ပံုျပင္ ( ၁၉ )

( ယုတ္ညံ့သူ )

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္က ျဖစ္သည္။ တေန႔တြင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သာ၀တၳိျပည္တြင္းသုိ႔ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူသည္။ သာ၀တၳိျပည္တြင္း တေနရာတြင္ ျဗဟၼဏပုဏၰားတေယာက္သည္ ျဗဟၼာအားရည္မွန္းကာ မီးပူေဇာ္လ်က္ရွိသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လည္း ထိုျဗဟၼဏပုဏၰား၏ အနီးတြင္ ဆြမ္းအလို႔ငွါ ရပ္ေတာ္မူေလသည္။

ထိုအခါတြင္ ျဗာဟၼဏပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ျမင္ေတြ႔ျပီး စိတ္ဆိုးကာ-ဟဲ့ ယုတ္ညံ့သူ၊ သြားေလာ့၊ ငါသည္ ျဗာဟၼာမင္းအား မီးပူေဇာ္လ်က္ရွိသည္။ မေႏွာင့္ယွက္ပါနဲ႔-ဟူ၍ ရိုင္းပ်စြာ ေျပာဆိုေလသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ခြင့္လႊတ္သည္းခံေတာ္မူလ်က္-အို ပုဏၰား၊ အဘယ္သူကို ယုတ္ညံ့သူ-ဟု ေခၚဆိုရသနည္း-ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။ ထိုေနာက္ ယုတ္ညံ့သူ၏ အဓိပၸါယ္ကို ၾကင္နာစြာ ရွင္းျပေတာ္မူေလသည္။

အို-ပုဏၰား ေဒါသ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းသူကို ယုတ္ညံ့သူ-ဟု ေခၚဆိုသည္။
ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲေသာသူကို ယုတ္ညံ့သူ-ဟု ေခၚဆိုသည္။
မာန္မာနႀကီးမားသူကို ယုတ္ညံ့သူ-ဟု ေခၚဆိုသည္။

သူတပါးႀကီးပြားတိုးတက္သည္ကို မနာလိုသူ၊
မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္တို႔ကို မရွက္မေၾကာက္ျပဳသူ။ မတရားေလာဘႀကီးသူ။
အားငယ္သူမ်ားကို အႏိုင္က်င့္သူ။
လူအမ်ားအား ဒုကၡေပးျပီး မိမိခ်မ္းသာမႈကို ရွာေဖြသူမ်ားကို ယုတ္ညံ့သူ-ဟု ေခၚဆိုသည္။

ဇာတိမ်ိဳးႏြယ္ေၾကာင့္ ယုတ္ည့ံသူ။ ျမင့္ျမတ္သူ ျဖစ္ရသည္ မဟုတ္။ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ေသာ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈ အလုပ္မ်ားေၾကာင့္သာ ယုတ္ညံ့သူ၊ ျမင့္ျမတ္သူ ျဖစ္ရသည္။
ျဗာဟၼဏပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို ၾကားနာရေသာအခါ အသိအျမင္မွန္ ရသြားသည္။ ဘုရားရွင္အား အလြန္ၾကည္ညိဳသြားသည္။ ဘုရားရွင္အား ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ား ေလာင္းလူပူေဇာ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမကို အသက္ထက္ဆံုး လိုက္နာက်င့္သံုးေလေတာ့သည္။

( ေမာင္ေက်ာ္သန္း-ေရႊေတာင္အင္း )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၈-ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ )

Posted by: mingala at 8:20 PM