*ဇာတိပဋိသေႏၶႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍…*

ရွိရွိသမွ်ေသာ သတၱ၀ါ အားလံုးသည္ အနတၱ သေဘာခ်ည္း ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ မည္သည့္ တရားသည္ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ျပန္၍ ေနပါသနည္း။ အကယ္၍ ၀ိညာဥ္ မရွိခဲ့လွ်င္ ဇာတိ ပဋိသေႏၶသည္ အဘယ္နည္းျဖင့္ တဖန္ျပန္၍ ေနပါသနည္း။ ဗုဒၶ၏ ၀ါဒအရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ျပန္၍ ေနျခင္း သေဘာကို အနတၱ သို႔မဟုတ္ ၀ိညာဥ္မဲ့ တရား ေဒသနာႏွင့္ အညီ ရွင္းလင္း ေဟာၾကားေတာ္ မူပါဘုရား။
(ေမးျမန္း ေလွ်ာက္ထားသူ- ေဒါက္တာ ေအ၊ အမ္၊ ေဘာကာ အမ္ေအ၊ ပီအိပ္(ခ်္)ဒီ၊ ဘားအက္ေလာ၊ ဒီအက္(စ္)စီ၊ ကြယ္လြန္သူ အိႏၵိယ တရား၀န္ၾကီး ခ်ဳပ္ေဟာင္း၊ ေျဖဆိုသူ- ဆရာေတာ္ အရွင္ အရိယ ဓမၼ။)

ဆရာေတာ္
ဗုဒၶ၀ါဒ အရ ဇာတိပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနျခင္း သေဘာဟာ အလြန္ နက္နဲတယ္။ ရွင္းလင္း ျပဖို႔ရာလည္း ခက္ခဲတယ္။ နားလည္ သေဘာ ေပါက္ဖို႔လည္း ခဲယဥ္းလွတယ္။ ဟိႏၵဴ၀ါဒ ၀ိညာဥ္ ကူးေျပာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔လည္း လံုးလံုး မတူဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒကာၾကီး မွန္တစ္ခ်ပ္ကို ယူလာ ႏိုင္ရင္ေတာ့ မွန္ထဲမွာ အရိပ္ထင္လာတဲ့ သူကို ရုတ္တရက္ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ အသစ္တဖန္ ျပန္လာတဲ့သူ အျဖစ္နဲ႔ လက္ေတြ႔ ဥပမာ ျပၿပီးေတာ့ ရွင္းျပႏိုင္ပါ လိမ့္မယ္။

ဒကာၾကီး (ေဒါက္တာ)
(အလြန္ အ့ံၾသသြားၿပီး) အသက္ရွင္လ်က္ ရွိေနေသာ လူတစ္ေယာက္ကို ဇာတိ ပဋိသႏၶ တဖန္ျပန္ၿပီး ေနေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ဗုဒၶရဲ႕ ရွဳေထာင့္မွ ေနၿပီး ဒီလို အသက္ရွင္ေနတဲ့ သူဟာ ဇာတိပဋိသေႏၶ ျပန္ေနလို႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီအခု ေတြ႔ျမင္ေနရတဲ့ ဒကာၾကီးတို႔ ဦးပဥၨင္းတို႔ ရုပ္သဏၭာန္ ေတြမွာ အေသြးအသား၊ အရိုး၊ အေၾကာ ဆိုတဲ့ ရုပ္ကလာပ္ေတြဟာ မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ အတြင္းမွာပင္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ပ်က္သုဥ္း ေနၾကလို႔ပဲ။ ဒီသေဘာကို ယခု ေခတ္သစ္သိပၸံ ပညာကလည္း ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ၀န္ခံထားၿပီးၿပီ။ (သို႔ႏွင့္ မွန္ယူလာေသာ အခါ)

ဆရာေတာ္
(ဒကာၾကီးအား ေခၚၿပီး) ကဲ ဒကာၾကီး၊ မွန္ေရွ႕မွာ ခဏ ရပ္ပါဦး။ ၿပီးေတာ့ မွန္ထဲက လူနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုလည္း သတိထားၿပီး ေျဖပါဦး။ ကဲ ဒကာၾကီး၊ မွန္ထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကို ျမင္သလဲ။

ဒကာၾကီး
မွန္ထဲက လူဟာ တပည့္ေတာ္ပါပဲ ဘုရား။ တျခားသူ မဟုတ္ပါဘူး။

ဆရာေတာ္
ကဲဒါျဖင့္ မွန္ထဲကလူနဲ႔ ဒကာၾကီးဟာ ႏွစ္ေယာက္လား၊ တစ္ေယာက္ တည္းလား။

ဒကာၾကီး
(ေခတၱ စဥ္းစားေနၿပီးေနာက္) မွန္ထဲက လူနဲ႔ တပည့္ေတာ္ဟာ တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ ဆရာေတာ္။ ဒီလူပါပဲ။ တျခားလူ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ကဲ ဒါျဖင့္ရင္ မွန္ထဲကလူက ဘယ္ဘက္ကို မ်က္ႏွာလည့္ေနၿပီး ဒကာၾကီးက ဘယ္ဘက္ကုိ မ်က္ႏွာလွည့္ ေနတုန္း။

ဒကာၾကီး
တပည့္ေတာ္က အေရွ႕ဘက္ကုိ မ်က္ႏွာ လွည့္ေနပါတယ္။ မွန္ထဲက လူက အေနာက္ဘက္ကို မ်က္ႏွာ လွည့္ေနပါတယ္ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ဒကာၾကီးက အေရွ႕ဘက္ကို မ်က္ႏွာ မူေနၿပီး၊ မွန္ထဲက လူက အေနာက္ ဘက္ကို မ်က္ႏွာ မူေနလို႔ ရွိရင္ ဒကာၾကီးနဲ႔ အဲဒီ မွန္ထဲက လူဟာ တစ္ေယာက္တည္း၊ တစ္ဦးတည္း ပဲလို႔ ဘယ့္ႏွယ့္ လုပ္ၿပီး ဒကာၾကီး ေျပာႏိုင္တာလဲ။

ဒကာၾကီး
(အနည္းငယ္ အၾကံအိုက္သြားၿပီး) တပည့္ေတာ္ အေျဖကုိ ျပင္ေျဖပါရေစ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ေျဖႏိုင္ပါတယ္။

ဒကာၾကီး
မွန္ထဲက လူဟာ တပည့္ေတာ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အရိပ္ပါ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
မွန္ထဲကလူဟာ ဒကာၾကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒကာၾကီးရဲ႕ အရိပ္ပဲလို႔ ဆိုရင္ အဲဒီ အရိပ္က ဒကာၾကီး လုပ္သမွ်ကို လုိက္လုပ္ ႏိုင္မွာေပါ့၊ ဟုတ္ရဲ႕လား ဒကာၾကီး။

ဒကာၾကီး
မွန္ပါတယ္ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ဒီလို ဒကာၾကီးရဲ႕ အရိပ္မို႔လို႔ ဒကာၾကီး လုပ္သမွ် အကုန္လံုးလိုက္ၿပီး လုပ္တယ္လို႔ ဆိုရင္ ဒကာၾကီးရဲ႕ အရိပ္ထင္မႈပဲ ျဖစ္တဲ့၊ တနည္းအားျဖင့္ ဒကာၾကီးရဲ႕ အရိပ္ပဲ ျဖစ္တဲ့ ဓါတ္ပံုေရွ႕မွာ ဒကာၾကီးက လက္ကို ေျမႇာက္လိုက္ရင္ ဒကာၾကီး ဓါတ္ပံုကလည္း လက္ကို လိုက္ၿပီး ေျမႇာက္ပါ့မလား။

ဒကာၾကီး
အရိပ္ထင္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုကေတာ့ တပည့္ေတာ္ လုပ္သလို လိုက္လုပ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ဒီလိုဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရိပ္က အဲဒီလူ လုပ္သမွ် လိုက္ၿပီး လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ ဒကာၾကီးရဲ႕ စကားဟာ မမွန္ေတာ့ ဘူးေပါ့။

ဒကာၾကီး
မမွန္ပါဘူး ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ကဲ ဒကာၾကီး၊ မွန္ေရွ႕မွာ မတ္တပ္ ရပ္လိုက္ပါဦး။ ကဲ… ဒကာၾကီးရဲ႕ ညာဘက္လက္ကို ေျမႇာက္ၿပီး ျပန္ခ်လိုက္ ပါဦး။ ကဲ ဒကာၾကီး လုပ္သလို မွန္ထဲက လူက လုပ္သလား။

ဒကာၾကီး
လုပ္ပါတယ္ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ကဲဒီလုိ မွန္ထဲကလူက ဒကာၾကီး လုပ္သလို လိုက္လုပ္လို႔ ရွိရင္ မွန္ထဲက လူဟာ ဓါတ္ပံုထဲက လူလို ဒကာၾကီးရဲ႕ အရိပ္ပါပဲ။ ဒကာၾကီးက မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ျငင္းႏိုင္ပါ့မလား။ ဒကာၾကီးက ျငင္းေနမယ္ ဆိုရင္ ပရိသတ္ထဲက လူတစ္ေယာက္ကို ေခၚၿပီး ေမးရဦးမွာလား။

ဒကာၾကီး
ေခၚဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး ဆရာေတာ္။ မွန္ထဲက လူဟာ တပည့္ေတာ္ပါပဲလို႔ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အေျဖကို ျပန္ျပင္ေျဖ ပါရေစ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ကဲ ဦးပဥၨင္း ျပခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း ျပခ်က္ေတြ အရ မွန္ထဲက လူဟာ တျခားလူ မဟုတ္ဘဲ ဒကာၾကီးပါပဲလို႔ ဆိုရင္ ဒကာၾကီးကို ဦးပဥၨင္း တစ္မ်ိဳးေမး ရဦးမယ္။ တကယ္လို႔ မွန္ကို ဦးပဥၨင္းက တူနဲ႔ ထုၿပီး ခြဲလိုက္ရင္ မွန္ထဲက လူဟာ တစ္ခါတည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ေပ်ာက္ကြယ္ သြားရင္ ဒကာၾကီးေကာ တစ္ခါတည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားမွာလား။

ဒကာၾကီး
တပည့္ေတာ္ ကေတာ့ ဘယ္ ေပ်ာက္ကြယ္ ပါ့မလဲ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
ဒီလုိ မွန္ထဲကလူ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါလ်က္နဲ႔ ဒကာၾကီးက ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားဘူး ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒကာၾကီးနဲ႔ မွန္ထဲက လူဟာ တစ္ေယာက္တည္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ တျခားစီေပါ့။

ဒကာၾကီး
တျခားစီလည္း မဟုတ္ပါဘူး ဆရာေတာ္။ တပည့္ေတာ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖကို မေျဖတတ္ေတာ့ ပါဘူး ဆရာေတာ္။ ဆရာေတာ္ကသာ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနျခင္း ဆိုတဲ့ သေဘာကို ပိုၿပီး ထင္ထင္ရွားရွား သိျမင္ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပပါေတာ့။

ဆရာေတာ္
မွန္ထဲမွာ ထင္လာတဲ့ အရိပ္ဟာ ဗုဒၶ အလိုေတာ္က် ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနတဲ့ သေဘာနဲ႔ တထပ္တည္းပဲ။ ဟိႏၵဴ ၀ါဒအရ ၀ိညာဥ္ ကူးေျပာင္းတဲ့ သေဘာနဲ႔ လံုး၀ မတူဘူး ဆိုတာကိုလည္း ထင္ရွားေစတယ္။ မွန္ထဲက အရိပ္ဟာ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနသူသည္ ကြယ္လြန္ စုေတသူလည္း မဟုတ္၊ သို႔ေသာ္ တျခားသူလည္း မဟုတ္ ဆိုတဲ့ စကားကို ဒကာၾကီး သေဘာေပါက္ၿပီ မဟုတ္လား။

သဗၺညဳတ ဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ဗုဒၶ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဟာၾကားေတာ္ မူတဲ့ ဗုဒၶရဲ႕ ၀ါဒဟာ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ ေပၚမွာ အေျခ တည္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းတရား မရွိဘဲနဲ႔ အက်ိဳးတရား ဆိုတာ မေပၚေပါက္ ႏိုင္ဘူးလုိ႔ အတိ အလင္း ျမြက္ဆို ထားတယ္။ ဗုဒၶ ၀ါဒအရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ အသစ္တဖန္ ျပန္ေနျခင္း သေဘာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ျပႆနာမွာ ဒီ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ တရားကို ပိုၿပီး ရွင္းလင္းေအာင္ မွန္ထဲက လူနဲ႔ မွန္ေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ လူေတြကို လက္ေတြ႔ ျပခဲ့ၿပီ။ ဒီေနရာမွာ မွန္ေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ လူက အေၾကာင္းတရားပဲ။ မွန္ထဲမွာ လာထင္တဲ့ အရိပ္က အက်ိဳးတရားပဲ ဒကာၾကီး။

တနည္းအားျဖင့္ ဆိုရရင္ မွန္ထဲက အရိပ္ဟာ မွန္ေရွ႕က လူရဲ႕ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနတဲ့ လူပဲ။ ဒါေပမယ့္ မွန္ထဲက အရိပ္နဲ႔ မွန္ထဲက လူဟာ တစ္ေယာက္တည္းပဲလို႔ ဆိုရင္ မွားလိမ့္မယ္။ ဒီလို မဆိုႏိုင္ေပမယ့္ မွန္ထဲက အရိပ္ဟာ မွန္ေရွ႕ကလူ မဟုတ္ဘဲ တျခားလူ လို႔လည္း မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအရိပ္နဲ႔ လူဟာ ဘာလဲလို႔ေမးရင္ အခုနက ေျပာခဲ့သလို တစ္ခုက အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ၿပီး တစ္ခုက အက်ိဳးတရားလို႔ပဲ ဆိုရမယ္။

ဗုဒၶ၀ါဒ အရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ အသစ္တဖန္ ျပန္ေနျခင္းဟာ ပိုၿပီး ရွင္းသည္ထက္ ရွင္းေအာင္ သမုတိ သစၥာနဲ႔ ပရမတၳ သစၥာဆိုတဲ့ တရား ႏွစ္ပါးကိုလည္း ဆန္းစစ္ဖို႔ လိုေသးတယ္။ သမုတိ သစၥာ ဆုိတာက ဒီကမၻာ ေလာကၾကီးနဲ႔ တကြ ဘံု အသီးသီးမွာ ရိွတဲ့ သတၱ၀ါေတြ၊ တရားစုေတြကို မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ စတဲ့ တရားစုနဲ႔ ျမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ ၾကား၊ ေတြ႔ထိ ခံစားရတဲ့ အတိုင္း အမွန္တကယ္ ဟုတ္တယ္လို႔ ယူဆထားတဲ့ သစၥာတရားပဲ။ ဒီ သစၥာ တရားအရ အၾကင္လူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္က ငါဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ငါေသလို႔ ရွိရင္ နတ္ဘံုကို ေရာက္လိမ့္မယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီသစၥာ တရားဟာ တကယ့္ သစၥာတရား မဟုတ္ဘူး။ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးဦးဟာ တကယ္သာ တည္ရွိမယ္ ဆုိရင္ အဲဒီ ခႏၶာကိုယ္ ရုပ္ေကာင္ၾကီးဟာ သူ႔ကိုယ္သူ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ရမယ္။ မအိုရဘူး၊ မနာရဘူး၊ မေသရဘူး။

တကယ္လို႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ ရုပ္ေကာင္တိုင္းမွာ မူလ ဗီဇ ကတည္းက အိုမင္းျခင္း၊ ပ်က္စီးျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း ဆိုတဲ့ သေဘာေတြ ပါလာၾကတယ္ ဆိုရင္ ဒီတရားစု ေတြဟာ အနိစၥေပါ့၊ မျမဲဘူး။ အိုမင္းျခင္း၊ နာဖ်ားျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း ဆိုတာေတြ ကလည္း ဒုကၡ ဆင္းရဲေပါ့။ ေနာက္ဆံုး မအိုေအာင္၊ မနာေအာင္၊ မေသေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာေတြ ကလည္း အနတၱပဲ။ ဘာမွ် အႏွစ္သာရ မွရွိေတာ့တဲ့ သေဘာပဲ။

ပရမတၳ သစၥာကမွ တကယ့္ သစၥာတရား ျဖစ္တယ္။ ဒီတရား အရ ဘယ္ခႏၶာကိုယ္ ရုပ္ေကာင္မွ မွရွိဘူး။ ဘယ္ကမၻာ၊ ဘယ္ဘံုရယ္လို႔မွ မရွိဘူး။ ရူပကၡႏၶာ၊ ေ၀ဒနကၡႏၶာ၊ သညကၡႏၶာ၊ သခၤါရကၡႏၶာ၊ ၀ိညာဏၡႏၶာ ဆိုတဲ့ ခႏၶာ ငါးပါးသာ ရွိတယ္။ ဒီခႏၶာ ငါးပါးမွအပ အျခားေသာ သတၱ၀ါရယ္လို႔ မရွိဘူး။ သစၥာေလးပါးကို မသိ မျမင္တဲ့သူ၊ ဒီျမင့္ျမတ္တဲ့ တရားစုကို အေလး ဂရုမျပဳသူ၊ နားမလည္သူ တို႔ကသာ ဒီရုပ္တရား ေတြကို ငါ့ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္လို႔ စြဲမွတ္ၾကတယ္။ ဒီလို ရုပ္တရားေတြကို ငါရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္လို႔ပဲ စြဲမွတ္ၾကသလို ေ၀ဒနကၡႏၶာတို႔၊ သညကၡႏၶာတို႔၊ သခၤါရကၡႏၶာတို႔၊ ၀ိညာဏၡႏၶာ တို႔ကိုလည္း သူပိုင္ တရားေတြပဲလို႔ စြဲမွတ္ၾကတယ္။ ဒီစြဲမွတ္ခ်က္ေတြကို အရင္းခံၿပီး အတၱအစြဲ၊ အတၱတရားေတြ ေပၚေပါက္ လာၾကတာပဲ ဒကာၾကီးရဲ႕။

ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရဲ႕ ၀ါဒအရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ အသစ္တဖန္ ျပန္ေနျခင္းဆိုတဲ့ သေဘာအရ အတိတ္ဘ၀က ခႏၶာ ငါးပါးဟာ အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ၿပီး၊ ပစၥဳပၸါန္ ဘ၀မွာ ရွိတဲ့ ခႏၶာ ငါးပါးက အက်ိဳးတရား ျဖစ္တယ္။ တဖန္ ပစၥဳပၸါန္ ဘ၀က ခႏၶာ ငါးပါးဟာ အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ၿပီး၊ ေရွ႕အနာဂတ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာရမယ့္ ခႏၶာ ငါးပါးဟာ အက်ိဳးတရား ျဖစ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အတိတ္ ဘ၀က ခႏၶာငါးပါး တရားေတြနဲ႔ ယခု ပစၥဳပၸါန္ ဘ၀မွာ ရွိတဲ့ ခႏၶာငါးပါး တရားေတြဟာ အတူတူပဲလို႔ ဆိုရင္ မွားမယ္။ တဖန္ အတိတ္ဘ၀က ခႏၶာငါးပါး တရားေတြနဲ႔ ကင္းလြတ္တဲ့ တျခား ခႏၶာငါးပါး တရားေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုရင္လည္း မမွန္ဘူး။ ဘာျပဳလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ယခု ပစၥဳပၸါန္ ဘ၀မွာရွိတဲ့ ခႏၶာငါးပါး တရားေတြနဲ႔ အဲဒီ ခႏၶာငါးပါး တရားစု တို႔ရဲ႕ လွဳပ္ရွားမႈ၊ ျပဳလုပ္မႈ ေတြကေနၿပီး အနာဂတ္ ဘ၀မွာ ခႏၶာငါးပါး တရားေတြ ေပၚလာရ မွာကိုး ဒကာၾကီးရဲ႕။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္တရားဟာ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ျဖစ္ ေနသလဲ ဆုိတဲ့ ျပႆနာဟာ ရွင္းသြားၿပီ မဟုတ္လား ဒကာၾကီး။

ရူပကၡႏၶာ တရားေတြ၊ ေ၀ဒနကၡႏၶာ တရားေတြ၊ သညကၡႏၶာ တရားေတြ၊ သခၤါရကၡႏၶာ တရားေတြ၊ ၀ိညာဏၡႏၶာ တရားေတြ ဒီတရားေတြ ထဲက ဘယ္တရားမွ မွန္ထဲကုိ ၀င္သြားတာ မျမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ မွန္ေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ သူကို မွန္ထဲမွာ တစ္ေထရာတည္း လံုး၀ဥႆံု အကုန္ ျမင္ေနရတယ္။ မွန္ေရွ႕က လူက ဘာလုပ္လုပ္၊ မွန္ထဲက လူက တစ္ခု မက်န္ တိတိက်က် အကုန္ လိုက္လုပ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ လိုက္လုပ္သလဲ ဆိုေတာ့ အနားက ၾကည့္ေနတဲ့ လူကေတာင္ မွန္ထဲက လူနဲ႔ မွန္ေရွ႕က လူဟာ တစ္ေယာက္တည္းပဲလို႔ ေျပာရတယ္ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ မွန္ထဲက လူနဲ႔ မွန္ထဲက လူဟာ တစ္ေယာက္တည္းလည္း မဟုတ္ဘူး၊ တျခားလူလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကဲ ဒကာၾကီး ဗုဒၶ၀ါဒ အရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ အသစ္တဖန္ ျပန္ေနျခင္း သေဘာကို သေဘာ ေပါက္သြား ၿပီလား။

ဒကာၾကီး
ဆရာေတာ္ လက္ေတြ႔ ဥပမာေပးၿပီး ရွင္းလင္း ျပတဲ့ အတြက္ သေဘာေပါက္ နားလည္ ပါၿပီ။

ထို႔ေနာက္ တရားနာ ပရိသတ္ထဲမွ ဒကာၾကီး တစ္ေယာက္ ထ၍…
ဒီဇာတိ ပဋိသေႏၶ ေနျခင္း သေဘာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ အခုလို နားလည္ သေဘာ ေပါက္ေအာင္ ေဟာေျပာ ျပတာကို ဒီတစ္ခါ ပထမဆံုး ၾကားနာရပါတယ္။ ၾကားနာရတဲ့ အတိုင္းလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားလည္ သေဘာ ေပါက္ပါတယ္ ဆရာေတာ္။

ဆရာေတာ္
(ေမးခြန္းရွင္ ေဒါက္တာ အမ္ေအ ေဘကာဘက္ လွည့္ကာ) ကဲ ဒကာၾကီး၊ ဗုဒၶ၀ါဒ အရ ဇာတိ ပဋိသေႏၶ တဖန္ ျပန္ေနတဲ့ ေနရာမွာ ၀ိညာဥ္ဆိုတာ ေတြ႔ေသး ရဲ႕လား၊ တနည္းအားျဖင့္ အတၱဆိုတဲ့ တရားကို ေတြ႔ေသးရဲ႕လား။

ဒကာၾကီး
မွန္ပါ၊ ၀ိညာဥ္တို႔၊ အတၱတို႔ ဆိုတဲ့ တရားေတြဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ေတြ ေပၚမွာ ဖံုးအုပ္ေနတဲ့ အ၀ိဇၨာ တရားေၾကာင့္ တကယ္ ရွိတယ္လို႔ ထင္ျမင္ ေနၾကရတဲ့ တရားေတြ ပါပဲ ဆရာေတာ္။ ဒီတရားေတြဟာ ေရွးသမား ရိုးက် ယံုၾကည္ယူဆ လာခဲ့ၾကတဲ့ တရားေတြပါ။ ယခုေတာ့ ကြယ္ေပ်ာက္ ကုန္ပါၿပီ ဆရာေတာ္။ တပည့္ေတာ္ ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို ေက်နပ္ ရွင္းလင္းေအာင္ ဆရာေတာ္ ေဟာၾကား ၿပီးပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ေမးခြန္းကို ဆရာေတာ္က အနတၱရဲ႕ သေဘာနဲ႔ ရွင္းလင္းေအာင္ ေျဖဆိုၿပီးပါၿပီ။ သာဓု ဆရာေတာ္၊ သာဓု၊ သာဓု။

ပရိသတ္ အားလံုးသည္ ဆရာေတာ္၏ ေျဖရွင္းခ်က္ကို သေဘာက် သျဖင့္ သာဓု အႏုေမာဒနာ ေခၚၾက ေလကုန္သည္။

>>> ကိုကိုၾကီး (ေတာင္တြင္းၾကီး) ေရးသား ဘာသာျပန္ေသာ ဗုဒၶ၀ါဒ ျပႆနာမ်ား စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ပါသည္။

အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ အသိဉာဏ္ အသစ္ေတြ တိုးပြားႏိုင္ၾကပါေစ။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား