သက္ကယ္ရိတ္စကားမ်ား-၃-
"ညီညီ ဗုိက္ဆာေနျပီလား..."
"မဆာပါဘူး ကုိကုိ..ဆာရင္လည္း အဆာေကာင္းပါ"
"ဘာေၾကာင့္လဲ"
"ကုိကုိနဲ႔ ေမေမ့ကုိ ကူညီခြင့္ရလုိ႔ေပါ့။ ခုလုိကူညီခြင့္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကုိကုိ"
ကုိကုိက ညီညီ့မ်က္လုံးကုိ စူးစမ္းလ်က္ စုိက္ၾကည့္သည္။
"ညီညီဟာ ေက်ာင္းေပ်ာ္တဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္မွာပါ။"
ကုိကုိ႔တြင္ ေထာင့္မွန္ျဖစ္ေနေသာ ေမးရုိးမ်ားရွိ၏။ ကြမ္းသီးငုံထားသလုိဖုေနေသာ အံၾကြက္သားမ်ားရွိ၏။ ညီညီသည္ ေျမျပင္ေပၚထုိင္ခ်ရင္း ပန္းတုိ႔ေ၀ေနေသာ ေတာစပ္ကုိ အမွတ္မဲ့ေငးသည္။ ေတာစပ္မွာ သဇင္သည္ မပြင့္။
"ကုိကုိက တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ေက်ာ္ၾကားသူတစ္ဦးျဖစ္လာမွာ"
"ကုိကုိ အစက္ဆုပ္ဆုံးအရာပဲ"
"ေက်ာ္ၾကားမွဳဟာ စက္ဆုပ္စရာလား ကုိကုိ"
"ေက်ာ္ၾကားမွဳကုိ စက္ဆုပ္မွသာ စက္ဆုပ္စရာလူ မျဖစ္မွာ"
ညီညီသည္ တံစဥ္ကုိ ပစ္ခ်သည္။
"ကုိကုိေတြးသမွ်ကုိ ညီညီမလုိက္ႏုိင္ဘူး"
"ကုိကုိေတြးသမွ်ဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ေတြးတာပဲ။ တစ္ျပားသားမွ မတိမ္းေစာင္းဘူး ညီညီ"
"ညီညီသိပါတယ္၊ ကုိကုိလုပ္သမွ်ဟာလည္း ကုိကုိေတြးသလုိ လုပ္တာပဲ။ ညီညီကေတာ့ ညီညီ့မွာ အေျခခံဗဟုသုတ မရွိတာကုိ အားမရဘူး။ ညီညီက အေျခခံသိစရာေတြ ဘာမွမသိေသးဘူး။ ကြမ္တန္ကုိမသိဘူး။ ရီေလတီဗီတီကုိ မသိဘူး။ ဇီ၀ေဗဒအေတြးကုိ မသိဘူး။ သမုိင္းဆုိင္ရာ အေတြးအတြက္ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ သခ်ာၤအေတြးအတြက္ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ ဂီတခံစားမွဳကုိ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ ပန္းခ်ီခံစားမွဳကုိ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။
ေတြးတယ္ ေတြးတယ္သာ ေျပာတယ္၊ ဘာေတြကုိ ကုန္ၾကမ္းအျဖစ္ အသုံးျပဳျပီးေတြးၾကသလဲ ညီညီျဖင့္မသိဘူး၊ ညီ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိ စာဖတ္ရမဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ အကုန္ခံျပီး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ျငင္းေနလုိက္ၾကတာ။ ႏုိင္ငံျခားသားအဘုိးၾကီး တစ္ေယာက္က ဦးေနွာက္ဟာစိတ္ပဲလုိ႔ ေျပာေတာ့ ၄၅မိနစ္အတြင္း လက္ခံျပီး ျပန္လာၾကတယ္။
သူတုိ႔လက္ခံေတာ့ အဲဒီအဘုိးၾကီးက ေျပာတယ္။ သူကုိယ္နွိဳက္ကေတာ့ ဦးေနွာက္ဟာစိတ္ဆုိတာကုိ လက္မခံပါဘူးတဲ့။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္အားနဲ႔ ေဆြးေႏြးႏုိင္စြမ္းအားကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္တာပါတဲ့။ ကုိင္း...ညီ့သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ ဇီ၀ေဗဒကုိ မတတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ရွားတယ္ မဟုတ္လား ကုိကုိ။"[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
"မဆာပါဘူး ကုိကုိ..ဆာရင္လည္း အဆာေကာင္းပါ"
"ဘာေၾကာင့္လဲ"
"ကုိကုိနဲ႔ ေမေမ့ကုိ ကူညီခြင့္ရလုိ႔ေပါ့။ ခုလုိကူညီခြင့္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကုိကုိ"
ကုိကုိက ညီညီ့မ်က္လုံးကုိ စူးစမ္းလ်က္ စုိက္ၾကည့္သည္။
"ညီညီဟာ ေက်ာင္းေပ်ာ္တဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္မွာပါ။"
ကုိကုိ႔တြင္ ေထာင့္မွန္ျဖစ္ေနေသာ ေမးရုိးမ်ားရွိ၏။ ကြမ္းသီးငုံထားသလုိဖုေနေသာ အံၾကြက္သားမ်ားရွိ၏။ ညီညီသည္ ေျမျပင္ေပၚထုိင္ခ်ရင္း ပန္းတုိ႔ေ၀ေနေသာ ေတာစပ္ကုိ အမွတ္မဲ့ေငးသည္။ ေတာစပ္မွာ သဇင္သည္ မပြင့္။
"ကုိကုိက တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ေက်ာ္ၾကားသူတစ္ဦးျဖစ္လာမွာ"
"ကုိကုိ အစက္ဆုပ္ဆုံးအရာပဲ"
"ေက်ာ္ၾကားမွဳဟာ စက္ဆုပ္စရာလား ကုိကုိ"
"ေက်ာ္ၾကားမွဳကုိ စက္ဆုပ္မွသာ စက္ဆုပ္စရာလူ မျဖစ္မွာ"
ညီညီသည္ တံစဥ္ကုိ ပစ္ခ်သည္။
"ကုိကုိေတြးသမွ်ကုိ ညီညီမလုိက္ႏုိင္ဘူး"
"ကုိကုိေတြးသမွ်ဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ေတြးတာပဲ။ တစ္ျပားသားမွ မတိမ္းေစာင္းဘူး ညီညီ"
"ညီညီသိပါတယ္၊ ကုိကုိလုပ္သမွ်ဟာလည္း ကုိကုိေတြးသလုိ လုပ္တာပဲ။ ညီညီကေတာ့ ညီညီ့မွာ အေျခခံဗဟုသုတ မရွိတာကုိ အားမရဘူး။ ညီညီက အေျခခံသိစရာေတြ ဘာမွမသိေသးဘူး။ ကြမ္တန္ကုိမသိဘူး။ ရီေလတီဗီတီကုိ မသိဘူး။ ဇီ၀ေဗဒအေတြးကုိ မသိဘူး။ သမုိင္းဆုိင္ရာ အေတြးအတြက္ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ သခ်ာၤအေတြးအတြက္ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ ဂီတခံစားမွဳကုိ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။ ပန္းခ်ီခံစားမွဳကုိ ေလ့က်င့္ေပးတာ မခံရဘူး။
ေတြးတယ္ ေတြးတယ္သာ ေျပာတယ္၊ ဘာေတြကုိ ကုန္ၾကမ္းအျဖစ္ အသုံးျပဳျပီးေတြးၾကသလဲ ညီညီျဖင့္မသိဘူး၊ ညီ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိ စာဖတ္ရမဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ အကုန္ခံျပီး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ျငင္းေနလုိက္ၾကတာ။ ႏုိင္ငံျခားသားအဘုိးၾကီး တစ္ေယာက္က ဦးေနွာက္ဟာစိတ္ပဲလုိ႔ ေျပာေတာ့ ၄၅မိနစ္အတြင္း လက္ခံျပီး ျပန္လာၾကတယ္။
သူတုိ႔လက္ခံေတာ့ အဲဒီအဘုိးၾကီးက ေျပာတယ္။ သူကုိယ္နွိဳက္ကေတာ့ ဦးေနွာက္ဟာစိတ္ဆုိတာကုိ လက္မခံပါဘူးတဲ့။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္အားနဲ႔ ေဆြးေႏြးႏုိင္စြမ္းအားကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္တာပါတဲ့။ ကုိင္း...ညီ့သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ ဇီ၀ေဗဒကုိ မတတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ရွားတယ္ မဟုတ္လား ကုိကုိ။"[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
"ဘာသာေဗဒေရာ ညီညီ"
"အဘုိးၾကီးက ဗမာလုိေျပာတာ"
"ျပန္လွန္ေမးခြန္းဟာ ဗဟုသုတနဲ႔ မဆုိင္ဘူးညီညီ၊ တခၤဏုပၸတၱိဥာဏ္သာလွ်င္ ျဖစ္တယ္။ ဗဟုသုတဟာ တစ္ဦးခ်င္းေတြးေခၚဖုိ႔ အေျခခံ ျဖစ္တယ္။"
"တစ္ဦးခ်င္းေတြးေခၚမွဳဟာ ျပန္လွန္ေမးခြန္းထုတ္ႏုိင္ဖုိ႔ အသုံးတည့္တယ္ မဟုတ္လား။ အနိမ့္ဆုံးအားျဖင့္ လူဆယ္ေယာက္မွာ ေလးေယာက္ဟာ စိတ္နဲ႔ဦးေနွာက္ တျခားစီလုိ႔ ေျပာရမယ္။ က်န္တဲ့ ေျခာက္ေယာက္အနက္ သုံးေယာက္က စိတ္ဟာဦးေႏွာက္ပဲလုိ႔ ေျပာခ်င္လည္းေျပာႏုိင္မယ္။ ေနာက္သုံးေယာက္က စိတ္ဟာဦးေနွာက္နဲ႔ ဆက္စပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ စိတ္နဲ႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ မတူဘူး။ ဒီလုိေျပာရမယ္။ ဒါမွ သဘာ၀က်တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ေတာ့မေပါ့။
ေဒါက္တာသန္းထြန္းက သမုိင္းသင္တာ မအ,ေအာင္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ညီညီကေတာ့ ပညာသင္တာဟာ မအ,ေအာင္ လုိ႔ ျပင္ေျပာခ်င္တယ္။ သမုိင္းမွမဟုတ္ဘူး။ ပညာရပ္တုိင္းဟာလည္း မအ,ေအာင္သင္ရတာပဲ။
ညာမဲ့လူေတြဟာ ညာမယ္ဆုိတာနဲ႔ လူငယ္ေတြကုိပဲ ေျပးျမင္ေတာ့တယ္။ မဟုတ္ဘူးလား။ ၁၈ ႏွစ္ဟာ လူတုိင္း တန္းတူရည္တူ ဥာဏ္ပညာရွိရမဲ့ အရြယ္ဆုိရင္ ၂၅ နွစ္လူငယ္ဟာ သီအုိရီအသစ္ထုတ္တဲ့ အရြယ္ျဖစ္ရမယ္ မဟုတ္လား။ ၁၉ရာစုက စကားလုံးေတြနဲ႔ လိမ္ညာတာခံေနတာဟာ ပညာမတတ္လုိ႔သာ မဟုတ္ဘူးလား။ ပညာတတ္ေအာင္သင္ရမယ္ ကုိကုိ"
"ဆရာက ေတြးနည္းေခၚနည္းကုိ ထိန္းေပးရတယ္ ညီညီ။ ဒါေပမဲ့ အျမင္ဆုိတာဟာ ကုိယ့္ဖာသာ မၾကိဳးစားဘဲနဲ႔ အလိုလုိရွိ မေနသင့္ဘူး။ အလုိလုိရွိေနတဲ့ အျမင္ဟာသူမ်ားအျမင္ေတြပဲ ျဖစ္မွာပဲ။"
"ကုိယ္တုိင္ေလ့လာသင့္တယ္ေပါ့"
"ဘယ္သူကမွ မင္းကုိ ပညာတတ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းမေပးလုိက္ဘူး ညီညီ။"
"အတိတ္ကပါရမီကေရာ ကုိကုိ"
"ကမၼ၀ါဒဟာ ျပ႒ာန္းခံ၀ါဒမဟုတ္ဘူး ညီညီ။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႔ ကံဟာလည္း အေနာက္တုိင္းရဲ႔ fate မဟုတ္ဘူး။ အေနာက္တုိင္းရဲ႔ fate ဆုိတာဟာ မလႊဲမေရွာင္သာတဲ့ ၾကမၼာဆုိးမ်ိဳးကုိ ေျပာတာ။ နဖူးစာသေဘာကုိ ေျပာတာ။
စင္စစ္ကေတာ့ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ဟာ ၾကိဳတင္သတ္မွတ္ထားတဲ့ အရာေတြမဟုတ္ဘူးဆုိတာ သေဘာေပါက္ဖုိ႔ပဲ။ မင္းဟာ ပညာတတ္ၾကီးျဖစ္လာမယ္လို႔ ၾကိဳတင္သတ္မွတ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မင္းရဲ႔ ပါရမီဟာလည္း ျဖစ္တန္စြမ္းသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္။ ပညာတတ္ျဖစ္တာဟာ မင္းရဲ႔ၾကိဳးစားမွဳေပၚ ေတာ္ေတာ္ေလး မူတည္ေကာင္းမူတည္မယ္။
အင္း...၁၀၀ ရာခုိင္နွဳန္းလားဆုိရင္ေတာ့ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ အခ်ိန္၊ ေနရာေဒသ၊ ေခတ္ကာလနဲ႔ အျခားအေၾကာင္း ေတြလည္း ရွိတယ္။ ေမာ္ဒန္သိပၸံဟာ ျဖစ္တန္စြမ္းပဲဆုိတာ ကေလးေတြေတာင္သိတယ္။ ညီညီလည္း သိရမယ္။"
"မိလိႏၵပညွာမွာလည္း မက်န္းမာျခင္းရဲ႔ အေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ ကံဆုိတာကုိ ေအာက္ဆုံးက ျပထားတယ္ ကုိကုိ"
"သိပ္မွန္တာေပါ့။ ထုိးထြင္းသိ ရွိရင္ေတာ့ သေဘာေပါက္ႏုိင္တယ္။ ေၾကာင္းက်ိဳးသိကုိ သုံးရင္လည္း ကုိယ္က်င့္သိကၡာတုိ႔ ဗဟုသုတတုိ႔ စတဲ့ အျခားဟာေတြ ျပည့္စုံဖုိ႔ လုိေသးတာပဲ။ တကယ္ျဖစ္ေနတာေတြဟာ သုံးဖက္ျမင္ရဲ႔ အလြန္မွာခ်ည္းပဲ ညီညီေရ။ကဲ- ဒါကုိ ခဏထားပါ။ ကံကုိယုံျပီးဆူးပုံမနင္းရာနဲ႔ ကံသာလွ်င္အမိကံသာလွ်င္အဖ ဆုိတဲ့စကားႏွစ္ရပ္ အခ်င္းခ်င္းဆန္႔က်င္ေနတယ္ လုိ႔ယူဆေသးတဲ့ အထိ ညီညီမတုံးေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။"
"ဆန္႔က်င္ေနတာပဲ မဟုတ္ဘူးလား"
"သူ႔ေနရာနဲ႔သူမွန္ေနတာပဲ ညီညီရယ္"
"ဥပမာေလး ေပးဖုိ႔ေတာင္းဆုိပါတယ္ ကုိကုိရယ္"
"မီးရထားတစ္စင္းဟာ မုိင္၁၀၀ ႏွဳန္းနဲ႔ အေရွ႔အရပ္ကုိ ေျပးေနတယ္။ ရထားေပၚမွာ လူနွစ္ေယာက္ ပင္ေပါင္ရုိက္ေနတယ္။ ပင္ေပါင္ေဘာလုံးဟာ အေရွ႔အရပ္ကုိ မုိင္၂၀၀ ႏွဳန္းနဲ႔ ေျပးေနတယ္။ ပင္ေပါင္ေဘာလုံးရဲ႔ အလ်င္ကုိ လမ္းေပၚက မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့လူက ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္လဲ ညီညီ"
"မီးရထားအလ်င္ အေရွ႔သုိ႔ မုိင္၁၀၀ ပင္ေပါင္ေဘာလုံးအလ်င္ အေရွ႔သုိ႔ မုိင္၂၀၀ ေပါင္း၊ မုိင္၃၀၀"
"ရထားေပၚက လူေတြအတြက္ေရာ"
"မုိင္၂၀၀ ပဲေပါ့"
"ေအး အဲဒါ အုိင္းစတုိင္း ေျပာတဲ့ ႏွဳိင္းရသီ၀ရီရဲ႔ အလြယ္ဆုံးဥပမာပဲ"
"ကုိကုိ ဆုိလုိတာက ကံကုိယုံျပီး ဆူးပုံမနင္းရာဆုိတာနဲ႔ ကံသာလွ်င္အမိကံသာလွ်င္အဖ ဆုိတဲ့ စကားေတြဟာ ဆန္႔က်င္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အေျခအေနကုိလုိက္ျပီး မွန္တယ္လုိ႔ ဆုိလုိတာလား"
"ဘယ္စကားကမွ ေနရာတုိင္းမွာ မမွန္ဘူး။ ေနရာလြဲေနတဲ့ ပစၥည္းေကာင္းဟာ အမွဳိက္ပဲေလ ညီညီ"
"အခ်ိဳ႔ကေတာ့ သူတုိ႔စကားလုံးကုိ ေနရာတကာမွာ မွန္ကန္တယ္ ဆုိၾကပါလား"
"ဒါဆုိ အမွဳိက္ေတြ အမ်ားၾကီးထြက္လာေတာ့မွာေပါ့"
"ကံဆုိတာ အလုပ္ဆုိ။ အလုပ္ေကာင္းရင္ ကံေကာင္းမယ္ဆုိ"
"ဒါကေတာ့ အားတက္ေအာင္ ေျပာရတာပဲ။ ကံရဲ႔သေဘာကုိ အစိေႏၲယ်လုိ႔ ဘုရားေဟာထားတာ ဒီေလာက္လြယ္လြယ္ ဘယ္နားလည္ႏုိင္မလဲ"
"အုိ ကုိကုိ႔ဟာက ဘယ္အရာမွ မလြယ္ပါလား"
"ေအးညီညီေရ လူတုိင္းဟာ ခက္ခက္ခဲခဲၾကိဳးစားရတယ္။"
"ကံအေၾကာင္းကုိ ညီညီ့ကုိ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ေျပာျပဖုိ႔ မသင့္ဘူးလား"
"သင့္ေပ၏ ညီညီ။ သုိ႔ေသာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ေပါ့။ အခု ေနျမင့္ျပီ။ ျပီးေတာ့ ကုိကုိအလုပ္သြားရဦးမယ္။ ညီညီလည္း ညေနပုိင္းေက်ာင္းတက္ရမယ္"
Continue...