သံသရာရထား

02-05-2009

မႏွစ္က ဒီေန႔ ဒီရက္ ဒီအခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအတြက္ ဆုံးရွဳံးမွဳေပါင္းမ်ားစြာ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္, ၀မ္းနည္းဖြယ္အျဖစ္ဆုိးေတြ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတဲ့ကာလ,ဘ၀တေကြ႔မွာ ခဏေတြ႔ရသူတုိ႔ ေသကဲြ ရွင္ကဲြ ကဲြခဲ့ ခဲြခဲ့ရတဲ့ေန႔ရက္ေတြပါ၊ ဓမၼရႈေဒါင့္က ၾကည့္ရင္ေတာ့ သံေ၀ဂ ရစရာေကာင္းလွပါတယ္၊

မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္ ေမလ ( ၂ ) ရက္မွာ စာေရးသူ နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း အရွင္မာနိတ တုိ႔ဟာ မေလးရွားနုိင္ငံ ပီနန္းျမိဳ႔ကုိ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတလည္ပတ္ဖုိ႔ ေရာက္ေနၾကပါတယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာ နာဂစ္မုန္တုိင္း ၀င္ေရာက္သြားျပီဆုိတာ မီဒီယာေတြက-ွတဆင့္ သိရေတာ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ငပုေတာျမိဳ႔နယ္သား အရွင္မာနိတက အိမ္ကုိလွမ္းျပီး ဖုန္းဆက္သြယ္ခဲ့တယ္၊ တယ္လီဖုန္းထဲမွာ နားေထာင္လုိက္ရတာက ဆရာျဖစ္သူ ရြာဦးေက်ာင္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးရယ္ ရဟန္းဒကာ ရယ္ ျပီးေတာ့ ရဟန္းဒကာ သားရယ္က နာဂစ္မုန္တုိင္းထဲမွာ ပါသြားခဲ့သလုိ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ မိဘေတြေနတဲ့ အိမ္ကေလးလည္း ေရထဲနစ္ျမဳပ္သြားျပီ ဆုိတဲ့သတင္းက တကယ့္ကုိ တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားေစခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းလဲ ေရထဲမွာ နစ္ျမဳပ္ေနတဲ့ ဇာတိရြာေလးရယ္ ပ်ံေတာ္မူသြားတဲ့ ဆရာဘုန္းၾကီးရယ္ စတာေတြကုိ ကူညီေပးဖုိ႔ ျမန္မာျပည္ကုိ ခ်က္ခ်င္းျပန္သြားခဲ့ပါတယ္ ၊ သူမျပန္ခင္ တကၠသုိလ္ကိစၥေတြ စာတမ္းကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ စာေရးသူကုိ တဖြဖြမွာေနခဲ့တယ္၊ ဒီေတြ႔ဆုံျခင္းဟာ သူနဲ႔ စာေရးသူတုိ႔ ေနာက္ဆုံးေတြ႔ဆုံျခင္းလုိ႔ မထင္မိခဲ့တာအမွန္ပါ၊ ေသျခင္းတရားဟာ ကုိယ္နဲ႔ ဘာမွမဆုိင္သလုိ ေတြးထင္ေနခဲ့တယ္၊

သူရြာကုိ ျပန္ေရာက္ေနျပီ ရြာျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ကိစၥေတြ တတ္နုိင္သေလာက္ လုပ္ေဆာင္ေနျပီဆုိတာ သိရေတာ့ အဆုိးထဲက အေကာင္းတခုအေနနဲ႔ ၀မ္းသာခဲ့ရပါတယ္၊ ရပ္ရြာကိစၥကုိ ၃ လ ေလာက္လုပ္လုိက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းဟာ အအိပ္မမွန္ အစားမမွန္ သန္႔ရွင္းတဲ့ေရမရနဲ႔ ေရာဂါေတြ စတင္၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ၾကားရေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ စိတ္ေမာမိခဲ့တယ္ ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဆးရုံေပါင္းမ်ားစြာ တက္ေရာက္ကုသျပီး ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္နုိင္တဲ့ ေသျခင္းတရားေနာက္ကုိ လုိက္ခဲ့ရတယ္၊သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တေယာက္ဆုံးရွဳံးမွဳအတြက္ တကယ့္ကုိ ၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္၊ သူပ်ံေတာ္မူခ်ိန္မွာ သူ႔အသက္က ၃၁ ပဲ ရွိေသးတာပါ၊

သူလုိပဲ နာဂစ္ေၾကာင့္ သုိ႔မဟုတ္ နာဂစ္အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ေသဆုံးခဲ့ရတဲ့ အဖိုးတန္လူသားေတြ, ဆုံရွံဳးခဲ့ရတာေတြဟာ တကယ့္ကုိ ေၾကကဲြဖြယ္ရာေတြပါ၊ ေသျခင္းတရားဆုိတာ လူတုိင္းနီးပါး မၾကားခ်င္ၾကပါဘူး ၊မၾကားခ်င္ဆုံးအရာက လူေတြဆီကုိ အျမအဲေရာက္လာေနတာ ကုိေတာ့ မိမိတုိ႔တေတြ သတိထားဖုိ႔ ေမ့ေနၾကျပန္တယ္၊
ဗုဒၶ မိန္႔မွာတဲ့ စကားေတာ္တခုက ‘ ႏြားေက်ာင္းသားက ႏြားေတြကုိ စားက်က္ဆီ အေရာက္ေမာင္းႏွင္ ေနသလုိ အုိျခင္း ေသျခင္းတရားေတြက လူတုိ႔ရဲ့အသက္ကုိ အျမဲေမာင္းႏွင္ေနတယ္’’ လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္၊ ေမြးဖြားျခင္း က အုိးမင္းရင့္ေရာ္ျခင္းဆီ အုိးမင္းျခင္းက ေသျခင္းတရားဆီအေရာက္ပုိ႔ေနပါတယ္၊ ဒီသဘာ၀ သေဘာတရားေတြကုိ ရင္ဆုိင္နုိင္ေအာင္ မိမိတုိ႔တေတြက ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားသင့္ပါတယ္၊

စာေရးသူတုိ႔တေတြဟာ သံသရထားကုိ စီးျပီး ခရီးသြားေနၾကရပါတယ္ ၊ တစ္ဘူတာ၀င္ တစ္ဘူတာထြက္ ကုိယ့္ကိစၥေတြ မျပီးေသးခင္ ကုိယ္ခ်စ္ရတဲ့သူေတြကုိ လမ္းခဲြႏွဳတ္ဆက္ ဩေအာ္ဆဲြျပီး ခရီးဆက္ၾကရျပန္ပါတယ္၊ အခ်ိန္ေစ့ရင္ေတာ့ သံသရာရထားၾကီးက ေမာင္းႏွင္ျမဲ ေမာင္းႏွင္ေနအုံးမွာ ေသခ်ာလွသလုိ တစ္ဘူတာ၀င္ တစ္ဘူတာထြက္ သြားေနအုံးမွာလဲ ေသခ်ာတယ္၊

ရထားမထြက္ခင္ ရထားေပၚမွာ ယူသင့္တာ ေဆာင္ထားသင့္တာေတြကုိ ပါေအာင္ယူနုိင္မွ ခရီးသြားတဲ့အခါ ေရာက္တဲ့ဘူတာ ရပ္မယ့္ဘူတာမွာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနရမွာပါ၊ အခုလဲ စာေရးသူ စာဖတ္သူတုိ႔ဟာ သံသရာရထားစီးျပီး လူ႔ဘ၀ဘူတာမွာ ခဏရပ္နားေနၾကပါတယ္၊ ဒါဟာ ကုိယ့္ရဲ့ ဂိတ္ဆုံးဘူတာမဟုတ္ေသးပါဘူး အခ်ိန္္ေစ့ရင္ေတာ့ ဩေအာ္ဆဲြျပီး လူ႔ဘ၀ဘူတာကေန ဆက္လက္္ထြက္ခြါပါလိမ့္မယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ကိစၥေလးေတြ မျပီးေသးလုိ႔ ခဏေလာက္ရပ္ပါအုံးဗ်ာ လုိ႔ေတာင္းပန္လုိ႔ မရနုိင္ပါဘူး အခ်ိန္ေစ့ရင္ေတာ့ သံသရာရထားၾကီးက ထြက္မွာပါပဲ၊

မရပ္မနား ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ဒီသံသရာ ရထားၾကီးနဲ႔ သံသရာရထားၾကီးေပၚက သံသရာခရီးသြား ဧည့္သည္ေတြ အခ်င္းခ်င္းေတြ႔ခုိက္ စိတ္ေကာင္းထား ရုိင္းပင္းကူညီျပီး တေယာက္ကုိ တေယာက္ေဖးမ ကုိယ္ရပ္နားခြင့္ရတဲ့ ဘူတာသန္႔ရွင္းေရးေလး တတ္နုိင္သေလာက္လုပ္ၾကရမွာပါ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အားလုံးရဲ့ ဂိတ္ဆုံးဘူတာ ေသျခင္းတရားမရွိရာ သစၥာနယ္ဆီကုိ ေရာက္ေအာင္ ၀ိပႆနာၾကိဳးစား အားထုတ္ျခင္းနဲ႔ ျပင္ဆင္ထားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပန္းတုိင္မေရာက္ခင္ ေရာက္ေလရာဘူတာတုိင္းမွာလဲ မ်က္ႏွာပန္းလွလွ ျပဳံးျပနုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

( လူ႔ဘ၀ဘူတာမွ နာဂစ္ေၾကာင့္ ထြက္ခြါခဲ့သူ ေသြးခ်င္းညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ား တႏွစ္ျပည့္ သံေ၀ဂ နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း အရွင္မာနိတ သုိ႔ )