ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါး

ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါး

ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ ေဝါဟာရ အသံုးအႏွံဳးေတြကို အလြန္အေလးထားၾကတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေဗာဇၥ်င္တရား ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာျဖစ္ေသာ မဂ္ခ်မ္းသာ၊ ဖိုခ်မ္းသာ၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာအထိ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တဲ့ တရားေတြအတြက္သာ သံုးၾကပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီေဗာဇၥ်င္တရားမ်ားကိုပဲ ေလာကီခ်မ္းသာျဖစ္ေသာ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားမွာလည္း ေအာင္ျမင္မႈရရွိေအာင္ လက္ေတြ႔ဘဝ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္ေရး လမ္းညႊန္မ်ားအျဖစ္ အသံုးခ်ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုတရားမ်ိဳးကိုေတာ့ ေလာကီေဗာဇၥ်င္တရား၊ (သို႔မဟုတ္) ပရိယာယ္ေဗာဇၥ်င္တရားလို႔ သံုးၾကပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့…

၁) သတိသေမၺာဇၥ်င္
အမွတ္ရမႈ၊ မေမ့မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကီစီးပြားေရး တိုးတတ္ဖို႔အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ သတိရွိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္လိုသူတိုင္းအတြက္ သတိတရားဟာ ပြားမ်ားသင့္ ပြားမ်ားအပ္တဲ့ တရားျဖစ္ပါတယ္။

၂) ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္
ပညာ ရွိမႈျဖစ္ပါတယ္။ အသိအလိမၼာ၊ ဉာဏ္ပညာတို႔လည္း တိုးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တိုးတတ္လိုသူတိုင္းအတြက္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ တရာဟာ ပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။

၃) ဝီရိယသေမၺာဇၥ်င္
ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ လံုလ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔အတြက္ ဝီရိယစိုက္ထုတ္မႈဆိုတာလည္း ရွိရပါမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဝိရိယ တရားဟာလည္း ပြားမ်ားသင့္ ပါတယ္။

၄) ပီတိသေမၺာဇၥ်င္
ႏွစ္သက္ အားရ ေက်နပ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုးတတ္ခ်င္ရင္ မိမိအလုပ္အေပၚမွာမိမိႏွစ္သက္ ေက်နပ္မႈ ရွိဖို႔ကလည္းအေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အလုပ္အေပၚမွာ ႏွစ္သက္ေက်နပ္စရာ အေၾကာင္းတရားကို ရွာၿပီး ပီတိတရားကိုလည္း ပြားမ်ားသင့္ၾကပါတယ္။

၅) ပႆဒၶိသမၺာဇၥ်င္
ကိုယ္ေရာ၊ စိတ္ပါ ၿငိမ္းေအးမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တစံုတခုအတြက္ ပူပန္ေနရရင္လည္း လုပ္ငန္းမွာထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈ ရလိုသူဟာ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါး ၿငိမ္းေအးမႈကိုလည္း ေမြးျမဴပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။

၆) သမာဓိသေမၺာဇၥ်င္
စူးစိုက္ တည္ၾကည္တဲ့ အာ႐ံုရွိမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ စူးစိုက္မႈ မရွိဘဲ အာ႐ံုေတြ အလြန္တရာ ပ်ံ႕လြန္႔ေနရင္လည္း လုပ္ငန္းမွာထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စူးစိုက္တဲ့ အာရံုသေဘာရွိေသာ သမာဓိတရားဟာလည္း ေမြးျမဴပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။

၇) ဥေပကၡာသေမၺာဇၥ်င္
လ်စ္လ်ဴ႐ွဳမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ လ်စ္လ်ဴ႐ွဳတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ေနတာမ်ိဳးကို မဆိုလိုပါဘူး။ မိမိရဲ႕အလုပ္ကိုအလြန္ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္စြဲလန္းျခင္း တဏွာ၊ မိမိအလုပ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ သူတပါးလုပ္ရပ္ေတြကို စက္ဆုပ္မုန္းတီးျခင္း ေဒါသ အစရွိတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကို လ်စ္လ်ဴထားၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို ျပဳလုပ္ေနျခင္းမ်ိဳးပါ။ မိမိရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္က ေက်ာ္လြန္ေနလို႔ မိမိျဖစ္ေစခ်င္သလို ျဖစ္လာႏိုင္စရာ မရွိေတာ့တဲ့၊ ဘယ္လိုမွ ျပဳျပင္မႈ မေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြမွာ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ လ်စ္လ်ဴ႐ွဳမႈ ထားႏိုင္ျခင္းကသာ ကိုယ္စိတ္ကို ၿငိမ္းေအးေစႏိုင္ပါတယ္။

အဲဒီတရားေတြအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ သေျပကန္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲဝါေသ႒ာဘိဝံသ ရဲ႕ေဗာဇၥ်င္ခုႏွစ္ပါးတရားျမတ္ရတနာ ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကေတာ့ ပိဋကေတာ္ အကိုးအကားမ်ားႏွင့္တကြ အက်ယ္တဝင့္ ရွင္းလင္းေရးသားထားပါတယ္။

http://www.scribd.com/doc/15736190/ThaPyayKanSayadawBallZinKhuNhitParMyatYadanar