ႏွစ္ၾကိမ္မခ်ိဳးႏုိင္ေသာျမစ္ေရ,သုိ႔မဟုတ္,သိပၸံပညာ(၄) Abstract Colorful Universe Wallpaper - TTdesign
ဒီတာမင္းနစ္ဇမ္(Determinism)
ဒီတာမင္းနစ္ဇမ္ကေတာ့ သက္ရွိေတြအပါအ၀င္ အကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ေတြ႔ၾကဳံရတဲ့ အရာတုိင္း ဟာ အမွဳန္ေတြရဲ႔ လွဳပ္ရွားမွဳျဖစ္ျပီး ဒီအမွဳန္ေတြဟာလည္း တိက်တဲ့ မေျပာင္းလဲတဲ့ နိယာမ ေတြကုိ လုိက္နာၾကတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ အကယ္၍ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုအတြင္းက အမွဳန္အားလုံးရဲ႔ အေနအထားကုိ သိခဲ့ရင္ အနာဂတ္ အခ်ိန္တစ္ခုခု မွာျဖစ္မဲ့ စၾကာ၀ဠာရဲ႔ အေနအထားကုိ တြက္ခ်က္ၾကည့္လုိ႔ ရတယ္။ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္အားလုံး ရဲ႔ အေျခခံကုိ အတူတူ ထားျပီး စဥ္းစားတဲ့အတြက္ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြ အားလုံးဟာ ၾကိဳတင္ဆုံးျဖတ္ ထားျပီးသားလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ လူသားရဲ႔ ဥာဏ္ပညာ၊ အသိတရား၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ အၾကင္နာ နဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ဆႏၵ ေတြကုိေတာ့ ေရွးရုိးသိပၸံရဲ႔ ဒီယႏၲယား စၾကာ၀ဠာထဲမွာ ေနရာမေပးထားဘူး။ စိတ္သေဘာထား ၾကီးျမတ္ျခင္းဟာ သူစိမ္းတရံစာ။
ဖရန္စစ္ေဘကြန္(Francis Bacon)ရဲ႔ သဘာ၀တရား အေပၚ အျမင္ ျဖစ္တဲ့ " သဘာ၀ တရားဟာ လြတ္လပ္စြာ ေလွ်ာက္ရင္း ေတာေျခာက္ ခံရတယ္၊ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရင္း အေစခံ ျဖစ္ရတယ္" ဆုိတဲ့အျမင္ဟာ ေရွးရုိးသိပၸံ-နည္းနာနိႆရည္း ေတြ အတြက္ အဓိကအခ်က္ပါ။ သိပၸံပညာရွင္ ေတြက သဘာ၀တရားရဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြကုိ သဘာ၀တရား ထံကပဲ ႏွုိက္ထုတ္ၾကတယ္။ သိပၸံပညာရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ဟာ သဘာ၀ကုိ လႊမ္းမုိးခ်ဳပ္ကုိင္ ဖုိ႔ရန္ အသိပညာေတြ ဆည္းပူးရယူဖုိ႔ ျဖစ္ေနတယ္။ ယေန႔ေခတ္ အထိကေတာ့ ေရွးရုိးသိပၸံနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ဆင့္ပြား နည္းပညာရပ္ေတြဟာ ပတ္၀န္းက်င္ ေဂဟစနစ္ ကုိ အၾကီးအက်ယ္ ပ်က္စီးေစေအာင္ အသုံးျပဳျခင္း ခံေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]


ဒီ ေၾကာင္းက်ိဳးသိ အေတြးအေခၚ ေတြက အေနာက္တုိင္းကုိ လႊမ္းမုိး ထုိးေဖာက္ထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သိပၸံပညာရဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ သဘာ၀ကုိ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကုိင္ဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ အေနာက္တုိင္း လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ယုံၾကည္ၾကတယ္။ သူတုိ႔ကုိယ္ သူတုိ႔ သဘာ၀ကုိ ပုိင္ဆုိင္သူ အရွင္သခင္ေတြ အျဖစ္ ေရာက္ေအာင္ သိပၸံဗဟုသုတ ေတြကုိ အသုံးျပဳႏုိင္တယ္ လုိ႔ ယုံၾကည္ၾကတယ္။ သဘာ၀တရားဟာ “မ” သဘာ၀ေဆာင္တဲ့ တရားျဖစ္ျပီး သူ႔အတြက္ စြန္႔စားဖုိ႔ ထုိက္တန္တယ္ လုိ႔ ထင္ျမင္ၾကတယ္။
ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္ အေတြးအေခၚက သက္ရွိေတြ အားလုံးကုိ စက္ယႏၲယား သဖြယ္ပဲ ဆက္ဆံခဲ့တယ္။ ဒီတလြဲ ရီဒက္ရွင္းနစ္ အေတြးအေခၚ ရဲ႔ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးကုိ ေဆးပညာမွာ အဓိက သြားေတြ႔ရတယ္။ ကာတက္စီနဲ႔ နယူတန္ ပုံစံ (Courtesian-Newtonian model) ျဖစ္တဲ့ လူ႔ခႏၶာကုိယ္ကုိ စက္နာရီအသြင္ ယူဆထားေသာ အေတြးအျမင္ဟာ ဆရာ၀န္ေတြကုိ အဓိကေရာဂါၾကီး ေတြကုိ ရွာလုိ႔မေတြ႔ေအာင္ ပိတ္ပင္တားဆီးခဲ့တယ္။ အခု ေရွးရုိးသိပၸံပညာရဲ႔ အဓိပၸါယ္မဲ့ အကန္႔အသတ္ေတြ နဲ႔ အသက္ခႏၶာရဲ႔ စက္ယႏၲယား အယူအဆကုိ စြန္႔လႊတ္လုိက္တဲ့ အခါမွသာ ဒီအဓိကေရာဂါၾကီးေတြကုိ သိလာရတာျဖစ္တယ္။