ဆရာ ဒကာ
ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔သည္ ရတနာတပါးျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္တို႔ႏွင့္ အျမဲလိုလို ေတြ႔ဆံုဆည္းကပ္ေလ့ရွိၾကသည္။ သံသာရ ၀ဋၬဒုကၡေတာ ေမာစနတၳာယ-ဟူေသာ မြန္ျမတ္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သာသနာ့ေဘာင္ ၀င္လာေတာ္မူၾကေသာ အရွင္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ စည္းကမ္းခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ၀ိနည္းဥပေဒေတာ္ႀကီးႏွင့္အညီ က်င့္သံုးေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ၂၂၇-သြယ္၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုးေထာင္ တရာ့ရွစ္ဆယ့္ငါးသန္း သံုးေသာင္း ေျခာက္ေထာင္ေသာ သိကၡာပုဒ္တို႔ကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္သိေတာ္မူၾကေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ား ျဖစ္ၾက၏။
သို႔တေစ တခါတရံ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္သူ ဒကာ ဒကာမမ်ား၏ အၾကည္ညိဳလြန္မႈ၊ မွားယြင္းစြာ ျပဳမိမႈ၊ မွားယြင္းစြာ ေျပာဆိုမႈတို႔ေၾကာင့္ သံဃာအခ်ိဳ႔ အျပစ္မလြတ္ျဖစ္တတ္သည္။ ၀ိနည္းစည္းကမ္းကို ေရလည္စြာ နားမလည္ေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားသည္ အမွတ္တမဲ့ျဖစ္ေစ၊ မသိ၍ျဖစ္ေစ၊ ေစတနာအေလ်ာက္ အေဆာတလ်င္ ျပဳလုပ္မိ၍ျဖစ္ေစ၊ သံဃာေတာ္ႏွင့္မအပ္စပ္ေသာ အေျပာအဆို အျပဳအမူမ်ားကို ျပဳမိတတ္ၾကရာ အရွင္သူျမတ္မ်ားတြင္ အျပစ္က်ေရာက္ျပီး သီလမစင္မၾကယ္ျဖစ္တတ္သည္။ ၀ိနည္းသီလ က်ိဳးေပါက္ ေျပာက္က်ားလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရား၏ အဟန္႔အတားျဖစ္ႏိုင္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ဘက္က မျပဳသင့္ေသာ အေျပာအဆို အလုပ္မ်ားကို ႀကိဳးစားေရွာင္ရွားျပီးလွ်င္ ျပဳသင့္ေျပာသင့္ေသာ ကိစၥမ်ားကို အပ္စပ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္တတ္ရန္ လိုအပ္လွသည္။ ဤအေရးကိုသိျမင္ေသာ သာသနာျပဳ ပုဂၢိဳလ္တဦးသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ခန္႔က ကပၸိယသင္တန္း ဖြင့္လွစ္ဖူးသည္ဟု မွတ္သားမိပါသည္။
အဆိုပါသင္တန္းတြင္ ပါရာဇိက၊ သံဃာဒိေသသ္၊ ထုလႅစဥ္း၊ ပါစိတ္၊ ပါဋိေဒသနီ၊ ဒုကၠဋ္၊ ဒုဗၻာသီ တည္းဟူေသာ အာပတ္ ၇-ပံု အက်ဥ္းႏွင့္ အေျခခံက်ေသာ ဆြမ္း ကြမ္း ကပ္လွဴနည္း၊ အေဖ်ာ္ယမကာ ျပဳျပင္နည္း၊ ဗီဇဂါမ္ ငါးမိ်ဳး၊ ကပၸိနည္း၊ ေရႊ ေငြ အ၀တ္အထည္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား လွဴမႈ၊ လက္ခံမႈ၊ ေရာင္း၀ယ္မႈ၊ လဲလွယ္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္နည္း၊ အေနသန၊ ကုလဒူသန၊ အနာမာသ၊ သဟေသယ်၊ စေသာ သိသင့္သိထိုက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ား ပါ၀င္ရာ ဆရာႏွင့္ဒကာ ဆက္ဆံေရးတြင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမ်ားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သာသနာေတာ္၏အသက္ျဖစ္ေသာ ၀ိနည္းေတာ္ကို ေလ့လာ၍ မွန္ကန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။
သို႔တေစ တခါတရံ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္သူ ဒကာ ဒကာမမ်ား၏ အၾကည္ညိဳလြန္မႈ၊ မွားယြင္းစြာ ျပဳမိမႈ၊ မွားယြင္းစြာ ေျပာဆိုမႈတို႔ေၾကာင့္ သံဃာအခ်ိဳ႔ အျပစ္မလြတ္ျဖစ္တတ္သည္။ ၀ိနည္းစည္းကမ္းကို ေရလည္စြာ နားမလည္ေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားသည္ အမွတ္တမဲ့ျဖစ္ေစ၊ မသိ၍ျဖစ္ေစ၊ ေစတနာအေလ်ာက္ အေဆာတလ်င္ ျပဳလုပ္မိ၍ျဖစ္ေစ၊ သံဃာေတာ္ႏွင့္မအပ္စပ္ေသာ အေျပာအဆို အျပဳအမူမ်ားကို ျပဳမိတတ္ၾကရာ အရွင္သူျမတ္မ်ားတြင္ အျပစ္က်ေရာက္ျပီး သီလမစင္မၾကယ္ျဖစ္တတ္သည္။ ၀ိနည္းသီလ က်ိဳးေပါက္ ေျပာက္က်ားလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရား၏ အဟန္႔အတားျဖစ္ႏိုင္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ဘက္က မျပဳသင့္ေသာ အေျပာအဆို အလုပ္မ်ားကို ႀကိဳးစားေရွာင္ရွားျပီးလွ်င္ ျပဳသင့္ေျပာသင့္ေသာ ကိစၥမ်ားကို အပ္စပ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္တတ္ရန္ လိုအပ္လွသည္။ ဤအေရးကိုသိျမင္ေသာ သာသနာျပဳ ပုဂၢိဳလ္တဦးသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ခန္႔က ကပၸိယသင္တန္း ဖြင့္လွစ္ဖူးသည္ဟု မွတ္သားမိပါသည္။
အဆိုပါသင္တန္းတြင္ ပါရာဇိက၊ သံဃာဒိေသသ္၊ ထုလႅစဥ္း၊ ပါစိတ္၊ ပါဋိေဒသနီ၊ ဒုကၠဋ္၊ ဒုဗၻာသီ တည္းဟူေသာ အာပတ္ ၇-ပံု အက်ဥ္းႏွင့္ အေျခခံက်ေသာ ဆြမ္း ကြမ္း ကပ္လွဴနည္း၊ အေဖ်ာ္ယမကာ ျပဳျပင္နည္း၊ ဗီဇဂါမ္ ငါးမိ်ဳး၊ ကပၸိနည္း၊ ေရႊ ေငြ အ၀တ္အထည္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား လွဴမႈ၊ လက္ခံမႈ၊ ေရာင္း၀ယ္မႈ၊ လဲလွယ္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္နည္း၊ အေနသန၊ ကုလဒူသန၊ အနာမာသ၊ သဟေသယ်၊ စေသာ သိသင့္သိထိုက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ား ပါ၀င္ရာ ဆရာႏွင့္ဒကာ ဆက္ဆံေရးတြင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမ်ားမည္ျဖစ္ပါသည္။ သာသနာေတာ္၏အသက္ျဖစ္ေသာ ၀ိနည္းေတာ္ကို ေလ့လာ၍ မွန္ကန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။
0 comments:
Post a Comment