သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို ...

သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို ...

အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ ...
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကို အစာေကြၽး၍ ေမြးျမဴရာ ျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အသွ်င္ ရာဟုလာသည္လည္း အမၺလ႒ိကေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညေနခ်မ္း အခ်ိန္တြင္ ကိန္းေအာင္းရာမွ ထေတာ္မူ၍ အမၺလ ႒ိကေက်ာင္း အသွ်င္ရာဟုလာ ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။ အသွ်င္ရာဟုလာသည္ အေဝးမွ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ျမင္၍ ေနရာကို ခင္းထား၏၊ ေျခေဆးေရကိုလည္း တည္ထား၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခင္းထားေသာေနရာ၌ ထိုင္ၿပီးလွ်င္ ေျခတို႔ကိုေဆးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ရာဟုလာသည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး၍ ေလ်ာက္ပတ္ ေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။107

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို ေရအင္တံု၌ ထား၍ အသွ်င္ရာဟုလာကို မိန္႔ေတာ္မူ၏ ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤအနည္း ငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို ေျခေဆး ေရအင္တံု၌ ထားသည္ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိ ေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္းတရားသည္ ဤအတူ နည္းပါးလွေခ်၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို စြန္႔ေတာ္ မူ၍ အသွ်င္ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို စြန္႔လိုက္သည္ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိ ေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္းတရားသည္ ဤအတူ စြန္႔ထားၿပီးျဖစ္သည္သာတည္း။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုေျခေဆး ေရအင္တံုကို ေမွာက္၍ အသွ်င္ ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤေရအင္တံုကို ေမွာက္ထားသည္ကို ျမင္၏ ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္း တရားသည္ ဤအတူ ေမွာက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ သာတည္း။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုေျခေဆး ေရအင္တံုကို လွန္၍ အသွ်င္ ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤေရအင္တံုကို အခ်ည္းႏွီး ဘာမွ် မရွိသည္ ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္း တရားသည္ ဤအတူ အခ်ည္းႏွီး ဘာမွ် မရွိသည္ သာတည္း။108

၁ - အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-မွ၊ ဘိကၡဳ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။