သုခရွာေသာ္လည္း ဒုကၡေတြ႔ၾကသူမ်ား

လူေတြဟာတကယ္ေတာ့ မုိးလင္းက မုိးခ်ဳပ္အလုပ္လုပ္ေနၾကတာဟာ ခ်မ္းသာရွာေနၾကတာပါ။ ရွာရင္းရွာရင္း သုခမရပဲ ဒုကၡနဲ႔သာ ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ပညာတက္ေတြသာေၿပာပါတယ္ တကယ္ေတာ့ စဥ္းစားဥာဏ္ အင္မတန္နည္းၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိၿဖစ္ရတာလဲ ဆုိတာကုိလည္း မစဥ္းစားမဆင္ၿခင္ၾကပါဘူး။ ကုိယ္လုိခ်င္တာ ကုိယ္လုပ္တာေတြသာအာသာတငမ္းငမ္း စြတ္တရြတ္ လုိက္ေနၾကတာပါ။တကယ္ေတာ့ ေခတ္ပညာတက္ဆုိတဲ့ လူေတြလဲ အေၾကာင္းအက်ဳိးကုိေတာ့သင္ခန္းစာေတြမွာ သင္ခဲ့ၾကေပမဲ့ နားမလည္ၾကပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တက္ေရာင္ကားလုပ္ေနၾကတာပါေနာ္။ နားလည္သလုိလုိနဲ႔ နားမလည္ၾကပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ လူေတြသုခရွာၿပီး ဒုကၡေတြ႔တဲ့ အေၾကာင္းေလး ကုိတင္ၿပခ်င္ပါတယ္။ အသိရွိတဲ့ လူေတြ စဥ္းစားစရာေလး တစ္ခုၿဖစ္ေအာင္ပါ။ အသိမဲ့ၿပီး ငါမွငါလုပ္ေနတဲ့ လူအႏၶေတြကေတာ့ ေအာက္အ၀ီစိ ေသာင္းအငူမွာ ေခါင္းမၿပဴစတမ္းေပါ့ေလ။အခုေၿပာမွာက အေၾကာင္းအက်ဳိးတရားေလးပါ။ ဒီသေဘာေလးကုိ နားလည္ရင္ကုိပဲ သုခကုိ ေၿခရာခံမိမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီေလာကမွာ ကုိယ္ရင္းတာ ကုိယ္ရတာပါ။ သုခရွာတယ္တဲ့။ ဒါဆုိဘာေတြရင္ႏွီးၿပီး ရွာတာလဲ ၾကည္႔ၾကရေအာင္။ အခုလူေတြ ႏုိင္ငံရပ္ၿခား ေတြမွာအလုပ္ လုပ္ေနၾကတယ္။ ကုိယ့္ေၿမကုိယ့္ေရမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ ဘာအတြက္လဲ။ သုခ လုိခ်င္ၾကလုိ႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ေတြရင္ႏွီးတာက ေလာဘေဇာေတြ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြေလ။ ဒီေတာ့ ကုိယ္ရင္းႏွီးတာ ကုိယ္ရမွာပဲေလ။ ဒီမ်ဳိးေစ့စုိက္ၿပီးမွေတာ့ ဒီအသီး မစားခ်င္ဘူး ဆုိရင္ေတာ့ ရူးလုိ႔ေပါ့။ ဒီလုိလူရူးေတြအမ်ားၾကီးပါ ဒီေလာကမွာ။ ကုိယ့္အတၱနဲ႔ကုိယ္ ကုိယ္ထင္ရာပဲ ကုိယ္အမွန္လုပ္ၿပီး ဒီသေဘာတရားေတြကုိ မ်က္ကြယ္ၿပဳေန ၾကတာပါေနာ္။ သူတုိ႔လုိခ်င္ သူတုိ႔ရခ်င္တဲ့ သုခဟာ တကယ္ေတာ့ သုခမဟုတ္ပါဘူး။ သုခအေရခ်ဳံထားတဲ့ ဒုကၡပါ။ တကယ့္သုခက မေဖာက္မၿပန္ မွန္ကန္ရပါ့မယ္။ လူမ်ဳိးမေရြး အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး မွန္ကန္ရပါ့မယ္။

ပုိက္ဆံရွိတာ သုခလုိ႔ ယူတယ္ဆုိပါေတာ့ ဒါဆုိ ကင္ဆာေရာဂါသည္ လူခ်မ္းသာအတြက္ၾကေတာ့ သုခၿဖစ္ပါ အုန္းမလား။ AIDS ၿဖစ္ေနတဲ့သူအတြက္ ပုိက္ဆံေတြဟာ သုခၿဖစ္ပါအုန္းမလား။ တကယ့္အမွန္တရားက အဲလုိေဖာက္ၿပန္တဲ့ သေဘာမွ ကင္းရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူအမ်ားသိတဲ့ ဒီသုခလုိ သုခေတြဟာ သုိးေရခ်ဳံတဲ့ ၀ံပုေလြေတြပါ။ အေရခ်ဳံတာကုိ အစစ္ထင္ေနသမွ်ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ သုခေတြ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူအမ်ားစုဟာ ဒီလမ္းမွာပဲေတြ႔ႏိုးေတြ႔ႏုိး ရွာရင္း အေသဆုိးနဲ႔ ေသၾကရတာပါ။ မ်က္စိေရွ႕မွာ ဒီလုိ ေသသြားၿပီး သက္ေသၿပတဲ့ လူေသေကာင္ေပါင္းလဲ မနည္းေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီအမွန္တရားေတြကုိပဲ မ်က္ကြယ္ၿပဳေန ၾကစဲပါပဲ။ တစ္ခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း သုိးေရခ်ဳံထားတယ္ ဆုိတာေတာ့ သိပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ရင္းႏွီးမႈကုိ မၿပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ ဒီလုိလူေတြ ေၿပာတဲ့ စကားေတြကေတာ့ “မွန္ေတာ့မွန္ပါတယ္ မလုပ္ႏုိင္ ေသးတာက ခက္တယ္ ၊ အလုပ္ေလးေတြက ရႈပ္ေနလုိ႔ပါ၊ လုပ္ၿဖစ္မွာပါ အခုေတာ့ အလုပ္ေလးေတြက ရွိေနေသးလုိ႔”။ တကယ္ေတာ့ ဒီစကားေတြဟာလည္း အေရခ်ဳံ စကားေတြပါပဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဒီလုိလူေတြလဲ ဒီဘူတာမွာပဲ ဆုိက္ၾကရတာပါ။ သူတုိ႔အထင္မွာ တရားဟာ ေအးေအးေဆးေဆး ရွာရမဲ့အရာ ဆိတ္ၿငိမ္ရာမွာ ရွာရတယ္ဆုိတဲ့ အေရခ်ဳံအစြဲက စြဲလြန္းေနတာပါ။ တကယ္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကုိယ့္အစြဲေၾကာင့္ ကုိယ္ဒုကၡရေနၾကတာပါ။ ဘုရားက ေဟာၿပီးသားေလ တကယ္ရွိေနတာဟာ စိတ္ ၊ေစတသိက္၊ ရုပ္ ၊နိဗၺာန္ပဲ ရွိတာပါတဲ့။ ဒီသေဘာကုိ နားမလည္လုိ႔သာ လုိက္ရွာေနတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ပရမတ္တရားေတြသာ ၿဖစ္ေနတာပါ။ ကုိယ့္အတၱက ဦးစီးေနေတာ့ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း မၿမင္ႏုိင္ၿဖစ္ေနတာပါ။ လူေတြဟာ တရားကုိ ေလဘယ္မလဲ ရွာတာနဲ႔တူေနပါတယ္။ တရားကလဲဒီသေဘာပါ။ တရားဘယ္မလဲ ေအးၿငိမ္းရာ ဘယ္မလဲ ရွာေနတာကုိက တရားသေဘာေတြပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္ဟာ အရင္က ဒီစာေၾကာင္းေလး ႏွစ္ေၾကာင္းကုိ တူတယ္လုိ႔ပဲ ထင္ခဲ့ပါတယ္။ ” everything is nothing” နဲ႔ “ nothing is everything”။ ပထမ သေဘာတရား ကေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တရားကုိနားလည္တဲ့ သေဘာတရားပါ။ အရာရာဟာ ဘာမွမဟုတ္ပါ ဘူးတဲ့။ ဆုိလုိတာက အရာရာဟာ ၿဖစ္ယုံပဲ ၊ ၿဖစ္ၿပီးပ်က္တာေလးပ ဲရွိတယ္ ဒီလုိေၿပာတာပါ။ ေနာက္တစ္မ်ဳိး ကေတာ့ ဘာမွမဟုတ္တာပဲရွိတယ္။ အရာရာဆုိတာကုိ မရွိဘူး။ ၿဖစ္ေနတာေလးေတြ ကုိက တစ္ခုခုပါလုိ႔ကုိ သတ္မွတ္လုိ႔ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာပါ။ အရာရာဟာ nothing လုိ႔သိတဲ့အသိဟာ မေလးနက္ေသး ပါဘူးေနာ္။ ဒါေပမဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚေတာ့ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဒီေတာ့ ဒီသေဘာတရား ဒီအသိေတြကုိသာ နားလည္ထားၿပီး ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းတဲ့အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ၿပီး အရင္းအႏွီး ၿပဳၾကပါလုိ႔။ ဒါမွ တကယ့္သုခကုိရမယ္ ဆုိတာေလးကုိ အၾကံၿပဳလုိက္ပါတယ္။

သိခၤ