ဖုိးသား (အျဖဴေရာင္ေမတၱာ) ၏ တဂ္အေျဖ
ဖုိးသား (အျဖဴေရာင္ေမတၱာ) က ေမးခြန္းဆယ့္တစ္ခ်က္ေျဖဖုိ႔ တဂ္ထားတာကုိ စီေဘာက္စ္မွာ ဖက္လုိက္ရတယ္။ ပထမေတာ့ ဘာလဲေပါ့ မဆုိင္သလုိ အသာေနလိုက္တယ္။ ေမးခြန္းေမးလုိ႔ ျပန္ေျဖရမယ္ဆုိတာကုိ မသိဘူး။ (ဗဟုသုတနည္းပုံက)။ ပန္းကမၻာဆရာေတာ္က လာၿပီး သတိေပး ျပန္တယ္။ ဒါနဲ႔ အခ်ိန္ေလး အားေနတုန္း လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး၏ သံေ၀ဂ ေလးခ်ဳိးႀကီး ဒုတိယပုိဒ္ အေျဖတင္ၿပီး ေတာသားေလးနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔စဥ္ အဲဒီတဂ္အေၾကာင္းကုိ ေမးရေတာ့တယ္။ ဘုန္းဘုန္းေရ ဖုိးသာက ဘုန္းဘုန္းကုိ ဆယ့္တစ္ခ်က္ေသာ ေမးခြန္းေတြကုိ ေျဖခုိင္းတာပါဘုရားတဲ့။ အဲ ....အဲဒီေတာ့မွပဲ ရွင္းလင္းသြားေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ဖုိးသားေပးတဲ့ လင့္ခ္ကုိ ကလစ္ၾကည့္ေတာ့ ေမးခြန္းဆယ့္တစ္ခ်က္နဲ႔ သူ႔အေျဖေလးေတြ ေတြ႔ေတာ့တယ္။
ဖုိးသားေျဖထားေလးေတြက ဓမၼသေဘာ ဓမၼအသိဥာဏ္မ်ားစြာနဲ႔ ေျဖထားတာေတြ႔လုိ႔ သေဘာက်မိတယ္။ ဒါနဲ႔ ေမးေတာ့ ေျဖဖုိ႔ တာ၀န္ကေရာက္လာေတာ့ ဘာေျဖမလဲစဥ္းစားေနလုိက္တာ အေတြး၀င္လာတာေလး ခုေရးခ်လိုက္မိတာက ....
ကမၻာႀကီးပ်က္ရင္ဆုိတာကုိ အမ်ားစုကေတာ့ သတၱ၀ါေတြ အမ်ားစုေနထုိင္တဲ့ ယေန႔ကမၻာႀကီးကုိ ဆုိလုိ ေနၾကတာေပါ့။ မနက္ျဖန္ကေတာ့ ေရာဟိတႆသုတ္ (အဂၤုတၱရနိကယ္)မွာလာတဲ့ သုတၱန္ကုိ သတိယမိလို႔ ကမၻာဆုိတာ တစ္လံမွ်ရွိတဲ့ ေျခအစ ေခါင္းဆုံးျဖစ္တဲ့ မိမိခႏၶာကုိယ္ကုိ သြားျမင္မိတယ္။
အပိစာဟံ အာ၀ုေသာ ဣမသၼိ ံ ေယ၀ ဗ်ာမမေတၱ ကဠ၀ေရ သသညိမွိ သမနေက ေလာကဥၥ ပညာေပမိ ေလာကသမုဒယဥၥ ေလာကနိေရာဓဥၥ ေလာကနိေရာဓဂါမိနဥၥ ပဋိပဒႏၱိ။ (အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္- ေရာဟိတႆ၀ဂ္၊ ဒုတိယေရာဟိတႆသုတ္)
တကယ္ေတာ့ သတၱေလာကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သခၤါရေလာကပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾသကာသေလာကပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလာက(ကမၻာ) မွန္သမွ်ဟာ မတည္ၿငိမ္ဘူး၊ လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္ေနတယ္၊ လိုအပ္မႈေတြနဲ႔ျပည့္နက္ေနတယ္၊ လုိ႔ အရွင္ရ႒ပါလက ေဂါရဗ်မင္းႀကီးကုိမိန္႔ဆုိထားတာရွိပါတယ္။
ယေန႔ေခတ္ ယေန႔ေလာကႀကီးဟာ ျပင္ပအားျဖင့္ စီးပြားေရး လူမႈေရး ပညာေရး က်န္းမာေရး၊ နိဳင္ငံေရစတဲ့ အေရးေတြ ကမၻာႀကီးတခုလုံးကုိ ၾကည့္လိုက္ပါက ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြပဲ ျမင္ေတြ႔ေနရတာပဲေပါ့။ ေနာက္ဆုံး ေရာဟိတႆသုတၱန္အရ မိမိခႏၶာလုိ႔ေခၚတဲ့ ေလာကသည္ပင္ ေန႔ညမပ်က္ ျဖစ္ပ်က္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။
ျဖစ္ျခင္း၏ေနာက္ကြယ္မွာ ပ်က္ျခင္းဆုိတာရွိသလုိ၊ ပ်က္ၿပီးရင္လည္း ျပန္ျဖစ္လာတတ္တာ ဓမၼတာတစ္ခုပါ။ လူေတြအားလုံးေနထိုင္သည့္ ကမၻာႀကီး မီေလာင္ေၾကြက် ပ်က္ဆီးသြားမည္ကုိ ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ေနသူသည္ မိမိ၀န္းက်င္ေလာက၊ မိမိခႏၶာလုိ႔ေခၚသည္ ေလာက၏ အျဖစ္အပ်က္သေဘာ ကုိ မသိမျမင္နိဳင္သည့္ အသိဥာဏ္ နည္းပါးမႈသက္သက္သာ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ျဖစ္ပ်က္ျခင္းသေဘာရွိသည့္ ေလာကသားအားလုံးအတြက္ အပ်က္သေဘာသည္ ေတြးေၾကာက္ေနစရာမဟုတ္၊ ေရွာင္လြဲလုိ႔လည္း ရသည့္အရာမဟုတ္သည္ကုိ အားလုံးသိနားထားၾကသည္။ ေန႔စဥ္ပ်က္ေနသည့္ မိမိခႏၶာကုိယ္
ကုိၾကည့္ကာ အျဖစ္နဲ႔ေတြ႔လည္း သာယာမႈ အႆာဒမျဖစ္ပဲ၊ ပ်က္တာျမင္လုိ႔လည္း စိတ္ညစ္မႈ အာဒီန၀မျဖစ္ပဲ ေနထုိင္နိဳင္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ျမင္သာသည့္ သဘာ၀ေလးကိုပင္ ခ်ၾကည့္လိုက္ပါ။ မိမိခႏၶာကုိ အသား အေရေလးမ်ား စုိေျပေခ်ာေမြ႔ေနပါက မိန္းမေယာကၤ်ားအားလုံး သာယာေနၾကသည္။ ႏွစ္သစ္ၾကည္နဳး ေနၾကသည္။ ထုိအရာကို အႆာဒျဖစ္မႈလုိ႔ေခၚသည္။ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး မညီမွ်ျခင္းေၾကာင့္ အဖုအထစ္စတဲ့ ပ်က္စီးလာခဲ့ရင္ေတာ့ "ဟင္ ငါ့အသားအေရေတြက ဘယ္လုိမ်ဳိးျဖစ္လာတာလဲ"လုိ႔ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ကာ ေဆးအမ်ဳိးမ်ဳိး လိမ္းေဆးအမ်ဳိးႏွင့္ အရိုးကုိ အရြက္ဖုံးဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကေတာ့သည္။ ထုိအရာကုိ အာဒီန၀ေခၚသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ေလာဘမီး ေဒါသမီး ေမာဟမီးအရွိန္မ်ားစြာျဖင့္ ပ်က္စီးေနသည့္ မိမိ၏ တစ္လံမွ်ရွိေသာ ခႏၶာကုိယ္ကမၻာႀကီး၏ ပ်က္ဆီးေနျခင္းကုိ ျမင္ေအာင္ၾကည့္၍ ေျဖရမည္ဆုိလွ်င္ ...
(၁) ဘယ္သူေတြနဲ႔ ရွိေနခ်င္လဲ
ကိေလသာမီး (၁၁)မီး ေန႔စဥ္ေလာင္ကာ ပ်က္စီး၍ေနေသာ (မပ်က္ခင္ဆုိတာမရွိ) ဤခႏၶာကမၻာႀကီးရေနစဥ္ သပၸဳရိသူပနိႆယ- သူေတာ္ေကာင္းအမွီလုိခ်င္၍ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားစြာနဲ႔ပင္ ေနခ်င္ပါသည္။
(၂) ဘာေတြခံစားေနရလဲ
ဘာရာ ဟေ၀ ပဥၥခႏၶာ- ခႏၡာငါးပါး၀န္ကုိ သယ္ေဆာင္ထားရတာ အေလးဆုံး အပင္ပန္းဆုံးဟု ျမတ္ဗုဒၶမိန္႔သည့္အတြက္ ခႏၶာကမၻာႀကီးကုိ ထမ္းထား႐ေသာေၾကာင့္ ေနစဥ္ ေလးလံျခင္း၊ ပင္ပန္းျခင္းကုိ ခံစားရသည္။
(၃) ဘာေတြျပင္ဆင္ထားလဲ
ဘာရ နိေကၡပနံ သုခံ- ခႏၶာ၀န္ႀကီးကုိ ပစ္ခ်လိုက္ျခင္းသည္ ေပါ့ပါး ခ်မ္းသာေတာ့၏-ဟု သိရသည့္အတြက္ ခႏၶာ၀န္ တဖန္မရေအာင္ ကိေလသာနည္းပါးေအာင္ေနနိဳင္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ႀကိဳးစားေနသည္။
(၄) ၀မ္းနည္းမိမွာက
ခႏၶာ၀န္ကုိ ပစ္ခ်နိဳင္ေလာက္သည့္ တရားဓမၼမ်ား ရွိေနပါလ်က္ ပစ္ခ်နိဳင္ေအာင္ မႀကိဳးစားနိဳင္ေသးကုိ ၀မ္းနည္း မိသည္။
(၅) ေၾကာက္လန္႔မိသည္က
ေနာက္တဖန္ ဒီ၀န္ႀကီးကုိ ျပန္ထမ္းရမည္ကုိ။
(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာက
ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼ
(၇) ဘာေတြေရးမိလဲ
ခႏၶာကုိယ္ေပၚ သာယာမႈနည္းပါးေလေအာင္ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး၏ သံေ၀ရေလးခ်ဳိးကဗ်ာကုိ ကုိယ္တုိင္ ထပ္တလဲလဲ ဖတ္ကာ ျပန္လည္ေ၀မွ်ေနျခင္း ေရးေနျခင္းပါ။
(၈) ေတြးမိေတြးရာ အေတြး
ကိေလသာအေတြးတလွည့္၊ ဓမၼအေတြးတလွည့္
(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္ေနတာက
ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼကုိ သူ၏ သားေတာ္ အသြင္အျဖစ္ ေလ့လာသင္ယူ မွတ္သား က်င့္သုံးေနခြင့္ရျခင္း။
(၁၀) ရွာၾကံေျဖသိမ့္မိတာက
ကိေလသာနယ္ပယ္ကေန ရုန္းမထြက္နိဳင္ျခင္းအေပၚ ေအာ္ ငါလည္း ပုထုဇဥ္လူသားေပမို႔ .....ဟု။
(၁၁) ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ျခင္း
ဘာေတြျဖစ္ျဖစ္ ရွစ္ႏွစ္သားအရြယ္ကေန ယခု အသက္ သုံးဆယ့္ႏွစ္အရြယ္ထိ ရွင္ ရဟန္းအျဖစ္ သာသနာေတာ္မွာ သာသနာအလုပ္နဲ႔ ေပ်ာ္ေနနိဳင္ခဲ့ပါလားဟု။
ကဲဖုိးသားေရ ....ေက်နပ္မည္ထင္ပါတယ္။ ခံစားခ်က္အတုိင္း ေရးခ်ကာ ေျဖလုိက္ပါသည္။
သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာ ရွိပါေစ။
0 comments:
Post a Comment