ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ ၃-မ်ိဳး
( ၁ ) အသက္အရြယ္ႀကီး၍ အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္လာသျဖင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ။
( ၂ ) ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာဆိုးမ်ား၏ ဒဏ္ကို ခံေနရ၍ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ။
( ၃ ) ေရွးေရွး ဘ၀ါဘ၀မ်ားထဲက သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကို ျမင္ခဲ့သျဖင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ပါရမီမ်ားကို ဆည္းပူးခဲ့၍ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ။
ဤကဲ့သို႔ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ ၃-မ်ိဳး ရွိၾကေပသည္။
( ၁ ) အသက္အရြယ္ ငယ္သူတို႔သည္ အားအင္သန္စြမ္း၍ ခႏၶာကိုယ္ခန္႔က်န္းေနၾကေသာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္၏ ဒုကၡ, ဘ၀ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္လာသူတို႔သည္ မ်က္စိမႈန္, နားမၾကား, သြားက်ိဳး, အေရတြန္႔လိပ္, အားအင္ကလည္း ကုန္ခန္းေနၾကသျဖင့္ ထရ-ပင္ပန္း, ထိုင္ရ-ပင္ပန္း, သြားလာလႈပ္ရွားရတာ ပင္ပန္းလ်က္ ရွိၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀၏ဒုကၡမ်ားကို အထူးသိလာၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
( ၂ ) အနာေရာဂါကင္း၍ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသူတို႔သည္ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာဆိုးမ်ားကို ခံစားေနရသူတို႔သည္ တေန႔ တရက္ တနာရီ တခဏကေလးမွ် သက္သာခြင့္မရ၊ ခ်မ္းသာခြင့္ မရၾက၍ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀၏ဒုကၡကို အထူးသိလာၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
( ၃ ) ေရွးေရွးဘ၀ါဘ၀မ်ားက ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုေၾကာင္း ပါရမီကုသိုလ္မ်ားကို မဆည္းပူးခဲ့သူတို႔သည္ ဘ၀၏ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
ေရွးေရွးဘ၀ါဘ၀မ်ားက ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ပါရမီကုသိုလ္မ်ားကို ဆည္းပူးခဲ့သူတို႔သည္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
ဘ၀ဒုကၡဆိုသည္မွာ-ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း ဘ၀ဒုကၡ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ဘ၀ဒုကၡ တို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုဘ၀ဒုကၡတို႔မွ လြတ္ေျမာက္လိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ သတိပ႒ာန္တရား ၄-ပါးျဖင့္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ၾကရေပမည္။
( ၂ ) ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာဆိုးမ်ား၏ ဒဏ္ကို ခံေနရ၍ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ။
( ၃ ) ေရွးေရွး ဘ၀ါဘ၀မ်ားထဲက သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကို ျမင္ခဲ့သျဖင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ပါရမီမ်ားကို ဆည္းပူးခဲ့၍ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ။
ဤကဲ့သို႔ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုသူ ၃-မ်ိဳး ရွိၾကေပသည္။
( ၁ ) အသက္အရြယ္ ငယ္သူတို႔သည္ အားအင္သန္စြမ္း၍ ခႏၶာကိုယ္ခန္႔က်န္းေနၾကေသာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္၏ ဒုကၡ, ဘ၀ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္လာသူတို႔သည္ မ်က္စိမႈန္, နားမၾကား, သြားက်ိဳး, အေရတြန္႔လိပ္, အားအင္ကလည္း ကုန္ခန္းေနၾကသျဖင့္ ထရ-ပင္ပန္း, ထိုင္ရ-ပင္ပန္း, သြားလာလႈပ္ရွားရတာ ပင္ပန္းလ်က္ ရွိၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀၏ဒုကၡမ်ားကို အထူးသိလာၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
( ၂ ) အနာေရာဂါကင္း၍ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသူတို႔သည္ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာဆိုးမ်ားကို ခံစားေနရသူတို႔သည္ တေန႔ တရက္ တနာရီ တခဏကေလးမွ် သက္သာခြင့္မရ၊ ခ်မ္းသာခြင့္ မရၾက၍ ခႏၶာ၏ဒုကၡ, ဘ၀၏ဒုကၡကို အထူးသိလာၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
( ၃ ) ေရွးေရွးဘ၀ါဘ၀မ်ားက ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုေၾကာင္း ပါရမီကုသိုလ္မ်ားကို မဆည္းပူးခဲ့သူတို႔သည္ ဘ၀၏ဒုကၡကို သိတာ နည္းၾကေပသည္။
ေရွးေရွးဘ၀ါဘ၀မ်ားက ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ပါရမီကုသိုလ္မ်ားကို ဆည္းပူးခဲ့သူတို႔သည္ ဘ၀ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကေပသည္။
ဘ၀ဒုကၡဆိုသည္မွာ-ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း ဘ၀ဒုကၡ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ဘ၀ဒုကၡ တို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုဘ၀ဒုကၡတို႔မွ လြတ္ေျမာက္လိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ သတိပ႒ာန္တရား ၄-ပါးျဖင့္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ၾကရေပမည္။
0 comments:
Post a Comment