နည္းျပ ဝိပႆနာ သင္ခဏ္းစာ အပိုင္း (၃)

ဒါဆိုရင္ ဆင္းရဲဒါ၊ ခ်မ္းသာဒါနဲ႔ ပတ္သက္၍ ေျပာၾကအံုးစို႔။

ကိုယ္ထဲက ဆင္းရဲဒါေပၚလာရင္ ဆင္းရဲဒါလို႔မွတ္ပါ။ ခ်မ္းသာဒါ ေပၚလာရင္လဲ ခ်မ္းသာ ဒါလို႔ဘဲမွတ္ပါ။ ဆင္းရဲဒါ ခ်မ္းသာဒါ ကိုယ္မွာ ဘယ္လို ေပၚတတ္သလဲဆိုရင္ မခံသာတဲ့ ေဝဒနာမွန္သမွ် ကိုယ္ထဲက ေပၚလာရင္ ဆင္းရဲဒါ လို႔မွတ္ပါ။ ခံသာတဲ့ ေဝဒနာမွန္သမွ် ကိုယ္ထဲက ေပၚလာရင္ ခ်မ္းသာဒါ လို႔မွတ္ပါ။ မူးဒါ၊ ကိုက္တာ၊ ေအာင့္တာ၊ ေတာင့္တင္းထံုက်င္တာစသည္ မွန္သမွ် ဆင္းရဲဒါလို႔ခ်ည္းမွတ္ရပါမယ္။ တစ္ခုစီခြဲရင္ေတာ့ မူးရင္ မူးဒါမွတ္၊ ကိုက္ရင္ ကိုက္တာမွတ္၊ ေအာင့္ရင္ ေအာင့္တာမွတ္၊ နာရင္ နာဒါမွတ္၊ က်င္ရင္ က်င္ဒါမွတ္၊ ထံုရင္ ထံုဒါမွတ္၊ အဲဒါ ဆင္းရဲတဲ့ သေဘာေတြဘဲ။ ေနေကာင္းထိုင္သာနဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ ေဝဒနာသေဘာေလး ကိုယ္ကေပၚလာရင္ ခ်မ္းသာဒါလို႔မွတ္ပါ။ ေယာဂီတို႔ သေဘာက်ၾကရဲ႕လား၊ ရွင္းပါရဲ႕လား။

ေယာဂီမ်ား အရင္တုန္းက လက္ကပူတယ္၊ ေျခကပူတယ္၊ အသားကပူတယ္၊ အေရကပူတယ္၊ ငါပူတယ္၊ သူပူတယ္၊ သား-ကပူတယ္၊ သမီး-ကပူတယ္ စသည္ျဖင့္ လက္နဲ႔၊ အပူနဲ႕ေျခ စသည္နဲ႔ မကြဲဘဲ မွတ္လာခဲ့တာေတြ သည္ အမွားႀကီး မွားေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမွားေတြက ဘယ္ရက္ ဘယ္အခ်ိန္ကစၿပီးမွားလာသလဲဆိုရင္ အစမထင္ေသာ သံသရာကစၿပီး မွားလာခဲ့တဲ့ အမွားေတြပါ။ မသိမႈေတြေၾကာင့္ မွားလာခဲ့ေသာအမွားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ မသိမႈေၾကာင့္လည္း အမွားတာရွည္ပါတယ္။ယခု အပူႏွင့္ လက္ ကြဲပါၿပီ၊ အပူႏွင့္ငါ ကြဲပါၿပီ၊ ပူဒါ က လက္မဟုတ္၊ လက္သည္ပူဒါမဟုတ္၊ လက္ တျခား ပူဒါ တျခား၊ ပူဒါ က သာ ပူတာ၊ လက္က ပူဒါမဟုတ္လို႔မွတ္လိုက္ပါသျဖင့္ အရင္က အမွတ္ေတြထက္ ပိုထူးသြား တယ္ေနာ္။ အမွတ္ထူးေတာ့ အသိအျမင္ပါထူးသြားပါၿပီ။ အသိအျမင္ေတြပါထူးသြားရင္ အယူေတြပါထူးလာတတ္ပါတယ္။

အျမင္ထူးလာတာကို ဝိပႆနာလို႔ေခၚပါတယ္။ ဝိပႆနာဆိုတာ ပါဠိစကားပါ။ ဝိ-ဆိုတာ အထူး၊ ပႆနာ-ဆိုတာ ျမင္တာ။ ပုဒ္ႏွစ္ခုေပါင္းေတာ့ အထူးျမင္တာပါ။

အျမင္ထူးတာ ဝိပႆနာ။အသိထူးတာ ဝိပႆနာ။အယူထူးတာ ဝိပႆနာ။

ပူဒါကပူသည္၊ ေအးဒါက ေအးသည္၊ လႈပ္ထာကလႈပ္သည္၊ ငါကပူသည္ မဟုတ္၊ သူကပူသည္ မဟုတ္၊ သားက ပူသည္ မဟုတ္၊ သမီးက ပူသည္ မဟုတ္လို႔ ရႈမွတ္လိုက္ျခင္းသည္ အရင္အမွတ္၊ အရင္အသိ၊ အရင္အျမင္၊ အရင္အယူတို႔ထက္ ထူးျခားသြားျခင္းေၾကာင့္ အမွတ္ထူး အျမင္ထူး၊ အသိထူး၊ အယူထူးတဲ့ ဝိပႆနာလို႔ ေခၚပါသည္။

အမွတ္ထူး အျမင္ထူး၊ အသိထူး၊ အယူထူးတဲ့ ဝိပႆနာဥာဏ္ ဝိပႆနာ ပညာတို႔ျဖင့္ သြားမွသာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ႏိုင္တယ္။ ခႏၶာမွာ ယခုလို အသိဥာဏ္ထူးေတြရွိေနတဲ့ ေယာဂီသည္ နိဗၺာန္ႏွင့္ နီးနီးေလး ရွိပါေတာ့တယ္ဆိုတာ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ႏွင့္ ေသခ်ာစြာမွတ္သားၾကပါ။

တရားအလုပ္အားထုတ္ေနၾကတဲ့ ေယာဂီမ်ားအေနနဲ႔ ႐ုပ္ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတိုင္း ႐ုပ္(၂၈)ပါးကို လကၡဏာ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္၊ ပဒ႒ာန္ ႏွင့္တကြ ေရတြက္တတ္ ေျပာတတ္မွ ႐ုပ္ကို သိတယ္ ေခၚတယ္၊ နာမ္ဆိုရင္လဲ စိတ္၊ ေစတသိက္ေတြကို လကၡဏာ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္၊ ပဒ႒ာန္ ႏွင့္တကြ အက်ယ္ကို ေရတြက္ျပႏိုင္မွ ေျပာႏိုင္မွ နာမ္ကို သိတယ္ေခၚတယ္။ အခုလို နာမ္နဲ႔႐ုပ္ကိုလဲသိမွ၊ ဘုန္းႀကီးေဟာတာေတြလည္း မွတ္မိမွ ေယာဂီတို႔ မဂ္ဥာဏ္၊ ဖိုလ္ဥာဏ္ နိဗၺာန္ကို ရမွာလို႔ အထင္မမွားလိုက္ပါနဲ႔၊ အားမငယ္ပါနဲ႔ေနာ္၊ ေဒသနာနည္းအရ အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပလို႔သာ မ်ားေနတာပါ။ က်ယ္ေနတာပါ။ ေယာဂီမ်ားအားထုတ္မႈဆိုတဲ့တရားအလုပ္ကေတာ့ အလြယ္ေလး အက်ဥ္းေလးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္သားၾကပါ။

အေျပာမွာ က်ယ္၊ အလုပ္မွာ လြယ္၏။

ဆက္ရန္...