နတ္သမီးနဲ႔ ေမ်ာက္အိုမ

တခါတုန္းက ကပိလ၀တ္ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ သုေဒၶါဓနနဲ႔ ေဂါတမီမိဖုရားတို႔မွာ နႏၵမင္းသားဆိုတဲ့ သားေတာ္တပါး ရွိပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးသုေဒၶါဓနဟာ သားေတာ္ႀကီး သိဒၶတၳက ထီးနန္းစြန္႔ခြါျပီး ေတာထြက္သြားတာမို႔ နႏၵမင္းသားကိုပဲ အားကိုးအားထားျပဳျပီး ထီးနန္းကို လႊဲအပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ နႏၵမင္းသားနဲ႔ ဇနပဒကလ်ာဏီတို႔ရဲ႔ လက္ထပ္ပြဲ နဲ႔ ဘိသိက္ပြဲဟာ အင္မတန္ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားခဲ့တာေပါ့။

နႏၵမင္းသား လက္ထပ္ျပီး မင္းလုပ္မယ့္အခ်ိန္မွာ အကိုျဖစ္သူ သိဒၶတၳမင္းသားက ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ရွိသြားခဲ့ပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြကိုေတြ႔ဖို႔ ကပိလ၀တ္ျပည္ကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါသတဲ့။ ဒီေတာ့လည္း နႏၵမင္းသားအေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႔မဂၤလာဆြမ္းကို အကိုျဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္ဆီမွာ ဆက္ကပ္ခဲ့ေတာ့တာေပါ့။ နႏၵမင္းသားဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက အကိုသိဒၶတၳကို ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသခဲ့သူမို႔ အျမဲ ဂါရ၀တရားေရွ႔ထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥက ဒီမွာတြင္မျပီးဘဲ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးျပီးတဲ့အခါ ျပႆနာစေတာ့တာပါပဲ။ နႏၵမင္းသားက ဘုရားရွင္ကို ရိုေသတဲ့အေနနဲ႔ နန္းေတာ္ေပါက္၀အထိ သပိတ္ကိုကိုင္ျပီး လိုက္ပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္။

သူ႔စိတ္ထဲမွာလည္း အကိုဘုရားက အေပါက္၀ထိပဲ သူ႔ကို သပိတ္ကိုင္ခိုင္းမယ္ထင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ကလည္း ညီေတာ္ကို ခၽြတ္ခ်င္ေတာ့ နန္းေတာ္ေပါက္၀မွာ သပိတ္ကို ျပန္မယူဘဲ ေက်ာင္းေတာ္အထိ လိုက္ပါေစခဲ့ပါတယ္။ နႏၵမင္းသားဟာ ဘုရားေနာက္က သပိတ္ကိုင္ျပီး ပါသြားတယ္လည္းၾကားေရာ ဇနပဒကလ်ာဏီဟာ ခ်က္ခ်င္းကို ေလသာျပတင္းကထြက္ျပီး-
( ဇနပဒကလ်ာဏီက )-ေမာင္ေတာ္ ေမာင္ေတာ္ဘုရား ျမန္ျမန္ျပန္ခဲ့ပါေနာ္။
နႏၵမင္းသားလည္း အသံၾကားလို႔ လွည့္ၾကည့္တဲ့အခါ ဇနီးသည္ရဲ႔ စိုးရိမ္တဲ့မ်က္၀န္း၊ ေၾကာင့္ၾကပံုစံကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေတာင္ ျပန္လွည့္ေျပးခ်င္ေတာ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ကို ေၾကာက္ရ၊ ရိုေသရတာမို႔ ႀကိတ္မွိတ္ျပီး ေက်ာင္းအထိ လိုက္သြားခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းကိုေရာက္တဲ့အခါမွာ ဘုရားရွင္က -
( ဘုရားရွင္ )-ညီေတာ္-ရဟန္းျပဳေပးမယ္ဆိုရင္ ျပဳႏိုင္မလား။
( နႏၵမင္းသား )-မွန္ မွန္ပါ့ဘုရား၊ ျပဳ ျပဳပါ့မယ္ဘုရား။
နႏၵမင္းသားဟာ စိတ္ထဲက အႀကိမ္ႀကိမ္ ျငင္းမိေပမယ့္ ပါးစပ္ကေတာ့ ဒီလိုပဲ ထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။ မျပဳခ်င္ပါဘူးလို႔ သူဘယ္လိုမွ မေျပာရဲခဲ့ပါဘူးတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ နႏၵမင္းသားဟာ ရဟန္းျပဳျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေၾကာက္လို႔သာ ရဟန္းျပဳခဲ့ရသူဆိုေတာ့ သာသနာ့ေဘာင္မွာ ဘယ္လိုေပ်ာ္ႏိုင္မွာတဲ့လဲ။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဇနီးသည္ရဲ႔ အမွာစကားနဲ႔ မွာလိုက္ပံုေလးကို တမ္းတေနတာေပါ့။ အရွင္နႏၵ သာသနာ့ေဘာင္မွာ မေပ်ာ္မွန္းသိတဲ့ ဘုရားရွင္က ရွင္နႏၵရဲ႔စိတ္ကို ဒီလိုအႏိုင္ယူခဲ့ပါတယ္။

အဲဒါကေတာ့ လမ္းခုလတ္မွာ မီးေလာင္ျပီး အျမီးျပတ္ေနတဲ့ ေမ်ာက္အိုမႀကီး တေကာင္ကိုျပျပီး-
( ဘုရားရွင္ )-ရွင္နႏၵ-ဒီေမ်ာက္အိုမႀကီးနဲ႔ ဇနပဒကလ်ာဏီ ဘယ္သူေခ်ာသလဲ
( ရွင္နႏၵ )-ဘယ္လိုေမးလိုက္တာလဲ ဘုရား၊ ဇနပဒကလ်ာဏီက မႏႈိင္းယွဥ္သာေအာင္ သာတာေပါ့။
( ဘုရားရွင္ )-ဟုတ္ပါျပီေလ။
ဘုရားရွင္က ဒီတခြန္းပဲေျပာျပီး တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ကို ဆက္လက္ၾကြခ်ီသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ နတ္ျပည္မွာ အင္မတန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ နတ္သမီးေတြ တပံုတပင္မို႔ ရွင္နႏၵမွာ အံ႔ၾသတႀကီး ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
( ဘုရားရွင္ )-ရွင္နႏၵ-ဒီနတ္သမီးေတြနဲ႔ ဇနပဒကလ်ာဏီ ယွဥ္လွ်င္ေရာ။
( ရွင္နႏၵ )-နတ္သမီးေတြရဲ႔အလွက တပံုႀကီး သာတာေပါ့ဘုရား၊ သူတို႔ႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ ကလ်ာဏီဟာ ေမ်ာက္အိုမႀကီးရဲ႔ အေနအထားေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။
( ဘုရားရွင္ )-ဒါဆို-ညီေတာ္နႏၵ-ဒီနတ္သမီးေတြကို လိုခ်င္လွ်င္ သာသနာေတာ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါ။ သူတို႔ကို ရေစရပါ့မယ္။

ရွင္နႏၵဟာ တခါတည္းျငိမ္က်သြားပါေတာ့တယ္။ ဘုရားရွင္စကားကို ယံုျပီး သာသနာ့ေဘာင္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ႀကိဳးစားျပီး ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဟန္းေတြၾကားထဲမွာေတာ့ ေျပာစရာႀကီးတခုလို ျဖစ္ေတာ့တာေပါ့။ ရွင္နႏၵဆိုတဲ့ရဟန္းဟာ သာသနာ့ေဘာင္မွာေပ်ာ္ဖို႔အတြက္ နတ္သမီးေတြနဲ႔ မွ်ားထားရတယ္ဆိုျပီး သတင္းေတြ ျပန္႔ကုန္ပါေတာ့တယ္။ ရွင္နႏၵကို ေတြ႔တဲ့အခါမွာလည္း စ,သလို ေနာက္သလိုနဲ႔ ဒီအေၾကာင္းက အျမဲလိုလို ေျပာလာၾကတဲ့အခါ ၾကာလာေတာ့ ရွင္နႏၵစိတ္ထဲမွာ ရွက္စိတ္ မခံခ်င္စိတ္ေတြ ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ ရဟန္းတို႔ရဲ႔ ကဲ့ရဲ႔စကားကို မခံခ်င္ေတာ့တာမို႔ ကမၼ႒ာန္းတရားကို ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္တာဟာ မၾကာခင္အခ်ိန္မွာ အရဟတၱဖိုလ္ကို ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ သူဟာ စိတ္လက္ေအးခ်မ္းစြာနဲ႔ ဘုရားရွင္ထံပါးသြားျပီး-

( ရွင္နႏၵ )-အရွင္ဘုရား-ဒီေန႔မွစ၍ နတ္သမီးငါးရာကို ရရွိလိုျခင္းမွ ကင္းပါျပီဘုရား။
( ဘုရားရွင္ )-သာဓု သာဓု သာဓု။
ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ ရွင္နႏၵကိုၾကည့္ျပီး ရဟန္းေတြက ဒီကိုယ္ေတာ္ ထူးျခားတယ္လို႔ ထင္လာၾကတယ္။ ရဟႏၲာျဖစ္သြားတဲ့ ရွင္နႏၵအေၾကာင္းကို မသိၾကေသးဘဲ အရင္ကလို စၾက ေနာက္ၾကတဲ့အခါ ရွင္နႏၵက ဣေျႏၵသိကၡာႀကီးမားစြာနဲ႔ သာသနာ့ေဘာင္မွာ တကယ္ေပ်ာ္ေမြ႔သြားပါျပီ ငါ့ရွင္တို႔။ လူ႔ဘ၀မွာ ေတာင့္တမႈ မရွိေတာ့ပါဘူး-လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ရွင္နႏၵရဲ႔ စကားကို မယံုၾကည္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတြဟာ ဒီအေၾကာင္း ဘုရားရွင္ဆီ ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္းခဲ့ၾကပါသတဲ့။

ဘုရားရွင္ဟာ ညီေတာ္နႏၵ ရဟႏၲာဘ၀ကို ေရာက္ရွိသြားျပီးမွန္း သိေနခဲ့တာမို႔ ရဟန္းမ်ား သံသယမပြားေစရန္ ဒီလိုေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
( ဘုရားရွင္ )-ရဟန္းတို႔ အိမ္တလံုးမွာ အိမ္ေခါင္မိုး မလံုလွ်င္ မိုးေရေပါက္ေတြ အိမ္ထဲ ၀င္မွာပဲ။ ထို႔အတူ ရဟန္းတရားကို ေကာင္းစြာ မက်င့္ၾကံ မျပီးစီးဘူးဆိုရင္လည္း မေကာင္းေသာ အေတြးစိတ္ကူးေတြ ၀င္မွာပဲ။ အခု ရွင္နႏၵကေတာ့ လံုေသာအိမ္ေခါင္မိုးကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားျပီ။
ရဟန္းအေပါင္းဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႔တရားအဆံုးမွာ သာဓုေခၚဆိုျပီး ၀မ္းေျမာက္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ကေလးတို႔လည္း ဒီဇာတ္ေတာ္ေလးကို ဖတ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွင္နႏၵရဲ႔ ျပတ္သားရဲရင့္တဲ့ စိတ္ထားကို ၾကည္ညိဳအားက်ႏိုင္ၾကပါေစ။

( မိုးမိုးေစာ၀င္း )

Posted by: mingala at 12:26 PM