ကုိယ္႔ဘက္ပါလာတဲ႔ အ-မ (အင္ဒုိနီးရွားအမ်ိဳးသမီး) ကုိ တရား၀င္လက္ထပ္ခ်င္သတဲ႔.

ဒီေန႔ အေတြ႔အၾကံဳေလးပါ....

KLကေန ဘတ္စ္ ကားနဲ႔ အျပန္ေပါ႔။ ကားလက္မွတ္မွာခံုနံပတ္ က ၂၃။ ကုိယ္ထုိင္ရမဲ႔ခုံမွာထုိင္ေနတာက ေခါင္းျမီးျခံဳ ကုလားမေလး။ ကြဳိင္ပဲ။ ခံုနံပတ္ခ်င္းတုိက္ေနသလား လုိ႔ေသခ်ာေအာင္.လက္မွတ္ကုိ ျပေတာ႔ အေနာက္ဘက္ ခံုကုိ ထုိးျပတယ္။ ေကာင္းျပီ။ ထုိင္ပါတယ္ဗ်ာ။ Lady First ေပါ႔။

ကားထြက္လုိ႔မၾကာမွီ ျမန္စကား ျဖင္႔ဖုန္းသံၾကားရေတာ႔စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ေအာ္..ေရွ႔ကုလားမေဘးက ေကာင္မေလး ဆီက ပါလား။ ဒီလုိကုလားျပည္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ မေၾကာက္မရြ႔ံခရီးသြားေနတဲ႔ ျမန္မာမ ေလး ကုိ စိတ္၀င္စား သြားတယ္။ တုိတုိပဲ ေျပာၾကပါစုိ႔..။ ဒီလုိ နဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မိတ္ဆက္.. .. သိလုိက္ရတာက..ျမန္မာျပည္ ေတာင္ဖ်ားနဲ႔ေျမာက္ဖ်ား က နွစ္ဦးသား ဆံုတဲ႔အျဖစ္။ သူက ပူတာအုိက လီေရွာ မေလး ၊ ဗုဒၶဘာသာ ေတာ႔မဟုတ္ဘူး။သူတုိ႔ဆီမွာ ျမန္မာေတြ အမ်ားၾကီး ဆုိပဲ။
ဒါနဲ႔ ေနရာေဒသ တီးေခါက္ၾကည္႔ေတာ႔ လားလား..ကုိယ္ေနတဲ႔ေနရာ နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ခဏေလးနဲ႔ေရာက္တဲ႔ေနရာ။ လုိက္လည္ လုိ႔ ရမလား..ဆုိေတာ႔ ရသတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ဘယ္ရမလဲ..ဆင္းရမဲ႔ေနရာ ကုိေက်ာ္ျပီး သူတုိ႔ဆီမွာ ဆင္းလုိက္တယ္။ အလည္ေခၚသြားတဲ႔အတြက္ အျမဲအမွတ္ရေနမွာပါ။ ေက်းဇူး..နုိနုိ။


ေတြ႔ပါပီ ကုိေရႊျမန္မာမ်ား....ေန႔တုိင္းနီး ျဖတ္သြား ျဖတ္လာေနတာ ကို ရွိမွန္းမသိတဲ႔အျဖစ္။ သူတုိ႔နဲ႔မိတ္ဆက္စကားေတြေျပာျပီး ၾကံဳေတြ႔ရတဲ႔ အခက္အခဲတစ္ခ်ိဳ႔ ေျပာျပတယ္။ အီးေမး လုပ္ခ်င္လုိ႔သြားတာ..သူ႔စကား ကုိယ္မရ ကုိယ္႔စကား သူမတတ္လုိ႔ မရေသး ဘူးတဲ႔။

ပါလာတဲ႔ကြန္ျပဴတာ ကုိ ထုတ္၊ အင္တာနက္ ခ်ိတ္ျပီး စိတ္၀င္စား သူ တစ္ခ်ိဳ႔အတြက္ ဂ်ီးေမး လုပ္ေပးလုိက္တယ္။

သူတို႔လဲ အင္တာနက္ သံုးခ်င္ပါသတဲ႔။ေကာင္းျပီ။.. ငါဒီမွာရွိေနရင္.. အားလံုးကုိ သင္ေပးမယ္.. ။ ကြန္ျပဴတာ အင္တာနက္..အဂၤလိပ္စာ....ဘာညာ..ဘာညာ..ေပါ႔။

ျမန္မာျပည္မွာ ဆုိ ဒီလုိအခြင္႔အေရး မရနုိင္။ သိန္း ၂၀ ေလာက္အကုန္ခံနုိင္မွ နံပါတ္ပံုေသ နဲ႔ ဟန္းဖုံးသံုးခြင္႔ရမယ္။ကုိယ္ပုိင္အင္တာနက္ သံုးခ်င္ တယ္ဆုိရင္လဲ ေနာက္ထပ္ သိန္း ၃၀ ေလာက္အကုန္ခံ ရဦးမယ္။

တယ္လီဖုံး.အင္တာနက္ လူတုိင္းသံုးနုိင္ဖုိ႔ အေတာ္မလြယ္တဲ႔ ျမန္မာျပည္၊(လူတုိင္း သံုးစြဲခြင္႔ မရေအာင္ လက္လွမ္းမမွီေအာင္ တမင္ တကာ လုပ္ထားတယ္လုိ႔ ပဲ ယံုၾကည္ရတယ္။ ခုိင္လံုတဲ႔အေထာက္အထားနဲ႔ ကန္႔ကြက္ေျပာတဲ႔သူ ခုထိေတာ႔ မေတြ႔ဖူးေသးဘူး၊ ေနာင္လဲ ေတြ႔မယ္လုိ႔ မထင္မိဘူး။)

ဖုန္းနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ပီး အင္တာနက္သံုးတာ မျမင္ဘူးေသးေတာ႔သူတုိ႔အတြက္ ကအဆန္းျဖစ္ေနတာ.။ ဒီလုိ အခြင္႔အေရး မ်ိဳး ဒီမွာပဲ ရတာ။ ေရာက္တံုးေရာက္ခုိက္ သံုးထား လုိ႔။ အေထြအေထြလုပ္သားအျဖစ္ လာလုပ္ေနတဲ႔ တုိ႔ေရႊျမန္မာေတြ။ ပညာအရည္အခ်င္းက မနိမ္႔က်။ ၁၀ တန္းေအာင္..ဘြဲ႔ၾကိဳ ဘြဲ႔ရ လူငယ္ေလးေတြ။ တုိင္းျပည္အတြက္ နွေမ်ာပါဘိ။

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ လက္ကို္င္ဖုန္း ထဲ က စံုတြဲ ပံုေလး ။ ဒါ အိမ္က ဇနီးလား လုိ႔ ေမးၾကည္႔ေတာ႔..ဟုတ္ပါဘူး။ လက္ထပ္ဖုိ႔ရည္ရြယ္ထားတဲ႔..အ.မ (အင္ဒုိနီးရွားသူ) ပါတဲ႔။

ကုိယ္႔ဘက္ပါေအာင္ေတာ႔ လုပ္ထားပံုရတယ္။ ေသခ်ာတယ္ဆုိေတာ႔လဲ ေျမွာက္ေပးရတာပ။

ဒါဆုိ အတည္ယူကြာ..ဟုတ္ပလား။

အဲဒါပဲခက္ေနတာ..ဘယ္လုိလုပ္ရမွန္းမသိလုိ႔.ပါတဲ႔။ နည္းလမ္းရွိရင္ေျပာျပပါဦး..ဆုိေတာ႔ လဲ

ၾကားဘူးတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိေျပာျပရတယ္။

ဒီလုိရွိတယ္ကြာ..
တစ္ခ်ိဳ႔ ေရႊေတြက အ-မ ေတြ ကုိ လက္ထပ္ေခၚသြားၾကတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ႔ သနပ္ခါးေတြ အေဖြးသားလိမ္း၊ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔ နုိင္ငံျခားသူပဲ ျဖစ္ေနေသးတာမို႔ အင္မီေဂးရွင္းနဲ႔ တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ ျငိ... ..ေနာက္ေတာ႔ ကြိဳင္ ျဖစ္တာပဲ။

ဒါေတာ႔ .. လုပ္သင္႔တာက..

ျမန္မာျပည္ကုိ အလယ္အပတ္ ဗီဇာ နဲ႔ေခၚသြားလိုက္။ ဟုိေရာက္မွ တရားရံုတက္ လက္မွတ္ထုိး လက္ထပ္ယူ။ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ကုိ ျပ ျပီး အ-မ အတြက္ ရက္ရွည္ေနထုိင္ခြင္႔ေလွ်ာက္၊ ကေလးေတြ ရလာခ်ိန္ ျမန္မာနုိင္ငံ သား အျဖစ္ ခံယူ လုိက္..ေပါ႔..လုိ႔။

အလိမ္မာ အိမ္ပါ..ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ျဖစ္လာမဲ႔ နုိင္ငံျခားသူအမ်ိဳးသမီးမ်ား ကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လက္ထပ္ယူနုိင္ျခင္းကုိ ကုသုိလ္ရတဲ႔ သာသနာျပဳေဆာင္ရြက္ခ်က္ တစ္ခု အျဖစ္..၀မ္းေျမာက္စြာ ၾကိဳဆုိ ရမည္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း ေ၀မွ်သိေစခဲ႔ပါတယ္။

Posted by Ashin Kumara at 5:03:00 PM