီ။ ရန္ကုန္သို႔ သူ႔ဖခင္ ေရာက္သြားေသာအခါ ေမာင္ထြန္းဦး၏ ဆႏၵ၊ ေမာင္ထြန္းဦး၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း အထေျမာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေလျပီ။ သူ႔ဖခင္သည္ သူ႔အစီအစဥ္အရ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာတြင္ တရား၀င္၍ အားထုတ္ေလသည္။
သစ္သီးသည္ မွည့္ခ်ိန္ မတန္ေသးဘဲ မည္မွ်ပင္မွည့္ေအာင္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း မွည့္၍မရ။ မွည့္ခ်ိန္တန္မွသာ မွည့္လာရ၏။ ေမာင္ထြန္းဦးသည္ သူ႔ဖခင္၏ အေျခအေနကို သစ္သီးပမာ နားလည္သြား၏။ ေမာင္ထြန္းဦးသည္ သူခံစားခဲ့ရသည့္ တရားအရသာကို သူ႔ဖခင္ ခံစားခြင့္သာေနျပီျဖစ္၍ သူ႔ရင္မွာ ပီတိေတြ ေ၀ေနေလျပီ။ သူ႔ဖခင္သည္ ၂-လနီးပါး တရားအားထုတ္သြား၏။ သူ႔ဖခင္၏ ေက်းဇူးေၾကြးေတြ ေက်ေအာင္ဆပ္ေသာနည္းျဖင့္ ေက်းဇူးေၾကြး ေပးဆပ္လိုက္ရေပသည္။ တရားအားထုတ္ျပီး၍ ရြာသုိ႔ျပန္လာေသာ သူ႔ဖခင္၏ အသြင္အျပင္ကို ျမင္ေတြ႔ၾကရသူ ရြာသူရြာသားအေပါင္းႏွင့္ ရြာပတ္၀န္းက်င္မွ လူတို႔က သူ႔ဖခင္ကို အံ႔အားသင့္ေနၾကေလ၏။ အေျပာအဆို အျပဳအမူ သေဘာထားတို႔သည္ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲသြားေလသည္။
သူ႔ဖခင္သည္ သာသနာေရးဆိုင္ရာ ကိစၥတို႔၌ အားသြန္ခြန္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ေနေလျပီ။ တရားရႈမွတ္၏။ တရားစာအုပ္ေတြ ဖတ္၏။ တရားတိပ္ေခြေတြ နာ၏။ တရားေဆြးေႏြး၏။ တရားအားထုတ္လိုသူတို႔ကို အားေပး၏။ တိုက္တြန္း၏။ ကူညီ၏။ ဥပုသ္ေန႔တိုင္း ဥပုသ္ေစာင့္၏။ တရားပြဲတိုင္း တရားနာရန္ ေရာက္၏။ သူ႔ဖခင္၌ သဒၶါ သီလ ဒါ ပညာတရားတို႔ တည္ရွိတိုးပြားလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးလိုက္ရသျဖင့္ ေမာင္ထြန္းဦးမွာ ၀မ္းသာမဆံုး ရွိေနေလ၏။ သူ႔အေပၚ၌ တင္ရွိေသာ ေက်းဇူးေၾကြးတို႔ကို ဆပ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းလာေပ၏။ လြတ္လပ္သကဲ့သို႔လည္း ခံစားလာရေပ၏။
ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးအေပၚ ယံုၾကည္မႈ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါ၊ သီလေစာင့္လိုသည့္ ဆႏၵ၊ ဒါနျပဳလိုသည့္ ေစတနာ၊ ၀ိပႆနာ အသိပညာတို႔ကို သူ႔ဖခင္အား ေပးလိုက္ေသာ သတိပ႒ာန္တရား၏ စြမ္းအားႏွင့္ ေက်းဇူးကား ႀကီးမားလွပါေပစြဟုေတြးကာ သတိပ႒ာန္တရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ႏွင့္အညီ ညႊန္ၾကားျပသေပးေသာ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ႀကီးအပါအ၀င္ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ေမာင္ထြန္းဦးသည္ စိတ္ျဖင့္ရည္မွန္းကာ အခါခါ ဦးတိုက္ေနမိေလသည္။ စိတ္ထားျပဳျပင္ေရးမွာ သတိပ႒ာန္တရားဟာ အလြန္အေရးပါတယ္-ဟူေသာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ စကားေတာ္ကိုလည္း မ်ားစြာ သေဘာက်ေနေလသည္။ စိတ္ထားျပဳျပင္လိုသူတိုင္း ေမာင္ထြန္းဦး၏ ဖခင္ပမာ သတိပ႒ာန္တရားကို ပြားမ်ားအားထုတ္သင့္ၾကပါသည္။ မိဘတို႔၏ ေက်းဇူးေၾကြးကို ေက်ေအာင္ဆပ္လိုသူတိုင္း မိဘတို႔ကို တရားအားထုတ္ျဖစ္ေအာင္ ေမာင္ထြန္းဦးပမာ ႀကိဳးစားေပးသင့္ၾကပါသည္။
( သာမေဏေက်ာ္ )
0 comments:
Post a Comment