မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးကို..ေဘာင္းဘီ၀တ္ေပးလိုက္တာ..မည္သူေတြလဲဗ်ာ…?
မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးကို..ေဘာင္းဘီ၀တ္ေပးလိုက္တာ..မည္သူေတြလဲဗ်ာ…?
အက္ေဆး
အျမင္
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
အဘေတာသားေခၚ ကၽြန္ေတာ္ ဒီႏွစ္ထဲမွာ မႏၱေလးကို တစ္လ တစ္ေခါက္ႏႈန္းနဲ႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အား..ပါးပါး အရင္မႏၱေလးနဲ႔ ယခု မႏၱေလး ဘာမွ မတူေတာ့ပါလားကြယ္။ မသြားတတ္ မလာတတ္လို႔ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက တူေမာင္တစ္ေယာက္ကို လမ္းျပေခၚခဲ့ရ ပါတယ္..။ ကေလးနဲ႔ ေခြးကအစ၊ လူငယ္၊လူလတ္၊ လူႀကီးအဆုံးအားလုံးကို ေျပာင္းလဲ သြားၾကပါၿပီ..။ စားပုံ၊ ၀တ္ပုံ၊ ေနပုံ ၊ထိုင္ပုံ ၊ေျပာပုံ၊ ဆိုပုံ၊ သြားပုံ၊ လာပုံကအစ အရာရာ ေျပာင္းလဲ သြားၾကပါၿပီေကာ။
စူပါမားကတ္ေတြထဲလည္းေရာက္ပါတယ္။ အဘက အဂၤလိပ္စာမတတ္ေတာ့ နာမည္ေတြကို မေျပာတတ္မေရးတတ္ပါဘူးဗ်ာ။ေဟာ္တယ္၊မိုဒယ္၊အင္း၊တည္းခိုခန္း၊ဧည့္ရိပ္သာ၊နာရီစင္၊ေစ်းခ်ဳိကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ထမင္းဆိုင္ႀကီး/ငယ္ နဲ႔လမ္းေဘးဆိုင္ေတြကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါ တယ္။ အဲ လဘက္ရည္ဆိုင္ႀကီးေတြကဆို အၿပိဳင္အဆိုင္ ခုႏွစ္ရက္၊ခုႏွစ္လီ၊ အ႐ုပ္ အလတ္ အျမတ္မေရြး အခမဲ႔ စတုဒီသာေၾကြးေနသလားေတာင္ ထင္မွတ္ရပါတယ္။
ယခင္က စက္ဘီးေပါတဲ့ၿမိဳ႕၊ ယခုေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္လုပ္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေတြက တ၀ီ၀ီနဲ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ထဲမွ လိႈင္းလုံးႀကီးေတြထေနၾကသလိုပါပဲ။ ဟ ဟ လမ္းဆုံလမ္းခြေတြကလည္း တရြီရြီနဲ႔ ဘာျဖစ္ၾကတာတုံးေမးရတယ္?။ အဘေရ ဦးထုပ္မပါတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေတြကို လိုက္တန္းေျပးတန္းကစားၿပီး မရမက ယာဥ္ထိမ္းရဲေတြလိုက္ဖမ္းေနတာပါတဲ့။ ေအာ္ အမ်ားျပည္သူေတြကို အႏၱရာယ္ကင္းရွင္းၾကေစရေအာင္လို႔ေပါ့ေနာ္..။ မဟုတ္ဘူးအဘရဲ႕ သူတို႔ကို တစ္လ တစ္လ သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ရံပုံေငြကို မရ၊ ရေအာင္ရွာၾကရပါတယ္ တဲ့။ေအာ္ တိုင္းျပည္ ၿမိဳ႕ရြာသာယာေအာင္ အသက္ေပးလို႔ ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါၿပီလား…။
ေဟ့ ေဟ့ အိမ္ေတြ တိုက္ေတြ၊ဆိုင္ေတြရဲ႕ အိမ္ေရွ႕ဥပစာမွာ အုတ္ဂူေတြ တစ္လုံးစီတည္ထားတာ ဘာေတြလည္းကြ။ ဟိုး ဟိုး အဘ အဘ အဲဒါ အုတ္ဂူမဟုတ္ဘူးဗ်..။ မီးစက္ေတြ မီးစက္ေတြပါ အဘရ။ ေဟ ေဟ ဒါဆိုရင္လည္း ၿပီးေရာ့ ၿပီးေရာ့ ..၊ စက္ႀကီးတစ္ဆယ့္သုံးပါး ရြတ္စရာမလိုေတာ့တာေပါ့လူကေလးရယ္..။
ဟဲ႔ ဟဲ႔ မင္းတို႔ မႏၱေလးမွာ ျမင္ရ၊ ေတြ႕လိုက္ရတာ အဘ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္လိုက္တာကြယ္…။ေကာင္မေလးေတြ အကၤ်ီေတာင္ မ၀တ္ႏိုင္ရွာၾကဘူးေနာ္..။ ထမီရင္ရွားႀကီးေတြနဲ႔၊ေက်ာေျပာင္ႀကီးေတြနဲ႔ ေအာက္ကလည္း ေဘာင္းဘီတို ေပါင္လည္၀တ္ၾကလို႔၊ တစ္ခ်ဳိ႕က ေဘာင္ဘီဖင္ၾကပ္၀တ္ၾကလို႔၊ စကတ္ေတြကလည္း အၿပဲႀကီးေတြနဲ႔ေနာ္..။ ဆံပင္ေတြကလည္း နီေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ မီးဟပ္ခံထားရတာနဲ႔တူတယ္။ရတနာပုံေစ်းႀကီးမီးေလာင္တာလဲ ၾကာပါၿပီကြယ္..။ အင္း…နန္းဆန္တဲ့၊ မန္းဆန္တဲ့ မန္းသူေလးေတြရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈ အလွအပေလး ေတြမ်ား ရတနာပုံေစ်းမီးေလာင္တဲ့အထဲမ်ား ပါသြားၾကေလၿပီလားကြယ္….။
ရူး ရူး တိုးတိုးေျပာပါ အဘရဲ႕။ ဟီးဟီး အဘက မျမင္တတ္၊ မၾကည့္တတ္ေသးလို႔ပါ။ အဘတို႔ေခတ္မႏၱေလးမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ယခုမႏၱေလးက ကိုရီးယားမႏၱေလး၊ တ႐ုတ္္သူေဌးေတြ အေျခခ်တဲ့ၿမိဳ႕ဗ်။
ေအးပါကြာ ငါတို႔ေခတ္မွာေတာင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက (ယခင္ခါ) ဆိုၿပီးကဗ်ာနဲ႔ မႏၱေလးကိုလြမ္းခဲ့ေသးတာပဲ…။
ယခင္ခါ
တန္ေဆာင္းေတာ္ျပအိုးနဲ႔
ၿမိဳ႕ရိုးျမင့္ နီၾကန္ၾကန္
က်ဳံးပတ္လို႔ရံ။
မင္းမင့္တို႔စံ၊ မြန္ေပသည့္ၿမိဳ႕ေက်း။
ေခါင္းေလာင္းသံသာသာနဲ႔
စည္ႀကီးသံ၀ါ၀ါနဲ႔
ယမန္ခါ သည္လိုညွင္းတယ္
မင္းသံတဲ့ေလး။
ေရႊထီးက တ၀ါ၀ါ
၀ဲလက္ယာ ေရႊက်ဳိင္းႏွင့္
သိုင္း၀င့္လို႔လာ။
၀န္ရွင္ေတာ္ မဟာ
ျပည္ရြာလုံ ေရေအး
ေရႊေဘာင္းတင္ ဆင္ကာနဲ႔
ေရႊေ၀ါ ညင္သာသာနဲ႔
ယခင္ခါ သည္လိုခင္းတယ္
မင္းဟန္တဲ့ေလး။ ။
ေဇာ္ဂ်ီ
ကဲ ငါ့တူ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ လြမ္းခဲ့တဲ့ မႏၱေလးနဲ႔ ယခုငါတို႔ျမင္ေနရတဲ့ မႏၱေလးက ဘယ္ေလာက္ထိ ေခတ္ကာလေတြ ေျပာင္းခဲ့ၿပီိလည္းဆိုရင္ မႏၱေလးတစ္ၿမိဳ႕လုံး ေဘာင္းဘီ၀တ္သူေတြ လူတစ္ရာမွာ ခုႏွစ္ဆယ္ေလာက္၀တ္ေနၾကၿပီ..တူေမာင္ေရ…။မင္းအျမင္ပဲ။ ငါလည္းအျမင္သား..။ ဒါ..ဒါ..ဆိုရင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးကို ေဘာင္ဘီ၀တ္ေပးလိုက္သူေတြမည္သူေတြလဲ?...။
ျပသာဒ္ဦးထုပ္နဲ႔
ရႈိးထုတ္တဲ့ ေရႊမန္းသား။
အေၾကာင္းညီလို႔ကေတာ့
ေဆာင္းအမီ - ေဘာင္းဘီ၀တ္ဖို႔
အားထုတ္မယ္ဗ်ား။……….။
ေဘာင္းဘီ၀တ္ - နာရီစင္ ကဗ်ာကိုေရးသားလိုက္တဲ့ ကိုၿငိမ္း(မႏၱေလး) က စတင္တာလား?။ မည္သူ..မည္၀ါေတြက မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးကို ေဘာင္းဘီ၀တ္ေပးလိုက္ၾကတာလဲဗ်ာ…..၀ိုင္း၀န္းၿပီး အေျဖရွာေပးေတာ္မူၾကပါခင္ဗ်ာ………?။
(မႏၱေလး အႏွစ္ ၁၅၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ ကဗ်ာ) စာအုပ္အားဖတ္၍ ခံစားေရးသားမိပါသည္။
အက္ေဆး
အျမင္
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
၂၀၀၉ ခု၊စက္တင္ဘာလ(၇)ရက္၊ ည(၁၁း၂၂)နာရီတြင္ ေရး၏။
0 comments:
Post a Comment