ဆဲေရးသူ၊ ေရရြတ္သူ၊ စြပ္စြဲသူ အေကၠာသကသုတ္
အေကၠာသကသုတ္ - (ဆဲေရးတတ္သည္)
ရဟန္းတို႔ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔အား ဆဲေရးသူ၊ ေရရြတ္သူ၊ အရိယာတို႔အား (အႏၲိမဝတၴဳျဖင့္) စြပ္စြဲသူ ရဟန္းသည္ ဆယ္မ်ဳိးေသာ ပ်က္စီးျခင္းတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရာေသာ အေၾကာင္းအခြင့္ ရွိသည္ သာတည္း။ (အႏၲိမ=အဆံုးစြန္)
အဘယ္ဆယ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...
၁။ မရေသးသည့္ တရားထူးကို မရ၊
၂။ ရၿပီးေသာ တရားထူးမွ ဆုတ္ယုတ္၏၊
၃။ ထုိရဟန္း၏ သူေတာ္ေကာင္းတရားတို႔သည္ မျဖဴစင္ကုန္၊
၄။ သူေတာ္ေကာင္းတရားတို႔၌ေသာ္လည္း (မရဘဲရၿပီဟု) အထင္ႀကီးသူ ျဖစ္၏၊
၅။ မေမြ႕ေလ်ာ္ဘဲေသာ္လည္းျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရ၏၊
၆။ ညစ္ႏြမ္းေသာ အာပတ္ တစ္ခုခုသို႔ေသာ္လည္း ေရာက္ရ၏၊
၇။ ျပင္းျပေသာ ေဆးကုခက္ေသာ ေရာဂါသို႔ေသာ္လည္း ေရာက္ရ၏၊
၈။ ႐ူးသြပ္ျခင္း စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းသို႔ေသာ္လည္း ေရာက္ရ၏၊
၉။ ေတြေတြေဝေဝ ေသရ၏၊
၁၀။ ကိုယ္ (ခႏၶာ) ပ်က္စီး၍ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္း ေသာ သူတို႔လားရာ ဖ႐ိုဖရဲ က်ေရာက္ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။
ရဟန္းတို႔ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔အား ဆဲေရးသူ၊ ေရရြတ္သူ၊ အရိယာတို႔အား (အႏၲိမဝတၴဳျဖင့္) စြပ္စြဲသူ ရဟန္းသည္ ဆယ္မ်ဳိးေသာ ပ်က္စီးျခင္းတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရာေသာ အေၾကာင္းအခြင့္ ရွိသည္သာ တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။88
၈ - အေကၠာသကသုတ္၊ ေထရ၀ဂ္၊ ဒသကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment