ႏွစ္ၾကိမ္မခ်ိဳးႏုိင္ေသာျမစ္ေရ,သုိ႔မဟုတ္,သိပၸံပညာ(၆)

ေမာ္ဒန္သိပၸံေမြးဖြားျခင္း

ပရမတၱသစၥာ ဟာ သူ႔အေပၚမွာထားတဲ့ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳႏွစ္ခုေၾကာင့္ ေရွးရုိးသိပၸံကေန ရုန္းထြက္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့တယ္။ အႏုျမဴသိပၸံ (Nuclear science) ဟာ ဒီခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳေတြ ၾကားမွာ မထြန္းကားႏုိင္ခဲ့ဘူးေလ။

၁၉ ရာစုအလယ္ပုိင္းမွာ ေရွးရုိးသိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ သဘာ၀တရားရဲ႔ တကယ့္သစၥာကုိ သူတုိ႔ အျပည့္အ၀နားလည္ခဲ့ျပီလုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ့ၾကတယ္။ သိပၸံဆုိင္ရာ ေတြ႔စရာရွိတာေတြအားလုံး ရွာေတြ႔ခဲ့ျပီ။ သုေတသန အသစ္ေတြ႔ရွိမွဳေတြဟာ ရွိရင္းစြဲကုိ အျပစ္ရွာ ဖာေထးရုံသာလုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ့ၾကတယ္ ။ ထင္ရွားတဲ့ ၁၉ ရာစု ရူပေဗဒ ပညာရွင္ မုိက္ကယ္ဆန္ (A.A.Michaelson) က ၁၉ ရာစုအကုန္မွာ အနာဂတ္ ရူပဗဒ အေၾကာင္းကုိ ခုလုိ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ “ယခုရျပီးသား အေျဖကုိ ဒသမ အနည္းငယ္ ျဖည့္စြက္ရုံနဲ႔ ျပီးပါတယ္” တဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေလာ့ဒ္ကယ္လ္ဗင္ ( Lord Kelvin) က ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ရူပေဗဒရဲ႔ အျမင္မွာ တိမ္တုိက္မည္းမည္း ႏွစ္ခုက လြဲရင္ အရာအားလုံးဟာ ျပည့္စုံေနပါျပီတဲ့။[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]

ျဖစ္ႏုိင္တာက အႏုျမဴရူပေဗဒ (Nuclear physics)ရဲ႔ လုံး၀သစ္လြင္တဲ့ ကမာၻဟာ ေရွးရုိးသိပၸံရဲ႔ ျမင္ကြင္းရဲ႔ အျပင္မွာ ရွိေနခဲ့ျပီး အဲဒီကာလတုန္းက ျမင္ေတြ႔ျခင္းခံခဲ့ရဖူးဟန္ မတူဘူး။ အဖန္ဖန္ေမြးဖြားျခင္းနဲ႔ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ ဆုိတဲ့ သုံးဖက္ျမင္က လြန္ေျမာက္ေနတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကုိ ေရွးရုိးသိပၸံက လက္သင့္မခံတဲ့ နည္းတူ အႏုျမဴသိပၸံဆုိတဲ့ သုံးဖက္ျမင္လြန္ ျမင္ကြင္းကုိလည္း ေရွးရုိးသိပၸံက လက္သင့္မခံခဲ့ပါဘူး။

၁၉ ရာစုအကုန္မွာ အႏုျမဴသိပၸံ ျဖစ္ရပ္အခ်ိဳ႔ဟာ ေပၚလြင္ထင္ရွားလာျပီး သကာလ ေရွးရုိးသိပၸံရဲ႔ ျပည့္စုံျပီးသား ေလာက မွာ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြ ရွာဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႔ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ေတြ႔လာၾကတယ္။ ၁၈၉၆ မွာ ဟင္နရီ ဘက္ကြာေရး( Henry Becquerel) ရဲ႔ ေရဒီယုိသတၱိၾကြေတြ႔ရွိမွဳ က ေရွးရုိးသိပၸံေလာကကုိ ေျခမႊပစ္ခဲ့တယ္။ ေန ကုိ ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ ပူေအာင္၊ ေတာက္ပေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ အႏုျမဴ သတၱိၾကြျခင္းဟာ ေရွးရုိးသိပၸံပညာရွင္ ေတြကုိ စိတ္ရွဳပ္ေထြးေစတယ္။

ေနေရာင္ျခည္ဟာ အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာ အကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အသားအရည္ကုိ ညိဳေမွာင္သြားေစတယ္။ ဒါေပမဲ့ မီးဟာ ကာလအၾကာၾကီး ေတြ႔ထိေနရတာေတာင္ အသားအရည္ကုိ ညိဳေမွာင္ေအာင္ မျပဳႏုိင္ဘူး။ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႔ အသားညိဳေမွာင္ေစတဲ့ အက္တမ္ ဆုိင္ရာ ျဖစ္စဥ္ဟာ ေရွးရုိးသိပၸံက လက္ခံထားတဲ့ အကန္႔အသတ္ရဲ႔ အလြန္မွာ ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။

ေရွးရုိးသိပၸံရဲ႔ အားနည္းခ်က္ေတြဟာ ပုိမုိသိသာလာတဲ့ တုိင္ေအာင္ သူ႔ရဲ႔အကာအရံကုိ ထုိးေဖာက္ ဖ်က္ဆီးပစ္ဖုိ႔က မလြယ္ပါဘူး။ သိပၸံပညာရွင္ေတြကုိ မရဏလမ္းဆုံးမွာ တုပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ ေရွးရုိးသိပၸံရဲ႔ ( ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္ေသာ) အဓိကခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳ နွစ္ခု မရွိေတာ့ျပီျဖစ္တဲ့ ေမာ္ဒန္သိပၸံကမာၻ ကုိ ေခၚေဆာင္ဖုိ႔ရန္ အတြက္ အုိင္းစတုိင္း (Albert Einstein) ထက္မည့ံ တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ထြက္ေပၚလာဖုိ႔ လုိပါတယ္။

Written-Dr.Granville Dharmawardena

Translated-Ahlataya

Posted by AHlaTaya at 3:52 PM