ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ေနာက္ဆံုးစကား

“ပမာဒ”ေမ႕ေလ်ာ႔ျခင္းလို႔အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ေကာင္းတဲ႕အလုပ္မွန္သမွ်ကိုေမ႔ေလ်ာ႕အားနည္းျပီးမ
လုပ္ျဖစ္ေတာ႕ဘဲမေကာင္းတဲ႔လုပ္ငန္းမွန္သမွ်သာလုပ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒါကို “ပမာဒ”ေမ႔ေလ်ာ႔ျခင္းလို႔
ေခၚပါတယ္။ဒုစရို္က္ဆယ္ပါးကင္းတယ္၊ဒါန၊သီလျမဲတယ္ဆိုေပမယ္႔“ပမာဒ”ေမ႔ေလ်ာ႔ျခင္းကင္းတာ
မဟုတ္ပါဘူး။မာဃေဒ၀လကၤာသစ္မွာ-“ေကာင္းမႈကိုပင္၊မလိုစအား၊သားမယားႏွင္႔၊ေပ်ာ္ပါးေလ႕က်က္၊ေဆာင္းတြင္းၾကက္သို႕၊နံနက္ညေန၊
ျမဲမေသြ႕လွ်င္၊အေသနီးစြာ၊တစ္သက္လွ်ာမွ်၊ေပ်ာ္ရာမွီလွ်က္၊ခဏတြက္ကို၊တမက္တေမာ၊ေမ႔လွ်က္
ေပ်ာ္၏” ဟုဆံုးမထားတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဆိုလိုရင္းကေတာ႕ေရပြက္ပမာခဏတာအသက္ရွင္ရ
တာကိုမေသေတာ႕ဘူးထင္ျပီးေသျခင္းတရားကိုေမ႔ျပီးသား၊မယားေတြနဲ႕ေပ်ာ္ေနတာလည္း“ပမာဒ”
ေမ႔ေလ်ာ႔ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။အာရံုငါးပါးကိုအေၾကာင္းျပဳျပီးေလာဘ၊ေဒါသစတဲ႔ကိေလသာေတြျဖစ္
ေနၾက၍ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြေမ႕ေလ်ာ႕ေနတဲ႔ “ပမာဒ” ကိုမေမ႔မေလ်ာ႔အျမဲသတိရိွေအာင္ျမတ္
စြာဘုရားရွင္က ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူခါနီးဆဲဆဲမွာလည္းေနာက္ဆံုးစကားေတာ္အျဖစ္ အပၸာမာဒ=“သတိ”တရားကိုေအာက္ပါအတိုင္းေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
ဟႏၵဒါနိဘိကၡေ၀၊အာမႏၲယာမိေ၀ါ၊
၀ယဓမၼာသခၤါရာ၊အပၸမာေဒနသမၸာေဒထ။
ဘိကၡေ၀=သံသရာေဘးကိုေမွ်ာ္ေတြးရႈေနၾကကုန္ေသာ အိုခ်စ္သားရဟန္းတို႔၊ ဒါနီ=ဘုရားရွင္ပရိ
နိဗၺာန္စံ၀င္ခါနီးယခုအခ်ိန္ၾကီးမွာ၊ ဟႏၵ=သင္ခ်စ္သားရဟန္းတို႕အားမွားၾကားလိုသည္မွာ၊ အာမႏၲ
ယာမိ=အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင္႔မွတ္သားထားေစလိုသည္မွာ(သခၤါရာ)=သံသရာေဘးျဖစ္ေအာင္ျပဳျပင္
ႏွိပ္စက္ေနၾကကုန္ေသာ(ရုပ္နာမ္္)ႏွစ္၀(သခၤါရ)တရားတို႕သည္၀ယဓမၼာ=ျပိဳပ်က္ေနေသာသေဘာ
ရိွ၏။တသၼာ=ထို႔သို႔(ခႏၶာငါးပါး)သည္(သခၤါရ)ျဖစ္၍(သခၤါရ)ပ်က္ေနေသာသေဘာရိွသည္႔(ရုပ္နာမ္)
ခႏၶာ(ျဖစ္ပ်က္)ကို အပၸာမာေဒန=မေမ႔မေလ်ာ႔ေသာ“သတိ”တရားျဖင္႔ သမၼာေဒထ=ျပည္႔စံုရစ္ၾက
(သိ)ျပီးေနၾကပါဟုျမတ္စြာဘုရားရွင္ကေနာက္ဆံုးမိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
သတၱ၀ါအားလံုးမေမ႔မေလ်ာ႔သတိတရားထားရိွႏိုင္ၾကပါေစ။