သူငယ္ေတာ္ေတာရ ဆရာေတာ္၏ ေန ့စဥ္ေဟာျပ ၾသ၀ါဒ (၃)

ထိ - သိ - သတိ

၀င္ေလႏွာသီးဖ်ား တိုးထိတာသိ၊ အသာေစာင့္ၾကည့္၊
ထြက္ေလႏွာသီးဖ်ား တိုးထိသာသိ၊ အသာေစာင့္ၾကည့္၊
ထိ-သိ-သတိ၊
အေဟာင္းေပ်ာက္ေတာ့ အသစ္ေပၚ၊
ေပၚတဲ့ အသစ္ အေဟာင္းၿဖစ္။

ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ပ်က္ေနတာပဲ

တရားကိုရႈမွတ္ေနရင္းနဲဲ ့ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤံါရေတြရဲ ့အၿဖစ္နဲ ့အပ်က္ကို သိလာတယ္။
ဥာဏ္ေတြြတက္လာတယ္။ ငါဆိုတာလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ သူဆိုတာလဲ မရွိေတာ့ဘူး။
ရုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရေတြဟာ ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ ပ်က္ေနတာဘဲလို ့ ဥာဏ္ထဲမွာ ရွင္းသြားတယ္။

သႏိ ၱသုခ နိဗၺာနဓာတ္ရေအာင္

တရားကိုရႈမွတ္ေနတဲ့ ေယာဂီသူေတာ္စင္ေတြဟာ အၿမဲတမ္း သတိနဲ ့ေနတဲ့အတြက္ အမွားနည္းတယ္၊ အမွားနည္းတယ္ဆိုကတည္းက ေကာင္းတာေတြၾကံ၊ ေကာင္းတာေတြေၿပာ၊ ေကာင္းတာေတြၿပဳၿပီး၊
ေနာက္ဆံုး သႏိၲသုခနိဗၺာနဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ၾကီးကို ေတြ ့ႏိုင္တယ္။

အေသကိုၿမင္ေအာင္ၾကည့္

အမ်ားသူငါကေတာ့ သုသာန္မွာ သြားပို ့တဲ့အေသကိုပဲၿမင္ၾကတာ၊
တကယ္တန္းကေတာ့ မိမိႏွာသီးဖ်ားမွ ထြက္ေလ၀င္ေလတစ္စံုရဲ ့ အၿဖစ္အပ်က္ကို၊
တစ္နည္းေၿပာရရင္ အေသကိုသာ ၿမင္ေအာင္ ၾကည့္ရမွာ၊
အဲဒါမွ သႏိၲသုခ နိဗၺာနဓာတ္ၾကီးကို ရႏိုင္၊ ေရာက္ႏိုင္မွာ ၿဖစ္တယ္။