ဒုတိယ မရဏႆတိသုတ္- (ေသျခင္း၌ေအာက္ေမ့ျခင္း)

ဒုတိယ မရဏႆတိသုတ္- (ေသျခင္း၌ေအာက္ေမ့ျခင္း)

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နာတိကရြာ အုတ္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကုိ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။ ရဟန္းတို႔ မရဏႆတိကုိ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီး၏၊ အာနိသင္ႀကီး၏၊ အၿမဳိက္ (နိဗၺာန္) သို႔ သက္ဝင္၏၊ အၿမဳိက္ (နိဗၺာန္)လွ်င္ အဆံုးရွိ၏။

ရဟန္းတို႔ မရဏႆတိကုိ အဘယ္သို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္ သည္ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီးသနည္း၊ အာနိသင္ႀကီးသနည္း၊ အၿမဳိက္(နိဗၺာန္)သို႔ သက္ဝင္သနည္း၊ အၿမဳိက္ (နိဗၺာန္)လွ်င္ အဆံုးရွိသနည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤ (သာသနာေတာ္) ၌ ရဟန္းသည္ ေန႔ကုိ လြန္ေျမာက္ ညဥ့္သို႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ ''ငါ့အား ေသျခင္းအေၾကာင္းတို႔သည္ မ်ားကုန္၏၊ ေႁမြေသာ္ လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ကင္းၿမီးေကာက္ေသာ္လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ကင္းေျခမ်ားေသာ္လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့အား ေသျခင္းသည္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိေႁမြကုိက္ျခင္းစသည္သည္ ငါ့အား အႏၲရာယ္ ျဖစ္ရာ၏၊ ေခ်ာ္၍ေသာ္လည္း လဲရာ၏၊ ငါစားအပ္ေသာ အစာေသာ္လည္း မေက်ဘဲ ေဖာက္ျပန္ရာ၏၊ ငါအား သည္းေျခေသာ္လည္း ပ်က္ရာ၏၊ ငါအား သလိပ္ေသာ္လည္း ပ်က္ရာ၏၊ ငါ့အား ေလသင္တုန္းတို႔ေသာ္လည္း ျဖတ္ ကုန္ရာ၏၊ လူတို႔ကေသာ္လည္း ငါ့ကုိ လုံ႔လျပဳကုန္ရာ၏၊ လူမဟုတ္သူ (ဘီလူး) တို႔ကေသာ္လည္း ငါ့ကုိ လုံ႔လ ျပဳကုန္ရာ၏၊ ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့အား ေသျခင္းသည္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိေလသင္တုန္း ျဖတ္ျခင္း စသည္သည္ ငါ့အား အႏၲရာယ္ ျဖစ္ရာ၏'' ဟု ဤသို႔ ဆင္ျခင္၏။

ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ''ညဥ့္အခါ ၌ ေသရေသာ ငါ့အား အႏၲရာယ္ကုိ ျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္တရားတို႔သည္ ရွိကုန္ေသးသေလာ'' ဟု ဆင္ျခင္ရမည္။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ညဥ့္အခါ၌ ေသရေသာ
ငါ့အား အႏၲရာယ္ကုိျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္ တရားတို႔သည္ ရွိကုန္ေသး၏'' ဟု သိရပါမူ ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ယုတ္ညံ့ ေသာ ထုိအကုသုိလ္တရားတို႔ကုိ ပယ္ျခင္းငွါသာလွ်င္ လြန္ကဲေသာ အလုိဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္ အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရမည္။

ရဟန္းတို႔ ပုဆုိး၌ မီးေလာင္သူသည္ လည္းေကာင္း၊ ဦးေခါင္း၌ မီးေလာင္သူသည္ လည္းေကာင္း၊ ထုိပုဆုိး ထုိဦးေခါင္းကုိ မီးၿငိမ္းေစရန္ လြန္ကဲေသာ ဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရာ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ထုိရဟန္းသည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ထုိအကုသုိလ္တရားတို႔ကုိ ပယ္ရန္သာလွ်င္ လြန္ကဲေသာ ဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္ အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရမည္။

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ညဥ့္အခါ၌ ေသရေသာ ငါ့အား အႏၲရာယ္ ျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္တရားတို႔သည္ မရွိကုန္'' ဟု သိပါမူ ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ႏွစ္သက္မႈ ဝမ္းေျမာက္မႈ 'ပီတိပါေမာဇၨ' ျဖင့္သာလွ်င္ ကုသုိလ္တရားတို႔၌ ေန႔ညဥ့္မျပတ္ က်င့္သံုးလ်က္ ေနရမည္။

ရဟန္းတို႔ ဤ (သာသနာေတာ္) ၌ ရဟန္းသည္ ညဥ့္ကုိ လြန္ေျမာက္ ေန႔သို႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ ''ငါ့အား ေသျခင္း အေၾကာင္းတို႔သည္ မ်ားကုန္၏၊ ေႁမြ ေသာ္လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ကင္းၿမီးေကာက္ေသာ္လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ကင္းေျခမ်ားေသာ္လည္း ငါ့ကုိ ကုိက္ရာ၏၊ ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့အား ေသ ျခင္းသည္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိေႁမြကုိက္ျခင္းစသည္သည္ ငါ့အား အႏၲရာယ္ ျဖစ္ရာ၏၊ ေခ်ာ္၍ေသာ္လည္း လဲရာ၏၊ ငါစားအပ္ေသာ အစာေသာ္လည္း မေက်ဘဲ ေဖာက္ျပန္ရာ၏၊ ငါအား သည္းေျခေသာ္လည္း ပ်က္ရာ၏၊ ငါအား သလိပ္ ေသာ္လည္း ပ်က္ရာ၏၊ ငါ့အား ေလသင္တုန္းတို႔ေသာ္လည္း ျဖတ္ကုန္ရာ၏၊ လူတို႔ကေသာ္လည္း ငါ့ကုိ လုံ႔လျပဳကုန္ရာ၏၊ လူမဟုတ္သူ (ဘီလူး)တို႔က ေသာ္လည္း ငါ့ကုိ လုံ႔လျပဳကုန္ရာ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ငါ့အား ေသျခင္းသည္ ျဖစ္ရာ၏၊ ထုိေလသင္တုန္း ျဖတ္ျခင္းစသည္သည္ ငါ့အား အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏'' ဟု ဤသို႔ ဆင္ျခင္၏။ ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ''ေန႔အခါ၌ ေသရေသာ ငါ့အား အႏၲရာယ္ကုိ ျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္တရားတို႔သည္ ရွိကုန္ေသး သေလာ'' ဟု ဆင္ျခင္ရမည္။

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ေန႔အခါ၌ ေသရေသာ ငါ့အား အႏၲရာယ္ကုိ ျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ႕ေသာ အကုသုိလ္တရားတို႔သည္ ရွိကုန္ ေသး၏'' ဟု သိရပါမူ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္ တရားတို႔သည္ ရွိကုန္ေသး၏'' ဟု သိရပါမူ ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ထုိအကုသုိလ္တရားတို႔ကုိ ပယ္ရန္သာလွ်င္ လြန္ကဲေသာ ဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္ အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရမည္။

ရဟန္းတို႔ ပုဆုိး၌ မီးေလာင္သူသည္ လည္းေကာင္း ဦးေခါင္း၌ မီးေလာင္သူသည္ လည္းေကာင္း၊ ထုိပုဆုိး ထုိဦးေခါင္းကုိ မီးၿငိမ္းေစရန္ လြန္ကဲေသာ ဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရာ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ထုိရဟန္းသည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ထုိအကုသုိလ္တရားတို႔ကုိ ပယ္ရန္သာလွ်င္ လြန္ကဲေသာ ဆႏၵကုိ လည္းေကာင္း၊ လုံ႔လကုိ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ အတုိင္းထက္ အလြန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မဆုတ္နစ္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ သတိကုိ လည္းေကာင္း၊ သမၸဇဥ္ကုိ လည္းေကာင္း ျပဳရမည္။

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ေန႔အခါ၌ ေသရေသာ ငါ့အား အႏၲရာယ္ျပဳမည့္ မပယ္ရေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္တရားတို႔သည္ မရွိကုန္'' ဟု သိပါမူ ရဟန္းတို႔ ထုိရဟန္းသည္ ထုိႏွစ္သက္မႈ ဝမ္းေျမာက္မႈ 'ပီတိပါေမာဇၨ' ျဖင့္သာလွ်င္ ကုသုိလ္တရားတို႔၌ ေန႔ညဥ့္ မျပတ္ က်င့္သံုးလ်က္ ေနရမည္။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ မရဏႆတိကုိ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္ သည္ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီး၏၊ အာနိသင္ႀကီး၏၊ အၿမဳိက္(နိဗၺာန္)သို႔ သက္ဝင္၏၊ အၿမဳိက္(နိဗၺာန္)လွ်င္ အဆံုးရွိ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။74

၄ - ဒုတိယ မရဏႆတိသုတ္၊ ယမက၀ဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဗုဒၶဓမၼ ႏွလံုးလွ