*ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ (၇)*

အေမး
စႏၵရားတီး ေလ့က်င့္တာႏွင့္ ဒိေ႒ဒိ႒ မတၱံနည္း သူ႔အလိုလို ရွဳမွတ္ တာဟာ သေဘာခ်င္း တူတယ္လို႔ ႏႈိင္းယွဥ္ ေဖာ္ျပရာမွာ စႏၵရား အတီး သင္ျပတဲ့ လူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေပမယ့္ ကၽြမ္းက်င္မႈ ရသြားတဲ့ လူကေတာ့ နည္းနည္းပဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒိေ႒ဒိ႒ မတၱံနည္း ရွဳမွတ္ ရာမွာေကာ ေလ့က်င့္ အားထုတ္တဲ့လူ အမ်ားၾကီး ရွိေပမယ့္ တကယ္ ေအာင္ျမင္ ထေျမာက္ၿပီး သတိ ျမဲသြားတဲ့ လူက နည္းနည္းပဲ ရွိတာမ်ိဳး မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။

အေျဖ
ေယာဂီေတြဟာ ၀ိပႆနာဉာဏ္ တုိးတက္ တာမွာေတာ့ ကြဲျပား တတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဉာဏ္စဥ္ တက္တာ သိပ္ေႏွးတယ္။ ကာယိက ဒုကၡ ေ၀ဒနာေတြ နာက်င္ ကိုက္ခဲ တာေတြကိုလည္း အဆမတန္ ခံစား ၾကရပါတယ္။ တျခား လူေတြ က်ေတာ့ ဉာဏ္စဥ္ တက္တာ ေႏွးေတာ့ ေႏွးတယ္၊ သို႔ေသာ္ သိပ္ၿပီး ကာယိက ဒုကၡ မခံစား ရဘူး။ ပီတိ သုခ ေ၀ဒနာေတြ ခံစားရင္းပဲ ဉာဏ္စဥ္ အဆင့္ဆင့္ကို တက္ႏိုင္ ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ဉာဏ္စဥ္ တက္တာ ျမန္တယ္။ သို႔ေသာ္ ကာယိက ဒုကၡ ေ၀ဒနာေတြကို မ်ားစြာ ခံစား ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဉာဏ္စဥ္ တက္တာလည္း ျမန္တယ္၊ သုခ ေ၀ဒနာေတြ နဲ႔ပဲ ဉာဏ္ အဆင့္ဆင့္ကို ေရာက္သြား ၾကပါတယ္။

ဒါေတြ အားလံုးဟာ အထက္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳလုပ္ စုေဆာင္း လာခဲ့ၾကတဲ့ ကံေဟာင္း ေတြႏွင့္ ပါရမီ အေဆာက္ အအံုေတြ ေပၚမွာ တည္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဦးတည္ရာလမ္း မွန္ေန မွေတာ့ ဆက္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကရံုပဲ ရွိပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ပဲ ၾကာၾကာ၊ အႏွစ္ ေျခာက္ဆယ္ပဲ ၾကာၾကာ၊ ဒါမွ မဟုတ္ ငါးဘ၀ပဲ ၾကာၾကာေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ဟာ အလင္းေရာင္ ရွိရာဘက္ကို မ်က္ႏွာ မူေနၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီ ဘက္ကိုပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ ရမယ္။ ဒါသာ ပဓာန ကိစၥပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ဟာ လြတ္ေျမာက္ ရာဘက္ ဆီသို႔သာ မ်က္ႏွာ မူလို ၾကပါတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ မသြားလို ၾကပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ပိုၿပီး ေမွာင္တဲ့ဘက္ ဆီကိုလည္း မသြားခ်င္ ၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ ပုဂၢိဳလ္ကို လိုက္ၿပီး မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ ရတာ ေႏွးတာ ျမန္တာ ဘယ္လိုပဲ ရွိရွိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစျပဳၿပီး အားထုတ္ ရမယ့္ ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန စသြား ၾကရမွာပါပဲ။

>>> ဆက္ရန္

>>> ဆရာ ဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာ ဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာ ျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔ ၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀ပါသည္။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

5/16/2009 9:11:50 PM