မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး-၁၄
Published by eternal under မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
မႏၱေလးျမဳိ႔တြင္ ေနထုိင္သူ ေအာင္ျမန္မာစကၠဴဆုိင္ပုိင္ရွင္ ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚတင္လွတုိ႔သည္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအား လွဴရန္ တစ္ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ ေဆာက္လုပ္မႈတြင္ အာရုံနစ္ေနၾကရာ၊ ဆရာေတာ္ၾကီးက ဦးေက်ာ္သိန္းတုိ႔အား ေက်ာင္းေဆာင္အေပၚတြင္ ေၾကာင့္ၾကမမ်ားဘဲ၊ ကုိယ့္တရားသာ ဖိ၍အားထုတ္ရန္ ဆုံးမရေလသည္။ ေထရသနစံေက်ာင္းသည္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ အၾကာတြင္ လုံး၀ၿပီးစီးသြားသျဖင့္၊ ဒကာ-ဒကာမ ႏွစ္ဦးက ဆရာေတာ္ၾကီးအား လက္ခံပါရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးက လက္မခံ၊ ေရစက္ခ်မေပးေသးဘဲ၊ ဦးေက်ာ္သိန္းတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံအား ဒုကၡသစၥာတရားကုိ ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ေအာင္အထိ ဖိဖိစီးစီးတရားအားထုတ္ခုိင္းေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ေဒၚတင္လွတုိ႔မွာ ၁၃၂၀-ခု ၀ါတြင္းကာလတစ္ခုလုံး ( ၁၉၅၈-ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္၊ၾသဂုတ္၊စက္တင္ဘာ၊ ေအာက္တုိဘာ) အမရပူရရိပ္သာသုိ႔လာ၍ သဲသဲမဲမဲ တရားအားထုတ္ၾကရသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကား ေက်ာင္းဒကာ-ေက်ာင္းအမ ႏွစ္ဦးတုိ႔အေျခအေနကုိ သုံးသပ္၍ စိတ္ခ်ရေလာက္ေသာ အခါတြင္မွ ၀ဋ္ကုိ မေတာင့္တဘဲ၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ျငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကုိသာ ေတာင့္တရန္ ဆုံးမေတာ္မူ၍ စံေက်ာင္းေတာ္အတြက္ ေရစက္ခ်ေပးေလသည္။
**************************
“မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလဆုိတာ အင္မတန္နာမည္ၾကီးေနတယ္၊ ၾကဳံတုန္းၾကဳံခုိက္မွာ သကၤန္းလွဴရမယ္” ဟူ၍ စဥ္းစားမိသျဖင့္ ဦးခ်န္ထြန္း(ရန္ကုန္၊ မုိးကုတ္၀ိပႆနာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ အဖြဲ႕၀င္)သည္ မႏၱေလးျမဳိ႕၊ ဗႏၶဳလသကၤန္းတုိက္မွ သကၤန္းတစ္စုံ၀ယ္ၿပီး နံနက္ပုိင္းတြင္ ဆရာေတာ္ၾကီးအထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ရာ တစ္ေယာက္ခ်င္းျဖင့္ ဖူးျမင္ရေလသည္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သကၤန္းထုတ္ၿပီးကပ္ဖုိ႔ျပင္ေသာအခါ ဆရာေတာ္ၾကီးက “မင္း…တရားထုိင္ဖူးသလား”ဟု စီး၍ ေမးေလသည္။ ဦးခ်န္ထြန္းလည္း တရားမထုိင္ဖူးေၾကာင္း ျပန္ေလွ်ာက္ရာ၊ တင္ပ်ဥ္ေခြထုိင္….မ်က္လႊာခ်၊ မင့္ဥာဏ္နဲ႔ မင့္ခႏၶာထဲ ၾကည့္ေနအုံးဟူ၍ မိန္႔ၿပီး ဆြမ္းစားေဆာင္ဖက္ ၾကြသြားေတာ့သည္။ နာရီ၀က္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ျပန္ေရာက္လာေလသည္- “ဘယ့္ႏွယ့္လဲကြ၊ ဘာေတြ႔သလဲေဟ့” ၊ “ထုံတာ က်င္တာ၊ ေညာင္းတာ ကုိက္တာ ခဲတာေတြပဲ ေတြ႔ေနတာပဲ ဘုရား”၊ “ေအး..ဟုတ္ပီ၊ အဲဒါေတြက ဆင္းရဲသလား၊ ခ်မ္းသာသလား”၊ “ဆင္းရဲတယ္ဘုရား”၊ “ဆင္းရဲဆုိေတာ့ ဒုကၡပဲေပါ့၊ အဲဒါေတြက မတည္ျငိမ္ဘူး၊ ေျပာင္းလြဲေနတယ္”၊ “မွန္ပါဘုရား”၊ “ဒုကၡသစၥာဆုိတာ ဒါေတြပဲ၊ အဲ့ဒီ့ ဒုကၡေတြ လုိခ်င္သလား၊ မလုိခ်င္ဘူးလား”၊ “မလုိခ်င္ပါဘုရား”၊ “ကဲ….ဒါဆုိရင္ အဲဒီလုိ ဒုကၡသစၥာမ်ဳိးေတြကုိ မလုိခ်င္ မရခ်င္လုိ႔ ဒီသကၤန္းကုိ လွဴပါတယ္ဘုရားလုိ႔ မင့္စိတ္ထဲက ဆုေတာင္းၿပီး လွဴပါ”။ ဤသုိ႔ လွဴပုံလွဴနည္းကုိ သင္ေပး၍ ဤအတုိင္း လွဴခဲ့ရေၾကာင္း ဒကာဦးခ်န္ထြန္းက ျပန္လည္ ေျပာျပေလသည္။
****************************
မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း၊ ခပ္ျပင္းျပင္း မိန္႔ေတာ္မူသည္မ်ား ရွိပါသည္။ သင့္သေလာက္ တင္ျပလုိပါသည္-
“ခင္မ်ားတုိ႔က ေတာ္ေတာ္ အေတာင္းအရမ္းထူတဲ့လူေတြ၊ အေတာင္းအရမ္းထူတဲ့လူေတြဆုိတာ ဘယ္အမ်ဳိးတုံး (သူေတာင္းစားမ်ဳိးပါဘုရား)၊ ေအး……အဲဒီထဲက ျဖစ္ေနၿပီ ခင္မ်ားတုိ႔”
“ခင္မ်ားတုိ႔သည္ပင္ က်ဳပ္ခၽြတ္မွ ကၽြတ္ၾကမွာေတြ”
“စုိးရိမ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္က ေသခါနီး၊ အစုိးရိမ္ခံရတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြက ေသခါေ၀း၊ ဒါျဖင့္ ေသခါနီးေတြက ေသခါေ၀းေတြကုိ စုိးရိမ္ေနတာ၊ ကုိယ္ကျဖင့္ ေရထဲနစ္ေနတာ မတ္တပ္ရပ္ေနတာေတာင္ ပါးစပ္ေရာက္ေနၿပီ၊ အဲဒါ ကုန္းေပၚက လူ လွမ္းၿပီး စုိးရိမ္ေနသလုိ… ”
“ခင္မ်ားတုိ႔ဟာက ကံေကာင္းခ်ိန္ေတြကုိေတာ့ ကာမဂုဏ္အာရုံေတြထဲမွာ အသုံးခ်ခဲ့ၾကၿပီ၊ အခုလုိ အုိၾကီးခ်က္မ ထုံထုိင္းၿပီး အခ်ိန္ေတြ လြန္ခါမွ ဘုန္းၾကီးဆီေျပးလာ၊ ေဟာခ်င္စရာေတာင္ မရွိဘူး၊ ဒီဘုန္းၾကီးမုိ႔ ေပေဟာေနတာ”
“ဒီဘုရားေရွ႕ထားၿပီးေတာ့ ေနာက္ဘုရားကုိ ေမွ်ာ္တာ အားနာစရာၾကီး၊ ခင္မ်ားတုိ႔မုိ႔ အားမနာတယ္၊ အခုဒီဘုရားက နိဗၺာန္ကုိ ေပးႏုိင္ပါလ်က္နဲ႔ ေနာက္ဘုရားက်မွ ဆုိတဲ့ ဥစၥာဟာ သက္သက္အေၾကာင္တုိက္-ေျဗာင္တုိက္ ရြဲ႕တာပဲ”
********************
မုိးကုတ္ျမဳိ႔မွ ေက်ာင္းအစ္မၾကီး ေဒၚေဒၚအုံ၊ ေဒၚေဒၚဖုံတုိ႔သည္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ အရင္းႏွီးဆုံးျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ေဒၚေဒၚအုံသည္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ စပ္မိစပ္ရာ ေျပာဆုိၾကရင္း- ညညဆုိ အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ သန္းေခါင္အထိ မ်က္လုံးေၾကာင္ေနတတ္ေၾကာင္း ဆရာေတာ့္အား ေလွ်ာက္မိသည္။ ထုိအခါဆရာေတာ္က
“ေအး…….ခင္မ်ားတုိ႔ေနာ္ ရုိးရုိးတေစၧေျခာက္တဲ့ အခါ ပရိတ္ရြတ္ရင္ ေပ်ာက္တယ္၊ သရဲေျခာက္ရင္လည္း ကမၼ၀ါဖတ္ရင္ ေပ်ာက္တာပဲ၊ ခင္မ်ားတုိ႔ဟာက ပစၥည္းတေစၧေျခာက္ေနတာ၊ ပစၥည္းတေစၧေျခာက္တာက်ေတာ့ ပရိတ္ရြတ္လုိ႔လည္းမရ၊ ကမၼ၀ါဖတ္လုိ႔လဲ မရ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အိပ္မေပ်ာ္တာ………..၊ မဖုံလည္း………… သတိထားပါ၊ ပစၥည္းေတြစြဲၿပီး ေသရင္ တေစၧျဖစ္မယ္၊ မကၽြတ္ဘဲျဖစ္ေနလုိ႔ ေျခာက္လွန္႔ေနရင္ ခင္မ်ာ့သားသမီးေတြက က်ဳပ္ကုိလာပင့္မွာ၊ ပရိတ္ရြတ္ေပးပါဆုိရင္ ရြတ္ေပးရမွာ၊ ဟာ……..ပရိတ္က ေပ်ာ့ေသးတယ္၊ ခပ္တင္းတင္း ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ကမၼ၀ါဖတ္ၿပီး ႏွင္ထုတ္ေပးပါ-ဆုိရင္လဲ က်ဳပ္က ကမၼ၀ါဖတ္ေပးရမွာ၊ အဲဒီလုိ ကမၼ၀ါနဲ႔ ႏွင္ထုတ္ခံရတဲ့ အထိမေရာက္ပါေစနဲ႔၊ တရားအားထုတ္စမ္းပါ” ဟူ၍ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အမိန္႔ရွိေလသည္။
0 comments:
Post a Comment